W stronę Swanna

Tłumaczenie: Tadeusz Boy-Żeleński
Cykl: W poszukiwaniu straconego czasu (tom 1)
Wydawnictwo: MG
7,82 (1359 ocen i 133 opinie) Zobacz oceny
10
300
9
283
8
232
7
258
6
141
5
68
4
28
3
29
2
9
1
11
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
À la recherche du temps perdu. Du côté de chez Swann
data wydania
ISBN
9788377791585
liczba stron
479
słowa kluczowe
Francja, magdalenki, arystokracja
kategoria
klasyka
język
polski
dodała
joly_fh

Wydanie na 100-lecie pierwszego wydania. „W stronę Swanna” to pierwszy tom quasi-autobiograficznego cyklu Marcela Prousta „W poszukiwaniu straconego czasu”, uznanego w powszechnej opinii krytyków za arcydzieło literatury. Pewnego dnia smak magdalenki zanurzonej w herbacie budzi w bohaterze, młodym człowieku rozpieszczonym przez matkę i babkę, wspomnienia. Wraca myślą do miasteczka Combray,...

Wydanie na 100-lecie pierwszego wydania.

„W stronę Swanna” to pierwszy tom quasi-autobiograficznego cyklu Marcela Prousta „W poszukiwaniu straconego czasu”, uznanego w powszechnej opinii krytyków za arcydzieło literatury. Pewnego dnia smak magdalenki zanurzonej w herbacie budzi w bohaterze, młodym człowieku rozpieszczonym przez matkę i babkę, wspomnienia. Wraca myślą do miasteczka Combray, gdzie spędzał cudowne wakacje jako dziecko.

„Kariera pisarska Prousta szła drogą dość niezwykłą. Zaczęła się stosunkowo późno, przerwała ją wojna, potem przecięła ją rychła śmierć. Ale mimo że w chwili zgonu nieznane było jeszcze w całości jego dzieło, już niepodobna było wątpić, że odszedł artysta i myśliciel na miarę największych; Proust zaważył jak mało kto na swojej epoce. Tuż po śmierci Prousta zaczęto gromadzić – z niezawodną pewnością ich znaczenia – dokumenty tyczące pisarza i człowieka, listy, wspomnienia, tradycje ustne.

Równocześnie zaczęła narastać legenda. Nie ma dziś czytelnika – a może i nie czytelnika – Prousta, który by nie wiedział o jego chorobie, o jego światowych sukcesach, o jego późniejszym odosobnieniu, o jego dostatku, hojności, neurastenii, dziwactwach, o heroizmie wreszcie, z jakim do ostatniego tchnienia pracował, uzupełniał swoje dzieło, spożytkowując jako materiał twórczy własne cierpienie, niemal własną śmierć.”
Tadeusz Żeleński (Boy)

 

źródło opisu: wydawnictwomg.pl

źródło okładki: wydawnictwomg.pl

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 280
Andrzej Akowacz | 2015-10-25
Na półkach: Przeczytane, 2015
Przeczytana: 08 października 2015

Pierwsza część cyklu. W pewnym sensie autobiograficzna książka autora. Nie jest chronologiczna. Fakt w pierwszej części jest sporo o dzieciństwie. Książka należy raczej do książek intelektualnych. Nie ma tu opowiedzianej jakiejś konkretnej historii z jakąś puentą. Raczej są to luźne wspomnienia. Jest oczywiście dość długi wątek miłości. Ciekawe spojrzenie na próbę odkochania się, zapomnienia. Wpierw z może jakiejś zemsty czy chęci wzbudzenia wyrzutów sumienia, odpowiedzialności. To ciekawe jak autor trafnie opowiada przeobrażenia tej miłości. Ciekawe też i trafne są wszystkie zachowania dziecka w stosunku do Matki, Ojca. Poznawanych ludzi i przyjaciół. Mimo całej intelektualności dzieła, jeśli tylko nie będziemy usiłowali wycisnąć z tej książki jakichś głębokich przemyśleń, będzie łatwa do czytania.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Ostatnia arystokratka

Dawno sie tak nie usmialam! Niby temat nie nowy i nwet pojawily sie komedie filmowe, to jednak ksiazka smieszy do ostatniej strony. Mam nadzieje, ze...

zgłoś błąd zgłoś błąd