Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Niepokorne. Eliza

Cykl: Niepokorne (tom 1)
Wydawnictwo: Nasza Księgarnia
7,35 (282 ocen i 73 opinie) Zobacz oceny
10
24
9
25
8
74
7
100
6
33
5
19
4
2
3
4
2
1
1
0
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788310125187
liczba stron
424
kategoria
Literatura piękna
język
polski
dodała
Barbara

"Niepokorne" to trylogia opowiadająca o wyjątkowych kobietach, których zawiłe losy splatają się w scenerii młodopolskiego Krakowa. Eliza Pohorecka, Klara Stojnowska i Judyta Schraiber spełniają swoje marzenia kosztem wyrzeczeń i trudnych kompromisów, nierzadko płacąc wysoką cenę za szczęście. Jest jesień 1895 roku. Eliza Pohorecka dotąd uczyła się zawodu w otwockiej aptece, lecz opuszcza...

"Niepokorne" to trylogia opowiadająca o wyjątkowych kobietach, których zawiłe losy splatają się w scenerii młodopolskiego Krakowa. Eliza Pohorecka, Klara Stojnowska i Judyta Schraiber spełniają swoje marzenia kosztem wyrzeczeń i trudnych kompromisów, nierzadko płacąc wysoką cenę za szczęście.
Jest jesień 1895 roku. Eliza Pohorecka dotąd uczyła się zawodu w otwockiej aptece, lecz opuszcza Kongresówkę, gdy jako jedna z pierwszych kobiet zostaje przyjęta na Uniwersytet Jagielloński. W cesarsko-królewskim Krakowie, pełnym uprzedzeń i konwenansów, będzie musiała się zmierzyć z niechęcią wykładowców wydziału farmacji, z tragiczną przeszłością rodziny i z zakazanym uczuciem.
Eliza na szczęście nie jest sama. Otuchy podczas dokonywania niełatwych wyborów dodaje jej Klara Stojnowska, idealistka i emancypantka. Ona także prowadzi swoją prywatną wojnę — przeciwko konserwatywnemu ojcu, profesorowi krakowskiej uczelni.
Tymczasem Judyta Schraiber, Żydówka z Kazimierza, ucieka z domu — z namiętności do mężczyzny i z miłości do sztuki. Stara się zostać malarką, bierze lekcje u młodego Staszka Wyspiańskiego, na każdym kroku walcząc o swoją niezależność. Nie wie jednak, że już wkrótce będzie musiała bronić czegoś równie cennego: tożsamości. Choć Eliza, Judyta i Klara z pozoru bardzo się różnią, coś je jednak łączy. Każda z nich jest niepokorna…

 

źródło opisu: http://nk.com.pl/files/pobierz_katalog/nasza_ksieg...(?)

źródło okładki: http://nk.com.pl/files/pobierz_katalog/nasza_ksieg...»

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 3976
książkoholiczka | 2014-07-02
Na półkach: Polskie, Przeczytane, 2014
Przeczytana: 02 lipca 2014

Rewelacyjna!!! Wszystko to, co lubię, czyli silne kobiety, miłość, historia Polski, zbrodnia. Eliza chce studiować mimo niechęci wielu profesorów. Wyjeżdża z rodzinnego Otwocka do Krakowa aby studiować na Uniwersytecie Jagiellońskim. Judyta nie chce być żoną i matką, chce rozwijać swój talent artystyczny. Sprzeciwia się tradycjom żydowskim, ucieka z domu i chce realizować swoje marzenia. Klara, o której najmniej się na razie dowiadujemy także chce być panią swojego losu. Trzeba pamiętać, że akcja powieść zaczyna się w roku 1895 więc nie jest to dobry czas dla kobiet, które same chcą o sobie decydować. Ale nasze bohaterki nie poddają się łatwo. Walczą o swoje szczęście. Idealna pozycja dla wielbicielek Cukierni pod Amorem: losy wspaniałych, silnych kobiet na tle niełatwej historii naszego kraju. Polecam!!!

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Dom po drugiej stronie lustra

Nie bardzo wiem co mam myśleć o tej książce. Nie byłą ona jakoś wybitnie zła, ale w sumie taka nijaka, potraktowana po łebkach i bez głębszej refleksj...

zgłoś błąd zgłoś błąd