Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.
Zgłosuj na książki roku 2017

Kronika ptaka nakręcacza

Tłumaczenie: Anna Zielińska-Elliott
Seria: Pocket (Wyd. Muza)
Wydawnictwo: Muza
7,42 (4500 ocen i 383 opinie) Zobacz oceny
10
463
9
767
8
951
7
1 224
6
593
5
280
4
97
3
86
2
20
1
19
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Nejimakidori kuronikuru / ねじまき鳥クロニクル
data wydania
ISBN
9788377585078
liczba stron
672
język
polski
dodał
Michele

Życie Toru Okady po stracie pracy jest monotonne i pozbawione ambicji. Żona zarabia wystarczająco dużo na utrzymanie ich obojga, a Toru prowadzi dom. Akcja "Kroniki ptaka nakręcacza", podobnie jak w większości książek Haruki Murakami jest bardzo skomplikowana, ale nie ona jest najważniejsza. Jeden z recenzentów streścił ją tak: Toru Okada traci najpierw pracę, potem kota, potem żonę a w...

Życie Toru Okady po stracie pracy jest monotonne i pozbawione ambicji. Żona zarabia wystarczająco dużo na utrzymanie ich obojga, a Toru prowadzi dom.
Akcja "Kroniki ptaka nakręcacza", podobnie jak w większości książek Haruki Murakami jest bardzo skomplikowana, ale nie ona jest najważniejsza. Jeden z recenzentów streścił ją tak: Toru Okada traci najpierw pracę, potem kota, potem żonę a w końcu - rozum.

 

źródło opisu: http://muza.com.pl/product.php?id_product=1442

źródło okładki: http://muza.com.pl/product.php?id_product=1442

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 199
Ewa | 2015-09-12
Przeczytana: 2015 rok

Przy ocenie tej książki w pełni podzielam opinię Piotra Młynarskiego, którego tu zacytuję:
"W tej książce Murakami pokazuje głęboką transformację bohatera od nijakiego i niezdecydowanego do człowieka, który wie, czego chce i ma pomysł jak to osiągnąć. Mamy tutaj do czynienia z koncepcją iluminacji, szerzej znaną zachodniemu światu od wczesnośredniowiecznego filozofa Augustyna z Hippony. Nie jest to nowatorska myśl, bowiem jej początków możemy doszukiwać się już w wierzeniach buddyjskich i poglądach antycznego filozofa Platona. Murakami odebrał solidne humanistyczne wykształcenie, zatem wyżej wymienione poglądy nie powinny mu być obce, tym bardziej, że jego dziadek był buddyjskim duchownym. Iluminacja, inaczej wewnętrzne oświecenie jest to pogląd, który głosi prymat poznania duchowego, udzielonego przez bóstwo, nad poznaniem zmysłowym. Murakami poprzez motyw przemiany namawia do zatrzymania się w biegu codziennego życia. Poleca wyciszenie i namysł, aby móc usłyszeć swój własny wewnętrzny głos, który jest głęboko ukryty w każdym z nas. Jest to najbardziej niezawodny doradca, szczególnie w sytuacjach, kiedy ani doświadczenie, ani zmysły nie są w stanie pomóc w wyborze najlepszej drogi. Oprócz wspomnianej teorii iluminacji, powieść przepełniona jest bogatą symboliką i wieloma osobistymi przemyśleniami natury filozoficznej.
Wypływającą z lektury wizję człowieka cechuje wyjątkowa wrażliwość i wyrozumiałość. Popełnianie błędów jest nieodłączną częścią ludzkiej natury. Można to porównać do renesansowej maksymy artystów włoskich: „jestem człowiekiem i nic, co ludzkie nie jest mi obce". Analogicznie u Murakami, bycie człowiekiem z definicji usprawiedliwia pomyłki i omylność. Ważnym aspektem jest umiejętność wybaczania innym ludziom. Poprzez wybaczanie dokonuje się swego rodzaju oczyszczenie. Pojawia się nowa szansa oraz odnawia się kredyt zaufania. Murakami nie ocenia ani nie piętnuje zachowań swoich bohaterów, ponieważ popełnianie błędów stanowi istotny mechanizm samodoskonalenia swojej osoby. Nawet najgorsze życiowe zakręty i upadki mogą być pouczające pod warunkiem zrozumienia swoich błędów. Uproszczając, można to porównać do zaczerpniętego od Fryderyka Nietzsche powiedzenia: „co mnie nie zabija, czyni mnie silniejszym".
„Kronika ptaka nakręcacza" pod względem stylistycznym prezentuje się nadzwyczaj wybornie. Surrealistyczny styl pisarski Murakami idealnie pasuje do podejmowanej tematyki i następujących po sobie wydarzeń. Co więcej, pojawiają się także wątki oniryczne. Świat snu u Murakami jest równoległy i równoważny światu rzeczywistemu. Czynności wykonywane w snach, oddziałują również na rzeczywistość. Oba światy przenikają się wzajemnie, przez co zaciera się naturalna granica między jawą a snem. Dzięki takiemu zabiegowi, możliwe stało się dokładniejsze nakreślenie sylwetek bohaterów poprzez wkroczenie w zarezerwowane dla psychologii rejony podświadomości. Postacie zyskują przez to nowy dodatkowy wymiar, co jest niewątpliwie ogromną zaletą tej książki."

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Moja dekada w Premier League

Przemysław Rudzki napisał na okładce, że Rooney jest jednym z ostatnich angielskich wojowników z krwi i kości. Książka udowadnia, że się nie mylił. N...

zgłoś błąd zgłoś błąd