Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Niepokorne. Eliza

Cykl: Niepokorne (tom 1)
Wydawnictwo: Nasza Księgarnia
7,33 (323 ocen i 78 opinii) Zobacz oceny
10
25
9
28
8
87
7
116
6
37
5
23
4
2
3
4
2
1
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788310125187
liczba stron
424
kategoria
Literatura piękna
język
polski
dodała
Barbara

"Niepokorne" to trylogia opowiadająca o wyjątkowych kobietach, których zawiłe losy splatają się w scenerii młodopolskiego Krakowa. Eliza Pohorecka, Klara Stojnowska i Judyta Schraiber spełniają swoje marzenia kosztem wyrzeczeń i trudnych kompromisów, nierzadko płacąc wysoką cenę za szczęście. Jest jesień 1895 roku. Eliza Pohorecka dotąd uczyła się zawodu w otwockiej aptece, lecz opuszcza...

"Niepokorne" to trylogia opowiadająca o wyjątkowych kobietach, których zawiłe losy splatają się w scenerii młodopolskiego Krakowa. Eliza Pohorecka, Klara Stojnowska i Judyta Schraiber spełniają swoje marzenia kosztem wyrzeczeń i trudnych kompromisów, nierzadko płacąc wysoką cenę za szczęście.
Jest jesień 1895 roku. Eliza Pohorecka dotąd uczyła się zawodu w otwockiej aptece, lecz opuszcza Kongresówkę, gdy jako jedna z pierwszych kobiet zostaje przyjęta na Uniwersytet Jagielloński. W cesarsko-królewskim Krakowie, pełnym uprzedzeń i konwenansów, będzie musiała się zmierzyć z niechęcią wykładowców wydziału farmacji, z tragiczną przeszłością rodziny i z zakazanym uczuciem.
Eliza na szczęście nie jest sama. Otuchy podczas dokonywania niełatwych wyborów dodaje jej Klara Stojnowska, idealistka i emancypantka. Ona także prowadzi swoją prywatną wojnę — przeciwko konserwatywnemu ojcu, profesorowi krakowskiej uczelni.
Tymczasem Judyta Schraiber, Żydówka z Kazimierza, ucieka z domu — z namiętności do mężczyzny i z miłości do sztuki. Stara się zostać malarką, bierze lekcje u młodego Staszka Wyspiańskiego, na każdym kroku walcząc o swoją niezależność. Nie wie jednak, że już wkrótce będzie musiała bronić czegoś równie cennego: tożsamości. Choć Eliza, Judyta i Klara z pozoru bardzo się różnią, coś je jednak łączy. Każda z nich jest niepokorna…

 

źródło opisu: http://nk.com.pl/files/pobierz_katalog/nasza_ksieg...(?)

źródło okładki: http://nk.com.pl/files/pobierz_katalog/nasza_ksieg...»

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 1002
Martyna | 2014-12-22
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 20 grudnia 2014

Od momentu, gdy w moje ręce wpadło dzieło "Podróż po miłość: Emilia" Doroty Ponińskiej, podejście, którym darzyłam polskich pisarzy, a w szczególności kobiety, uległo drobnej, lecz istotnej zmianie. Wcześniejszą niechęć zastąpiła ciekawość i rozpalający się płomyk nadziei na niebanalne, prowadzone dobrym piórem powieści. Korzystając z propozycji wydawnictwa Nasza Księgarnia, pozwoliłam sobie na kolejne spotkanie z autorem rodzimego pochodzenia. Tym razem wybór padł na uzdolnioną polonistkę, Agnieszkę Wojdowicz.

Rok 1895 dla Krakowa zalicza się do wyjątkowego momentu w historii. Miasto przyciągające młodych ludzi, profesorów, artystów, zostaje okrzyknięte stolicą Młodej Polski, pozwalając na kreowanie kultury, kształcenie nowego pokolenia, w którego kręgi zaczynają wkraczać także kobiety. Świeżo upieczone studentki Uniwersytetu Jagiellońskiego w cesarsko-królewskim "domu" Wyspiańskiego i Mehoffera, muszą zmierzyć się nie tylko z uprzedzeniami wykładowców, niechęcią społeczną, ale także z osobistymi tragediami, nieułatwiającymi trudnego startu w przełomowy świat. Skromna Eliza Pohorecka opuszcza proste realia prowincjonalnej Kongresówki, rozpoczynając nowy etap w życiu.

Historia młodej hospitantki Studium Farmaceutycznego to niejedyny wątek proponowany przez Agnieszkę Wojdowicz. Dzięki umiejętnemu poprowadzeniu fabuły poznajemy dwie kolejne kobiety, których los łączy się w nierozerwalną całość. Klara Stojnowska, idealistyczna emancypantka oraz Judyta Schraiber, buntownicza Żydówka z Kazimierza, stanowią tytułowe "Niepokorne", którym poświęcona zostaje wyjątkowa trylogia skierowana do damskiej grupy czytelniczek.

Wydawnictwo Nasza Księgarnia po raz kolejny udowodniło, że literatura kobieca wcale nie musi być ckliwym banałem, ale urasta do rangi wyjątkowej i wartej polecenia. "Niepokorne: Eliza" to jedna z tych pozycji, która w bezwzględny sposób wciągną czytelnika, pochłaniając go do ostatniej strony. Wielowątkowość, wprawne przeskakiwanie z perspektywy dobrze wykreowanych bohaterów, nie pozwala nawet na odrobinę nudy. Plastyczność, którą autorka umiejętnie wprowadza dzięki pięknie użytej polszczyźnie i dbałości o każde słowo, zachwyca we wszystkich przedstawionych opisach czy dialogach. Pani Agnieszce, z całą pewnością, nie można odmówić precyzji i wiedzy na temat młodopolskiego Krakowa. Znajomość historii miasta oraz słynnych osób, które je zamieszkiwały, dodaje książce realizmu, rysując przed oczami czytelnika iluzję prawdy o przedstawionych w powieści wydarzeniach.

"Niepokorne", dzięki swojej pierwszej części, zapowiadają intrygującą, oddającą charakter epoki serię obyczajową, którą z czystym sercem mogę polecić każdej znudzonej harlekinami czytelniczce. W książce autorstwa uzdolnionej Agnieszki Wojdowicz znaleźć możemy wszystko. Wątek kryminalny, romans, odrobinę historii, a każdy z poruszonych tematów składa się na wyjątkową całość, zamkniętą w estetycznie zaprojektowanej okładce. Zdecydowanie zachęcam do sięgnięcia po tę i kolejne części autorstwa polskiej pisarki.

Więcej na http://niedopisana.blogspot.com/

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Drugi dziennik. 21 czerwca 2012 – 20 czerwca 2013

Największym demonem Pilcha, jeśli chodzi o jego twórczość, są powtórzenia. Pisząc o nich, mam na myśli ich dwa rodzaje. Pierwszy odnosi się do porusza...

zgłoś błąd zgłoś błąd