7,07 (1146 ocen i 189 opinii) Zobacz oceny
10
151
9
81
8
213
7
315
6
224
5
75
4
35
3
17
2
10
1
25
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788324025107
liczba stron
298
język
polski

Przewrotny los połączył trzy kobiety mieszkające przy uliczce Leśnych Dzwonków. Szczęście ma jednak to do siebie, że nie trwa długo, a przyszłość skrywa wiele niespodzianek, nie zawsze radosnych… Julia postanowiła zacząć wszystko od nowa. Spakowała do samochodu dorobek całego życia i ruszyła przed siebie, byle dalej od rozczarowań i zdrady. Czuła, że mały domek w Bieszczadach może stać się...

Przewrotny los połączył trzy kobiety mieszkające przy uliczce Leśnych Dzwonków. Szczęście ma jednak to do siebie, że nie trwa długo, a przyszłość skrywa wiele niespodzianek, nie zawsze radosnych…

Julia postanowiła zacząć wszystko od nowa. Spakowała do samochodu dorobek całego życia i ruszyła przed siebie, byle dalej od rozczarowań i zdrady. Czuła, że mały domek w Bieszczadach może stać się jej bezpieczną przystanią, nie wiedziała jednak, co ją czeka na końcu drogi.
Gosia i Kamila, przyjaciółki Julii z Milanówka, muszą zmierzyć się z mroczną tajemnicą, przez którą już utraciły najbliższą im osobę. Łukasz zostaje wciągnięty w niebezpieczną grę. W tej grze stawką jest życie kogoś, kogo kocha. Jeden błąd i nadzieja znów zmieni się w rozpacz.

 

źródło opisu: http://www.znak.com.pl/kartoteka,ksiazka,5807,Przystan-Julii

źródło okładki: http://katarzynamichalak.blogspot.com/2013/09/tryl...»

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Oficjalna recenzja
malineczka74 książek: 5505

Ciesz się szczęściem, chociaż jest ulotne!

„Przystań Julii” to trzecia wydana w „Serii kwiatowej” książka Katarzyny Michalak. To prawda – Michalak pisze dużo, a przy tym ciągle na tym samym poziomie. Nie wpada w rutynę, a każda jej książka, mimo że jest napisana charakterystycznym stylem właściwym tej autorce, jest niesamowita i ekscytująca. Nie brak jej świeżości. Tak również było w przypadku tej powieści, dzięki lekturze której ponownie, po raz trzeci, spotkałam urocze mieszkanki ulicy Leśnych Dzwonków. W życiu Julii, Kamili i Małgosi zaszło wiele zmian. Każda z bohaterek przeżyła chwile szczęścia i radości, smutku i rozpaczy. Trzeba było nie lada talentu i kunsztu, by dalej w sposób ekscytujący i porywający pokierować życiem tych osób. Katarzynie Michalak udało się to naprawdę wybornie. Znów skomplikowała życie swoim dziewczynom, znów dała zaznać im słodyczy i goryczy. W tej sytuacji niezwykle prawdziwe okazało credo się występującego w tym tomie mieszkańca Bieszczad, Grzegorza Bogdańskiego: Szczęście jest ulotne, ciesz się nim, ale zrozum, że tak jak po dniu nadchodzi noc, tak po czasie dobrym przychodzi czas zły. Czas smutku i rozpaczy. Ale potem znów zaświeci słońce.

Tym razem na pierwszy plan wysuwa się postać Julii. Dojrzałej kobiety, która zostaje porzucona przez męża. Jej kilkunastoletnie małżeństwo kończy się brutalnie po serii zdrad, a ona sama musi opuścić dom. Nie tylko męża, ale i córkę, która wybiera życie u boku taty. Trudna i bolesna sytuacja. Dla zranionej kobiety jedyną towarzyszką staje się...

„Przystań Julii” to trzecia wydana w „Serii kwiatowej” książka Katarzyny Michalak. To prawda – Michalak pisze dużo, a przy tym ciągle na tym samym poziomie. Nie wpada w rutynę, a każda jej książka, mimo że jest napisana charakterystycznym stylem właściwym tej autorce, jest niesamowita i ekscytująca. Nie brak jej świeżości. Tak również było w przypadku tej powieści, dzięki lekturze której ponownie, po raz trzeci, spotkałam urocze mieszkanki ulicy Leśnych Dzwonków. W życiu Julii, Kamili i Małgosi zaszło wiele zmian. Każda z bohaterek przeżyła chwile szczęścia i radości, smutku i rozpaczy. Trzeba było nie lada talentu i kunsztu, by dalej w sposób ekscytujący i porywający pokierować życiem tych osób. Katarzynie Michalak udało się to naprawdę wybornie. Znów skomplikowała życie swoim dziewczynom, znów dała zaznać im słodyczy i goryczy. W tej sytuacji niezwykle prawdziwe okazało credo się występującego w tym tomie mieszkańca Bieszczad, Grzegorza Bogdańskiego: Szczęście jest ulotne, ciesz się nim, ale zrozum, że tak jak po dniu nadchodzi noc, tak po czasie dobrym przychodzi czas zły. Czas smutku i rozpaczy. Ale potem znów zaświeci słońce.

Tym razem na pierwszy plan wysuwa się postać Julii. Dojrzałej kobiety, która zostaje porzucona przez męża. Jej kilkunastoletnie małżeństwo kończy się brutalnie po serii zdrad, a ona sama musi opuścić dom. Nie tylko męża, ale i córkę, która wybiera życie u boku taty. Trudna i bolesna sytuacja. Dla zranionej kobiety jedyną towarzyszką staje się kotka o imieniu Beza. Na szczęście obie mają się gdzie podziać. Wprawdzie muszą wyjechać na koniec świata, tam, gdzie diabeł mówi dobranoc, ale mają dach nad głową. Ich domem staje się odziedziczona po ciotce Chatka Dorotki, która znajduje się w Bogumiłej, malutkiej osadzie w Bieszczadach. Julia, przyzwyczajona do luksusu i wygody, musi diametralnie zmienić styl życia. Nauczyć się dbać o siebie, palić w piecu, żyć na odludziu i sama pracować na swoje potrzeby. Musi usamodzielnić się i zacząć wszystko od nowa. Pomoże jej w tym uroczy sąsiad, mieszkający po drugiej stronie wzgórza, a w jej życiu pojawi się także stara miłość - mężczyzna, którego Julia zraniła i porzuciła dla bogatszego. Czy uda jej się naprawić błędy młodości i odzyskać jego serce? Jeśli jesteście ciekawi, co nowego wydarzy się w życiu Gosi i Kamili, to podczas czytania tego tomu Wasza ciekawość również zostanie zaspokojona. Obie bohaterki pojawią się na kartach książki, a ich losy okażą się bardzo burzliwe. Nie zabraknie dramatycznych wyborów, mrożących krew w żyłach scen, sensacji, namiętności i miłości, łez radości i smutku.

Ta powieść to niestety już ostatni tom „Trylogii kwiatowej”. Moim zdaniem jest najlepszy z wszystkich trzech. Akcja jest niezwykle wartka, pełna zawirowań i nieprzewidzianych wydarzeń. W fabule ciągle coś się dzieje, ciągle coś się komplikuje. Tym samym przy lekturze tej powieści nie ma mowy o nudzie czy nostalgii. Jest za to miejsce na wzruszenie i emocje. Tych ostatnich nie brakuje w żadnym momencie książki. „Przystań Julii” czyta się na jednym wdechu, z rumieńcami na twarzy. Zakończenie jest naprawdę sporą niespodzianką. Ta książka ma sporo atutów. Jest naprawdę dopracowana w najmniejszych szczegółach, wszystkie wątki idealnie się ze sobą splatają i komponują. Uroku dodaje jej piękna okładka. I szkoda tylko, że to już ostatnie spotkanie z mieszkankami ulicy Leśnych Dzwonków. Szkoda, że nie dowiemy się, jak potoczyło się ich życie za kilka lat. A może autorka zrobi nam w przyszłości niespodziankę i dopisze kolejny tom? Bardzo bym chciała, bo rozstawać się z dobrą, ba!, doskonałą serią jest dość trudno. Gorąco polecam i ten tom, i te poprzednie. Mogę je określić mianem literatury kobiecej na doskonałym poziomie. W zupełności na to zasłużyły.

Bernardeta Łagodzic-Mielnik  

pokaż więcej

Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (2391)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 3038
wiejskifilozof | 2017-02-02
Na półkach: Przeczytane

Lubię czytać książki,które dzieją się w pięknych sceneriach naszego Kraju.Bieszczady ich,urok i piękno zostały tu cudownie przedstawione.
Perypetie życia w małych,uroczym domku.Bardzo mi się podobały,wątek kryminalny.
Który tu był,moim zdaniem.Do najlepszych na świecie nie należał.

Fajna taka miła historia z lekkim dreszczykiem.Takim sobie dreszczykiem.

książek: 2783
Ela | 2014-11-09
Na półkach: Przeczytane, 2014
Przeczytana: 09 listopada 2014

To nie jest opinia lecz uzasadnienie oceny – książka ma wyraźnie poprowadzone i dające się rozgraniczyć dwa wątki. Opis perypetii Kamili i Łukasza, rozwiązanie tajemnicy śmierci Jakuba i działania z tym związane oraz motyw odbudowywania własnego życia przez Julię. O ile w tym pierwszym wątku autorka tradycyjnie już popłynęła w kierunku scenariusza brazylijskiej telenoweli, o tyle wątek Julii moim zdaniem poprowadzony został znacznie lepiej, jest ciekawy i – jakby tu delikatnie... – bardziej realny. Choć literacko dość zużyty.
Średnia arytmetyczna z ocen obydwu wątków dała mi wynik 4,5. Zaokrągliłam w górę ze względu na urokliwą okładkę :).

książek: 1438
basik | 2016-08-27

Dla mnie "Przystań Julii" jest najlepszą książką z cyklu kwiatowego.
Bo nie jest taka smutna i pełna dramatycznych wydarzeń jak poprzednie części.
Bo daje nadzieję, że po burzliwych dniach znowu zaświeci słońce.
Że los jednak odmieni życie przyjaciółek i ich marzenia zostaną spełnione.
Czytałam tą część z wielkim zainteresowaniem, bo autorka wprowadziła tu również wątek sensacyjny.
Łukasz po otrzymaniu listu z pogróżkami , zaczyna podejrzewać, że Jakub został zamordowany, a teraz ktoś może również skrzywdzić Kamilę.Podejmuje więc kroki, żeby temu zapobiec no i po raz kolejny ląduje w szpitalu.
Julia która po rozwodzie wyjeżdża w Bieszczady, zamieszkuje w małym domku, który odziedziczyła po babci.Nieprzyzwyczajona do takich warunków, ciągle musi prosić o pomoc sąsiada. Nawiązuje też ponownie znajomość ze swoją pierwszą miłością, ale czy coś z tego wyniknie?
Nie traci tez kontaktu ze swoimi przyjaciółkami i gdy tylko potrzebują jej pomocy wyjeżdża do Milanówka.
Bo Gosia ciągle...

książek: 2018
Ulka | 2016-05-20
Przeczytana: 20 maja 2016

Ostatnia część serii kwiatowej. Tak samo jak poprzednie pełna emocji, wydarzeń, trochę przewidywalności. Los dla bohaterów w miarę łaskawy, pozwolił na odnalezienie spokoju i szczęścia. Cała trylogia zaznacza to co powinno być dla nas ważne i ważniejsze :) Niewątpliwie autorka poprzez historie Kamili i jej bliskich wywołuje w nas wzruszenie, wrażliwość,empatie oraz wiele pozytywnych uczuć. Zaraża nas troską o innych, pragnieniem szczęścia , miłości i spełnienia.

książek: 1396
Madi | 2015-03-08
Przeczytana: 07 marca 2015

Cała seria kwiatowa jest dość ciekawa i fajnie sią ja czyta pod warunkiem ,że nie czyta się ich jednym ciągiem,a w odstępach czasu,bo można się przesłodzić.
Trochę naiwna,przewidywalna ,w niektórych momentach przesłodzona,nierealne zdarzenia-TAK!To typowe cechy twórczości Pani Michalak, ale za to dobrze i lekko się czyta.
Czytając takie książki zazdroszczę głównym bohaterką zawsze prawdziwych przyjaźni ,przyjaźni na dobre i złe i tym razem nie mogłam się nadziwić tak silnego przywiązania i otwarcia na nowe znajomości.
Trzecia część była równo ciekawa i z zaskakującymi zdarzeniami jak jej poprzedniczki -ciepła ,romantyczna i bajkowa.

książek: 2319
andzia12 | 2015-02-19
Przeczytana: 18 lutego 2015

Opinia zaznaczona jako spoiler. Pokaż ją.

"Przystań Julii" jest ostatnia częścią serii kwiatowej. Tym razem sporo uwagi autorka poświeciła Julii. Ale i dalszym losom Kamili oraz Gosi9po stracie Jakuba).
Książkę czyta się szybko, ale nie zachwyca, aż tak bardzo. Owszem jest ciekawa, ale nic więcej. Idealna na chwilę relaksu, gdy nie ma się ochoty czytać czegoś bardziej złożonego pod względem fabuły ;)

książek: 206
Kasia_1987 | 2015-01-17
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 17 stycznia 2015

Piękna i wspaniała książka. Tak jak poprzednie części wciąga czytelnika, czyta się ją jednym tchem i nie można o niej szybko zapomnieć. W ostatniej części Pani Kasia uczyniła nie tylko wspaniałą powieść obyczajową, ale także sensacyjną.

książek: 666
Jolka | 2018-04-22
Na półkach: 2018, Przeczytane
Przeczytana: 22 kwietnia 2018

Pani Michalak, oprócz jednej pozycji, która zapadła mi w pamięć, poruszając trudne i bolesne współczesne problemy kobiet ("Bezdomna")jest autorką przesłodzonej literatury kobiecej, przez bardzo małe "k". Wzięłam do przeczytania ten trzeci tom serii szumnie zwanej "trylogia kwiatowa" bez entuzjazmu i ciekawości, ot, po prostu by serię dokończyć. I równie bez entuzjazmu ją przeczytałam I co?? Znowu rozszerzone źrenice. Ale nie z zachwytu bynajmniej, nawet nie z zainteresowania, tylko bezbrzeżnego zdziwienia, jak można oferować współczesnym, wykształconym, racjonalnie myślącym kobietom takie badziewie. Szkoda czasu na opisywanie przyczyn. Może to jest dobre, ale dla dziewcząt młodziutkich, nie znających życia, naiwnych i romantycznych. Ja jestem w czwartej dekadzie życia i w takie bajki nie uwierzę.

książek: 3237
Anna | 2014-12-02
Przeczytana: 02 grudnia 2014

To trzecia książka z "Serii kwiatowej" Katarzyny Michalak. Przebija z niej ciepło, mnóstwo pozytywnej energii, wiara w prawdziwą i niezłomną przyjaźń, która nie ma w podtekście korzyści czy profitów.
Trzy przyjaciółki - Kamila, Gosia i Julia - zawsze mogły na siebie liczyć, zawsze się wspierały, pomagały sobie w najcięższych i najtrudniejszych chwilach, porzucając swoje własne sprawy na rzecz pomocy innym. Julia, po porzuceniu przez męża, znalazła swoją własną przystań w Bieszczadach, w Bogumiłej - maleńkiej mieścince, gdzie odziedziczyła dom po ciotce. To tam zdecydowała się zawalczyć o swą młodzieńczą, odrzuconą miłość do Janka, to tam też Gosia, której świat się zawalił już nie jeden raz, znalazła swoje miejsce w życiu i w sercu Grzesia.
Książka pełna wiary, nadziei, spełnionych marzeń, choć nie pozbawiona dreszczyku emocji i sensacyjnych wątków. Cała seria warta uwagi, a więc zachęcam do lektury.

książek: 880
Kasia | 2014-11-28
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 28 listopada 2014

Przystań Julii, to trzecia część z serii kwiatowej autorstwa Katarzyny Michalak. Mimo, że autorka wprowadziła dramatyczne historie i wydarzenia, w które uwikłała głównych bohaterów, to książka jest i tak niewiarygodnie przesłodzona. Zbiegi okoliczności i cudowne zakończenia są wprost bajkowe. To wszystko sprawia, że nie można tej książce uwierzyć:):):)
Dla mnie trochę za dużo...., dlatego teraz muszę trochę zmienić klimat.

zobacz kolejne z 2381 
Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd