Drewniany różaniec

Cykl: Drewniany różaniec (tom 1)
Wydawnictwo: Ha!art
6,8 (206 ocen i 30 opinii) Zobacz oceny
10
10
9
19
8
23
7
78
6
37
5
31
4
2
3
4
2
1
1
1
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788361407812
liczba stron
216
słowa kluczowe
literatura polska
kategoria
literatura piękna
język
polski

Powieść ta zyskała sławę polskich sióstr Magdalenek. Zakopane, lata trzydzieste dwudziestego wieku. Pochodząca z ubogiej rodziny dziewczynka trafia do sierocińca prowadzonego przez siostry felicjanki. Spędza tam dwa długie lata, które okazują się dla niej piekłem na ziemi. W zakładzie panuje głód, wychowankom doskwierają rozmaite choroby, a brud strychu, na którym mieszkają, silnie kontrastuje...

Powieść ta zyskała sławę polskich sióstr Magdalenek. Zakopane, lata trzydzieste dwudziestego wieku. Pochodząca z ubogiej rodziny dziewczynka trafia do sierocińca prowadzonego przez siostry felicjanki. Spędza tam dwa długie lata, które okazują się dla niej piekłem na ziemi. W zakładzie panuje głód, wychowankom doskwierają rozmaite choroby, a brud strychu, na którym mieszkają, silnie kontrastuje z czystością i schludnością pobliskiego kościoła. zakonnice, z siostrą Modestą na czele, dbają o posłuszeństwo swoich podopiecznych, używając drewnianego różańca do wymierzania uderzeń w gołe plecy dziewczynek.Autobiograficzna powieść Natalii Rolleczek ukazała się po raz pierwszy w ciemną noc polskiego stalinizmu w 1953 roku. Opatrzona adnotacją Książka zatwierdzona przez Ministerstwo Oświaty jako pożądana w bibliotekach licealnych pismem OC-459-53 z dnia 23 września 1953 miała kilka wydań i stała się jednym z najbardziej rozpoznawalnych oręży walki komunistycznego państwa z Kościołem katolickim. Książka ukazała się także w wielu republikach ZSRR. W 1964 roku Ewa i Czesław Petelscy na podstawie powieści Natalii Rolleczek nakręcili film Drewniany różaniec.

 

źródło opisu: opis autorski

źródło okładki: Zdjęcie autorskie

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (30)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 925
vichta | 2019-08-20
Na półkach: Przeczytane

Zakopane, początek XX wieku.
Jest to powieść autobiograficzna, znana pewnie większości z Was. Autorka opisuje życie w swoim rodzinnym domu, a następnie w sierocińcu, prowadzonym przez siostry zakonne.
Natala wraz ze starszą siostrą, chorą na płuca, trafia na wakacje do bogatego dworu. Marzy im się dobre jedzenie, opieka i miły wypoczynek na świeżym powietrzu. Szybko okazuje się jednak, że siedzą w obskurnym pokoju, nie wolno im wychodzić do ogrodu, a zalecone zabiegi medyczne, to nacierania zimną wodą. Druga część, to dzieje obu sióstr w klubie młodych kobiet, prowadzonym przez miejscową arystokratkę, która za cel postawiła sobie edukację dziewcząt z ubogich rodzin. Jak to wyglądało w praktyce, obie siostry szybko się przekonały...
I w końcu trzecia cześć, czyli Drewniany różaniec. Opowiada o pobycie Natali w zakopiańskim sierocińcu. Wiele opinii o tej książce mówi, że to PRL-owska propaganda antykościelna. Ja niczego takiego nie dostrzegam. Zakonnice prowadzące zakład próbowały...

książek: 610
Meszuge | 2019-07-16
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 16 lipca 2019

Czytałem tę książkę wiele razy. Jak zresztą większość książek zgromadzonych w moim domu rodzinnym. Podczas lektury zwykle przypominały mi się koszmarne opowieści wujka, który posyłany był do przedszkola prowadzonego przez zakonnice. Przedszkole to mieściło się ze sto metrów od naszego domu i często obok niego przechodziliśmy. Jeśli nie było z nami dorosłych (wujek był starszy o kilka lat zaledwie), przyśpieszaliśmy kroku albo szli drugą stroną ulicy – żeby te straszne kobiety nas tam nie wciągnęły. Pewnie dlatego, kiedy wybuchła afera z siostrą Bernadettą, jakoś nie zdziwiło mnie to, że siostry Scholastyka, Bernadetta, Monika, Patrycja, pozwalały dzieci gwałcić, a same biły je menażką do utraty przytomności („Czy Bóg wybaczy siostrze Bernadetcie?” – Justyna Kopińska). Sierociniec pokazany w „Drewnianym różańcu”, prowadzony przez felicjanki w Zakopanem w latach trzydziestych ubiegłego wieku, to w porównaniu do zakładu boromeuszek, po prostu głupstwo, drobiazg; miejsce może niezbyt...

książek: 242
darek_lask | 2017-12-18
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 18 grudnia 2017

Poza szczegółami życia w sierocińcu określanymi jako atak komunistów na krk (bez refleksji, ile w tej autobiograficznej książce prawdy) - jest to również obraz życia w tak obecnie gloryfikowanej II RP.
Polecam przeczytanie wydania z roku 1958 - "Drewniany różaniec. Oblubienice", zawierającego cztery części tej historii, bez poprawnych politycznie wygładzeń i zachowawczego (aby się tylko wiadomo (i nie wiadomo)komu) nie narazić) liftingu, którym charakteryzuje się edycja Ha!artu z 2009 roku.
Oprócz kompletnego tekstu są też w starym wydaniu znakomite ilustracje Marii Hiszpańskiej Neumann.

książek: 955
czytankianki | 2017-11-08
Na półkach: Przeczytane, 2017
Przeczytana: 22 września 2017

Różaniec w powieści Natalii Rolleczek służy do modlenia się i do bicia. Siostry zakonne biją swoje podopieczne z sierocińca, gdy zawodzą inne metody wymuszania posłuszeństwa. Te mniej bolesne obejmują wielogodzinne „ofiarki” i medytacje, a przede wszystkim ciężką pracę fizyczną, często ponad siły dziewcząt. Jeśli dodać do tego brud i głód, mamy już pewne wyobrażenie o warunkach, w jakich żyją bohaterki powieści.

Autorka opisała w książce to, czego sama doświadczyła na początku lat 30. ubiegłego wieku u Felicjanek w Zakopanem. Do ochronki trafiła na dwa lata, poniekąd na przechowanie – rodzice byli zbyt biedni, by utrzymywać całą rodzinę. Ta odmiana nie była pozytywna i musiało upłynąć sporo czasu, zanim Natala opanowała sztukę radzenia sobie w opresyjnym środowisku. Stopniowo straciła złudzenia, może coś więcej:

[...] Tak tu było cicho i biało! Jak gdyby wokół nie istniała nasza bieda, wszy, opuszczenie, jakby nie było głodnych dziewczyn, złodziejskich sztuczek i kar. I nic nie...

książek: 165
projekt_książki | 2017-03-26
Na półkach: Przeczytane

Powieść Natalii Rolleczek ma charakter autobiograficzny i opowiada o tym okresie dzieciństwa autorki, w którym przebywała ona w sierocińcu prowadzonym przez siostry felicjanki. Sierocińcu, w którym wszyscy, również najmłodsze dziewczynki, zmuszane były do ciężkiej fizycznej pracy. Tak ciężkiej, że nawet najdokuczliwsza choroba jawiła się im, jedynie jako wybawienie („odpoczynek przyniosła nam dopiero krwawa biegunka”). Czasem więc do tej choroby same doprowadzały (Rolleczek naciera sobie oczy denaturatem, by pozbawić się wzroku choć na kilka dni). Nietrudno zrozumieć podobną desperację. Ciężka praca w zakładzie trwała cały rok, także w zimę, na mrozie.


„Odrywałam łopatą kawały gliny pomieszane ze zgniłymi kartoflami, wrzucałam do kubła i podawałam wiadro stojącej za mną. Kubeł wędrował z rąk do rąk, aż na podwórze, gdzie wywalało się jego zawartość na jedną stertę, a stamtąd wywoziło ją taczkami na śmietnisko. Żeby nie zniszczyć obuwia, pracowałyśmy boso, mając owinięte...

książek: 1492
annaroza | 2016-10-09
Przeczytana: 1988 rok

Kolejna książka, która wywarła na mnie wielkie wrażenie w dzieciństwie. Choć dziś niestety niewiele z niej pamiętam. Pozycja składała się z trzech części (opowiadań) zawartych w jednym tomie. Jedna z części była o wakacjach, które bohaterka wraz z siostrą Łucją spędziła na wsi u jakichś bogaczy (może krewnych?). Z drugiej pamiętam tylko spotkania jakiejś organizacji, klocki do koronek i jabłka nabijane gwoździami. Trzecia to właśnie tytułowy "Drewniany różaniec" i to właśnie on najbardziej mnie poruszył, ale dziś najbardziej pamiętam dziewczynkę, która 'szeleści'.

książek: 122
Beata Zych | 2016-09-26
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 26 września 2016

DREWNIANY RÓŻANIEC Natalii Rolleczek to książka, na którą długo czekałam... I niestety co naprawdę rzadko mi się zdarza - nie dotrwałam do końca. Jak dla mnie książka napisana bardzo chaotycznie, w trakcie czytania pogubiłam się kilkanaście razy w bohaterkach i akcji. Wywiad z autorką jak dla mnie - powinien znaleźć się na końcu książki, ponieważ lekko zniechęca, gdy czyta się na wstępie, że niektóre z historii są nieco podkolorowane. Co prawda do końca pozostało mi zaledwie 30 stron, ale po przeczytaniu kolejnych dwóch odkładałam ze znudzeniem. Jest mi bardzo przykro ale tę pozycję literacką nie poleciłabym nikomu... :(

książek: 35
elakamila | 2016-06-29
Na półkach: Przeczytane

Książka mojego dzieciństwa, czytana ukradkiem wraz z "Oblubienicami". miałam ok 10 lat. Historia zapisana w tej książce spadla na mnie, przytłoczyła i została ze mną na całe życie. Później zrozumiałam że była formą odwetu, ale nadal pozostała dla mnie głęboko prawdziwa.

książek: 541
Anna | 2016-02-06
Na półkach: Przeczytane

Książka jest wspomnieniem dziewczynki z sierocińca z początku XX wieku. Bardzo przejmujący obraz traktowania dziecka jaki kiedyś był na porządku dziennym. Myślę, że warto jednak zaznaczyć, że takie traktowanie dzieci nie było specyficzne tylko dla osób konsekrowanych ale również wielu innych, w czasach gdy dzieci nie były uważane za "coś" cennego. a książka może mylnie sugerować, że tylko zakonnice są złe.

książek: 36
Spring | 2015-07-27
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: kwiecień 2015

Książka, którą pamiętam z dzieciństwa, kiedy to zrobiła na mnie duże wrażenie. Po latach odświeżona nadal ma urok.

Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Zapisując się na newsletter zgadzasz się na otrzymywanie informacji z serwisu Lubimyczytac.pl w tym informacji handlowych, oraz informacji dopasowanych do twoich zainteresowań i preferencji. Twój adres email będziemy przetwarzać w celu kierowania do Ciebie treści marketingowych w formie newslettera. Więcej informacji w Polityce Prywatności.
Cytaty z książki
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd