Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Weiser Dawidek



Wydawnictwo: Znak
7,01 (1221 ocen i 74 opinie)
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788324028818
liczba stron
264
kategoria
Literatura piękna
język
polski
dodała
Ag2S

Inne wydania

Okrzyknięta przez krytykę arcydziełem, jedna z najwybitniejszych powieści ostatnich dekad. Kim jest tajemniczy, obdarzony niezwykłymi zdolnościami Weiser Dawidek? I co się z nim stało, kiedy zniknął pewnego upalnego lata w niewyjaśnionych okolicznościach? „Weiser Dawidek” to magiczna, pełna uroku opowieść o dzieciństwie, pamięci i granicach poznania. Okrzyknięta przez krytykę arcydziełem,...

Okrzyknięta przez krytykę arcydziełem, jedna z najwybitniejszych powieści ostatnich dekad.

Kim jest tajemniczy, obdarzony niezwykłymi zdolnościami Weiser Dawidek? I co się z nim stało, kiedy zniknął pewnego upalnego lata w niewyjaśnionych okolicznościach?

„Weiser Dawidek” to magiczna, pełna uroku opowieść o dzieciństwie, pamięci i granicach poznania. Okrzyknięta przez krytykę arcydziełem, jedna z najwybitniejszych powieści ostatnich dekad, zaliczana już do klasyki polskiej literatury. Przetłumaczona na piętnaście języków, w 2000 roku została zekranizowana przez Wojciecha Marczewskiego.

 

źródło opisu: Wydawnictwo Znak, 2014

źródło okładki: http://www.znak.com.pl/

pokaż więcej

Sklep
Format
Cena
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.

Mogą Ciebie również zainteresować

  • Mściciel
  • Oddech smoka. Morderstwa na Sodermalmie
  • Krew na śniegu
  • Okularnik
  • Elementarz współczesny
  • Pogromca lwów
  • Wakacje
  • Podziemny labirynt
  • Słowa pamięci
  • Włoska symfonia
  • Złe psy. W imię zasad
  • Krótkie wywiady z paskudnymi ludźmi
Mściciel
Mariusz Wollny

7,67 (15 ocen i opinii)
Oddech smoka. Morderstwa na Sodermalmie
Lars Bill Lundholm

6,4 (5 ocen i opinii)
Krew na śniegu
Jo Nesbø

6,16 (236 ocen i opinii)
Okularnik
Katarzyna Bonda

7,02 (122 ocen i opinii)
Elementarz współczesny
Anna Boboryk

8 (2 ocen i opinii)
Pogromca lwów
Camilla Läckberg

7,74 (470 ocen i opinii)
Wakacje
Nina Majewska-Brown

8,56 (9 ocen i opinii)
Podziemny labirynt
James Rollins

6,34 (56 ocen i opinii)
Słowa pamięci
Rowan Coleman

7,71 (14 ocen i opinii)
Włoska symfonia
Agnieszka Walczak-Chojecka

8 (3 ocen i opinii)
Złe psy. W imię zasad
Patryk Vega

7,38 (182 ocen i opinii)
Krótkie wywiady z paskudnymi ludźmi
David Foster Wallace

0 (0 ocen i opinii)
Gdzie wypożyczyć?
Znajdź książkę w najbliższej bibliotece MAK+
Oficjalna recenzja
Viginti książek: 1432

Tajemnica wciąż pociągająca

Proza polska okresu transformacji ustrojowej to rzecz niejednoznaczna – z jednej strony uznawana za wciąż jeszcze świeżą, nieuporządkowaną z punktu widzenia dyskursu historyczno-literackiego, z drugiej zaś przecież zamknięta w gotowych formułach, skostniała i oczywista. Powieść inicjacyjna? Mityzacja? Literatura środka? Nurty okopane zostały znanymi nazwiskami, wśród nich zaś przodują niezmiennie Chwin, Pilch, Bieńczyk, Huelle. Tego ostatniego zresztą – o czym wiedzą doskonale studenci filologii polskiej – przyporządkować można niemal wszędzie, dodając jeszcze, że tworzy arcydzielnie. Sporo w tym „winy” Jana Błońskiego, który jako pierwszy docenił wydany w 1987 roku debiut prozatorski Pawła Huelle. Następnie „Weisera Dawidka” zaczęła doceniać szersza publiczność.

W dwadzieścia siedem lat po publikacji książki, wraz z jej kolejnym wznowieniem, wydaje się uzasadnione postawić pytanie o to, czy „Weiser…” wciąż potrafi skomunikować się z czytelnikiem, poruszyć go, może nawet zachwycić. Odpowiedź jest jednak zbyt oczywista: pozytywnie korespondować zapewne potrafi – przynajmniej z pewną częścią czytelników – wszak źle napisany nie jest, nie zestarzał się też znacząco. Pójdźmy więc dalej: w jaki sposób może tego dokonać?

Po pierwsze, dzięki swojej nieoczywistości. Jak powiedziało wielu przede mną, „Weiser…” prowokuje pytania i zachęca do wysnuwania własnych interpretacji. Czas powieściowy obejmuje cztery plany. Począwszy od chronologicznie pierwszego są to: dni wakacji...
Proza polska okresu transformacji ustrojowej to rzecz niejednoznaczna – z jednej strony uznawana za wciąż jeszcze świeżą, nieuporządkowaną z punktu widzenia dyskursu historyczno-literackiego, z drugiej zaś przecież zamknięta w gotowych formułach, skostniała i oczywista. Powieść inicjacyjna? Mityzacja? Literatura środka? Nurty okopane zostały znanymi nazwiskami, wśród nich zaś przodują niezmiennie Chwin, Pilch, Bieńczyk, Huelle. Tego ostatniego zresztą – o czym wiedzą doskonale studenci filologii polskiej – przyporządkować można niemal wszędzie, dodając jeszcze, że tworzy arcydzielnie. Sporo w tym „winy” Jana Błońskiego, który jako pierwszy docenił wydany w 1987 roku debiut prozatorski Pawła Huelle. Następnie „Weisera Dawidka” zaczęła doceniać szersza publiczność.

W dwadzieścia siedem lat po publikacji książki, wraz z jej kolejnym wznowieniem, wydaje się uzasadnione postawić pytanie o to, czy „Weiser…” wciąż potrafi skomunikować się z czytelnikiem, poruszyć go, może nawet zachwycić. Odpowiedź jest jednak zbyt oczywista: pozytywnie korespondować zapewne potrafi – przynajmniej z pewną częścią czytelników – wszak źle napisany nie jest, nie zestarzał się też znacząco. Pójdźmy więc dalej: w jaki sposób może tego dokonać?

Po pierwsze, dzięki swojej nieoczywistości. Jak powiedziało wielu przede mną, „Weiser…” prowokuje pytania i zachęca do wysnuwania własnych interpretacji. Czas powieściowy obejmuje cztery plany. Począwszy od chronologicznie pierwszego są to: dni wakacji 1957 roku; prowadzone w szkole przesłuchanie trzech chłopców – Pawła Hellera, Szymka i Piotra – w sprawie zaginięcia Dawida Weisera i Elki; śledztwo dorosłego już Hellera oraz czas pisania książki uparcie nazywanej nie-książką. Narrator, Heller, wraca wspomnieniami do przeszłości, ponieważ sprawa zaginięcia, czy też raczej niezwykłego zniknięcia Weisera, nie daje mu spokoju. Obsesyjne stara się on zrekonstruować sytuacje, w których Weiser brał udział, a które mogłyby mu pomóc zrozumieć nadnaturalną, jak się zdaje, zagadkę. Heller wierzy, że to, czego był świadkiem w dzieciństwie, nie jest jedynie konfabulacją młodego umysłu. Wierzy, że Weiser – ten dziwny, wspaniały chłopiec o zdolnościach daleko wykraczających poza proste rozumienie – mógł uczynić rzecz, w jaką nigdy nie dadzą wiary ludzie pokroju nauczyciela M-skiego i dyrektora szkoły. Ocena tego, czy Heller ma rację, leży w gestii czytelnika.

Po drugie, poprzez sportretowanie Gdańska, małej ojczyzny, widzianej oczami dorastających chłopców, oraz sprzęgnięcie tego z chwytliwym motywem inicjacji. Weiser, choć tak samo jak Paweł, Szymek i Piotr zaledwie dwunastoletni, wyznacza chłopcom linię demarkacyjną między dzieciństwem a dojrzałością; pokazuje to, co dotąd było dla nich niedostępne. Jego wiedza, zdolności i postawa wobec świata oddziałują na chłopców tak mocno, że ci, zafascynowani innością, uznają go jednogłośnie za przewodnika. Im więcej zaś z Weiserem przebywają, tym trudniej im wrócić do czasu sprzed inicjacji. Kto chciałby dalej bawić się w wojnę patykami imitującymi broń, gdy można uczyć się strzelać z prawdziwego pistoletu? Ale proces poznawczy uruchomiony przez Weisera ma nie tylko materialny charakter. Znacznie ważniejsze treści występują na poziomie duchowym, by nie rzec: transcendentalnym. To w nich należałoby doszukiwać się kamienia węgielnego powieści, od którego następnie wyjść mogłyby pytania o recepcję zapamiętanych doświadczeń, antagonistyczne poziomy odbioru świata (racjonalny i romantyczny) oraz trud poszukiwania prawdy w ujęciu filozoficznym.

Po trzecie wreszcie, jeśli tylko powolne odkrywanie wydarzeń pamiętnego lata 1957 roku nie znudzi, to z pewnością zaciekawi. Innej drogi nie znajduję.

Sylwia Kluczewska

pokaż więcej

Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (2183)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 186
713 | 2015-05-26
Na półkach: Przeczytane

Rozprawa z marzeniami i złudzeniami dzieciństwa, z ich wpływem na to, kim stajemy się później. Fabuła naprzemiennie sięga do kilku obszarów czasowych, co pozwala czytelnikowi "zabawić się" w poszukiwanie związków pomiędzy zdarzeniami odległymi o kilkadziesiąt lat.
Świat podlotków magiczny, niejednoznaczny, otwarty. Dla mnie najmocniejsza część książki. Etapy dorosłe to większy poziom abstrakcji - czuć w nich, że dzieciństwo odeszło bezpowrotnie. Tu jednak brakuje mi zamknięcia, puenty. Gdzieś coś się urywa.
Dobre pióro autora. Widok na Gdańsk wczesnego PRL-u - niezapomniany!

książek: 0
| 2014-12-06
Na półkach: Przeczytane

Opinia zaznaczona jako spoiler. Pokaż ją.

Nie bardzo przemawia do mnie ta historia, przy całym szacunku dla jej autora. Owszem, napisana ładnym językiem, czyta się lekko, przenosimy się gładko w świat dzieciństwa i przez chwilę żyjemy problemami, właściwymi dla tego okresu życia. Zastanawiam się tylko, po co to wszystko? Jeśli, pod płaszczykiem tej historyjki, autor chciał pokazać klimat Gdańska i jego mieszkańców z tamtych lat - to się udało. Bo klimat jest uchwycony. Ale to nieco za mało, żeby się zachwycić książką. Jeżeli chodziło o "przemycenie" elementów magii i niewyjaśnionych dziwów, to znam lepsze fabuły.
Pierwszą część książki traktuję "od biedy" jako wspomnieniową przygodę. Druga jest dla mnie tym bardziej niezrozumiała, jakby napisana na siłę, żeby była jakaś puenta, a nie tylko fragment dziecięcego pamiętnika. No dobra, koniec "znęcania się".
Cenię autora i jego twórczość. Tu, jak dla mnie, coś nie zagrało. Gwiazdek byłoby mniej jeszcze, gdyby nie sceny z PRL-owskiego społeczeństwa.

książek: 902
aklime | 2010-12-06
Przeczytana: 04 grudnia 2010

Powieść napisana 26 lat temu otwiera przed współczesnym czytelnikiem możliwość zajrzenia w odległy już czas PRL-u. Przestrzeń w "Weiserze Dawidku" jest magiczna, głęboko zakorzeniona w pamięci narratora jako utracona arkadia, pomimo że dzieje się w jak najbardziej realnym Gdańsku.

Narrator daje wyraz swojej obsesji, której celem jest poznanie prawdy o wydarzeniach z lat dziecięcych. Nie chce się do tego przyznać i wciąż usprawiedliwia się, że jest to opowiadanie o Weiserze, chłopcu, który nabiera w tej powieści symbolicznych cech przywódcy ze snu. W rzeczywistości Paweł rozlicza się z całą swą przeszłością - od tej najdawniejszej, reprezentowanej przez oranżadę ze szklanej butelki, poprzez wydarzenia z 1970 roku, aż do dorosłego życia.

"Weiser Dawidek" jest powieścią inicjacyjną. Bohaterowie wkraczają z wieku dziecięcego w okres dojrzewania. Do momentu poznania Dawidka - Szymek, Paweł i Piotr byli dzieciakami ganiającymi za piłką, bądź bawiącymi się w wojnę. To Weiser pokazał im...

książek: 986
savon | 2014-03-04
Przeczytana: 04 marca 2014

Serce mi rośnie, gdy odkrywam kolejne arcydzieła z zakresu polskiej literatury, zwłaszcza ostatnich lat. "Weiser Dawidek" jest książką pełną tajemniczości, grozy, niedopowiedzenia i czegoś zupełnie nieuchwytnego. To pozycja, od której niełatwo się oderwać.

Dwa konteksty - być może inspiracje autora - czynią tę książkę jeszcze bardziej wyjątkową. Są to mianowicie - film "Piknik pod wiszącą skałą" oraz obraz Boscha "Wzniesienie błogosławionych do raju". W parze z nimi idzie okładka najnowszego wydania "Weisera" - wszystko tworzy bardzo ulotną atmosferę zachwytu. Atmosferę zagadki. Niepokoju.

Osadzona w przystających realiach, ze wspaniale poprowadzoną narracją - zasługuje na uwagę czytelniczą. Bardzo warto.

książek: 347
paulinkalinka | 2013-12-01
Przeczytana: 30 listopada 2013

W literaturze najnowszej jest sporo książek poruszających tematykę żydowską. "Weiser Dawidek" różni od owego ogółu.
Głównym bohaterem "Weisera Dawidka" jest 11-, 12-letni chłopiec, Żyd, sierota, wychowywany przez dziadka. Dawid całkowicie różni się od swoich kolegów. Jego żydowskie pochodzenie jest mało znaczącą różnicą w obliczu umiejętności ułaskawiania zwierząt, umiłowania wybuchów, broni palnej i egzoterycznych praktyk. Postać Dawida jest owiana tajemnicą, z powodu której staje się obiektem fascynacji i bezwzględnego posłuchu trzech chłopców mieszkających w tej samej kamienicy, co on.
Całość opisana jest lekko chaotycznie, pojawiają się wzmianki z różnego okresu, ale, jak zaznacza narrator wbrew fizycznemu dowodowi, jaki trzymamy w ręku, nie pisze on powieści o Weiserze. Próbuje on jedynie zapamiętać, przypomnieć sobie, a co najważniejsze zrozumieć, co się stało w czasie tych wakacji przed laty, gdy wraz z Piotrkiem i Szymkiem poznał Dawida Weisera.
A zdarzyło się niemało....

książek: 100
para_bolka | 2013-09-19
Przeczytana: 11 września 2013

O senne wspomnienia dzieciństwa! Jakimże językiem was opisać by dorównać klasą Pawłowi Huelle? Autor pozwolił mi zachwycić się wielopłaszczyznowością. Nikt tak pięknie nie pisał o tajemnicy, bez zadufania, bez zadęcia - narrator i my jesteśmy wobec niej postawieni niczym dzieci. Ale czy gdy piszę te słowa nie stają się one już banałem?
Jest o polityce, jest o mieście, o mistycyzmie, etyce, religii, etyce, dzieciństwie, dojrzewaniu, więzi, o mieście...a Ty, co znajdziesz w tej powieści liczącej raptem mniej niż 200 stron?

książek: 276
Profesorek | 2015-05-12
Przeczytana: 12 maja 2015

Trudno powiedzieć, o czym tak naprawdę jest ta książka. Jej przesłanie, treść i styl, w jakim została napisana są bardzo nieuchwytne. To opowiadanie, w którym ni to rusz przenosimy się w czasie, zostało napisany w zupełnie odmiennym stylu od przeczytanych przeze mnie dotychczas powieści. Ta pozorna gmatwanina wspomnień, wrażeń i emocji próbująca dojść, kim tak naprawdę był Weiser i co się z nim stało, to w rzeczywistości dość przemyślana kompozycja, choć czasem, a nawet często dotyka nas wrażenie, że to zapiski spisane na "łapu-capu". Tu się coś przypomniało, tam znowu powrót do tego.
Z początku byłem negatywnie nastawiony do tego dzieła. Z każdą jednak stroną, kiedy wchodziłem w ten wir opowieści Autora, czytało się ją łatwiej i coraz bardziej się do niej przekonywałem.

Nie zgodzę się, że jest to książka o tematyce żydowskiej. Choć główny bohater istotnie jest Żydem, fakt ten w tej lekturze nie odgrywa niemalże żadnej roli, szczególnie, że pozostali bohaterowie nie mają pełnej...

książek: 1223
Artur | 2012-09-15
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 2008 rok

Długo nie mogłem się z tym pogodzić, ale dziś jestem przeziębiony, zły i mam dzień szczerości, a na swoim regale wypatrzyłem przeczytaną dawno temu książkę Huellego. Więc jasno: jedna z bardziej popularnych polskich powieści jest ekstremalnie lichą podróbą "Blaszanego bębenka". Gdyby ktoś zapytał mnie, jakich książek nie powinno się pisać, wskazałbym mu właśnie "Weisera Dawidka".

książek: 2272
8_oclock | 2014-04-16
Na półkach: Przeczytane

Czytałam z przyjemnością, bez poszukiwania drugiego i trzeciego dna.
Mostek, wielu (w tym i mnie) kojarzący się z tą książką, został niedawno z szacunkiem pożegnany i rozebrany.

książek: 215
BIETKA | 2012-03-02
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 13 lutego 2012

Dobrze napisana książka - refleksyjnie, filozoficznie. To historia grupki chłopców i ich koleżanki, Elki, opowiedziana na kanwie wydarzeń z jednego, fatalnego lata z lat 50.-tych w powojennej Polsce Ludowej.

Tytułowy bohater, chłopiec żydowski, Dawidek Weiser, dla grupki kolegów: Szymka, Piotra, Pawła i Elki jest kimś niezwykłym, urasta niemal do roli herosa. To on jest inicjatorem zabaw, zwłaszcza niebezpiecznych zabaw z bronią podczas trudnych, letnich wakacji.
Ci chłopcy bez niego nie potrafią bawić się inaczej, niż on im nakaże bądż zorganizuje monotonny czas wolny.
Widać, potrzebowali bohatera, kogoś w rodzaju guru, są pod jego hipnotycznym wpływem.

Akcja powieści dzieje się w Gdańsku, w dwóch płaszczyznach czasowych.
Narrator, po kilkudziesięciu latach od tamtych wydarzeń i śledztwa prowadzonego na skutek zaginięcia Dawidka i Elki, powraca do nich współcześnie, usiłując logicznie wszystko spisać. Liczy na to, że znajdzie odpowiedż na wiele nurtujących go pytań, ciągle...

zobacz kolejne z 2173 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Cytaty z książki
zgłoś błąd zgłoś błąd