Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Życie polskie w dawnych wiekach

Wydawnictwo: Wydawnictwo Iskry
7,48 (29 ocen i 7 opinii) Zobacz oceny
10
0
9
6
8
7
7
13
6
2
5
0
4
1
3
0
2
0
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788324400850
liczba stron
280
kategoria
historyczna
język
polski

W dzienniku zmarłego na emigracji Jana Lechonia znajdujemy opis snu, w którym poeta widział stare ryciny przedstawiające barwne postacie XVII stulecia, husarzy i lisowczyków, a wszystko razem przypominało mu Źycie polskie w dawnych wiekach Władysława łozińskiego. Ten pierwszy w naszej literaturze historycznej całościowy opis staropolskich obyczajów szlacheckich po dziś dzień urzeka barwnością...

W dzienniku zmarłego na emigracji Jana Lechonia znajdujemy opis snu, w którym poeta widział stare ryciny przedstawiające barwne postacie XVII stulecia, husarzy i lisowczyków, a wszystko razem przypominało mu Źycie polskie w dawnych wiekach Władysława łozińskiego. Ten pierwszy w naszej literaturze historycznej całościowy opis staropolskich obyczajów szlacheckich po dziś dzień urzeka barwnością i urodą stylu literackiego, który autor zademonstrował już w Oku proroka czy Skarbie watażki. Współcześni odebrali dzieło łozińskiego jako swego rodzaju ekspiację za czarny obraz obyczajów nakreślony przez niego w Prawem i lewem. Niczym puchar sarmackiego miodu miało zatrzeć nieco piołunowy smak poprzedniego utworu. Dzięki temu pięknie i bogato ilustrowanemu wydaniu czytelnik może zajrzeć do siedzib magnaterii oraz zamożnego ziemiaństwa, podziwiać ich aubiory i splendorya, towarzyszyć im w życiu publicznym i rodzinnym, na co dzień i od święta, a także w podróżach po tak rozległej niegdyś Rzeczypospolitej oraz w wojażach do dalekich krajów. z życia polskiegoa czerpano podobną otuchę, co z Trylogii Henryka Sienkiewicza. Pokrzepieniu serc służyły bowiem opisy wspaniałych siedzib, jak również rycerskich przewag dawnych Sarmatów. Rozbudzały nadzieję, że kiedyś, podobnie jak to już miało miejsce, Polacy wezmą górę nad sąsiadami, którzy najechali i podzielili ich ojczyznę. łoziński przypomniał, że Polska nie tylko zawsze stanowiła integralną część Europy, lecz także zapisała piękne karty w dziejach jej kultury

 

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 1026
Magdalena | 2013-06-25
Na półkach: Recenzyjne

Władysław Łoziński to badacz, znawca i miłośnik kultury staropolskiej. Zmarł w 1913 roku. Pisał ku pokrzepieniu serc. Oprócz publikacji naukowych pisał również powieści historyczne m.in.: "Skarb".

"Życie polskie w dawnych wiekach" to niezwykła pozycja. Książka ta po raz pierwszy ukazała się drukiem w 1907 roku i od razu została entuzjastycznie przyjęta przez czytelników, którzy szybko wykupili cały jej nakład.

Książkę podzielono na kilka działów, w tym m.in. - zamki i pałace, gdzie szczegółowo autor opisał siedziby arystokracji. W następnym pochylił się nad dworkami szlacheckimi. W kolejnym scharakteryzował stroje oraz klejnoty magnaterii i zamożniejszego ziemianństwa. W ostatnim zatytułowanym: "Dom i świat" historyk opisał: życie rodzinne, przyjęcia, sposoby spędzania wolnego czasu oraz podróże po kraju i zagraniczne wojaże.

Najbardziej zainteresował mnie rozdział poświęcony dworkom. Łoziński podkreśla w nim, że były one symbolem - sielskości. Wskazał, iż cechami kultury sarmackiej była przynależność do ziemi oraz szacunek dla przeszłości. Każdy dwór starano się bronić, gdyż stanowił on ostoję naszej małej ojczyzny. Natomiast rodzina była fundamentem społeczności szlacheckiej, a majątek dziedziczył zazwyczaj najmłodszy syn. Ważna była też dbałość o przeszłość rodu poprzez: pielegnowanie pamięci o przodkach, znajomość pochodzenia herbu, znajomość koligacji między rodami.

Wśród wielu zalet tej pozycji należy wymienić: barwny język, kolorowe reprodukcje obrazów i starych map. Ważne jest też to, iż autor opierał się na wielu niedostępnych już dziś źródłach.
Łoziński miał niewątpliwie dar syntezy i całościowego oglądu danego zagadnienia - obyczajów polskiej szlachty. Pisał ku pokrzepieniu serc. Można mu zarzucić, że skupił się wyłącznie na magnaterii i ziemiaństwie, a pominął mieszczan i chłopów. Podobnie autor pominął ujemne cechy sarmatyzmu, lecz poświęcił im osobną publikację - "Prawem i lewem".

Ta książka wielokrotnie mnie zachwyciła, to prawdziwa apoteoza przeszłości Polski. Mistrzostwo tej pozycji nalepiej oddaje cytat z wypowiedzi jednego z krytyków:
"Niezrównana książka. Z jakimże animuszem iście szlacheckim napisana! Coż za rozmaitośc tematów, jakie wyborne uchwycenie charakterystyki przeszłości. Jak w kalejdoskopie przesuwają się przed nami dawne zamki i pałace, dwory, ubiory szlacheckie i magnackie."
Książki Władysława Łozińskiego się nie czyta, tylko wręcz pochłania!
Zapraszam do lektury.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Bronagh

Książka właściwie o niczym. Gdy nagle na kilku ostatnich stronach (mam na myśli dokładnie 10) mega wielkie postanowienie i rozwiązywanie mega wielki...

zgłoś błąd zgłoś błąd