Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Moja walka. Księga 1

Tłumaczenie: Iwona Zimnicka
Cykl: Moja walka (tom 1)
Wydawnictwo: Wydawnictwo Literackie
7,21 (715 ocen i 137 opinii) Zobacz oceny
10
64
9
104
8
180
7
173
6
106
5
27
4
15
3
20
2
12
1
14
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Min kamp. Første bok. Roman
data wydania
ISBN
9788308053478
liczba stron
547
słowa kluczowe
literatura norweska
język
polski
dodała
Ag2S

Inne wydania

Moja walka — precyzyjna, wciągająca i bardzo mocna. Autobiograficzna powieść, w której rzeczywistość przeraża bardziej niż najmroczniejsze skandynawskie kryminały. Literackie przedsięwzięcie na skalę porównywalną do cyklu Marcela Prousta W poszukiwaniu straconego czasu. Książka wielka w niejednym znaczeniu tego słowa. Wszystko zaczęło się w Malmö, nocą 27 lutego 2008 roku, gdy...

Moja walka — precyzyjna, wciągająca i bardzo mocna.

Autobiograficzna powieść, w której rzeczywistość przeraża bardziej niż najmroczniejsze skandynawskie kryminały. Literackie przedsięwzięcie na skalę porównywalną do cyklu Marcela Prousta W poszukiwaniu straconego czasu. Książka wielka w niejednym znaczeniu tego słowa.

Wszystko zaczęło się w Malmö, nocą 27 lutego 2008 roku, gdy trzydziestodziewięcioletni Karl Ove Knausgård rozpoczął analizę swojego życia. Po publikacji pierwszego tomu Mojej walki świat czytelniczy wstrzymał oddech… Autobiograficzna książka — opisująca intymne życie rodzinne i najbliższych — wzbudziła tak ogromne zainteresowanie i wywołała taki skandal, że wiele norweskich firm wywieszało oficjalne tablice zakazujące rozmawiania na temat tej powieści w pracy. Prawa do wydania Mojej walki zakupiło dziewiętnaście krajów, a krytyka światowa uznała ją za arcydzieło.

Powieść otwiera opis śmierci, od którego może zakręcić się w głowie. Dalej pisarz Karl Ove — i jednocześnie bohater powieści — opowiada o swoim siłowaniu się z życiem, z samym sobą i własnymi ambicjami literackimi oraz o konfrontacji z ludźmi, którzy go otaczają.

Bohater jego opowieści nieustannie toczy dwie walki. Pierwszą — z przeszłością, okresem niemal całkowicie zdominowanym przez despotycznego ojca, ale także czasem dorastania, własnych poszukiwań i marzeń o niezależnym życiu. Druga to ciągła szarpanina z codziennością, wymagającą jednoczesnego bycia ojcem, mężem i pisarzem. Poza tym jest to etap pierwszych podsumowań i życiowych porządków, ściśle związanych ze śmiercią ojca.

Ta opowieść — pełna dociekliwych obserwacji i oryginalnych przemyśleń — przedstawia życie w świecie, który wydaje się kompletny, skończony, zamknięty. Ukazuje codzienność, fascynacje, ból, miłość, przyjaźń. Dotyka tego, co dobre, wrażliwe i przykre. W tajemniczy sposób buduje przestrzeń, w której można się zanurzyć.

 

źródło opisu: Wydawnictwo Literackie, 2014

źródło okładki: http://www.wydawnictwoliterackie.pl/

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 488
Alicja Górska | 2015-12-19
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 16 grudnia 2015

http://recenzent.com.pl/1/recenzja-ksiazki-moja-walka-karla-ove-knausgarda-pierwszego-tomu-serii-moja-walka-ekshibicjonizm-mysli/

(...)

Jeżeli zaś chodzi o porównywanie Knausgårda z Proustem, to jest temat moim zdaniem skomplikowany. Z jednej bowiem strony autor już w pierwszych zdaniach powieści wyznaje swoją fascynację jego prozą, zaznaczając przy tym, że jest ona bardzo odległa jego prywatnym odczuciom i wrażliwości; że dla niego przeszłość jest nieistotna i zamknięta, nie ma sensu do niej wracać. Ale czy tego właśnie nie robi cofając się do okresu dorastania? Jego język jest znacznie bardziej surowy od tego jakim posługuje się francuski mistrz, niemal lakoniczny i informacyjny, ale przecież pełen szczegółów. Być może, gdyby Proust żył obecnie, napisałby „Moją walkę” zamiast „W poszukiwaniu straconego czasu”. Pewne podobieństwo da się także dostrzec w mechanice przywoływania wspomnień u obu pisarzy oraz w ekshibicjonizmie poruszanych tematów. Zarówno Knausgård jak i Proust sięgają po rzeczy kontrowersyjne, jednak, kiedy Norweg wzbudza wewnętrzne burze w sferze raczej uczuć i emocji, Proust skupia się na wymiarze społecznym. Innymi słowy autorzy są jednocześnie niezwykle blisko siebie i na przeciwnych biegunach. Podczas, gdy czytelnik Knausgårda w którymś momencie rozbija sobie głowę o tę szklaną kulę, czytelnik Prousta bez końca błądzi w miękkiej mgle. „Moja walka” nie jest więc proustowska czy antyproustowska, a po prostu leży gdzieś obok tych klasyfikacji.

(...)

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Lokatorka

Wkładając do koszyka tą książkę, miałam na prawdę ogromne oczekiwania. Tyle pozytywnych opinii nie może przecież kłamać? Powinnam była się spodziewać,...

zgłoś błąd zgłoś błąd