Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.
Zgłosuj na książki roku 2017

Księga śmiechu i zapomnienia

Seria: Kundera
Wydawnictwo: W.A.B.
7,27 (839 ocen i 36 opinii) Zobacz oceny
10
50
9
94
8
195
7
291
6
146
5
41
4
7
3
15
2
0
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Kniha smíchu a zapomnění
data wydania
ISBN
9788377479087
liczba stron
324
słowa kluczowe
literatura czeska
język
polski
dodała
joly_fh

„Księga śmiechu i zapomnienia” jest, jak chce sam jej autor, powieścią w formie wariacji. Konotacje muzyczne oznaczają, że Kundera krąży wokół nieuchwytnego tematu, snując siedem oddzielnych pod względem fabularnym opowieści. Powiedzieć, że owym głównym tematem jest śmiech i zapomnienie to w tym wypadku nie powiedzieć nic. Pisarz prowadzi nas przez świat swojej powieści w rozpoznawalnym na...

„Księga śmiechu i zapomnienia” jest, jak chce sam jej autor, powieścią w formie wariacji. Konotacje muzyczne oznaczają, że Kundera krąży wokół nieuchwytnego tematu, snując siedem oddzielnych pod względem fabularnym opowieści. Powiedzieć, że owym głównym tematem jest śmiech i zapomnienie to w tym wypadku nie powiedzieć nic.

Pisarz prowadzi nas przez świat swojej powieści w rozpoznawalnym na pierwszy rzut oka stylu – stylu gęsto zabarwionym swobodnie potraktowanymi wątkami erotyczno-miłosnymi, stylu, w którym realizm potrafi w zaskakujących momentach nabierać cech magicznych. W tle nieodmiennie rozgrywa się historia komunistycznej Czechosłowacji. Kwestie filozoficzne i egzystencjalne są w tej książce potraktowane z lekkością i ulotnością. Mniej lub bardziej codzienne problemy bohaterów to zawsze ilustracje do jakiegoś pytania, ale każde z pytań traci ostrość od razu, gdy na horyzoncie pojawia się możliwość zadania następnego.

Z „Księgi śmiechu i zapomnienia” możemy dowiedzieć się choćby czym jest litost, uczucie bez zrozumienia którego, nie sposób według autora poznać ludzkiej duszy. Kundera naturalnie także jej nie poznaje, ale podczas lektury ma się wrażenie, że jest z nią zaznajomiony dość blisko.

„Księga, jak dosadnie sama siebie nazywa, jest znakomita i oryginalna, napisana z niezwykłą klarownością i inteligencją, która zaprasza nas do bezpośredniego wejścia w jej świat. Jest to także powieść dziwna tą dziwnością, która przyciąga i nie chce puścić”.
– John Updike

„»Księga śmiechu i zapomnienia« określa się mianem powieści, ale w rzeczywistości jest ona trochę baśnią, trochę esejem krytycznoliterackim, trochę traktatem politycznym, trochę książką muzykologiczną, a trochę autobiografią. Może jednak nazywać sama siebie jakkolwiek się jej żywnie podoba, bowiem cała jest genialna”.
– John Leonard, New York Times

 

źródło opisu: materiały wydawnictwa

źródło okładki: materiały wydawnictwa

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 344
World_Of_Idea | 2015-12-29
Na półkach: Przeczytane

Kundera to jeden z tych pisarzy, w którego książkach każda niemal strona jest usiana złotymi myślami zawsze zachowującymi aktualność. Choć niektórych może to razić, bo ciężko się przez to czasami czyta, to jednak do tego autora należy podchodzić z odpowiednim podejściem. Książek Kundery się nie "połyka" - to nie są Harlekiny. moim zdaniem jego powieści istnieją po to, aby się w nich rozsmakować - czytac je powoli, ze skupieniem. Dlatego też nie polecam ich czytać, kiedy jest się zmęczonym - już lepiej wybrać wtedy coś lżejszego, bo inaczej umknie nam subtelność tego czeskiego pisarza.
Nawiązując jeszcze do tytułu - wbrew pozorom powodów do śmiechu nie ma tu zbyt dużo < chyba że ktoś potraktuje w ten sposób groteskę>, ale czytając rzeczywiście można o wielu sprawach zapomnieć, a o innych z kolei sobie przypomnieć i być może <w moim przypadku tak było> nabrać do nich dystansu i spojrzeć z innej perspektywy.

Duży plus daję książce i autorowi za dystans i obiektywne spojrzenie na proces pisania i twórczości, w którym - bądź co bądź- bierze czynny udział. I wcale nie uważa się przez to za wielkiego artystę. Kto wie, czy nie to właśnie stanowi w pewnej mierze o jego wielkości.

Ksiązkę polecam szczególnie na melancholijny okres jesienno - zimowy. Koniecznie z kubkiem pełnym gorącej herbaty <albo kawy> i ciepłymi skarpetami w komplecie :)

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Dotyk zła

Początkowo zanim książka się "rozkręciła" wydawała się nudna, ale brnąc coraz dalej odczuwałam napięcie, które nie pozwalało odłożyć książki...

zgłoś błąd zgłoś błąd