Diamentowy plac

Tłumaczenie: Zofia Chądzyńska
Wydawnictwo: Pascal
5,91 (108 ocen i 25 opinii) Zobacz oceny
10
2
9
1
8
13
7
22
6
29
5
26
4
6
3
7
2
0
1
2
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
La plaça del diamant
data wydania
ISBN
9788376422862
liczba stron
320
kategoria
literatura piękna
język
polski
dodała
Monika

Rok 1930, Barcelona. Piękna Natalia zostaje poproszona do tańca przez Quimet’a. Pewny siebie młodzieniec zapewnia, że w przeciągu roku zostanie ona jego żoną. Rodzą się kolejne dzieci, a przyszłość w pochłoniętej wojną Hiszpanii staje się coraz bardziej niepewna. Zaborczy, zazdrosny Quimet wpada na pomysł złotego biznesu. Zaczyna hodować gołębie. Biznes upada, Quimet wyrusza na front, tam...

Rok 1930, Barcelona. Piękna Natalia zostaje poproszona do tańca przez Quimet’a. Pewny siebie młodzieniec zapewnia, że w przeciągu roku zostanie ona jego żoną. Rodzą się kolejne dzieci, a przyszłość w pochłoniętej wojną Hiszpanii staje się coraz bardziej niepewna. Zaborczy, zazdrosny Quimet wpada na pomysł złotego biznesu. Zaczyna hodować gołębie. Biznes upada, Quimet wyrusza na front, tam ginie, a gołębie odlatują. Natalia z dwójką małych dzieci do wykarmienia, zajęta dodatkową pracą sprzątaczki coraz bardziej traci wiarę na lepsze jutro. Sytuacja się pogarsza, wszechobecna bieda i głód doprowadzona ją do ostateczności. Los się jednak do niej uśmiecha. Lata mijają, a ona znajduje miłość, schronienie i nadzieję. Powoli uczy się kochać na nowo.
Diamentowy plac to pięknie napisana i bogata powieść o bohaterstwie, za które nie otrzymuje się orderów, a szansę na życie. To opowieść o wielkich marzeniach i jeszcze większych rozczarowaniach. Miłość jest tu zapomnianym skarbem odkrytym po latach niewyobrażalnego bólu. Liczą się: odwaga, determinacja i szczęście. Natalia pomału zaczyna rozliczać się z przeszłością. Odnajduje miłość, może i nie tak młodzieńczo szaloną, ale dającą nowe życie.
W książce zawarty jest obraz społeczeństwa czasu wojny i okresu powojennego, codzienności, w której znaleźli się mieszkańcy bez względu na status czy wiek.
„Młodzi czy starzy, wszyscy wyjechali na wojnę, a ona wessała ich i wypluła martwych.”
Autorka w sposób bardzo szczery i pozbawiony sentymentalizmu przedstawia życie zwykłych ludzi, którzy znaleźli się w niezwykłej sytuacji. Poruszająca narracja głównej bohaterki, jej tragiczna historia, bogate opisy sprawiają, że książka nie daje o sobie zapomnieć. To jedna z tych pozycji, z którymi trzeba się przespać, żeby móc ubrać w słowa odczucia jakie kłębią się w nas po jej przeczytaniu.
Choć wydana po raz pierwszy w latach 60, niesie ze sobą wartości uniwersalne, o których w dzisiejszych czasach niestety pozwalamy sobie zapomnieć. Mądra i klasyczna literatura, którą z ręką na sercu można polecić każdemu.

 

źródło opisu: http://ksiegarnia.pascal.pl/ksiazka.php?id=2369_Diamentowy_Plac

źródło okładki: http://ksiegarnia.pascal.pl/ksiazka.php?id=2369_Diamentowy_Plac

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (25)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 14673
Mońcia_POCZYTAJKA | 2019-08-12
Przeczytana: 10 sierpnia 2019

"Diamentowy plac" Merce Rodoredy od długiego już czasu znajdował się na liście moich czytelniczych priorytetów. Do poszukiwania tej książki skłonił mnie fragment opinii zamieszczony na okładce, w którym powieść hiszpańskiej pisarki porównana została do "Cienia wiatru" Zafona. Co więcej, autor tej wypowiedzi, iberysta i dziennikarz, przedstawił książkę jako jeszcze lepszą, dosłownie rozrywającą serce czytelnika na strzępy. Niestety... Zdumiewających tajemnic jakimi zachwyca się autor opinii specjalnie nie odkryłam, wielkie namiętności, które łączą bohaterów na początku historii bardzo szybko ustępują miejsca zwykłej prozie życia i jedynie zmagania z własnym przeznaczeniem faktycznie są dobrze pokazane. Magiczny klimat Barcelony lat 30-tych XX wieku jak pisze pan dziennikarz wcale nie wydaje się ani nastrojowy, ani niezwykły zważywszy na okoliczności. Walka o przetrwanie w mieście ogarniętym wojną domową, głód, rozpacz i śmierć dalekie są od piękna i nie mają z nim nic wspólnego. Nie...

książek: 16
Agnieszka | 2018-10-22

Dla mnie brak skali. Kocham tą książkę.

książek: 848
Jarek1983 | 2018-05-02
Przeczytana: 20 marca 2018

Barcelona to nie wszystko.

Wiedziony opinią Gabriela Garcii Marqueza postanowiłem przeczytać „Diamentowy Plac”, który tak zachwalał. Dodatkowym wabikiem była oczywiście Barcelona – miasto, w którym powieść dzieje się. Niestety rozczarowanie, które doświadczyłem, przyjęło rozmiar niemalże bezgraniczny. W trakcie czytania o perypetiach Colomety chwilami zwyczajnie irytują. Nie dostrzegam tu nic wielkiego ani wzniosłego. Co więcej, całość sprawia wrażenie wydumanego i niepotrzebnie upstrzonego gadulstwa z jałową treścią. Na wstępie przywoływane dzieła literatury mają nam zapewnić poczucie, że oto kolejny cegła do muru dokładana jest, ale tak po prostu się nie dzieje. Szkoda czasu.

książek: 432
Fallenangelv | 2018-01-27
Na półkach: Przeczytane, Posiadam

Przeczytałem, ale prawdę mówiąc nie zapadła mi w pamięci.Coś mi świta, ale co dokładnie nie pamiętam. Jedynie pamiętam, że nie była najgorsza. Można przeczytać.

książek: 1708
Meliana | 2017-12-29
Przeczytana: 29 grudnia 2017

Bohaterowie byli intrygujący, a historia sama w sobie dobra, jednak to jak ją napisano zupełnie do mnie nie przemówiło. Nie wiem czy to specyfika języka z którego tłumaczono, czy tłumaczenie, czy zamysł autorki - mniejsza o to. Język, a przez to i sama lektura, zwyczajnie mnie irytowała i męczyła. Dawno nie poczułam takiej ulgi przewracając ostatnią stronę i wiedząc, że mogę już nigdy więcej nie wracać do danej lektury.

książek: 36
PurpleRibbon | 2017-11-19
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 07 listopada 2017

Opowieść zaczyna się tak, że Natalia mając narzeczonego zostaje poderwana na potańcówce przez pewnego siebie gościa, który stwierdza że ona będzie jego. Dziewczyna rzuca więc swego poczciwego narzeczonego mając przez to wyrzuty sumienia i zaczyna spotykać się z Qimetem, za którego wkrótce wychodzi za mąż.
Nie czuć chemii miedzy bohaterami, trochę się sobie spodobali, ona myślała na zasadzie „chłopak przystojny i mnie chce to możemy być razem”. Nie widzą o sobie wiele, jednak widać, że troszczą się o siebie, może nie jest to romantyczna miłość pełna pożądania, ale jakiś rodzaj na pewno jest.
We wstępie napisane jest że przyjaciel autorki stwierdził, iż główna bohaterka jest głupia. Myślałam, że facet przesadza, ale miał racje, faktycznie odniosłam podobne wrażenie.
A z Qimeta dobry i pracowity człowiek ale jest też wybuchowy i po prostacki . Czasami nie liczy się ze zdaniem żony , a kiedy ona zachodzi w ciążę on oznajmia koledze "Już ją nafaszerowałem" Burak no....

książek: 731
WMagdalena | 2017-10-04
Na półkach: Przeczytane

Diamentowy Plac to przede wszystkim powieść o miłości między mężczyzną a kobietą: silnej, trudnej i częstokroć niezrozumiałej. Opowieść katalońskojęzycznej pisarki to historia zwykłych ludzi. Tu nie ma wojennych bohaterów i spektakularnych akcji. Życie toczy się zwyczajnie, nawet jeśli okoliczności ulegają diametralnym zmianom.

książek: 252
Kasia | 2017-05-06
Przeczytana: 06 maja 2017

"Odwaga,to nie brak strachu, lecz brak egocentryzmu..."

Głód, śmierć, walka i miłość.
Życie, codzienność. Proza dni, wzloty i upadki.
Natalia i jej prostota...
Polecam.

książek: 57
Maria | 2017-01-10
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 10 października 2016

nieciekawa książka z niespójną fabułą

książek: 623
Kama86 | 2016-05-05
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 04 kwietnia 2016

Opinia znawców literatury o tej książce wpłynęła na mój odbiór tekstu, ale muszę przyznać, że autorka w nietuzinkowy sposób przedstawiła losy głównej bohaterki. Poprzez język, jakim się posłużyła odniosłam wrażenie, że ta niewinna nastolatka pozostanie naiwną dziewczyną niezależnie od wydarzeń. Mimo to gdzieś daje się odczuć, że postać przechodzi pewną metamorfozę.
Choć czasami skróty myślowe czy brak rozwinięć niektórych wątków zaburza lekturę tekst czyta się przyjemnie. Na uwagę zasługują też nietypowe motywy literackie. Jeśli tak wygląda literatura katalońska, pewnie kiedyś sięgnę po innych reprezentantów gatunku.
Wyższej oceny nie daję, bo z perspektywy miesiąca książka nie zapadła mi szczegółowo w pamięć.

Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Zapisując się na newsletter zgadzasz się na otrzymywanie informacji z serwisu Lubimyczytac.pl w tym informacji handlowych, oraz informacji dopasowanych do twoich zainteresowań i preferencji. Twój adres email będziemy przetwarzać w celu kierowania do Ciebie treści marketingowych w formie newslettera. Więcej informacji w Polityce Prywatności.
Cytaty z książki
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd