Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.
7,68 (2175 ocen i 352 opinie) Zobacz oceny
10
231
9
425
8
614
7
530
6
237
5
62
4
28
3
24
2
8
1
16
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788308053539
liczba stron
208
słowa kluczowe
literatura polska
język
polski
dodała
BUKA

W życiu Sońki wszystko skończyło się dawno, dawno temu, wraz z wojną. Przeżyła i poczuła wtedy tyle, że później już ani żyła, ani czuła, mając jedynie wspomnienia i psią obrożę z gotyckim napisem. Przypadkowe spotkanie przy wiejskiej drodze daje początek opowieści, która wreszcie może zostać wysłuchana. Powiernikiem Sońki zostaje Igor — wzięty reżyser teatralny — który niespodziewanie znalazł...

W życiu Sońki wszystko skończyło się dawno, dawno temu, wraz z wojną. Przeżyła i poczuła wtedy tyle, że później już ani żyła, ani czuła, mając jedynie wspomnienia i psią obrożę z gotyckim napisem. Przypadkowe spotkanie przy wiejskiej drodze daje początek opowieści, która wreszcie może zostać wysłuchana.

Powiernikiem Sońki zostaje Igor — wzięty reżyser teatralny — który niespodziewanie znalazł się gdzieś poza zasięgiem sieci komórkowych. Na bieżąco przekształca historię staruszki w sztukę teatralną, tworząc własną wersję wydarzeń. A kiedy zdawać by się mogło, że wyczerpał już limit pomysłów, w wiejskiej chacie pojawia się Ignacy, o którym Igor uporczywie próbował zapomnieć…

Sońka to wielka, ale kameralna, prosta, choć niełatwa, wyciszona, lecz kipiąca emocjami, pacyfistyczna, a jednocześnie brutalna historia przepełniona miłością. Autor wykorzystuje konwencję romansu wojennego, by opowiedzieć o kiedyś i teraz; o tu i tam; o piekle i raju pamięci.

Ignacy Karpowicz po raz kolejny zaskakuje, jeszcze bardziej zachwyca i udowadnia, że po sukcesach Balladyn i romansów oraz ości na dobre wszedł do literackiej superligi.

 

źródło opisu: http://www.wydawnictwoliterackie.pl/

źródło okładki: http://www.wydawnictwoliterackie.pl/

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 503
E-T Novak | 2015-09-20
Na półkach: Przeczytane, Posiadam, 2015
Przeczytana: 28 sierpnia 2015

Pewnego razu, nie wiadomo, czy zupełnie przypadkiem, czy też przepełnionym premedytacją zrządzeniem losu, Sońka spotyka Igora. Sońka jest bardzo stara, jesień jej życia musi być bardzo późna, a może jest to już zima. Pochodzi z tego samego świata, co Igor - rządzą nim pragnienia, miłość i nienawiść. Tak było zawsze, tak jest i tak będzie, bez względu na to, w jakim czasie rozgrywa się życie.

Igor mieszka w Warszawie, gdzie pracuje jako reżyser teatralny. Początkowo opowieść, jaką snuje u siebie w chacie Sońka, inspiruje go do stworzenia sztuki teatralnej. Później zaś staje się natchnieniem do odszukania samego siebie, przypomnienia sobie nie tylko starego imienia, Ignacy, ale i starego życia. Bez szaleńczego pędu po pieniądze i nagrody, bez nieustannych obaw, że za chwilę może mu się osunąć grunt po nogami, bez konieczności wdychania kokainy...
Oprócz tej dwójki, w chacie znajduje się jeszcze suczka, Borbus Dwunasta i Ostatnia, która przez różne wcielenia broni swojej pani, a także kot, Jozik Pasterz Myszy. Zwierzęta uzupełniają historię Sońki, w podobny sposób, jak snujące się wokół duchy przeszłości.

Opowieść kobiety jest bardzo prosta. Opowiada o swoich marzeniach i cierpieniach, których doznawała z ręki najbliższych, o niesamowitej miłości do niemieckiego żołnierza i o tym, dlaczego tak szybko została sierotą, kobietą, matką i wdową. A jednocześnie wyjaśnia najskrytsze tajemnice wszechświata. Przynajmniej tak czułam, bo kiedy wreszcie zamknęłam najpierw książkę, a później oczy, miałam w głowie tylko jedno pytanie: dlaczego?

Pękło mi serce. Nie pierwszy raz. To serce pękało i pękało, i wydawało się, że pękanie nigdy się nie skończy, jak nie kończy się znoszenie jaj przez nioskę ani rzeka, ani ból, ani puszcza, ani głód, ani trzeszczenie kry zimą.

Kilka książek w życiu udało mi się już przeczytać i do tej pory nie trafiłam na pisarza, który potrafiłby pisać prosto i trafnie o uczuciach kobiet. Aż wreszcie nadeszła epoka Ignacego Karpowicza.

Karpowicz jest czarodziejem słowa. Potrafi ułożyć na pozór zwykłe wyrazy w prawdziwe zaklęcia, które trafiają prosto do serca czytelnika i rozgaszczają się tam na bardzo, bardzo długi czas.

Portret kobiety, jaki autor namalował w powieści, jest do bólu rzeczywisty. Pisarz nie idealizuje Sońki, nie czyni z niej bohaterki, tylko po prostu: kobietę. Taką, która chciała ponad wszystko kochać. I przeżyć. Wydaje mi się, że mimo zupełnie innych czasów, w jakich teraz żyjemy, my, kobiety, wciąż potrzebujemy tylko tego do pełni szczęścia. Żyć i móc obdarzać innych miłością. Że te dwa pragnienia to nasze pierwotne prawa i obowiązki, i że czasem zdarza się nam o nich zapominać. Sońka powinna zostać włączona do kanonu Świętych Ksiąg Kobiecości (gdy już zostanie taki kanon utworzony - być może sama powinnam zrobić coś w tej sprawie) i przypominać, że nieważne, co nas spotyka - jesteśmy na tyle silne, by sobie z tym poradzić. Ale do tego potrzebujemy mężczyzn. I tych, którzy nas krzywdzą, i tych, dzięki którym szybciej wylizujemy się z ran.

Nie polecam Wam tej książki ze względu na historyczność czy wyrażenie tęsknoty za dawnym, prostym światem, w jakim nikt nie słyszał o komercji czy globalizmie, za to w jakim żyło się w ciasnym sprzężeniu z przyrodą. W Sońce jest tyle symboli i odniesień, że można by interpetować ją dniami i nocami. To, co najbardziej mnie poruszyło, to opisanie piękna i cierpienia bycia kobietą.

Źródło: http://fabryka-dygresji.blogspot.com/2015/09/ignacy-karpowicz-sonka.html

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Kordian

Po raz kolejny przekonałam się że dzieła romantyków nie są dla mnie. Wolę prozę od dramatów, ale o ile dramat jest poukładany to czytam z przyjemno...

zgłoś błąd zgłoś błąd