Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.
7,13 (568 ocen i 64 opinie) Zobacz oceny
10
35
9
58
8
125
7
186
6
110
5
25
4
12
3
10
2
3
1
4
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788308052150
liczba stron
264
słowa kluczowe
literatura polska
język
polski
dodała
Ag2S

Gesty Karpowicza to historia o samotności, milczeniu i obcości. Opowieść o odkrywaniu domu, o próbie zrozumienia, nazwania i uporządkowania przeszłych zdarzeń. Czterdziestoletni bohater zostawia wygodne mieszkanie w kamienicy na Starym Mokotowie i jedzie do rodzinnego domu w Białymstoku, by odwiedzić niewidzianą od kilku miesięcy śmiertelnie chorą matkę. Wyjazd bohatera okazuje się jednak...

Gesty Karpowicza to historia o samotności, milczeniu i obcości. Opowieść o odkrywaniu domu, o próbie zrozumienia, nazwania i uporządkowania przeszłych zdarzeń.

Czterdziestoletni bohater zostawia wygodne mieszkanie w kamienicy na Starym Mokotowie i jedzie do rodzinnego domu w Białymstoku, by odwiedzić niewidzianą od kilku miesięcy śmiertelnie chorą matkę. Wyjazd bohatera okazuje się jednak dopiero początkiem podróży…

 

źródło opisu: http://www.wydawnictwoliterackie.pl/

źródło okładki: http://www.wydawnictwoliterackie.pl/ksiazka/2577/G...»

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 363
Jeżynka | 2015-09-29
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: luty 2015

Jeśli moja recenzja musiałaby mieć jakiś tytuł to napisałabym: zmęczyłam się czytaniem.
Pamiętam że lekturę rozpoczęłam na szpitalnym korytarzu czekając na mamę która miała robione jakieś skomplikowane badanie pod narkozą i musiała mieć "opiekuna". I siedzę ja sobie zdenerwowana, próbuję czytać żeby jakoś ukoić nerwy a na kartach książki autor kreśli mi obraz toksycznego związku matka-syn gdzie syn to 30-letni Piotruś Pan z nieodcięta pępowiną miotający się w zawiłościach tego świata.
Jest oczywiście nadwrażliwy, nie rozumiany przez nikogo, błądzący wśród oparów alkoholu i roztkliwiający się nad sobą Narcyz.
Muszę przyznać że mam alergię na takich ludzi i bardzo nie polubiłam jego bohatera. Już mamusia ma więcej w sobie ikry i życia.
A tak zupełnie na marginesie: jestem dzieckiem tego samego pokolenia co Pan Karpowicz i nie wiem czy ja w jakimś innym świecie żyłam ale do diabła jak tak dalej pójdzie to ludzie urodzeni w roku '89 będę kreować się na pokolenie zniszczone przez system i komunę.
I pewnie, to nie było łatwe dzieciństwo ale to nie "my" jesteśmy ofiarami systemu tylko nasi rodzice i dziadkowie.
Dorastaniem w niełatwych czasach nie można usprawiedliwiać wszystkich dołków i zakrętów w które wpada bohater bo to po prostu mało wiarygodne.
Rozumiem że w zamyśle miała być to książka o więzach rodzinnych, powrocie do dzieciństwa, poszukiwania siebie. W mojej ocenie wyszło: "o matko jaki ja jestem nieszczęśliwy, to niesprawiedliwe (szloch)".
Jak do tej pory to najmniej udana pozycja w dorobku autora (oczywiście z mojej perspektywy).

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Ocal mnie

Cóż mogę rzec.......... Fantastyczna książka 😘 jak zaczniesz czytać to modlisz się o to , aby nikt Ci nie przeszkadzał i wszyscy dali święty spokój 😏😉...

zgłoś błąd zgłoś błąd