Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Jane Eyre. Autobiografia

Tłumaczenie: Teresa Świderska
Wydawnictwo: MG
7,75 (5835 ocen i 479 opinii) Zobacz oceny
10
831
9
1 105
8
1 313
7
1 611
6
528
5
322
4
55
3
57
2
5
1
8
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Jane Eyre
data wydania
ISBN
9788377791448
liczba stron
608
język
polski
dodała
miqa

Inne wydania

UWAGA! Książka została wydana wcześniej pt. "Dziwne losy Jane Eyre". Najsłynniejsza powieść Charlotte Brontë, która przyniosła jej międzynarodową sławę. Brontë opowiada historię młodej dziewczyny, która po stracie obojga rodziców, trafia do domu brata swojej matki. Nie potrafi jednak obudzić uczuć u ciotki, która – gdy tylko nadarza się okazja – pozbywa się dziewczynki, wysyłając ją do...

UWAGA! Książka została wydana wcześniej pt. "Dziwne losy Jane Eyre".

Najsłynniejsza powieść Charlotte Brontë, która przyniosła jej międzynarodową sławę.

Brontë opowiada historię młodej dziewczyny, która po stracie obojga rodziców, trafia do domu brata swojej matki. Nie potrafi jednak obudzić uczuć u ciotki, która – gdy tylko nadarza się okazja – pozbywa się dziewczynki, wysyłając ją do szkoły dla sierot, słynącej z surowego rygoru. Jane daje sobie jednak radę, zdobywa wykształcenie i wreszcie znajduje pracę jako guwernantka, w domu Edwarda Rochestera, samotnie wychowującego przysposobioną córkę. Wydawałoby się, że tu wreszcie znajdzie prawdziwe szczęście. Jednak los upomni się zadośćuczynienia za winy z przeszłości jej ukochanego pana. Jane nocą ucieka szukać swojej własnej drogi…

To jest autobiografia – być może nie w ujęciu nagich faktów i okoliczności, lecz prawdziwego cierpienia i doświadczenia – pisał angielski filozof, George H. Lewes – to właśnie nadaje książce jej urok: dusza przemawia tutaj do duszy; jest to wypowiedź z głębin wewnętrznego zmagania i bólu ducha, który wiele przeszedł.



Jane Eyre to powieść, o której wnet po jej opublikowaniu gazety angielskie pisały codziennie, do tego – niemal w samych superlatywach, a taki publiczny zachwyt nie zdarza się często. Książka Charlotte Brontë rzeczywiście porwała tłumy. Po ponad stu sześćdziesięciu latach nadal pozostaje powieścią kultową i choć epoka wiktoriańska dawno przeminęła, Jane Eyre wciąż żyje w umysłach czytelników. W czym tkwi jej fenomen? Wydaje się, że w wierności samemu życiu. Charlotte Brontë była pisarką, której nigdy nie myliło się ono ze sztuką. Bez względu na epokę, w której człowiek żyje, samotność, tęsknota i cierpienie są zawsze te same i zawsze tak samo przeżywane. Zwłaszcza jeśli jest to samotność wśród ludzi, tęsknota za zwykłym ciepłem drugiego człowieka i cierpienie wynikające z odtrącenia przez innych. Czy działo się to dawno temu, czy działo się wczoraj – trauma odrzucenia pozostaje ta sama, a lekcja miłości do odrobienia. Tymczasem Jane Eyre ukazała tę drogę nie tylko jako możliwą do przezwyciężenia, ale pewną, przykładem własnej osoby ręcząc, że sprawiedliwość istnieje, a cierpienie zostaje wynagrodzone.

 

źródło opisu: http://www.wydawnictwomg.pl/jane-eyre-autobiografia/

źródło okładki: http://www.wydawnictwomg.pl/jane-eyre-autobiografia/

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 190
Braenn | 2015-08-10
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 05 sierpnia 2015

"Nie zalewaj miłości całego serca, duszy i siły na kogoś, kto tego daru nie pragnie i tylko by nim pogardził."

Ta książka została mi polecona jako jeden z najlepszych romansów, sama nie wiedziałam na co się piszę. Nie wiedziałam, że piszę się na natychmiastowe pokochanie Jane Eyre i Edwarda Rochestera.
A pokochałam ich nie za powierzchowność, która w książce wielokrotnie określana została jako niezbyt urodziwa, lecz za cudowny charakter. Jane na pierwszy rzut oka wydaje się cichą, szarą myszką, lecz na prawdę to drzemiący wulkan, który wybuchając wyrzuca z siebie potok słów, z których każde mogłoby stać się oddzielnym cytatem.
Za to jej chlebodawca nie jest typem mężczyzny, a raczej bohatera literackiego, który szaleje z miłości po pierwszym spotkaniu z Jane. Jego porywczy temperament doprowadzał mnie niekiedy do gorączkowego zaciśnięcia pięści.
Jest w tej książka rzecz, która ogromnie mnie zadziwia. Sądzę, że po zliczeniu wszystkich scen, w których występuje ta para, stanowiłyby one jedynie około 1/5 książki, a mimo tego akcja jest tak wciągająca, że spokojnie skończycie lekturę w trzy dni. A co jeszcze bardziej zaskakujące cały romans opiera się jedynie na dialogach, mimo tego ostatnie strony i tak wycisną wam łzy z oczu.
Wspomniałam, że owa para nie jest zbyt urodziwa. W trakcie lektury dostrzeżecie jednak ich urok. Bo przecież „piękność leży w oku patrzącego”.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Sport 2

Opinie czytelników


O książce:
Domofon

Gdy Agnieszka i Robert wreszcie się wyprowadzają, wydaje im się, że złapali Siłę Wyższą za mały palec u nogi: z daleka od toksycznych krewnych, z dziu...

zgłoś błąd zgłoś błąd