La Secte des Egoïstes

Wydawnictwo: Destino
6 (2 ocen i 1 opinia) Zobacz oceny
10
0
9
0
8
0
7
0
6
2
5
0
4
0
3
0
2
0
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788423340453
język
francuski
dodała
Mcdulka

Et si la vie n'était qu'un songe ? et si les nuages, les oiseaux, la terre et les autres hommes n'étaient que visions de notre esprit ? Un chercheur découvre par hasard l'existence d'un excentrique, Gaspard Languenhaert, qui soutint cette philosophie "égoïste" dans les salons du XVIIIe siècle, puis fonda une école à Montmartre où ses disciples répétaient avec lui qu'eux seuls existaient et...

Et si la vie n'était qu'un songe ? et si les nuages, les oiseaux, la terre et les autres hommes n'étaient que visions de notre esprit ?

Un chercheur découvre par hasard l'existence d'un excentrique, Gaspard Languenhaert, qui soutint cette philosophie "égoïste" dans les salons du XVIIIe siècle, puis fonda une école à Montmartre où ses disciples répétaient avec lui qu'eux seuls existaient et que le monde n'était que leur fantasme. Intrigué, il abandonne ses travaux et part à la recherche de ce philosophe singulier dont une sorte de conspiration fait apparaître et disparaître les traces.

Cette enquête va l'entraîner de Paris à Amsterdam mais surtout au fond de lui-même, là où la raison se fait déraisonnable et les vertiges hallucinants.Car si l'univers n'est qu'un rêve, chacun de nous en est l'auteur, donc Dieu. La logique devient folle et, pour s'y mesurer, il fallait le talent, l'audace et l'intelligence de Eric Emmanuel Schmitt, homme de théâtre dont la pièce, le visiteur, qui a triomphé aux "Molière", est en train de faire le tour du monde.

Avec ce premier roman, il signe une œuvre d'une rare modernité qui tout à la fois surprend, dérange et fascine.

 

źródło opisu: http://www.eric-emmanuel-schmitt.com/Litterature-r...(?)

źródło okładki: http://www.planetadelibros.com/la-secta-de-los-ego...»

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
    Obecnie jeszcze nie ma dyskusji powiązanych z tą książką.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (1682)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 2737
Gosia | 2016-02-01
Na półkach: Przeczytane, 2016
Przeczytana: 01 lutego 2016

Większość osób kojarzy Erica-Emmanuela Schmitta głównie z książką "Oskar i pani Róża". Dla mnie też była to pierwsza przeczytana pozycja tego autora. Od razu zauroczył mnie swoim stylem, skromnością formy i bogactwem treści. Obecnie już wiele jego książek za mną.
Teraz przyszła kolej na jego debiut, który do tej pory nie był opublikowany.
Nie zachwyciła mnie ta pozycja, choć widać już w niej przyszły geniusz pisarza i to, że już na początku miał on wizję swego pisarstwa, której potem konsekwentnie się trzyma jednak znacznie udoskonalając swój warsztat.
Nie poleciłabym jej komuś, kto chce dopiero poznać jego twórczość, bo może się zrazić. W jego dorobku znajduje się wiele lepszych, bardzej przystępnie napisanych pozycji.
Ta wydaje mi się jakaś niedopracowana. Zawiera jednak kilka kwestii wartych przemyślenia i choćby tylko dlatego warto ją przeczytać.

książek: 1445
Arek | 2017-08-28
Przeczytana: 27 sierpnia 2017

"Sektą egoistów" francuski pisarz debiutował w formie prozatorskiej.
Stało się to w 1994 roku, czekaliśmy więc 21 lat na wydanie polskie.

Jestem niepomiernie rozczarowany tą króciutką powieścią.
Jeśli autor chciał napisać coś filozoficznego to mu się to w ogóle nie udało.
Myśli w niej zawarte, są powielaniem myśli innych, w nieudolny sposób.
Autor pisze w pewnych miejscach nielogicznie, jeśli chodzi o kreowanie akcji.
Jeśli chciał przedstawić czułą historię to zabrakło mu warsztatu.
Książka nie wciąga, w najmniejszym nawet stopniu.
Problem egoizmu, nie jest zgłębiony.
Postacie i dialogi są przeciętne, a właściwie słabsze niż w innych powieściach.

Tematem książki jest zagubienie wynikające z długiego rozmyślania nad czymś czego odgadnąć nie sposób.

Młody filozof wyrusza na poszukiwanie śladów po innym XVIII-to wiecznym filozofie Gaspardzie Languenhaercie.
Misja trudna, i jakby żałosna bo szuka osoby egoistycznej, oderwanej od rzeczywistości, wręcz szalonej.

książek: 3
Rozczytana Aglomeracja | 2017-01-13
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 12 stycznia 2017

„Sekta Egoistów” to debiutancka powieść, którą wydał francuski pisarz Éric-Emmanuel Schmitt. Książka ta w Polsce ukazała się dopiero 2015 r. Fani pisarza, których w naszym kraju nie brakuje, mieli więc okazję cofnąć się do przeszłości i zapoznać się z wydawniczymi początkami Schmitta. I chyba dobrze się stało, że nie od tej powieści zaczęła się u nas ukazywać twórczość Francuza.

Głównym bohaterem powieści – i jej narratorem – jest mieszkający w Paryżu Gerard. Jest naukowcem, który spędza swe dnie w bibliotekach, zagłębiając zagadnienia językoznawstwa średniowiecza. Jak stwierdza sam Gerard były to „zawiłe badania (…), które nikogo nie interesowały, nawet mnie”. Zniechęcony własnym losem bohater postanawia oderwać się od codziennych czynności. Z bibliotecznych katalogów wybiera przypadkowo (czy na pewno był to przypadek?) losową książkę, w której natrafia na postać Gaspara Languenhaerta. Krótka wzmianka o żyjącym w dawnych wiekach bogatym młodzieńcu zmienia całe życie Gerarda....

książek: 2588
onika | 2016-10-31
Przeczytana: październik 2016

„Sekta Egoistów” była dla mnie bardzo ciężką lekturą. To cienka książka, ale ja czytałam ją stosunkowo długo. W kontynuowaniu podjętej czytaniny utrzymywała mnie tylko nadzieja, że w zakończeniu odnajdę sens tego pseudofilozoficznego bredzenia, które w swej debiutanckiej opowieści zaserwował Schmitt. Jednak tym razem końcowa volta autora nie zmieniła mojego postrzegania całości utworu i utwierdziła mnie w przekonaniu, że Schmitt pisząc o zagadnieniach natury egzystencjalnej używa języka, który do mnie nie trafia. Niby pisarz porusza niezwykle ważne kwestie: świadomość, sposób postrzegania świata, człowiek jako istota społeczna, szczęście, miłość, osamotnienie, obłęd, jednostka wybitna czy do wybicia, ale robi to w sposób, który mi nasuwa myśl, że nie warto przelewać na papier przemyśleń, od których umysł twórcy omdlewa od samozachwytu.

Istnieje oczywiście spore prawdopodobieństwo, że swoim małym rozumkiem nie ogarnęłam głębi tego utworu i zbyt ślepa jestem, by przyjąć do...

książek: 621
CuriousSoul | 2017-12-08
Przeczytana: 08 grudnia 2017

Alegoryczne przedstawienie egoizmu tkwiącego w człowieku, które może stać się punktem wyjściowym do dalszych rozważań na temat egoizmu i jego antonimu - altruizmu.
W życiu każdego człowieka niezwykle istotne miejsce zajmuje rozwój osobisty oraz samorealizacja. Człowiek nie może ograniczać się tylko do niezbędnego minimum i wegetować, ale winien obierać wyższe cele, rozwijać się oraz spełniać. Czy na tej drodze jest miejsce na altruizm, możliwość otwarcia się na drugą osobę? Ależ oczywiście, bez relacji z otoczeniem zewnętrznym, bez wchodzenia w interakcję społeczną, jednostka nie jest w stanie sama się doskonalić. Zamykając się w sobie, człowiek wpada w obłęd - konsekwencje takiego postępowania przybliża nam autor. Jednocześnie przestrzega przed nadmiernym egoizmem, arogancją i pychą, które doprowadzają do zatracenia szacunku do jakichkolwiek wyższych wartości,co zawsze prowadzi do upadku człowieka.

książek: 1845
korcia | 2015-12-17
Na półkach: Przeczytane, Posiadam, Klasyka, 2015
Przeczytana: 02 grudnia 2015

"Sekta egoistów" to stosunkowo niewielka książka, również fabuła nie jest tu jakoś szczególnie rozwinięta, ale to wcale nie oznacza, że jest to pozycja nudna. Mnie te filozoficzne rozważania głównego bohatera bardzo zaciekawiły i muszę przyznać, że przeczytałam tę pozycję w bardzo szybkim tempie, a teraz nad nią dumam. Czyż i my nie zastanawiamy się nad istnieniem Boga, tego, jak on wygląda, jak został stworzony świat, jak postrzegamy rzeczywistość, czym są nasze kontakty z innymi ludźmi, jak miłość potrafi zmienić sposób patrzenia na świat? Czy w ogóle warto kochać, poświęcać czas i energię innym ludziom? Autor zadaje nam mnóstwo pytań, daje też wiele odpowiedzi, a od nas zależy, którą z nich uznamy za właściwą. Nic nie jest jednoznaczne, więc dotarcie do prawdy to bardzo trudne zadanie.

"Sekta egoistów" nie rozkłada na łopatki jak "Oskar i pani Róża", ale bynajmniej nie jest to zła powieść. Nie jest genialna, ale już na pierwszy rzut oka widać potencjał, którym drzemał w...

książek: 975
Patrycja | 2015-11-11
Na półkach: Przeczytane, Posiadam, 2015
Przeczytana: 11 listopada 2015

Podobne rozczarowanie jak w przypadku "Kiedy byłem dziełem sztuki". Książka przepełniona filozoficznymi rozmyśleniami, a fabuły praktycznie brak. Poza paroma stronami, nie ma odniesień do tytułu. Myślę, że można było ten wątek bardziej rozwinąć. Gdyby to była moja pierwsza pozycja tego autora, to na pewno nie sięgnęłabym po kolejne. Jak dla mnie niewypał i niestety strata czasu. Jeśli ktoś miał podobne odczucia po "Kiedy byłem dziełem sztuki", niech nawet nie sięga po "Sektę egoistów".

książek: 1254
Aleksandra | 2017-07-14
Na półkach: Przeczytane

Schmitt to autor, po którego książki chętnie sięgam i które często potrafią mnie zauroczyć. Tak było w przypadku pozycji: "Pan Ibrahim i kwiaty Koranu", "Trucicielka" czy "Ulisses z Bagdadu", ale największe wrażenie wywarło na mnie "Dziecko Noego".

"Sekta egoistów" to debiut autora, w której już objawia się jego niepowtarzalny styl - maksymalizm treści w minimalizmie słów. Jego książki dotykają ważnych, ponadczasowych kwestii, jednocześnie nie zawierając zbędnych fragmentów, długich opisów, czegokolwiek, co mogłoby czytelnika zniechęcić do kontynuowania lektury.

Książka dotyka spraw postrzegania rzeczywistości, kwestii Boga, szczęścia i miłości, a także własnego "ja". I choć, jak dla mnie, zbyt dużo było w niej wynurzeń filozoficznych, to przyjemnie mi się ją czytało i skłoniła mnie do refleksji (co jest kolejnym znakiem rozpoznawczym książek Schmitta).

"Sekta egoistów" jest dobrą pozycją dla osób, które wcześniej miały możliwość zapoznać się z prozą autora. Czytelnikom...

książek: 500
Jeżynka | 2017-02-08
Na półkach: Przeczytane, Z biblioteki, 2017
Przeczytana: 07 lutego 2017

Jako recenzję książki "Sekta egoistów" Érica-Emmanuela Schmitta mogłabym zacytować klasyka i powiedzieć: "Ciemność, widzę ciemność".
Czytałam ją w skupieniu, bez pośpiechu, z przekonaniem że autor jest uznanym pisarzem z bogatym dorobkiem. Nastawiłam się na małą ucztę czytelniczą i niestety mocno się rozczarowałam.

Najgorsze uczucie po zamknięciu książki to takie kiedy czytelnik nie wie co autor chciał mu przekazać poprzez swój tekst. I ja niestety z takim uczuciem zostałam po przeczytaniu "Sekty egoistów".
Bo o czym jest ta książka? Nie jest to powieść bo fabuła żadna, ni rozprawka filozoficzna bo do dzieł Platona czy innego myśliciela jednak sporo brakuje.
Wraz z Gerardem, znudzonym doktorantem szukamy śladów pewnej szkoły filozoficznej i jej założyciela który głosił pogląd że istnieje tylko "ja" a cały świat wokół to tylko suma pewnych wrażeń.
Autor ukazuje nam ostracyzm ówczesnych elit na ten pogląd ale też fascynację co poniektórych którzy dołączyli do swojego mistrza...

książek: 501
Magdalena T | 2015-11-06
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 04 listopada 2015

„Sekta egoistów” to książka, która porusza ciekawe i ponadczasowe tematy. Zakończenie sprowadza czytelnika na ziemię i pozwala mu się otrząsnąć z obłędu, obsesji i filozoficznego chaosu. Myślę, że całość jest udana i warta uwagi. Być może wnikliwy czytelnik zauważy różnice między tym dziełem, a tymi późniejszymi autora. Nie da się jedna nie zauważyć, że autor już w swojej pierwszej powieści pokazał swój talent. Pokusiłabym się o stwierdzenie, że jest to opowieść, która ukazuje nie tylko obsesję, ale także pewnego rodzaju obłęd. Czytając zagłębiamy się w wywody filozoficzne na temat egzystencji, egoizmu, ale także religii. Będziemy balansować w czasoprzestrzeni oraz po bezdrożach umysłu i fantazji. To, co podoba mi się w tej książce to styl, jakim operuje autor, dobrze znany tym, którzy lubią spędzać czas przy jego książkach. Lekkość, prostota, a zarazem plastyczność, która pozwala na zabawę słowem. Przyznam się, że po lekturze mam lekki chaos w głowie. Myślę też, że wykazał się on...

zobacz kolejne z 1672 
Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd