Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.
Zgłosuj na książki roku 2017

Miasto popiołów

Tłumaczenie: Anna Reszka
Cykl: Dary Anioła (tom 2) | Seria: Ze Świata Nocnych Łowców
Wydawnictwo: Mag
7,9 (15241 ocen i 897 opinii) Zobacz oceny
10
3 206
9
2 646
8
3 392
7
3 239
6
1 671
5
675
4
214
3
136
2
32
1
30
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
City of Ashes
data wydania
ISBN
9788374803779
liczba stron
528
słowa kluczowe
Clary Fray, wampiry,
język
polski
dodała
joly_fh

Clary Fray chciałaby, żeby jej życie znowu stało się normalne. Ale czy cokolwiek może takie być, skoro dziewczyna jest Nocnym Łowcą, zabijającym demony, jej matka została magicznie wprowadzona w stan śpiączki, a ona sama nagle zaczyna widzieć mieszkańców Podziemnego Świata – wilkołaki, wampiry, wróżki…

 

źródło opisu: Wydawnictwo MAG, 2013

źródło okładki: http://www.mag.com.pl/

Brak materiałów.
książek: 420
Rosalia | 2013-10-10
Na półkach: Przeczytane

Prawdę mówiąc, nie mogę sobie przypomnieć, dlaczego dałam "Miastu Popiołów" notę wyższą, niż pierwszej części "Darów Anioła", potem jednak przypomniałam sobie, że o ile jako osobna książka jest to równie koszmarne, o tyle w porównaniu z poprzedniczką wypada całkiem nieźle. Właściwie, w moim odczuciu jest to jedyny tom serii, w którym faktycznie choć trochę czuć, że coś się dzieje. Niewiele, jednak chwilami rzeczywiście można gdzieś tam wyczuć akcję.

Życie Mary Sue nie jest łatwe i Clary doskonale o tym wie. Jej prawdziwa miłość, która traktuje ją jak skończona idiotkę (jaką dziewczyna bez wątpienia jest) okazała się być jej bratem, pannie Fray zostaje więc jedynie najlepszy przyjaciel, którego w sumie nie kocha, ale jest się z kim całować. A w tle świat Podziemia ma tajemnicze problemy, jednak czym one są w porównaniu z życiem uczuciowym Clarissy? Jak możecie śmieć woleć czytać o poszukiwaniach Valentine'a czy śledztwie w sprawie Jace'a niż o tym, jak Clary nie wie, z kim się obściskiwać?!

Tej części z pewnością na plus mogę zaliczyć dwie rzeczy: rozwijający się całkiem subtelnie wątek Magnusa i Aleca, którzy już wkrótce zasłużą sobie na miano jedynej stosunkowo normalnej, a przede wszystkim mającej całkiem życiowe problemy pary ORAZ postać Maii... Mayi... Jedno z dwóch. Całkiem sympatyczna, ładna, ale na całe szczęście NIE doskonała wilkołaczka, z którą Simon spokojnie mógłby być, gdyż widać, że trochę ich do siebie ciągnie. Dziękuję, droga autorko, że tak szybko odgadujesz, co lubię w twoich książkach i koncertowo to pierniczysz.

W "Mieście popiołów" mamy rozwiniętą postać Valentine'a i powiem szczerze, że to chyba jeden z największych błędów, jakie Cassandra Clare popełniła. Poza "Zmierzchem" nie widziałam równie płaskich i skretyniałych antagonistów, na dodatek cały czas próbowano nam wmówić, że gość ma charyzmę. No w porównaniu z Łowczynią z "Intruza" to ma. Poza tym przegrywa nawet z Gargamelem.

Nie, styl autorki ani na chwilę się nie poprawił. Właściwie nic tu nie ulega poprawie, a mogę nawet stwierdzić, że brnie głębiej w bagno. Poznajemy nieco lepiej świat Podziemia, przez co jeszcze bardziej nieznośna staje się Clary Sue - tysiąc razy bardziej wolałabym czytać o życiu magicznej części Nowego Jorku, niż o rozterkach tej rozpieszczonej gówniary, która z każdą kolejną stroną traci coraz więcej w moich oczach.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Kroniki zakopiańskie

Książka, która pokazuje takie góry, takie Zakopane i takie Tatry, za którymi tęsknię, chociaż nie miałam okazji nigdy poznać smaku takiej magii gór. N...

zgłoś błąd zgłoś błąd