Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Ludzie Smileya

Tłumaczenie: Monika Wiśniewska
Cykl: Smiley (tom 7)
Wydawnictwo: Sonia Draga
7,15 (128 ocen i 11 opinii) Zobacz oceny
10
11
9
12
8
31
7
40
6
19
5
6
4
3
3
3
2
1
1
2
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Smiley's people
data wydania
ISBN
9788375088717
liczba stron
528
język
polski
dodała
Ag2S

George Smiley, były szef brytyjskiego wywiadu i najlepszy oficer operacyjny, odchodzi z czynnej służby. Zamierza prowadzić spokojne życie i pisać książkę. Pewnej nocy budzi go telefon - w jednym z londyńskich parków znaleziono ciało mężczyzny. Zamordowany był agentem brytyjskiego wywiadu. Dla Smileya oznacza to początek najtrudniejszej sprawy w jego szpiegowskiej karierze. Musi zająć się tajną...

George Smiley, były szef brytyjskiego wywiadu i najlepszy oficer operacyjny, odchodzi z czynnej służby. Zamierza prowadzić spokojne życie i pisać książkę. Pewnej nocy budzi go telefon - w jednym z londyńskich parków znaleziono ciało mężczyzny. Zamordowany był agentem brytyjskiego wywiadu. Dla Smileya oznacza to początek najtrudniejszej sprawy w jego szpiegowskiej karierze. Musi zająć się tajną operacją; nie po to jednak, by nią pokierować, lecz by zatrzeć wszelkie ślady jej istnienia....

 

źródło opisu: Wydawnictwo Sonia Draga, 2014

źródło okładki: http://www.soniadraga.pl/

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 216
Nina | 2017-06-15
Przeczytana: 15 czerwca 2017

Smiley's People (pierwsze wydanie w roku 1979), trzeci tom Trylogii Karli, to znowu inna poetyka niż każda z dwóch poprzednich części cyklu.

Bestialsko zamordowany w Londynie zostaje generał Władimir, Estończyk, emerytowany agent George'a Smileya, bardzo przez niego ceniony. Mimo że, jak mówi Tom Esterhase, niezbyt sympatyczny ex-agent wywiadu, Cyrk "przekształcił się w zastęp skautów" i starzy szpiedzy poszli w odstawkę, dochodzenie ws. śmierci Władimira powierzono Smileyowi. Tym razem zaczyna je prowadzić klasycznymi metodami detektywistycznymi, począwszy od wizji lokalnej na miejscu zbrodni, poprzez podążanie tropem ostatnich dni generała w terenie i zbieranie tam dowodów, które mają go doprowadzić do wyjaśnienia zagadki morderstwa. Wydaje się oczywiste, że sprawcy musieli być inspirowani przez Moskwę. Jeden z tropów czytelnicy poznają już w pierwszym rozdziale książki. Jest on związany z wydarzeniami w życiu Marii Ostrakowej, Estonki mieszkającej w Paryżu, które opisała w liście do Władimira dwa miesiące przed jego śmiercią. Czy zatem, jak wskazywałaby konstrukcja fabuły, przynajmniej w pierwszej części książki, Ludzie Smileya są typowym kryminałem?

Esterhase zaangażowanie Smileya w wyjaśnienie powodów śmierci generała
nazywa trochę złośliwie "ostatnią szarżą kawalerii na Kreml". Z kolei Mikhel, współpracownik zamordowanego Estończyka, choć docenia kompetencje i morale Smileya, konstatuje, że przecież o naszą (czyt. Bałtów) sprawę, za którą Władimir oddał życie, Smileyowi wcale nie chodzi.

Nietrudno odgadnąć o co, a właściwie o kogo chodzi autorowi książki i jego głównemu bohaterowi. A jeśli losy Karli mają w tej powieści ostatecznie się rozstrzygnąć, formuła klasycznego kryminału z pewnością nie wystarczy. Relacji między Smileyem i Karlą nie można bowiem sprowadzić jedynie do pojedynku dwóch asów wywiadu, czy nawet do prostej konfrontacji dobra ze złem. W tej rozgrywce - jak można przewidzieć - w pewnym momencie Smiley zyskuje przewagę. Stara gwardia jego ludzi, z którymi przygotowywał finał, podziwia kunsztowną taktykę swego przywódcy. Sam Smiley jednak daleki jest od triumfalizmu. Czy dlatego, że w owym kluczowym momencie „przeciwnik zyskał ludzką twarz o niepokojącej wyrazistości”? A on, aby pokonać Karlę grał w gruncie rzeczy tymi samymi co tamten kartami? Scena zamykająca Trylogię Karli łączy w sobie typowe dla thrillerów napięcie z całą gamą refleksji nad istotą tej wieloletniej gry, nad jej ludzkimi kosztami.

PS: Wśród kandydatów na pierwowzór Karli najczęściej wymieniani są Markus Wolf, szef STASI, i generał KGB Rem Krassilnikov. Biograf Johna le Carrégo, Adam Sisman, przytacza rozmowę Madeleine Albright z Jevgenijem Primakovem, sowieckim szpiegiem, późniejszym ministrem SZ i premierem Rosji, miłośnikiem, jak się okazało, powieści le Carrégo. Pytany, czy identyfikuje się z Karlą, odparł: Nie, ze Smileyem!

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
More Than Forever

Część czwarta serii ,,More,, Tym razem Lucy i Cameron,nie mogłam się doczekać kiedy o nich przeczytam...zaintrygowali mnie od chwili kiedy poznajemy i...

zgłoś błąd zgłoś błąd