Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Okładka książki Najdłuższa podróż

Najdłuższa podróż

Autor:
szczegółowe informacje
tłumaczenie
Jacek Manicki, Anna Dobrzańska
tytuł oryginału
The Longest Ride
wydawnictwo
Albatros
data wydania
ISBN
9788378857952
liczba stron
496
słowa kluczowe
miłość, związki, uczucia
kategoria
Literatura piękna
język
polski
typ
papier
dodała
Barbara
7,85 (430 ocen i 93 opinie)

Opis książki

Ira i Ruth. Sophia i Luke. Dwie pary, które mają niewiele wspólnego, i które są oddzielone lat i doświadczenia. Jednak ich życie będzie zbieżne z nieoczekiwą zjadliwością, przypominając nam wszystkim, że nawet najtrudniejsze decyzje mogą przynieść niezwykłe podróże: poza rozpaczą po śmierci, do najdalszych zakątków ludzkiego serca

 

źródło opisu: http://www.nicholassparks.com

źródło okładki: http://www.wydawnictwoalbatros.com/ksiazka,1486,26...»

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Gdzie kupić?
Sklep
Format
Cena
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.

Inne wydania

Polecamy

Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników
książek: 383
511 | 2014-08-25
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 29 lipca 2014

Przeczytałam praktycznie każdą książkę Sparksa, i niestety w kilku ostatnich domyślałam się zakończenia, co psuło późniejszą ocenę książki, jednak nie tym razem. Książka cudowna z niespodziewanym zakończeniem. Dla mnie 10!

książek: 79
Justyna | 2014-08-01
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 01 sierpnia 2014

Nicholas Sparks nadal w formie? Cóż, czytałam lepsze jego książki. Jednak wciąż zadziwia mnie, że pisarz wraz z upływającym czasem nie poddaje się. Fabuła niezmiennie dotyczy nieskończenie pięknej, wiernej miłości, która zwycięża wszystkie przeciwności losu. Jedyny wniosek jest taki, że pisarz nieustannie wierzy właśnie w miłość i jej siłę. Czy jego historie są realne - nie. Piękne i romantyczne - owszem. "Najdłuższa podróż" nie jest wyjątkiem. A może to ja zmieniłam podejście? I nie chwyta mnie za gardło, jak dawnej czytając jego powieści, każde wyznanie miłości w tej książce, a jest ich bardzo wiele... Jednak cieszę się, że i ja się nie poddałam czytając tę książkę. Właśnie dla samego zakończenia równie nierzeczywistego jak większość, chyba było warto. Dlaczego? Ponieważ napawa pewnego rodzaju optymizmem. To na pewno!

książek: 287
Martyna | 2014-10-01
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 30 września 2014

Kurczę nie wiedziałam jak ocenić tą książkę... w niej wszystko było takie idealne - idealne spotkania, idealne zachowania, idealne wyrównanie rachunków, idealna przyszłość. Mam wrażenie, że poprzednie książki były wzruszające bardziej. Mi kiedyś kilka z nich pozwoliło się pogodzić się ze stratą, a jak pomyślę o "Ostatniej Piosence" to jakoś mi się łezka w oku kręci, a tutaj tego nie czuję, więc moje TOP 3 pozostaje niezmienione.

książek: 299
Chmiela | 2014-08-02
Na półkach: 2014, Przeczytane
Przeczytana: 24 lipca 2014

Lubię książki Sparks'a,czytam je dla odprężenia, jedne są lepsze inne gorsze. Ta jest po środku, autor miał wiele doskonalszych ale i wiele gorszych powieści od tej pozycji. Książka w wielu momentach przypomina mi powieść "I wciąż ja kocham". Bardziej podobała mi się retrospekcja o Irze i Ruth niż ta współczesna opowieść. Jednak w całości oceniam powieść na dobrA. Polecam dla odprężenia ;)

książek: 336
Onilom | 2014-09-05
Na półkach: Dojrzalsze, Przeczytane

Książkę dostałam w prezencie. Lubię Sparks'a ma kilka ciekawych tytułów, którymi może się pochwalić, choćby "Jesienną miłość" czy "Pamiętnik".
"Najdłuższa podróż" jest również dobrą historią. Na tyle, że potrafi wciągnąć zaintrygować czy zaciekawić. Fakt nie jest najwybitniejsza i miejscami przewidująca, ale na końcu pozostawia czytelnika z uśmiechem na twarzy i poczuciem, że nie był to zmarnowany czas, a to chyba najważniejsze.

Historie Ruth i Iry oraz Sophii i Ruth, które tak wiele dzieli (choćby pokolenie), a jednocześnie tyle łączy są opowieścią o miłości, radości, cierpieniu, bólu i śmierci. O życiu. Historie podobne do tysiąca innych, a jednocześnie wyjątkowe.

Książka nie jest najwybitniejsza drogi Czytelniku. Ba! Miejscami może Cię niecierpliwić. Lecz nie jest to tandetne romansidło czy harlequin, ale jest to książka piękna. Dlaczego? Bo opowiada, jak pogodzić się ze śmiercią ukochanej osoby, jak żyć kiedy już Jej nie ma. Opowiada o miłości, któr...

książek: 472
Ilona | 2014-06-27
Na półkach: 2014, Przeczytane
Przeczytana: 25 czerwca 2014

Gdybym nie przeżywała własnej miłości, na pewno marzyłabym o takiej, którą opisuje Sparks. Dobrze jest czasem zapomnieć, przenieść się w odległy świat marzeń i wyobrażać sobie, jakby to było, gdyby właśnie mnie się przydarzyło takie uczucie.

Książki Sparksa są według mnie idealną podstawą do wyreżyserowania pięknych filmów. Choć kryje w sobie magię pięknej miłości, niekiedy bywa ona zbyt doskonała.

Sparks niestety stał się dla mnie autorem, którego można czytać w okresie letnim, wakacyjnym, by zapomnieć o otaczającym świecie.

książek: 91
little-black | 2014-08-05
Na półkach: Posiadam, Przeczytane
Przeczytana: 03 sierpnia 2014

To jedna z tych książek o której długo myśli się po przeczytaniu. Wspaniali bohaterowie - inteligentny Ira i słodka Ruth, uroczy Luke i silna i mądra Sophia - coś wspaniałego ! Nie mogłam się doczekać kiedy losy tych dwóch par się połączą co wyjaśni powiązanie tych dwóch historii i koniec rozłożył mnie na łopatki... Nie mogłam się przekonać do Sparksa ale po tej książce się to zmieniło. Nie mogę doczekać się ekranizacji !!

książek: 479
Ula | 2014-08-11
Przeczytana: 11 sierpnia 2014

Można powiedzieć, że to TYLKO historia o miłości, a można powiedzieć, że to historia AŻ o miłości. Można powiedzieć, że taka miłość się nie zdarza, a można uwierzyć, że się zdarza i wtedy jest ona "błogosławieństwem w tej najdłuższej podróży zwanej życiem".

książek: 206
purri | 2014-07-31
Na półkach: 2014, Przeczytane
Przeczytana: 31 lipca 2014

Choć uwielbiam czytać książki Nicholasa Sparksa a pisane przez niego historie doprowadzają mnie do płaczu,'Najdłuższa podróż' niestety nie zachwyciła mnie tak jak inne książki tego autora. Niestety..

książek: 402
monia303 | 2014-05-21
Przeczytana: 27 maja 2014

Przewidywalna, ale dobrze opowiedziana historia.


Załóż konto za darmo!
Utwórz konto
Rejestrując się w serwisie akceptujesz regulamin i zgadzasz się z polityką prywatności.

Pobierz aplikację mobilną

Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Kalendarium literackie
  • Trudi Canavan
    45. rocznica
    urodzin
    Szczęśliwe zakończenie to luksus na jaki może pozwolić sobie fikcja.
  • Michael Crichton
    72. rocznica
    urodzin
    Każde odkrycie jest gwałtem na naturze.
  • Leszek Kołakowski
    87. rocznica
    urodzin
    Czas jako substrat ludzkiego doświadczenia nie daje się skonceptualizować (w sensie redukcji do terminów bardziej pierwotnych). Jeśli postrzegamy go jako niekończące się samounicestwienie, cały świat doświadczenia z braku substratu zapada się w nicość. Absolut może służyć ocaleniu świata, uratować g... pokaż więcej
  • Gianni Rodari
    94. rocznica
    urodzin
    Każde dziecko, które przychodzi na świat, wie, że cały świat jest jego i nie musi zań płacić ani grosza, musi tylko zakasać rękawki, wyciągnąć rączki i go sobie wziąć.[z bajki "O kupowaniu Sztokholmu"]
  • Aravind Adiga
    40. rocznica
    urodzin
    biedni marzą, by mieć pod dostatkiem jedzenia i wyglądać, jak bogaci, a .... bogaci? Żeby schudnąć i wyglądać, jak biedni
  • Randy Pausch
    54. rocznica
    urodzin
    Czas jest wszystkim, co masz ... i pewnego dnia może się okazać, że masz go mniej, niż sądzisz.
  • Laurie Halse Anderson
    53. rocznica
    urodzin
    Chcę biec, lecieć, bić skrzydłami tak mocno, aby nie słyszeć niczego poza łomotem własnego serca.
  • Marcin Meller
    46. rocznica
    urodzin
    Pani pokazała jelenia i zapytała nas, kto wie, jak nazywa się zwierzę. Ja wiedziałem, więc się ochoczo zgłosiłem i powiedziałem, że Lenin. Pani się stropiła i powiedziała, że chyba coś mi się pomieszało, bo to jeleń, a wielki Lenin, Włodzimierz Iljicz to człowiek, (...). Na co ja buńczucznie, że to... pokaż więcej
  • Théophile Gautier
    142. rocznica
    śmierci
    Zdaje mi się, jak gdyby moje ciało stało się przepuszczalne, moje ja uciekało z niego tak jak woda przez sito. Czuję, że się roztapiam we wszechbycie, z trudem odróżniam siebie od świata, w który się zapadam. Życie, którego - o ile tylko mogę - odgrywam zwykłą pantomimę, aby nie martwić krewnych i p... pokaż więcej

Znajdź nas na Facebooku

zgłoś błąd zgłoś błąd