Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Czesałam ciepłe króliki. Rozmowa z Alicją Gawlikowską-Świerczyńską

Seria: Bez Pośpiechu
Wydawnictwo: Czarne
7,48 (647 ocen i 111 opinii) Zobacz oceny
10
36
9
81
8
203
7
211
6
84
5
21
4
8
3
2
2
0
1
1
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788375365627
liczba stron
152
język
polski
dodała
Ag2S

Rozmowa o fenomenalnym optymizmie. W każdych warunkach, także w obozie koncentracyjnym. O tym, że człowiek umie przetrwać bardzo wiele i że do końca może pozostać młody. Alicja Gawlikowska-Świerczyńska – lekarka, była więźniarka obozu w Ravensbrück – w wieku dziewięćdziesięciu dwóch lat opowiada o swoim życiu. To niezwykły dokument, a zarazem porywająca opowieść o życiu kobiety silnej,...

Rozmowa o fenomenalnym optymizmie. W każdych warunkach, także w obozie koncentracyjnym. O tym, że człowiek umie przetrwać bardzo wiele i że do końca może pozostać młody. Alicja Gawlikowska-Świerczyńska – lekarka, była więźniarka obozu w Ravensbrück – w wieku dziewięćdziesięciu dwóch lat opowiada o swoim życiu. To niezwykły dokument, a zarazem porywająca opowieść o życiu kobiety silnej, odważnej i niezależnej.

 

źródło opisu: Wydawnictwo Czarne, 2014

źródło okładki: http://czarne.com.pl/

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 26
Ewelina | 2014-11-17
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 05 listopada 2014

Opinia zaznaczona jako spoiler. Pokaż ją.

Zapis rozmowy Dariusza Zaborka z Alicją Gawlikowską-Świerczyńską, lekarką, byłą więźniarką obozu w Ravensbrück.

Bohaterka książki miała 12 lat, gdy zmarła jej matka, szesnaście, gdy ojciec, a osiemnaście, gdy wybuchła wojna. Zawsze była żywiołowa, szybka, energiczna i niespecjalnie się zastanawiała nad przyszłością, gdy zaproponowano jej pracę w konspiracji. Gdy nastąpiła wpadka trafiła na pół roku do wiezienia na Pawiaku, a stamtąd na 4 lata do obozu koncentracyjnego w Ravensbrück.

Mimo głodu, zimna i wszechobecnej śmierci nie wspomina pobytu w obozie jako piekła, potrafi spojrzec na lata tam spędzone z dystansem a nawet humorem. Zawsze uważała, ze nie ma sytuacji w której należy się poddac, pracowała, śpiewała, żartowała, dostosowywała się do sytuacji.

Wspomina Polki-które najbardziej z wszystkich nacji starały się wyglądac ładnie, czysto i schludnie i dzięki temu często Niemcy-obawiający się chorób, wybierali je do prac w kuchni, magazynach czy kantynie.

Przez trzy miesiące udało jej się pracowac w hodowli królików rasy agora. Czesała je, karmiła, sprzątała klatki. A one ją grzały i dzieliły się gotowanymi kartoflami z ziarnem.

Obóz był dla niej miejscem odosobnienia z różnymi szykanami, na całe życie pozostała bohaterce niechęc do życia w gromadzie- w końcu kilka lat jadła, spała, załatwiała potrzeby fizjologiczne w otoczeniu innych ludzi, bez jakiejkolwiek intymności. Wspomina okrutne dozorczynie, esesmanów zabijających dzieci, ale też ludzi wzajemnie sobie pomagających, dobrych.

Po wojnie pani Alicja skończyła studia i pracowała między innymi z chorymi na gruźlicę. A, że zaplanowała sobie rodzinę i dzieci, wyszła za mężczyznę, który według niej najlepiej nadawał się do tych celów. Miał zawód, był solidny, dbał o córki, które im się urodziły. Jednak przez wiele lat bohaterce wydawało się, ze nie jest w stanie się zakochac. Przeżywała chwilowe zauroczenia i sympatie, ale nie informowała o nich męża, aby nie ranic jego uczuc:) Przeżyli razem 52 lata, jako szczęśliwe, spokojne małżeństwo dwóch osób o różnych zainteresowaniach i temperamentach. Może to dobra recepta na związek:) A jak sama mówi „na koniec życia” pani Alicja zakochała się, czyli nigdy nie jest za późno na prawdziwą miłośc.

Mnóstwo w tej książce pogody ducha i optymizmu. Mimo tak trudnych doświadczeń bohaterka śmieje się, żyje pełnią życia i tą radośc próbuje nam przekazac.

Dobra książka, do przeczytania w jeden wieczór, ale też skłaniająca do zastanowienia się i spojrzenia na nasze zwykłe problemy z dystansem.

http://ulica-czytankowa.blog.pl

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Obietnica następcy

"Prawo Milenium: Obietnica następcy", to trzeci tom najnowszej serii, autorki światowych bestsellerów Trudi Canavan. Jak zostało pot...

zgłoś błąd zgłoś błąd