Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Imajica

Tłumaczenie: Wojciech Szypuła
Seria: Uczta Wyobraźni
Wydawnictwo: Mag
6,91 (131 ocen i 24 opinie) Zobacz oceny
10
13
9
14
8
26
7
34
6
13
5
15
4
5
3
8
2
3
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Imajica
data wydania
ISBN
9788374804295
liczba stron
928
język
polski
dodał
Mariusz

Spod pióra Clive'a Barkera, mistrza opowieści, wyszła tym razem historia o micie, magii i zakazanej namiętności. Imajica" to epopeja, która nie ma sobie równych: bogata koncepcyjnie, obsesyjnie szczegółowa w wykonaniu, z iście apokaliptycznym zakończeniem. Życie protagonisty powieści, hedonisty i genialnego fałszerza imieniem Gentle, wali się w gruzy po spotkaniu z Judith Odell, która nie...

Spod pióra Clive'a Barkera, mistrza opowieści, wyszła tym razem historia o micie, magii i zakazanej namiętności. Imajica" to epopeja, która nie ma sobie równych: bogata koncepcyjnie, obsesyjnie szczegółowa w wykonaniu, z iście apokaliptycznym zakończeniem. Życie protagonisty powieści, hedonisty i genialnego fałszerza imieniem Gentle, wali się w gruzy po spotkaniu z Judith Odell, która nie zdaje sobie sprawy z tego, jak wielki może mieć wpływ na losy mężczyzn, i Pie'o'Pahem, nieludzkim zabójcą pochodzącym z ukrytego wymiaru egzystencji.

Ten wymiar jest jednym z pięciu wchodzących w skład uniwersum nazywanego "Imajicą", zespołu światów zupełnie niepodobnych do naszego, lecz zaludnionych, rządzonych i nawiedzanych przez istoty, których losy są z naszymi nierozłącznie splecione. Przemierzając Imajicę, Gentle, Judith i Pie'o'Pah odkrywają szlak zbrodni i osobistych zdrad, prowadzący do objawienia, który na zawsze zmieni rzeczywistość.

"Fascynujący pisarz, obdarzony imponującym talentem i cudowną wyobraźnią... Clive Barker to prawdziwy
mistrz opowieści" - J.G. Ballard

"Utrzymana w tradycji pikarejskiej książka, której fabuła pędzi z niepowstrzymaną siłą" - William S. Burroughs

"Clive Barker jest tak dobry, że dosłownie odbiera mi mowę" - Stephen King

 

źródło opisu: http://mag.com.pl/

źródło okładki: http://mag.com.pl/

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 783
Magdalena Stępień | 2016-05-21
Przeczytana: 14 marca 2016

Po pierwsze - ledwo co skończyłam cykl Bas Lag Mieville'a i jestem wciąż przyzwyczajona do szalonej, nieokiełznanej wyobraźni, detalu, precyzji świata przedstawionego, do tego, kuśwa, że autor się stara. Jestem też przyzwyczajona do tego, że autor nie biadoli o motywach romantycznych totalnie od czapy i że całość trzyma się kupy.
Tutaj się nie trzyma. Świat rzeczywisty jest nudny, świat przedstawiony wygląda jak wyciągnięty z pudełka z chińską zabawką, plastik i tandeta, detali mało, dwóch bohaterów szlaja się po jakiejś obcej krainie, ale dlaczego tak to przeżywają, zgadnąć niesposobna. Barker ślizga się po opisach zarówno lokacji jak i obcych ras, a co daje w zamian? Ano właśnie nic. Jego bohaterowie są przytępawi, myślą odrobinę za dużo o tym, kogo obecnie kochają i z kim chcieliby się przespać. Żaden nie wyhodował sobie na tyle osobowości, żeby dało się go polubić czy znienawidzić, ja to w zasadzie czekałam, aż ktoś umrze, bo to może wniesie koloryt do tego nędznego powieścidła.
W sumie nie wiadomo za bardzo, o co chodzi, po co to wszystko, a najgorsze, że średnio mnie to interesowało. Bohaterowie zachowują się tak, jakby istnienie jakiegoś innego, magicznego świata było w sumie spoko i do zaakceptowania, totalnie nie wyróżniają się na miejscu w tłumie, przestawiają się mniej więcej w ciągu 30 sekund.
Źle to jest napisane. Nie czytałam innych książek Barkera, ale na podstawie tej mam wrażenie, że facet totalnie nie potrafi konstruować fabuły, nie ma pojęcia o psychologii i traktuje swoich bohaterów jak pionki bez mózgów, nie umie też niestety w wyobraźnię i stworzenie równoległego świata mocno go przerasta. Wrzuca co prawda od czasu do czasu jakiś obsceniczny fragmencik, coś tam o połykaniu penisa i seksie z psem, ale naprawdę, ‪#‎nikogo‬. Ani to nie jest na tyle brawurowe, żeby wstrząsnąć widzem ani w sumie nie wiadomo, po co to, bo nie znajduję dla tych wtrętów żadnego uzasadnienia w fabule czy klimacie.
Podsumowując: przeczytałam kiedyś taką książkę dla nastolatek "Piękne istoty". I ona była lepsza niż to. Nie czytać, chyba że ktoś się lubuje w kiepskiej, prymitywnej fantastyce i jara się każdym gołym cyckiem, jakiego opisze autor. Najbardziej klimatyczną częścią tej książki jest okładka.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Córka kapitana okrętu

"Córka Kapitana Okrętu" to wydana w latach 30stych powieść młodzieżowa, która skradła serca wielu dziewczynek i nie tylko. Opowiada o losach...

zgłoś błąd zgłoś błąd