Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Potępieńcza gra

Tłumaczenie: Dariusz Wójtowicz
Wydawnictwo: Prószyński i S-ka
6,08 (295 ocen i 30 opinii) Zobacz oceny
10
6
9
17
8
30
7
60
6
78
5
63
4
17
3
22
2
1
1
1
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
The Damnation Game
data wydania
ISBN
9788376480015
liczba stron
568
słowa kluczowe
Horror, Gra, Nieśmiertelność
język
polski

Przypadek rządził życiem Marty’ego Straussa od zawsze. Wreszcie los się do niego uśmiechnął. Zwolniony warunkowo z więzienia, zostaje ochroniarzem Josepha Whiteheada, jednego z najbogatszych ludzi w Europie. Whitehead rzucił niegdyś wyzwanie losowi i zagrał z nim w prastarą grę, dzięki której zdobył olbrzymią władzę i bogactwo, oddając w zamian swą nieśmiertelną duszę. Teraz siły,...

Przypadek rządził życiem Marty’ego Straussa od zawsze. Wreszcie los się do niego uśmiechnął. Zwolniony warunkowo z więzienia, zostaje ochroniarzem Josepha Whiteheada, jednego z najbogatszych ludzi w Europie.

Whitehead rzucił niegdyś wyzwanie losowi i zagrał z nim w prastarą grę, dzięki której zdobył olbrzymią władzę i bogactwo, oddając w zamian swą nieśmiertelną duszę.

Teraz siły, przerażające potęgi, zdolne do wskrzeszania umarłych, powracają, by odebrać to, co im należne. Marty, w potrzasku pomiędzy ziemskimi władcami a samym piekłem, czeka na ostatnie, decydujące rozdanie...

"Ujrzałem przyszłość literackiego horroru – nazywa się Clive Barker."
STEPHEN KING

"Ta książka zniewala – od błyskotliwego początku, aż po wstrząsające zakończenie. Prawdziwie przerażająca."
"PHILADELPHIA DAILY NEWS"

 

źródło opisu: http://www.proszynski.pl/Potepiencza_gra-p-30032-.html

źródło okładki: http://www.proszynski.pl/Potepiencza_gra-p-30032-.html

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 748
Bastard | 2013-04-30
Na półkach: Przeczytane, Barker, Clive
Przeczytana: 25 września 2012

5/10 – PRZECIĘTNA

Marty Strauss zostaje warunkowo zwolniony z więzienia. Powrót do rzeczywistości i znalezienie pracy nie jest dla osoby z kryminalną przeszłością zadaniem łatwym, dlatego też przyjęcie posady osobistego ochroniarza Josepha Whiteheada, jednego z najbogatszy ludzi w Europie, wydaje się być istnym darem losu. Marty dość szybko odkrywa, że jego nowy szef skrywa mroczne tajemnice i posiada potężnych wrogów. Nie spodziewa się jednak, że podczas służby u Whiteheada będzie musiał stawić czoła przerażającym istotom, które potrafią oszukać nawet samą śmierć.

Lektura „Potępieńczej gry” dostarczyła mi praktycznie pełnej palety wrażeń. Wrażeń niejednoznacznych i często pozostających ze sobą w sprzeczności. Czytając literacki debiut brytyjskiego pisarza moje odczucia transformowały od entuzjazmu i zachwytu do irytacji i znużenia. Jak to się stało, że jedna książka mogła wzbudzić we mnie tak różne doznania? Może zacznę od pozytywów. Od pierwszych stron powieść Barkera wciąga, sprawia wrażenie jakby zawierała jakiś rodzaj mrocznej tajemnicy. Czegoś ulotnego, co powoduje, że mimo trawiącego trzewia uczucia niepokoju, zapuszczamy się w głąb ciemnego lasu, by sprawdzić co się w nim kryje. Autor posługuje się ładnym, plastycznym językiem, dzięki czemu jeszcze bardziej podkreśla ponury klimat opowiadanej historii o zakamarkach ludzkiej duszy, dążeniu do władzy i ludzkich słabościach. Snując tę opowieść przedstawia autentyczne, skomplikowane postaci, z których każda budziła we mnie różnorodne emocje – czasem sympatię, czasem awersję, a innym razem zwykłe współczucie. Niestety te zachwycające filary powieści, które Barker tak zmyślnie zbudował, zniweczył innymi irytującymi elementami. Brytyjski pisarz przede wszystkim przejawia tendencję do przynudzania i nadmiernego filozofowania. Akcja toczy się raczej w leniwym tempie z rzadka przybierając na natężeniu, co momentami wprowadzało mnie w stan otępiającego znużenia, przez które kilkukrotnie prawie co nie usnąłem podczas lektury.

„Potępieńcza gra” nie jest książką łatwą, czego nie odczytuje jako jawny minus, niemniej nie wszystkim pełna symboliki, ospale dłużąca się powieść przypadnie do gustu. Jedni czytelnicy będą zachwyceni, a inni zdegustowani. Ja plasuję się gdzieś w środku stawki. Uważam, że potencjał „Potępieńczej gry” był ogromny, niestety nie do końca wykorzystany.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Adaś Mickiewicz. Łobuz i mistrz

Nie mam dzieci i do tej pory nie rozmyślałam jakoś specjalnie o ich wychowywaniu. Wiem za to na pewno, że swoim przyszłym latoroślom będę czytać książ...

zgłoś błąd zgłoś błąd