Agnieszka Osiecka. Dzienniki. T. 1, 1945-1950

Wydawnictwo: Prószyński i S-ka
6,55 (62 ocen i 8 opinii) Zobacz oceny
10
2
9
2
8
9
7
19
6
17
5
11
4
0
3
2
2
0
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788378396260
liczba stron
494
słowa kluczowe
agnieszka, pamiętnik, prl
język
polski
dodała
Misieńka

Dzienniki – pisane od dziewiątego roku życia aż do śmierci Poetki – to najintymniejszy z wszystkich tekstów Agnieszki Osieckiej. I choć w wielu swoich wierszach, z właściwą sobie lekkością, przemycała prywatny ton, dopiero tutaj wolna jest od jakiejkolwiek cenzury wobec samej siebie. Do bólu szczera, prawdziwa, a tym samym dla wielu Czytelników kontrowersyjna. Pierwszy tom „Dzienników”...

Dzienniki – pisane od dziewiątego roku życia aż do śmierci Poetki – to najintymniejszy z wszystkich tekstów Agnieszki Osieckiej. I choć w wielu swoich wierszach, z właściwą sobie lekkością, przemycała prywatny ton, dopiero tutaj wolna jest od jakiejkolwiek cenzury wobec samej siebie. Do bólu szczera, prawdziwa, a tym samym dla wielu Czytelników kontrowersyjna.
Pierwszy tom „Dzienników” Agnieszki Osieckiej obejmuje lata 1945–1950 i otwiera wielotomową edycję. Jedno z największych i najbarwniejszych dzieł polskiego pamiętnikarstwa na pewno wywoła burzę wokół postaci Autorki. Po latach narosłych mitów i plotek oddajemy głos Jej samej. Zgodnie z życzeniem samej Poetki – kiedy Jej już nie ma. Choć przecież jest…

 

źródło opisu: Pruszyński i S-ka

źródło okładki: http://www.proszynski.pl/Dzienniki_1945_1950-p-32120-.html

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (614)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 2505
Octopus | 2018-07-30
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 27 lipca 2018

Ładnie wydana książka, z zapiskami młodziutkiej 9-14 letniej Agnieszki Osieckiej.
Literatura ciekawa, pokazująca temperament i kształtujące się poglądy poetki, choć naznaczone piętnem lat powojennych oraz panującego wówczas ustroju.

książek: 2091
Marta | 2014-01-30
Na półkach: Przeczytane, 2014
Przeczytana: 27 stycznia 2014

Jeśli słyszysz w radiu szlagier sprzed lat, który mimowolnie zaczynasz nucić razem z wykonawcą, to istnieje ogromne prawdopodobieństwo, że autorką tekstu piosenki jest Agnieszka Osiecka (poetka napisała ich około dwóch tysięcy).

Agnieszka Osiecka (09.10.1936 – 07.03.1997) była diabelnie utalentowana. Z czymś takim trzeba się urodzić, żaden warsztat, lata pracy nad sobą i starania nie zastąpią tej iskry, którą Osiecka po prosu miała. Osobiście uwielbiam jej poezję i piosenki, ale jej samej, jako kobiety jakoś nie potrafię polubić. Informację o publikacji prywatnych dzienników poetki przyjęłam z umiarkowanym zainteresowaniem. Właściwie nawet nie miałam zamiaru czytać jej prywatnych zapisków, jednak skusiły mnie kolejne pełne zachwytów recenzje. Tom „Dzienniki 1945–1950” kupiłam z ciekawości co może być takiego niezwykłego w zapiskach trzynastoletniej dziewczynki. I wiecie co? Książkę przeczytałam z opadniętą szczęką...

Osiecka zaczęła prowadzić dziennik w wieku dziewięciu lat....

książek: 1782
Piotr | 2013-11-07
Na półkach: Ebooki, Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 05 listopada 2013

Kto z nas nie lubi zaglądać innym przez ramię, poznając skrywane tajemnice, a także emocje zaklęte w słowach spisanych w zeszytach w kratkę. Agnieszka Osiecka nigdy nie była osobą tuzinkową. Wybijała się z szarości miejsca, które na swój sposób było kolorowe, ale czasy już do takich nie należały.

Do tej książki trzeba podejść w sposób, na jaki Osiecka sobie w pełni zasługuje. Z szacunkiem i nabożeństwem. Chyba nie ma w Polsce człowieka, który nie zna jej twórczości, który nie zetknął się z nią przez jej utwory. Sięgając po pamiętniki, sięgamy po coś bardzo prywatnego, przez co lepiej poznajemy tę niezwykłą postać.

Dzienniki pisane są od młodych lat powojennych. Poznajemy młodą dziewczynę, która ma niespożyte pokłady energii. Uczy się kolejnych języków, ale zdolności intelektualne to nie wszystko. Dziewczyna interesuje się sportem. Kocha pływanie. Ciągle jest żądna walki, ale zawsze jest to walka fair. Dojrzałość emocjonalna chroni ją przed złymi wyborami.

Czytając...

książek: 2899
BetiFiore | 2018-02-16
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 16 lutego 2018

Pierwszy tom dzienników bardzo lubianej przeze mnie poetki Agnieszki Osieckiej. To w zasadzie zapiski dziecka, bo autorka zaczęła pisać w wieku lat 9 a tom ten obejmuje 5 kolejnych lat z jej życia. Lektura może się często wydawać nudna, jednak mamy do czynienia z dokumentem i wiemy, że naiwne, niepoprawne często zdania, to pierwsze wprawki tak zdolnej i płodnej w późniejszych latach Osieckiej. Myślę, że warto przebrnąć przez pierwszy tom Dzienników, żeby mieć szerszy obraz całości. Zrobię sobie jednak małą przerwę, zanim sięgnę po część następną.

książek: 183
Lissa | 2018-07-27

KULTURALNE INGREDIENCJE BLOG

Starannie opracowany i wydany, pozwala wniknąć w biografię poetki, zobaczyć jej życie w perspektywie niejako wewnętrznej, a to zawsze jest w jakiś sposób pasjonujące. Autorka „Okularników” prowadziła zapiski przez całe życie (z przerwami) i możemy się z nich dowiedzieć nie tylko o niej i jej rodzinie, przyjaciołach, miłościach, ale również lepiej poznać atmosferę tamtych czasów.

cd. na blogu:
https://kulturalneingrediencje.blogspot.com/2017/10/portret-agnieszki-osieckiej-w.html

książek: 1059
Woody | 2017-11-21
Na półkach: Posiadam, Przeczytane
Przeczytana: 05 kwietnia 2014

Wreszcie dzienniki Osieckiej wyszły drukiem! Ułatwi to studentom i pracownikom naukowym ich analizę.
Świetna była ta młoda Agnieszka, niezwykle dojrzała. Szkoda, że dzienniki zostały fatalnie opracowane. Karolina Felberg zepsuła całą przyjemność czytania przez swoją ingerencję w tekst, który zaśmieciła swoimi uwagami, niepotrzebnymi podkreśleniami, i niekiedy bzdurnymi przypisami. Mam wrażenie, że p. Felberg chciała tu być ważniejsza niż Osiecka.

książek: 777
kolmanka | 2013-10-27
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 27 października 2013

Na tę książkę czekałam bardzo długo. Jestem miłośniczką Osieckiej i jej wspaniałych, lirycznych tekstów. W tym miesiącu półki w księgarniach wzbogaciły się o pierwszy tom dzienników Agnieszki Osieckiej, które poetka zaczęła pisać w wieku 9 lat. Łatwo zatem odczytać z okładki, że książka ta obejmuje jedynie 5 lat z życia pani Agnieszki i stanowili ciekawą zapowiedz kolejnych tomów.

Dzienniki rozpoczynają się wyczerpującym wstępem analizującym wybrane fragmenty pamiętników. Z tego obszernego tekstu dowiemy się nieco więcej o jej rodzinie, szkołach, do których uczęszczała, jej przyjaciółkach, sympatiach i stosunku do otaczającej jej polskiej rzeczywistości.

Poznajemy dziewczynkę, która już od najmłodszych lat pragnie zdobywać świat. Z zapałem uczy się języków obcych i pilnie odrabia prace domowe. Jest dumna z własnych osiągnięć i chce być we wszystkim najlepsza. W małej Agnieszce drzemie chęć nie tylko rywalizacji umysłowej, ale i sportowej. Z zapałem uczęszcza na lekcje pływania i...

książek: 2170
Elenaj | 2014-04-23
Na półkach: Przeczytane, Nietrafione

Z całym szacunkiem dla poetki,którą cenię bardzo i podziwiam.
To są pamiętniki typowej nastolatki,jedne z miliona tak chętnie pisanych w tym wieku dzieł.
Owszem widzę tu już przebłyski talentu i przenikliwej inteligencji ,ale nie czyni to tak obszernego dzieła, jakoś szczególnie atrakcyjnym.
Może gdybym miała 15 lat.

książek: 135
Katarzyna Meres | 2013-12-22
Na półkach: Przeczytane, Ulubione, Posiadam

Agnieszka Osiecka to jedna z najbardziej charakterystycznych artystek w Polsce. Kiedy dowiedziałam się o tym, że „Dzienniki” wychodzą, nie mogłam się im oprzeć!
Choć jej wśród nas nie ma, pozostała właśnie dzięki „Dziennikom”. Mamy szansę przyjrzeć się z bliska najskrytszym myślom Osieckiej. Możemy wejść w głąb jej głowy i duszy… Czytaliście kiedyś pamiętnik swojej bliskiej przyjaciółki, czy zwykłej koleżanki? A może potajemnie sami pisaliście taki pamiętnik? Pewnie każdy z Was zna ten dreszczyk emocji podczas czytania czegoś wyczekiwanego? Tak było ze mną w przypadku „Dzienników”.
„Dzienniki 1945-1950” są początkiem wielotomowej serii, która regularnie będzie się ukazywała. Cała seria została już okrzyknięta kontrowersyjną. Zgadzam się z tym. – ukazują bowiem najskrytsze, ukryte myśli artystki znanej całej Polsce. Jej zwolennicy i przeciwnicy dostaną namiastkę prawdziwej Agnieszki Osieckiej. Zobaczą, jak zmieniała się przez wszystkie lata, jak dorastała, z kim...

książek: 16981
Miśka | 2014-05-12
Przeczytana: 12 maja 2014

Opinia zaznaczona jako spoiler. Pokaż ją.

Niezwykłe zapiski z racji wieku osoby, która jest ich autorką (Osiecka ur. się w roku 1936). Momentami dziecinne czy naiwne, aby następnie przejść w poważne rozważania zwykle obce nastolatkom.

„Jeśli chodzi o wiarę, to w ogóle nie wiem, czy wierzę, czy nie, a o ile tak, to w jaki sposób i do jakiego stopnia? Gdzie się kończą klerykalne bzdury, a zaczyna wiara i prawdziwa religia? Czy możliwa jest moralność bez wiary w karę po śmierci? Czy istnieje sumienie bez mistycznego płaszczyka?”

„A chwilą gdy poczuję wstręt i nudę w stosunku do symbolicznego domu, odważę się powiedzieć <dość> i pożegluję dalej w poszukiwaniu szczęścia i maksimum skoncentrowanego, pędzącego życia.”

„W mojej duszy (duszy w pojęciu Kościoła katolickiego) siedzi uśmiechnięty figlarnie i złośliwie diabeł o kilkunastu twarzach i drwi z fanatyków prawdy, z męczenników wiary i z katów religii, ascetów i rozpustników, świętych i zbrodniarzy, jakich wydała ludzkość, a wyhodował na swym łonie Kościół – instytucja o...

zobacz kolejne z 604 
Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd