Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Ciemno, prawie noc

Seria: ...archipelagi...
Wydawnictwo: W.A.B.
7,26 (3754 ocen i 664 opinie) Zobacz oceny
10
295
9
511
8
941
7
1 015
6
543
5
217
4
102
3
87
2
24
1
19
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788328008380
liczba stron
528
język
polski
dodała
Ag2S

Inne wydania

Reporterka Alicja Tabor wraca do Wałbrzycha, miasta swojego dzieciństwa. Osiada w pustym poniemieckim domu, z którego przed laty wyruszyła w świat. Dowiaduje się, że od kilku miesięcy w Wałbrzychu znikają dzieci, a mieszkańcy zachowują się dziwnie. Rośnie niezadowolenie, częstsze są akty przemocy wobec zwierząt, w końcu pojawia się prorok, Jan Kołek, do którego w biedaszybie przemówiła...

Reporterka Alicja Tabor wraca do Wałbrzycha, miasta swojego dzieciństwa. Osiada w pustym poniemieckim domu, z którego przed laty wyruszyła w świat. Dowiaduje się, że od kilku miesięcy w Wałbrzychu znikają dzieci, a mieszkańcy zachowują się dziwnie. Rośnie niezadowolenie, częstsze są akty przemocy wobec zwierząt, w końcu pojawia się prorok, Jan Kołek, do którego w biedaszybie przemówiła wałbrzyska Matka Boska Bolesna. Po jego śmierci grupa zbuntowanych obywateli gromadzi się wokół samozwańczego „syna", Jerzego Łabędzia. Alicja ma zrobić reportaż o zaginionej trójce dzieci, ale jej powrót do Wałbrzycha jest także powrotem do dramatów własnej rodziny: śmierci rodziców, samobójstwa pięknej starszej siostry, zafascynowanej wałbrzyską legendą księżnej Daisy i zamku Książ. Wyjaśnianiu tajemnicy Andżeliki, Patryka i Kalinki towarzyszy więc odkrywanie tajemnic z przeszłości Alicji. W swojej najnowszej książce Joanna Bator nawiązuje do konwencji powieści gotyckiej. Nie po to jednak, by bawić czytelnika: w tym, co niesamowite, często ukryta jest prawda o nas, której na co dzień nie chcemy pamiętać.

 

źródło opisu: Wydawnictwo W.A.B., 2013

źródło okładki: http://www.wab.com.pl/?ECProduct=1323

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 232
Janina | 2015-09-23
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 23 września 2015

Przeczytałam. Nie będę oryginalna, zadając następujące pytanie: czy za to w Polsce dostaje się nagrodę Nike? Potencjał jest w historiach opowiedzianych przez autorkę. Pomijam wątek wyższości s"stolicznej" nad 'powiatowymi". Przy okazji - Alicji droga do kariery - klisza, przyjechała do Warszawy, tam smutek upokorzenie i byle jaka praca, lecz się odbiła. Nie dyskutuję z tym.
Mam za złe autorce rzecz niewybaczalną - wpowadzenie wątku wyuzdanej, okrutnej pedofilii, w najbardziej wynaturzonej postaci. Wiemy wszyscy, którzy coś przeczytaliśmy i wrażliwość też na świat mamy, słuchamy i patrzymy, że to zło jest na świecie. po co epatować? Po co złu robic reklamę? Co się załatwia w ten sposób - swój ból istnienia, swoje traumy, odreagowanie cudzych historii? Nie chcę czytać takich potworności. Chyba zacznę się bać książek Joanny Bator, a szkoda, bo styl Autorki bardzo doceniam, cieszę się, że wkomponowała realizm magiczny w swą powieść. Lecz tamto. Nie.
P.S. świetna postać dyrektora rodem z Polesia. Szkoda, że też potraktowana protekcjonalnie.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Dyrygent

"Muzyka wypełniła całe miasto, puste pola i wymarłe lasy wokół niego. Spadała na rosyjskich i niemieckich żołnierzy skulonych w okopach, pozbawia...

zgłoś błąd zgłoś błąd