7,78 (1551 ocen i 170 opinii) Zobacz oceny
10
151
9
237
8
586
7
380
6
139
5
35
4
10
3
8
2
3
1
2
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788375549829
liczba stron
822
język
polski
dodała
AMisz

Ekipa Konrada Wolskiego dociera do ściśle tajnej informacji – na terenie Korei Północnej dokonano próbnych eksplozji ładunków jądrowych wyprodukowanych w Iranie. Przed nimi wyjątkowo trudna misja. Wyruszają do Teheranu, by zapobiec konfliktowi zbrojnemu na skalę światową. Niestety nieoczekiwanie wszystko się komplikuje. Ich życiu zagraża śmiertelne niebezpieczeństwo. Czy ludziom Wolskiego uda...

Ekipa Konrada Wolskiego dociera do ściśle tajnej informacji – na terenie Korei Północnej dokonano próbnych eksplozji ładunków jądrowych wyprodukowanych w Iranie. Przed nimi wyjątkowo trudna misja. Wyruszają do Teheranu, by zapobiec konfliktowi zbrojnemu na skalę światową. Niestety nieoczekiwanie wszystko się komplikuje. Ich życiu zagraża śmiertelne niebezpieczeństwo. Czy ludziom Wolskiego uda się wygrać wyścig z czasem? Tymczasem na politechnice w Sztokholmie zostają brutalnie zamordowane cztery osoby, które miały dostęp do tajnych programów informatycznych. Śledztwo prowadzą komisarz Gunnar Selander, Linda Lund i genialna hakerka Harriet Berghen. Rozpoczynają ryzykowną rozgrywkę ze światem szpiegów i zdrajców. W Moskwie dochodzi do cichego zamachu stanu. Michaił Popowski, chcąc wspomóc spiskowców, wyrusza do Sztokholmu na ostatnią misję...

 

źródło opisu: http://www.czarnaowca.pl/

źródło okładki: http://www.czarnaowca.pl/

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Oficjalna recenzja
Kmicic książek: 205

Zawód: szpieg

Na zajęciach z pisania od lat powtarza się starą zasadę: piszcie o tym, na czym się znacie*. Autor „Nieśmiertelnych” zna się na tym, o czym pisze, jak mało kto. Były oficer wywiadu w stopniu pułkownika, 26 lat działający pod przybraną tożsamością, uczestnik 140 misji w blisko 50 krajach, wielokrotnie nagradzany i wyróżniany przez najwyższych dostojników państwowych. Vincent V. Severski – szpieg, który stał się pisarzem.

„Nieśmiertelni” to kolejny po „Nielegalnych” i „Niewiernych” tom pasjonującej serii thrillerów szpiegowskich. Przyznam, że nie miałem wcześniej styczności z twórczością Vincenta Severskiego, dlatego do książki podchodziłem bez większych oczekiwań. Na początku trochę się obawiałem, czy nieznajomość poprzednich części pozwoli mi czerpać pełną satysfakcję z lektury. Niepotrzebnie. Owszem, „Nieśmiertelni” nawiązują do wydarzeń z przeszłości, ba, losy Jagana to ścisła kontynuacja, jednak dzięki autorowi, który zręcznie zawiązuje poszczególne nici fabuły, czytelnik w miarę bezboleśnie migruje do świata międzynarodowego wywiadu.

Polska, Szwecja, Iran, Rosja, Czeczenia – oto teatr działań bohaterów powieści osnutej wokół kilku przeplatających się wątków, z czego na pierwszy plan wyraźnie wysuwają się wątki szwedzki i irański. Ten drugi rozpoczyna się z chwilą, kiedy grupa asów polskiego wywiadu pod wodzą Konrada Wolskiego otrzymuje zadanie infiltracji irańskiego podziemia atomowego. W tym celu szpiedzy zostają przerzuceni do Teheranu, gdzie nawiązują kontakt z...

Na zajęciach z pisania od lat powtarza się starą zasadę: piszcie o tym, na czym się znacie*. Autor „Nieśmiertelnych” zna się na tym, o czym pisze, jak mało kto. Były oficer wywiadu w stopniu pułkownika, 26 lat działający pod przybraną tożsamością, uczestnik 140 misji w blisko 50 krajach, wielokrotnie nagradzany i wyróżniany przez najwyższych dostojników państwowych. Vincent V. Severski – szpieg, który stał się pisarzem.

„Nieśmiertelni” to kolejny po „Nielegalnych” i „Niewiernych” tom pasjonującej serii thrillerów szpiegowskich. Przyznam, że nie miałem wcześniej styczności z twórczością Vincenta Severskiego, dlatego do książki podchodziłem bez większych oczekiwań. Na początku trochę się obawiałem, czy nieznajomość poprzednich części pozwoli mi czerpać pełną satysfakcję z lektury. Niepotrzebnie. Owszem, „Nieśmiertelni” nawiązują do wydarzeń z przeszłości, ba, losy Jagana to ścisła kontynuacja, jednak dzięki autorowi, który zręcznie zawiązuje poszczególne nici fabuły, czytelnik w miarę bezboleśnie migruje do świata międzynarodowego wywiadu.

Polska, Szwecja, Iran, Rosja, Czeczenia – oto teatr działań bohaterów powieści osnutej wokół kilku przeplatających się wątków, z czego na pierwszy plan wyraźnie wysuwają się wątki szwedzki i irański. Ten drugi rozpoczyna się z chwilą, kiedy grupa asów polskiego wywiadu pod wodzą Konrada Wolskiego otrzymuje zadanie infiltracji irańskiego podziemia atomowego. W tym celu szpiedzy zostają przerzuceni do Teheranu, gdzie nawiązują kontakt z tandemem świetnie zakonspirowanych agentów – Olegiem i Wasią. Początkowo wszystko działa jak w zegarku, realizacja drobiazgowo opracowanego planu przebiega zgodnie z założeniami. Plany mają jednak to do siebie, że lubią się sypać... A że nieszczęścia chodzą nie parami, lecz wilczymi stadami, możemy mieć pewność, iż los wystawi naszych dzielnych junaków na niejedną próbę.

Wątek szwedzki koncentruje się wokół zbrodni, do jakiej dochodzi na jednej z uczelni w Sztokholmie. Skojarzenia z drugą częścią przygód Maxa Payne’a są w tym przypadku jak najbardziej zasadne. Ten sam zimowy sztafaż, przedświąteczna pora i „Cleanersi” – parszywi zawodowcy z gatunku tych, co to najpierw strzelają, torturują, dobijają, a na końcu znikają bez śladu. Śledztwo w tej sprawie prowadzi inspektor Gunnar Selander, gliniarz będący skrzyżowaniem Kurta Wallandera, porucznika Columbo i Philipa Marlowe'a. Brutalne morderstwo, zuchwały atak na laboratorium, w którym prowadzone są badania nad systemem naprowadzania rakiet dalekiego zasięgu, zagadkowe zniknięcie szwedzkiego agenta – zaczyna się to wszystko jak w rasowym skandynawskim kryminale. Niestety, po obiecującym wstępie akcja szybko wytraca impet i przez większą część książki snuje się w dość ospale. Na szczęście w końcówce odnajduje właściwy rytm i pełne zwrotów wydarzenia toczą się w lawinowym tempie.

Książkę czyta się świetnie. Historia (poza wspomnianym wątkiem szwedzkim) trzyma równy poziom. Akcja przypomina toczący się walec; rozwija się nieśpiesznie, lecz kiedy już nabiera rozpędu, trudno oderwać się od lektury. Ostatnie 300 stron to emocjonalna jazda bez trzymanki, sensacyjny rollercoaster. Znaczna w tym zasługa języka. Styl Severskiego to klasa sama w sobie. Drobiazgowy, kiedy trzeba zwięzły, nacechowany żołnierską dyscypliną, innym razem pełen patosu, bardzo emocjonalny, barwny i obrazowy, opisy – sugestywne, choć oszczędne, z jednej strony realistyczne, z drugiej magiczne (chwytający za serce wątek Waldka Toczka i zmartwychwstałego „Antka”).

Brawa należą się autorowi za znakomitą plejadę doskonale nakreślonych charakterów, choć protagoniści (już taki ich urok) bywają zbyt jednowymiarowi. Choćby taki Konrad Wolski, szef Wydziału „Q”. Toż to nikt inny, jak Ned Stark polskiego wywiadu, dziedzic pokolenia Konradowego (wszak imię zobowiązuje), który trochę jak Wallenrod w masce lisa, trochę jak „Milijon” – za miliony kocha i cierpi katusze. Uwielbiam takie gry i jestem za nie autorowi szczególnie wdzięczny, gdyż pozwalają czerpać z powieści dodatkową frajdę.

Na tym tle zdecydowanie lepiej wypadają bohaterowie drugiego planu, niejednoznaczni, targani sprzecznościami: Jagan – komandos rosyjskiego specnazu, wykuty w ogniu zimnowojennych czasów; arcyszpieg Popowski, wierny syn Mateczki Rasiji, doświadczony jak – nie przymierzając – Szaweł na drodze do Damaszku; kanalia Żuk – kagiebista w skórze dyplomaty; czeczeńska wilczyca Amina; teherański playboy i biznesman Samad; czy wreszcie pilot-emeryt Waldek Toczek.

Severski w sensacyjną opowieść przemyca głębszą refleksję dotyczącą struktur państwowych oplecionych gęstą pajęczyną agentury obcych wywiadów. Nie jest to jednak poradnik szpiega, żaden też z „Nieśmiertelnych” dokument – to przede wszystkim świetnie skrojony w myśl najnowszych trendów dreszczowiec, z trzymającą w napięciu aferą szpiegowską w tle. Nawiasem mówiąc, podobno od kilku miesięcy trwają prace nad filmową adaptacją „Nielegalnych”. Trzymam kciuki, choć w przypadku „Nieśmiertelnych” żal byłoby spłycać historię będącą doskonałym materiałem na scenariusz wysoko budżetowego serialu. Cóż, Polacy nie gęsi i na swój „Homeland” zasługują.

Minusy? Raczej czepianie się na siłę. Wiadomo, diabeł tkwi w szczegółach, a im więcej szczegółów, tym więcej diabłów**. Szalenie angażujący emocjonalnie wątek Olega, Wasi i Żuka kończy się zbyt nagle, pozostawiając uczucie niedosytu, podobnie jak niewykorzystany potencjał inspektora Selandera. Można też utyskiwać na deficyt akcji sensu stricto, ale już fanaberie człowieka wychowanego na filmach z Jamesem Bondem; problem, z którym należy się uporać samodzielnie.

„Nieśmiertelni” to kawał niebanalnej sensacji z górnej półki, śmiało mogącej konkurować z twórczością takich tuzów gatunku jak Le Carre, Follet czy Clancy. Koniec wieńczy dzieło. Severski robi to w imponującym stylu. „Nieśmiertelnych” odkłada się z żalem i wiarą pokładaną w to, że to jeszcze nie koniec. Epilog daje taką nadzieję…

Andrzej H. Wojaczek

* za S. Kingiem
** za G.R.R. Martinem

pokaż więcej

Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (3220)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 2659
Koronczarka | 2018-08-11
Przeczytana: 11 sierpnia 2018

Wspaniali, nieustraszeni, szlachetni są polscy wywiadowcy. Z innymi szpiegami już nie jest tak dobrze, mają swoje grzechy na sumieniu, a sprawujący nad nami pieczę politycy (nie tylko polscy) to siedlisko żmij! I uśmiechnęłabym się z wyrozumiałością nad tymi grzeszkami autora, ale taka z tej książki bije prawda o braterstwie broni, o więzach, jakie powstają w sytuacjach krytycznych, że nie będę się uśmiechać, przejdę do porządku dziennego nad różnymi patetycznościami stylu i zabiorę się za czwartą część przygód naczelnika Wolskiego, Sary, M-Irków i całej reszty.

książek: 283
chmurka | 2017-08-15
Na półkach: Przeczytane

Wydział "Q" w akcji. Konrad i Sara przygotowują i przeprowadzają bardzo niebezpieczną akcję w Iranie. Na miejscu okazuje się, że misternie przygotowany plan należy mocno przeorganizować, żeby akcja byłaby w ogóle możliwa do przeprowadzenia, co rodzi lawinę niespodziewanych i niebezpiecznych zdarzeń.
Równocześnie w Szwecji mają miejsce wydarzenia mrożące krew w żyłach. Ciąg zagadkowych zdarzeń wydających się nieomal nie do odgadnięcia i wytropienia.

Świat szpiegów, agentów, zdrad, dezinformacji i manipulacji. Ciasna siatka, pajęczyna, o której normalnemu śmiertelnikowi się nawet nie śni. Świat, który nigdy nie śpi i któremu nie umknie najdrobniejszy szczegół. Świat fascynujący tak bardzo, jak i ogromnie niebezpieczny. Można w niego wniknąć bez szwanku na zdrowiu i życiu - należy tylko zagłębić się w lekturze :)

książek: 1046
Sargento_Garcia | 2014-11-04
Na półkach: Przeczytane, Posiadam, Ebook
Przeczytana: 04 listopada 2014

Muszę przyznać, że książka jest bardzo niebezpieczna: to 780 stron niezwykle wartkiej i dobrze przemyślanej akcji od której nie sposób się oderwać. Perfekcyjnie stworzone postacie zarówno pierwszoplanowe jak i występujące w poszczególnych epizodach. Tak naprawdę cała historia ciągnie się przez trzy tomy i potrafi zaskoczyć czytelnika tak nagłym zmianą kierunku i tempa, że można się zachłysnąć własnym językiem lub udusić od wstrzymywanego oddechu.
W tej książce niczego nie można być pewnym: postać przez 3/4 historii jest "biała" i nagle okazuje się być czarna jak smoła. Lub odwrotnie czarny bohater okazuje się na wskroś pozytywnym i na dodatek heroiczny bojownikiem o słuszna sprawę.
Czytając książkę odbiorca od razu zdaje sobie sprawę, ze autor jest osobą wyśmienicie obeznaną z tematami które porusza. Idealnie wręcz oddaje sposób myślenia i działania służ specjalnych, zarówno jako organizacji jak i poszczególnych jej członków

NIEZWYKLE GORĄCO POLECAM!

Ps. Koniecznie trzeba...

książek: 3037
wiejskifilozof | 2016-03-15
Na półkach: Przeczytane

I znów dałem się porwać,tej cudownej przygodzie.
Gruba książka,lecz czyta się lekko i przyjemnie.
Tym razem odwiedzamy Iran,Szwecję.
Idziemy tropem szpiegów,morderców i wywiadu.
Fabuła według mnie nie jest zbyt skomplikowana.
Nie sposób się nudzić,bo ciągle coś się dzieje.
Bardzo podobał mi się finał.

książek: 234

Od przejścia na szpiegowską emeryturę ktoś ma zdecydowanie za dużo wolnego czasu... Rozumiem, że 800 stron to standardowa objętość książek autora ukrywającego się pod nieco pretensjonalnym pseudonimem. "Nieśmiertelni" są powieścią prawie tak wciągającą, jak nieporęczną.
W pokaźnym tomiszczu dostajemy tak naprawdę trzy książki w jednej:
- wątek sztokholmski - kryminał z wywiadem w tle
- wątek teherański - thriller szpiegowski (najlepszy, Witek wymiata :-)
- wątek kaukaski - opowieść o zemście ( najsłabsza, sprawia wrażenie upchniętej na siłę)
Strasznie dużo tego, może chwilami za dużo, ale "Nieśmiertelni" bronią się przede wszystkim świetną akcją. Warto nabawić się urazu nadgarstka od "tańczenia" z taką cegłą, żeby zanurzyć się w intrygujący świat wywiadu.

książek: 1329
Anna | 2016-02-28
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 28 lutego 2016

Uf, ależ mnie ta książka wymęczyła...

Pan Severski powinien pamiętać, że tylko WYBITNEMU pisarzowi 800 stron uchodzi na sucho. W pzostałych przypadkach mamy do czynienia albo z grafomanią albo z narcystycznym samouwielbieniem.

I co z tego, że historia może była nawet ciekawa, skoro bohaterowie niewiarygodni (w pierwszej części można to było zrzucić na karb debiutu, ale w trzecim tomie należałoby coś z tych bohaterów wykrzesać), a w samej akcji tyle nawiązań do poprzednich części, że w połowie nie rozumiałam, co czytam. Albo Autor uważa, że czytelnicy uczą się jego książek na pamięć, albo, że są tak dobre, że na wieki zapadają w pamięć. (Czyli wracamy do narcystycznego samouwielbienia).

Panie Autorze, pisz sobie kolejne książki, bo jest szansa, że będą z Ciebie ludzie, ale po napisaniu wytnij co drugą stronę. Będzie git.

książek: 880
Wioletta | 2017-10-16
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 16 października 2017

„W polityce i szpiegostwie medale mają zawsze trzy strony.”
Severski nie zawodzi. Szkoda tylko, że rozkręca się dość powoli, ale w drugiej połowie znacznie przyspiesza. Iran, Szwecja i pomiędzy nimi Kaukaz z Jaganem w swojej walce. Najbardziej ciekawa byłam rozwiązania sprawy Jagana i tu się nieźle zdziwiłam, mile zaskoczyłam, to od drugiego tomu najciekawsza z postaci. Dalszą swoją ciekawość kierowałam ku parze Linda vs Olaf, w jaki sposób wyjdzie na jaw.. i jaki będzie ciąg dalszy. …ale Jagan rządzi.

książek: 427
maradiego | 2017-05-10
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 10 maja 2017

Severskiego mogę czytać obudzony o trzeciej trzydzieści siedem w nocy. Oprócz szeregu zalet jego pisarstwo (ew. jego ghostwriter'a) ma walor zupełnie taki sam jak to co powstaje u J.L.Carre. To walor autentyczności twórcy. Kiedyś , na pytanie które zadałem podczas spotkania z pewnym pisarzem, młody jeszcze byłem i dawno to było, otrzymałem odpowiedź: "...pisz o tym, na czym się znasz". Severski nie musi wysłuchiwać bajdurzeń przy lampce(lampkach) koniaku. pisze o tym, na czym się zna. To "...widać, słychać i czuć". Nawet jeżeli przez pierwszych sto pięćdziesiąt stron z lekka przysypiałem, byłem pewien, że to się tak nie skonczy. No i stało się. No któryms akapicie ....pooooollleeeeciaaałłłłłeeeemmmm, już do końca. Czego i wam życzę. No. Raczej.

książek: 2166
emindflow | 2014-11-22
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 22 listopada 2014

Mój kłopot z oceną tej książki polega na tym, że dwie pierwsze części tego cyklu przeczytałem odpowiednio 3 i 2 lata temu, więc sporo wątków uleciało z pamięci. Na moje nieszczęście Severski w "Nieśmiertelnych" ciągle nawiązuje do wcześniejszych wydarzeń i dlatego lektura była przez długi czas drogą przez mękę, bo ciągle musiałem zaglądać do dwóch pierwszych części, żeby przypomnieć sobie o czym mowa.
"Nielegalni" i "Niewierni" to były kapitalne powieści szpiegowskie i odebrałem je znakomicie, natomiast tym razem było dużo gorzej.
Przede wszystkim nie podobało mi się zmarginalizowanie polskiego wątku na rzecz innych, niekoniecznie bardziej pasjonujących. Brakło również klarownego zamknięcia wątku czeczeńskiego i szwedzkiego.
W sumie cały cykl oceniam jako bardzo dobry i być może ocena ostatniej części byłaby wyższa, gdybym miał możliwość przeczytać całość w krótszych odstępach czasu.
Na marginesie ubolewam, że ostatnia moda na pisanie i wydawanie megaobszernych powieści w kilku...

książek: 492
Przemysław Zyra | 2016-02-04
Na półkach: X2016, Przeczytane, Posiadam, Polecam
Przeczytana: 04 lutego 2016

Przygód polskiego wywiadu ciąg dalszy. Zapewne po trzeci tom trylogii sięgną tylko czytelnicy poprzednich, a ich nie trzeba już do niczego zachęcać. A w książce dzieje się! Przy poprzednich tomach trochę narzekałem na rozwlekające się wątki. W trzeciej części jest już lepiej - dzieje się więcej i mniej jest nudnych przestojów. Choć nie każdy wątek jest równie interesujący to i tak tempo jest znacznie większe.
Autor nie boi się wyeliminować z historii niektórych bohaterów. A przenikające się wątki zachęcają do czytania dalej.
Zakończenie w ciekawy sposób wieńczy całą historię. Pytanie, czy autor jeszcze kiedyś nam opowie coś o Wydziale Q?

zobacz kolejne z 3210 
Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Powiązane treści
Bestsellerowa seria „Nielegalni Vincenta V. Severskiego w nowym wydaniu!

Opowieść o odwadze i poświęceniu rozgrywająca się w gąszczu polityczno-szpiegowskich intryg, czyli seria „Nielegalni” Vincenta V. Severskiego, powraca. Od 2 lipca dostępna jest w kolekcjonerskim, czternastotomowym wydaniu. Pierwsza część do kupienia już dziś, także z tygodnikiem „Newsweek”.


więcej
Przedpremierowy fragment „Niepokornych“

Do premiery kolejnej książki Vincenta V. Severskiego pozostało kilka dni - dla niecierpliwych mamy dobrą wiadomość - możecie przeczytać przedpremierowo fragment książki! A żeby było jeszcze atrakcyjniej to po premierze książki ruszy zbieranie pytań do autora! Wtedy będziecie mogli zapytać go o wszystko! A tymczasem zapraszamy do lektury!


więcej
więcej powiązanych treści
zgłoś błąd zgłoś błąd