Wyzwanie czytelnicze LC

Zapytaj taty

Tłumaczenie: Olga Czernikow
Seria: Czeskie Klimaty
Wydawnictwo: Książkowe Klimaty
6,99 (68 ocen i 12 opinii) Zobacz oceny
10
1
9
7
8
13
7
24
6
17
5
4
4
2
3
0
2
0
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Zaptej se táty
data wydania
ISBN
9788364168048
liczba stron
240
język
polski
dodała
Marta

Kiedy Jan Niedomny umiera, troje jego dorosłych dzieci próbuje zrekonstruować rodzinną historię i rozliczyć się z przeszłością. Prawda o ich ojcu okazuje się jednak inna od tej, którą pielęgnują we wspomnieniach. Hans, Emil i Katarzyna mierzą się ze stratą i zadają pytania, na które odpowiedzieć mógłby tylko sam Jan. Książka Jana Balábana to opowieść o pustce, która wdziera się w nasze życie...

Kiedy Jan Niedomny umiera, troje jego dorosłych dzieci próbuje zrekonstruować rodzinną historię i rozliczyć się z przeszłością. Prawda o ich ojcu okazuje się jednak inna od tej, którą pielęgnują we wspomnieniach. Hans, Emil i Katarzyna mierzą się ze stratą i zadają pytania, na które odpowiedzieć mógłby tylko sam Jan.

Książka Jana Balábana to opowieść o pustce, która wdziera się w nasze życie wraz ze śmiercią najbliższej osoby, i o odwadze, jaką trzeba w sobie odnaleźć, by pokonać rozpacz. Historia utkana z monologów bohaterów, ich snów, wizji i wspomnień mogłaby się zdarzyć wszędzie, nie tylko na czeskim Śląsku. Zapytaj taty to historia odkrywania własnej tożsamości i nadziei, jaka płynie ze spotkania z drugim człowiekiem.

Powieść ukazała się po śmierci autora i została jednogłośnie uznana przez krytykę za jedno z najważniejszych dzieł literatury czeskiej ostatniej dekady. W 2010 r. zyskała nagrodę Magnesia Litera w kategorii Książka Roku, pierwsze miejsce w ankiecie „Lidovych novin” oraz tytuł Książki Roku przyznawany przez tygodnik „Respekt”.

 

źródło opisu: http://czeskieklimaty.pl

źródło okładki: zdjęcie autorskie

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (285)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 2137
Wojciech Gołębiewski | 2014-09-23
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 23 września 2014

Najpierw był Capek i Hasek, potem Hrabal, Kundera i Seifert, oraz poniekąd Kafka, teraz Balaban, a do tego Szczygieł, który sympatię do Czechów wywołał. I dobrze, bo niby sąsiędzi, a tak mało ich znamy. Balaban /1961-2010/ poświęcił omawianej książce ostatnie trzy lata swojego krótkiego życia i NIESTETY już nic więcej nie napisze. A szkoda, bo na podstawie tej lektury można sądzić, że miałby jeszcze wiele do powiedzenia.
Wyczytałem gdzieś tam, że w tej książce „troje dzieci próbuje zrekonstruować rodzinną historię”, a gdzieś indziej, że chodzi o „odkrywanie własnej tożsamości”. Wydaje mnie się, że Balaban jest głębszy i szerszy tzn że jego egzystencjalne rozważania mają charakter ogólnoludzki.
Zacznijmy od STRUKTURY TYMCZASOWEJ /str.159 i in/:
„Całe moje ciało to struktura tymczasowa, wiem to aż nadto dobrze. Nie zmuszaj mnie, żebym widziała siebie jako ...

książek: 2164
Marta | 2013-11-05
Przeczytana: 31 października 2013

„Zapytaj taty” to ostatnia książka Jana Balabána, wybitnego czeskiego pisarza, publicysty i tłumacza. Publikacja ukazała się po śmierci autora i wywołała prawdziwą furorę. Powieść zgarnęła kilka prestiżowych nagród, a krytyka okrzyknęła ją jednym z najważniejszych dzieł literatury czeskiej ostatniej dekady.
Hans, Emil i Katarzyna są dorośli, można nawet powiedzieć, że w średnim wieku. A jednak od kilku lat nie mogą sobie poradzić ze śmiercią ojca. Bo w obliczu śmierci taty nawet dorosłe dzieci znów stają się bezbronne i zagubione. Całość składa się z przemyśleń bohaterów, strzępków ich rozmów, wewnętrznych dylematów, snów, majaków, smutków i problemów. A przy tym jest tak zwyczajnie i swojsko. Akcja powieści rozgrywa się na Ostrawie, ale mogłaby dziać się wszędzie, bo troski bohaterów Balabána są uniwersalne. W każdym rozdziale zmienia się perspektywa, za każdym razem inna postać dochodzi do głosu. Dzięki temu poznajemy prywatne wspomnienia bliskich o zmarłym, ich osobiste traumy,...

książek: 3027
Katarzyna Sawicka | 2014-11-07
Przeczytana: 05 listopada 2014

"To nie sztuka kochać, kochać - oj, jak strasznie kochać! - swojego tatusia. Sztuka to dwa razy dziennie myć mu tyłek i prać obsrane prześcieradło. Tym się różni prawdziwa wiara od kościelnej gadki o miłosierdziu".*

Lektura powieści Jana Balabána przypomina wkraczanie w niewygodne tematy związane z ludzką egzystencją. Jak wchodzenie do pięknego i sterylnego szpitala z reklamy, w którym w rzeczywistości śmierdzi moczem, potem i umieraniem. Nagłe zderzenie z realiami tego, co tylko sobie dotąd wyobrażaliśmy. Choroba, opuszczenie przez bliskich, szpital, a wreszcie śmierć. Nie lubimy niewygodnych tematów, chowamy się przed miejscami, gdzie się cierpi, uciekamy w żart. Jak Czesi, których słynny "czeski humor" jest doskonale znany polskim czytelnikom. Ból i przemijanie to wszystko to, od czego Czesi (i nie tylko...) na co dzień raczej uciekają. Nie da się jednak uciec przed śmiercią, nie da się zupełnie odizolować od cierpienia, nawet gdy człowiek opanuje do perfekcji zdolność do...

książek: 0
| 2014-01-14
Na półkach: Przeczytane, 2014
Przeczytana: 14 stycznia 2014

Balaban pisał tę książkę umierając i śmierci jest ona przeznaczona, śmiercią przenika. Powieść dojmująco smutna o tym jak wygląda nasze życie w obliczu strachu. O tym na ile naprawdę można poznać drugiego człowieka. O tym ile kosztują nas kompromisy, na które idziemy w życiu. O tym, że codziennie podejmujemy decyzję czy nasze życie będzie "opowieścią o współczuciu, czy o nieczułości". To mozaika ułożona z wycinków wspomnień, snów, przeżyć i przemyśleń piątki bohaterów. To powieść dojmująco smutna, a jednocześnie po czesku pogodna. Napisana przepięknym językiem jakim dzisiaj już się nie pisze.

Jeśli literatura czeska to dla was Hrabal, Hasek, Kundera i, powiedzmy, Vievegh to czas spróbować literatury innego kalibru. Gorąco polecam, wybitna książka.

książek: 730
mag | 2013-12-23

Jan Balabán wpisał się w historię literatury czeskiej jako autor egzystencjalny. Jego bohaterowie to ludzie samotni, przegrywający z rzeczywistością, nieco zagubieni. Proza tego ostrawskiego pisarza jest dotkliwa i wymagająca skupienia. Balabán odstaje od stereotypowych wyobrażeń o czeskiej literaturze. W jego tekstach nie ma rubasznego humoru, jest za to gorzka ironia, brak w nich lekkich anegdotek, są za to refleksyjne rozważania, nie znajdziecie tutaj również gawędziarskiego stylu tak typowego dla Hrabala czy Haška, są za to długie monologi oraz narracyjne eksperymenty. Te wszystkie cechy zawiera jego ostatnia powieść „Zapytaj taty", którą Balabán skończył pisać dzień przed swoją śmiercią.

Bohaterami książki są Marta Niedomna oraz trójka jej dzieci: Emil, Katka i Hans. Osią konstrukcyjną narracji jest natomiast śmierć ich ojca, znanego i cenionego lekarza Jana Niedomnego. Każdy z jego bliskich próbuje po tym wydarzeniu zredefiniować swoje życie. Wracają wspomnienia o tacie,...

książek: 62
zuma939 | 2018-09-14
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 14 września 2018

„Całe moje ciało to struktura tymczasowa.”

Jak wiecie lubię czeską literaturę. Z przyjemnością i pełna najlepszych przeczuć sięgnęłam więc po książkę Jana Balabána wydana przez Czeskie Klimaty a przetłumaczoną przez Olgę Czernikow, wiedziałam, że to ostatnia książka tego pisarza napisana niedługo przed jego śmiercią.
Jego twórczość jest nietypowa, ponura, mocna, głęboka, nie boi się mówić wprost o tym wszystkim od czego zazwyczaj uciekamy w życiu, o śmierci, o upodleniu się ludzi, o kłamstwie.
Trudno się czyta tę powieść, przez pierwsze sto stron przedzierałam się, jak przez busz, momentami specyficzny styl autora ( dialogi, ale bez odpowiedniej interpunkcji, nieoczekiwane zmiany osoby narratora - jako zabieg celowy, mający zrelatywizować świat zewnętrzny i wewnętrzny- granice między nim) nie dawał mi szans.
Bohaterowie rozmawiają, wspominają, snują rozważania, a wszystko wydaje się jednym wielkim monologiem wewnętrznym. Ale czyim? Człowieka. Bo Katka, Hans i Emil- trójka...

książek: 63
Natalia Nowicka | 2015-01-18
Na półkach: Przeczytane

„Śmierć dotyczy wszystkich, z wyjątkiem mnie i mojej rodziny” - z taką oto wierutną bzdurą, brzęczącą za uchem, żyjemy sobie przez czas jakiś, udając, że nie tylko nie dotyka nas śmierć, ale i logika, mówiąca, że skoro inni umarli to my, wcześniej czy później, podzielimy ich los. A kiedy już ta śmierć przychodzi udajemy zdziwionych i oburzonych. Ale dzieci Jana Niedomnego, który właśnie zajął miejsce w przedziale pociągu pospiesznego, jadącego w kierunku wieczności, zdziwione ani oburzone nie są. Nie mają na to czasu, bo oto już ze wspomnień związanych z ojcem: tych świeżych, a także tych odległych, budują tratwę i dryfują na niej po oceanie rozpaczy.

To rozpacz okazuje się jedyną prawdziwą rzeczą, z jaką mają teraz do czynienia, więc na wszelkie możliwe sposoby starają się w niej nie utonąć. Na każdym kroku mierzą się z pytaniem: co zrobić z nieobecnością kogoś, kto już nigdy nie wróci? Doskonale wiedzą, że na to pytanie najlepszej odpowiedzi udzieliłby im ojciec, co przecież...

książek: 1273
MoznaPrzeczytac | 2014-07-18
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 18 lipca 2014

Umiera lekarz, ojciec trójki rodzeństwa, mąż. Dorosłe dzieci, właściwie ludzie w średnim wieku, nie mogą pogodzić się ze śmiercią ojca. Próbują zrekonstruować rodzinną historię i zrozumieć jaka była prawda o jego życiu, a zarazem o nich samych. Niestety, na niektóre pytania mógłby odpowiedzieć tylko ojciec, a na to jest już za późno.

„Zapytaj taty” to ostatnia książka czeskiego pisarza Jana Balabana. Z noty edytorskiej dowiadujemy się, że autor pracował nad nią przez ostatnie trzy lata swojego życia, a finalną wersję ukończył tuż przed śmiercią. Przemijanie i śmierć są jednym z głównych wątków tej powieści, która zyskała duże uznanie czytelników i krytyków, wyrażone przyznaniem autorowi kilku prestiżowych nagród literackich. Sam pisarz zmarł bardzo młodo, jeszcze przed pięćdziesiątką, i do tego niespodziewanie, z powodu choroby. Jego ostatnia książka częściowo nawiązuje do jego własnych doświadczeń, związanych ze śmiercią ojca, który odszedł pięć lat wcześniej.

Jest to smutna i...

książek: 71
Sewa | 2014-04-27
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 01 marca 2014

"...Wstrzymując oddech, wpatruje się szeroko otwartymi oczami w monitor elektrokardiografu, na którym serce ojca kreśli szaloną linię, podobną do wierzchołków Tatr.."Lasy się kochają. Tak, jestem teraz w samym środku miłosnej ekstazy drzew.Podobno raz na siedem lat świerki oddają się szaleństwu zbiorowego orgazmu. Teraz pylenie przypadło na rok, w którym umarł mój ojciec; kiedy powtórzy się następnym razem, wszystko już będzie inaczej...". Fragmenty takie i inne jak i okoliczności towarzyszące jej powstaniu i tworzą obraz smutny ale pozwalają przy tym odkryć w sobie akceptacje dla takiego stanu.

książek: 27
Mata | 2014-01-15
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 2013 rok

Jan Balaban znów i niestety ostatni raz pokazał, dla czego jest go warto czytać.

zobacz kolejne z 275 
Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd