Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Mocarstwowe dążenia Zygmunta III w latach 1587-1618

Książka jest przypisana do serii/cyklu "Władcy polscy". Edytuj książkę, aby zweryfikować serię/cykl.
Wydawnictwo: Universitas
8,67 (6 ocen i 2 opinie) Zobacz oceny
10
0
9
4
8
2
7
0
6
0
5
0
4
0
3
0
2
0
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788324222681
liczba stron
416
kategoria
historia
język
polski
dodał
Łukasz Kuć

Celem książki było przeanalizowanie dążeń Zygmunta III do utworzenia mocarstwa obejmującego Rzeczpospolitą, Szwecję i Rosję w latach 1587-1618 oraz ukazanie, jakie znaczenie dla ich realizacji miała między innymi polityka króla wobec Habsburgów austriackich. Rozprawa ma układ problemowy. Składa się ze wstępu, czterech rozdziałów, zakończenia i bibliografii. Podstawą rozprawy są źródła zarówno...

Celem książki było przeanalizowanie dążeń Zygmunta III do utworzenia mocarstwa obejmującego Rzeczpospolitą, Szwecję i Rosję w latach 1587-1618 oraz ukazanie, jakie znaczenie dla ich realizacji miała między innymi polityka króla wobec Habsburgów austriackich. Rozprawa ma układ problemowy. Składa się ze wstępu, czterech rozdziałów, zakończenia i bibliografii. Podstawą rozprawy są źródła zarówno drukowane jak i archiwalne. W rozdziale pierwszym została omówiona literatura polska i obca, poświęcona stosunkom Rzeczypospolitej z Habsburgami, Szwecją i Rosją w latach 1587 - 1618. Rozdział drugi ukazuje politykę Zygmunta III wobec Habsburgów w świetle jego mocarstwowych dążeń. Rozdział trzeci przedstawia zabiegi Zygmunta III o przejęcie, utrzymanie, a po detronizacji w 1599 r. o odzyskanie szwedzkiego dziedzictwa. Rozdział czwarty omawia mocarstwowe dążenia Zygmunta III wobec Rosji. Rozprawa podejmuje zagadnienia ważne dla historiografii polskiej, ale też i innych narodów Europy Środkowej, Wschodniej i Północnej (Polski, Ukrainy, Białorusi, Litwy, Łotwy, Estonii, Szwecji, Finlandii, Rosji, Austrii, Niemiec). Stanowi polemikę z autorami błędnych sądów, odnoszących się do węzłowych kwestii w biografii Zygmunta III oraz w dziejach jego panowania, które niestety wciąż funkcjonują i to jako ugruntowane stereotypy. Najważniejsze z nich to pomówienia króla o to, że zamierzał porzucić tron polski i „kupczył” koroną swych przodków po kądzieli, że był i czuł się przede wszystkim WAZĄ, że wskutek fanatyzmu religijnego utracił królestwo dziedziczne, że wciągnął Rzeczpospolitą do wojny ze Szwecją dokonując inkorporacji Estonii, że spowodował fiasko osadzenia na tronie cesarskim syna Władysława, gdyż sam chciał być carem i że najważniejszym celem w jego polityce zagranicznej było dążenie do odzyskania dziedzicznego królestwa.

 

źródło opisu: Wydawnictwo Universitas, 2013

źródło okładki: www.universitas.com.pl

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 1795
Łukasz Kuć | 2013-08-18
Przeczytana: 18 sierpnia 2013

Książka w znacznej mierze "rehabilituje" postać Zygmunta III, którego polityka przedstawiona jest tutaj, jako racjonalna i skierowana na powiększenie znaczenia Rzeczypospolitej na arenie międzynarodowej. Autor rozprawia się też z wieloma mitami i niesłusznymi oskarżeniami jakie wobec króla wysnuwali przez lata historycy. Przede wszystkim całkowicie obalony zostaje najważniejszy zarzut jakoby król "kupczył" polską koroną, jest to przekonanie dość powszechne, chociaż żadnej korespondencji ani innych źródeł, które by to potwierdzały, nie ma. Autor zauważa też, iż Zygmunt III od małego przeznaczony był na przyszłego króla Polski, dlatego też gruntownie zapoznał się z polskim językiem oraz stosunkami panującymi w kraju, stąd, w chwili wstąpienia na tron, znał on ustrój Rzeczypospolitej dużo lepiej, niż na przykład Stefan Batory i potrafił się w nim odnaleźć, co przeczy tezie, jakoby Zygmunt III dążył do absolutyzmu. Książka jest warta przeczytania, chociaż nie zawiera praktycznie żadnych nowych tez. Jednak prezentuje ona usystematyzowany wykład, w którym przedstawiono coraz popularniejsze, i, wydaje mi się, bardziej obiektywne, spojrzenie na postać Zygmunta III i jego czasów.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Nasze kochane święta

Trudno mi powstrzymać się od rzucenia jakąś inwektywą w kierunku tej paplaniny. Jest to tak AGRESYWNA książka, że dawno takiej nie czytałam. Wyjątkow...

zgłoś błąd zgłoś błąd