Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.
Okładka książki Najdłuższa podróż

Najdłuższa podróż

Autor:
szczegółowe informacje
tłumaczenie
Jacek Manicki, Anna Dobrzańska
tytuł oryginału
The Longest Ride
wydawnictwo
Albatros
data wydania
ISBN
9788378857952
liczba stron
496
słowa kluczowe
miłość, związki, uczucia
kategoria
Literatura piękna
język
polski
typ
papier
dodała
Barbara
7,77 (516 ocen i 108 opinii)

Opis książki

Ira i Ruth. Sophia i Luke. Dwie pary, które mają niewiele wspólnego, i które są oddzielone lat i doświadczenia. Jednak ich życie będzie zbieżne z nieoczekiwą zjadliwością, przypominając nam wszystkim, że nawet najtrudniejsze decyzje mogą przynieść niezwykłe podróże: poza rozpaczą po śmierci, do najdalszych zakątków ludzkiego serca

 

źródło opisu: http://www.nicholassparks.com

źródło okładki: http://www.wydawnictwoalbatros.com/ksiazka,1486,26...»

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Gdzie kupić?
Sklep
Format
Cena
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.

Inne wydania

Polecamy

Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników
książek: 386
zefirek0509 | 2014-06-19
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 19 czerwca 2014

No tak, na Sparksa zawsze można liczyć. W ciemno kupiłam najnowszą książkę i oczywiście sie nie rozczarowałam. Świetnie skonstruowana historia, chwytająća za serce. No i oczywiście żal, że tak szybko się skończyła. Naprawdę polecam!

książek: 391
511 | 2014-08-25
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 29 lipca 2014

Przeczytałam praktycznie każdą książkę Sparksa, i niestety w kilku ostatnich domyślałam się zakończenia, co psuło późniejszą ocenę książki, jednak nie tym razem. Książka cudowna z niespodziewanym zakończeniem. Dla mnie 10!

książek: 290
Martyna | 2014-10-01
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 30 września 2014

Kurczę nie wiedziałam jak ocenić tą książkę... w niej wszystko było takie idealne - idealne spotkania, idealne zachowania, idealne wyrównanie rachunków, idealna przyszłość. Mam wrażenie, że poprzednie książki były wzruszające bardziej. Mi kiedyś kilka z nich pozwoliło się pogodzić się ze stratą, a jak pomyślę o "Ostatniej Piosence" to jakoś mi się łezka w oku kręci, a tutaj tego nie czuję, więc moje TOP 3 pozostaje niezmienione.

książek: 105
little-black | 2014-08-05
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 03 sierpnia 2014

To jedna z tych książek o której długo myśli się po przeczytaniu. Wspaniali bohaterowie - inteligentny Ira i słodka Ruth, uroczy Luke i silna i mądra Sophia - coś wspaniałego ! Nie mogłam się doczekać kiedy losy tych dwóch par się połączą co wyjaśni powiązanie tych dwóch historii i koniec rozłożył mnie na łopatki... Nie mogłam się przekonać do Sparksa ale po tej książce się to zmieniło. Nie mogę doczekać się ekranizacji !!

książek: 225
purri | 2014-07-31
Na półkach: Przeczytane, 2014
Przeczytana: 31 lipca 2014

Choć uwielbiam czytać książki Nicholasa Sparksa a pisane przez niego historie doprowadzają mnie do płaczu,'Najdłuższa podróż' niestety nie zachwyciła mnie tak jak inne książki tego autora. Niestety..

książek: 81
Justyna | 2014-08-01
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 01 sierpnia 2014

Nicholas Sparks nadal w formie? Cóż, czytałam lepsze jego książki. Jednak wciąż zadziwia mnie, że pisarz wraz z upływającym czasem nie poddaje się. Fabuła niezmiennie dotyczy nieskończenie pięknej, wiernej miłości, która zwycięża wszystkie przeciwności losu. Jedyny wniosek jest taki, że pisarz nieustannie wierzy właśnie w miłość i jej siłę. Czy jego historie są realne - nie. Piękne i romantyczne - owszem. "Najdłuższa podróż" nie jest wyjątkiem. A może to ja zmieniłam podejście? I nie chwyta mnie za gardło, jak dawnej czytając jego powieści, każde wyznanie miłości w tej książce, a jest ich bardzo wiele... Jednak cieszę się, że i ja się nie poddałam czytając tę książkę. Właśnie dla samego zakończenia równie nierzeczywistego jak większość, chyba było warto. Dlaczego? Ponieważ napawa pewnego rodzaju optymizmem. To na pewno!

książek: 308
Chmiela | 2014-08-02
Na półkach: Przeczytane, 2014
Przeczytana: 24 lipca 2014

Lubię książki Sparks'a,czytam je dla odprężenia, jedne są lepsze inne gorsze. Ta jest po środku, autor miał wiele doskonalszych ale i wiele gorszych powieści od tej pozycji. Książka w wielu momentach przypomina mi powieść "I wciąż ja kocham". Bardziej podobała mi się retrospekcja o Irze i Ruth niż ta współczesna opowieść. Jednak w całości oceniam powieść na dobrA. Polecam dla odprężenia ;)

książek: 82
Gladys | 2014-10-21
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: czerwiec 2014

Książka jest bardzo piękna, zresztą jak każda historia, która jest autorstwa tego autora. Każda jego książka skrada moje serce- jedna mniej, natomiast kolejna trochę bardziej lub absolutnie nie pozwalając mi skupić się na niczym innym. To dzieło jest historią dwójki młodych ludzi, którzy poznają się przypadkiem. Żyją oni w totalnie innych światach lecz to nie jest przeszkodą, której aby nie dałoby się pokonać. Pomimo wszystkich przeciwności losu ich miłość przezwycięża wszystko.
Zawsze podoba mi się jak Nicholas Sparks łączy dwie całkiem niezwiązane ze sobą historie miłosne. Ira to starzec, który pomimo swego sędziwego wieku, wiedząc, iż jest to zagrożeniem nie tylko dla siebie ale również dla innych, wsiada za kierownicę i prowadzi samochód, niestety dochodzi do niefortunnego wypadku w wyniku, którego auto wypadło z zakrętu. Jest zima i nie sposób dostrzec pojazdu. I tak trwając w świadomości, że za kilka dni być może i godzin, śmierć zapuka do okna samochodu i bez żadnego pytania we...

książek: 336
Onilom | 2014-09-05
Na półkach: Przeczytane, Dojrzalsze

Książkę dostałam w prezencie. Lubię Sparks'a ma kilka ciekawych tytułów, którymi może się pochwalić, choćby "Jesienną miłość" czy "Pamiętnik".
"Najdłuższa podróż" jest również dobrą historią. Na tyle, że potrafi wciągnąć zaintrygować czy zaciekawić. Fakt nie jest najwybitniejsza i miejscami przewidująca, ale na końcu pozostawia czytelnika z uśmiechem na twarzy i poczuciem, że nie był to zmarnowany czas, a to chyba najważniejsze.

Historie Ruth i Iry oraz Sophii i Ruth, które tak wiele dzieli (choćby pokolenie), a jednocześnie tyle łączy są opowieścią o miłości, radości, cierpieniu, bólu i śmierci. O życiu. Historie podobne do tysiąca innych, a jednocześnie wyjątkowe.

Książka nie jest najwybitniejsza drogi Czytelniku. Ba! Miejscami może Cię niecierpliwić. Lecz nie jest to tandetne romansidło czy harlequin, ale jest to książka piękna. Dlaczego? Bo opowiada, jak pogodzić się ze śmiercią ukochanej osoby, jak żyć kiedy już Jej nie ma. Opowiada o miłości, któr...

książek: 331
Natasza | 2014-10-26
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: październik 2014

Kiedy Ira Levinson w mroźny zimowy dzień wypada z drogi dochodzi do wniosku, że to jego ostatnie minuty życia. Uwięziony w aucie wśród śniegu zaczyna wspominać różne etapy swojego życia. Towarzyszy mu w tych wspomnieniach duch nieżyjącej od kilku lat żony - Ruth. Dodaje mu ona siły, wiary i nadziei przekonując, że nie nadszedł na niego jeszcze czas.
Jednocześnie poznajemy losy studentki Sophii, która właśnie zakończyła swój burzliwy związek z niewiernym Brianem. Kiedy poznaje Luke'a, ujeżdżacza byków nie przepuszcza, że połączy ich silne uczucie. Pochodzą z dwóch różnych światów lecz mimo przeciwności postanawiają zawalczyć o swoją miłość....
Czytając zastanawiałam się jak losy Sophi i Luke'a splotą się z losami Iry?? A jednak wszystko się wyjaśnia niemalże na ostatnich stronach tej powieści...


Załóż konto za darmo!
Utwórz konto
Rejestrując się w serwisie akceptujesz regulamin i zgadzasz się z polityką prywatności.

Pobierz aplikację mobilną

Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Kalendarium literackie
  • Carlo Collodi
    188. rocznica
    urodzin
    - I co dalej? - spytał Pinokio.
    - Nic - westchnął Gepetto z rezygnacją. - Jesteśmy zgubieni..
    - Zgubieni? Dlaczego zgubieni? - zaprotestował Pinokio. - Daj mi, tato, rękę i uważaj, żebyś się nie poślizgnął.
    - Dokąd mnie teraz prowadzisz?
    - Spróbujemy raz jeszcze. Chodź i nic się nie bój.
  • Dale Carnegie
    126. rocznica
    urodzin
    Wszyscy na świecie szukają szczęścia, a jest jeden tylko sposób, aby je znaleźć. Trzeba kontrolować swoje myśli. Szczęście nie przychodzi z zewnątrz. Zależy od tego, co jest w nas samych.
  • Michele Fitoussi
    60. rocznica
    urodzin
    Nienawiść zżera, paraliżuje i przeszkadza żyć
  • Frances Hodgson Burnett
    165. rocznica
    urodzin
    To takie smutne, gdy książka się kończy
  • Laurence Sterne
    301. rocznica
    urodzin
    Miłość jest niczym bez sentymentu. A sentyment jest jeszcze mniej wart bez miłości.
  • Bartosz Łapiński
    40. rocznica
    urodzin
    ... słowo "kurwa" jest w naszym kraju rodzajem mantry. Indyjscy mnisi całymi dniami powtarzają różne mantry, na przykład OMM... OMM... albo TAU... TAU... czy coś w tym rodzaju. Natomiast u nas prawie cały naród nieświadomie stosuje jako mantrę wyżej wspomniane słowo. Jego układ liter, a zwłaszcza mo... pokaż więcej
  • Maria Pawlikowska-Jasnorzewska
    123. rocznica
    urodzin
    Nie widziałam Cię już od miesiąca.
    I nic. Jestem może bledsza,
    trochę śpiąca, trochę bardziej milcząca.
    Lecz widać można żyć bez powietrza.
  • Arundhati Roy
    53. rocznica
    urodzin
    Kiedy kogoś zranisz, zaczyna cię mniej kochać. Taki skutek mają nieostrożne słowa. Ludzie zaczynają cię mniej kochać.
  • Karol Bunsch
    27. rocznica
    śmierci
    Ja walczę z takim bogiem, którego względy kupić, a usługi wynająć można!
  • Ferdynand Goetel
    54. rocznica
    śmierci
    ...górale, ludność podtatrzańska. Ci, są takim samym fenomenem etnicznym, jak Tatry przyrodzonym. Nieodgadłe zmieszanie typów etnicznych, jakie się tu kiedyś dokonało, wyodrębniło ich nie tylko z reszty polskiego ludu, ale chyba i z ludów Europy. Wywodzono rodowód ich od Rzymian, nordyków, czerwonos... pokaż więcej
  • Arthur Hailey
    10. rocznica
    śmierci

Znajdź nas na Facebooku

zgłoś błąd zgłoś błąd