Życie przed sobą

Wydawnictwo: Cyklady
7,83 (590 ocen i 82 opinie) Zobacz oceny
10
75
9
139
8
157
7
114
6
62
5
30
4
6
3
5
2
2
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
La vie devant soi
data wydania
ISBN
8386859997
liczba stron
178
słowa kluczowe
powieść francuska
język
polski
dodała
jagarkar

Na Belleville'u, w szemranej ,,kolorowej" dzielnicy Paryża, gdzie trudno spotkać autochtonicznych Francuzów, na szóstym piętrze bez windy mieszka Momo, dziecko ulicy. Wychowuje go pani Roza, stara Żydówka cudem uratowana z Auschwitz. Jest brzydka, łysa i schorowana, dawniej radziła sobie jako uliczna prostytutka, obecnie prowadzi nielegalną ochronkę dla dzieci. Na pocieszenie trzyma pod...

Na Belleville'u, w szemranej ,,kolorowej" dzielnicy Paryża, gdzie trudno spotkać autochtonicznych Francuzów, na szóstym piętrze bez windy mieszka Momo, dziecko ulicy. Wychowuje go pani Roza, stara Żydówka cudem uratowana z Auschwitz. Jest brzydka, łysa i schorowana, dawniej radziła sobie jako uliczna prostytutka, obecnie prowadzi nielegalną ochronkę dla dzieci. Na pocieszenie trzyma pod łóżkiem portret pana Hitlera.

Pewnego dnia Momo zamierza pojechać do cudnej Nicei, którą zna tylko z opowieści, i napisać „Nędzników" jak pan Wiktor Hugo, wszak po to właśnie ma całe życie przed sobą. Tymczasem jednak musi zająć się schorowaną panią Rozą, a z nią jest coraz gorzej...

Powieść Romain'a Gary'ego, opublikowana pierwotnie pod pseudonimem Émile Ajar, to hymn na cześć miłości i człowieczeństwa. Od samego początku okrzyknięto ją arcydziełem, a autorowi przyznano prestiżową nagrodę Goncourtów. Została przetłumaczona na kilkadziesiąt języków i sprzedana w wielu milionach egzemplarzy. Oddajemy ją do rąk polskich Czytelników w nowym, znakomitym przekładzie Krystyny i Krzysztofa Pruskich.

 

źródło opisu: cyklady.com.pl

źródło okładki: cyklady.com.pl

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 743
lilalu | 2017-07-19
Na półkach: Przeczytane

Narratorem książki jest Momo, 10-letni chłopiec arabskiego pochodzenia, wychowywany przez panią Rozę, Żydówkę uratowaną z Auschwitz, byłą prostytutkę, która prowadzi nielegalną ochronkę dla dzieci innych prostytutek. Mieszkają w Paryżu, w ubogiej dzielnicy dziwek, transwestytów, czarnoskórych, obcokrajowców i innych wykolejeńców. Pani Roza jest gruba, brzydka, schorowana, ma problemy z poruszaniem się, z pamięcią, z każdym kolejnym dniem czuje się coraz gorzej i sama wymaga specjalistycznej opieki.
W domu na Belleville’u Momo może liczyć na wsparcie innych odszczepieńców, przede wszystkim Loli – transwestyty, która kiedyś była bokserem, a teraz „radzi sobie” z klientami w Lasku Bulońskim, Walumby – króla afrykańskiego plemienia, Hamila – starego sprzedawcy dywanów, któremu myli się „Koran” z „Nędznikami” Victora Hugo. Pomaga mu również tajemnicza i piękna pani Nadine pokazująca chłopcu magiczne sztuczki kinowe, dzięki którym jak za dotknięciem czarodziejskiej różdżki można cofnąć złe rzeczy i sprawić, że człowiek znowu wstaje, przestaje płakać, mleko się nie rozlewa, a rozbite jajko ponownie jest całe.
Świat chłopca to świat ulicy, smutny, biedny, brudny, brutalny, czasem zabawny, ale przede wszystkim bardzo gorzki i przerażająco dorosły, zbyt dorosły. A mimo to Momo pozostaje dobrym, bardzo wrażliwym chłopcem, który mógłby żyć inaczej, piękniej, mądrzej, gdyby tylko urodził się pod szczęśliwą gwiazdą.
Powieść Romaina Gary’ego jest napisana niebanalnym, oryginalnym stylem, powierzając rolę narratora inteligentnemu, ale jednak niewykształconemu dziecku wychowującemu się na francuskich, biednych przedmieściach, autor musiał dostosować język narracji do wieku i poziomu tego dziecka. Mamy tu zatem liczne błędy językowe, z którymi Momo dorastając stara się walczyć, ale które wciąż mu się przytrafiają, mamy też język wulgarny, dosadny, prosty, żeby nie powiedzieć prostacki. Wszystko tu jednak do siebie pasuje, moim zdaniem książka nie mogła być napisana inaczej, ten, dość ryzykowny, zabieg autora wyszedł jej tylko na dobre, bo przez to stała się bardziej autentyczna i jeszcze bardziej poruszająca.
Na koniec chciałabym przytoczyć kilka cytatów z tej powieści, które, mam nadzieję, chociaż w małym stopniu przybliżą czytelnikowi świat Momo i zachęcą do zapoznania się z nim:
„- No, mam nadzieję, że nigdy nie będę normalny, panie doktorze, tylko świnie są zawsze normalni.
- Normalne.
- Zrobię wszystko, żebym nie był normalny, panie doktorze...”
„Gdyby pani Roza była psem, toby ją oszczędzili, ale dla psów ludzie są zawsze życzliwsi niż dla istot ludzkich, którym nie wolno umrzeć bez cierpień”.
„Zdaje mi się, że właśnie niesprawiedliwi śpią dobrze, bo się niczym nie przejmują, a sprawiedliwi nie mogą zmrużyć oka i wszystko strasznie przeżywają. Inaczej nie byliby sprawiedliwi”.
„Jak się człowiekowi zupełnie odechciewa żyć, to czekolada ma jeszcze lepszy smak niż normalnie”.
„Szczęście jest znane ze stanu nieobecności”.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Felek i Tola

Napisane prostym językiem przygody Toli i Felka bardzo przypadły do gustu mojej córce. Śmieszne historie, szczera przyjaźń między Tolą , Felkiem i Hen...

zgłoś błąd zgłoś błąd