Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.
Okładka książki Wiosna w Różanach

Wiosna w Różanach

Autor:
Cykl: Droga do Różan (tom 2)
szczegółowe informacje
wydawnictwo
Otwarte
data wydania
ISBN
9788375152197
liczba stron
376
język
polski
typ
papier
dodała
joly_fh
7,11 (268 ocen i 59 opinii)

Opis książki

Zosia Borucka nie mogłaby być bardziej szczęśliwa – odzyskała rodzinny dom i spodziewa się dziecka ukochanego Krzysztofa. Ale okrutny los postanawia z niej zadrwić: odbiera jej wszystko, co najcenniejsze. Zdruzgotana zamyka się w sobie, odsuwa od ludzi. Czy troska przyjaciół pomoże jej odzyskać radość życia? A może sprawi to wyjazd do Dalmacji i spotkanie z odnalezionym po latach...

Zosia Borucka nie mogłaby być bardziej szczęśliwa – odzyskała rodzinny dom i spodziewa się dziecka ukochanego Krzysztofa. Ale okrutny los postanawia z niej zadrwić: odbiera jej wszystko, co najcenniejsze. Zdruzgotana zamyka się w sobie, odsuwa od ludzi. Czy troska przyjaciół pomoże jej odzyskać radość życia? A może sprawi to wyjazd do Dalmacji i spotkanie z odnalezionym po latach dziadkiem?

Rozgrzewająca serce opowieść o radościach i smutkach, jakie niesie los, o rodzinie, której każdy z nas potrzebuje, o przyjaźni, która pozwala przetrwać najtrudniejsze chwile, i o miłości dającej nadzieję na szczęście.

 

źródło opisu: Wydawnictwo Otwarte, 2013

źródło okładki: www.znak.com.pl

pokaż więcej

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Gdzie kupić?
Sklep
Format
Cena
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.

Inne wydania

Polecamy

Gdzie wypożyczyć?
Znajdź książkę w najbliższej bibliotece MAK+
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników
książek: 2888
aleksnadra | 2013-11-11
Przeczytana: 05 października 2013

Nie tak dawno zachwycałam się pierwszą częścią sagi o Boruckich "Droga do Różan" (recenzja). Wątki w niej rozpoczęte zakończyły się w bardzo niewygodnym i wymownym miejscu czym rozbudziły moją niezaspokajalną ciekawość. Kwestią czasu więc była chwila, kiedy sięgnę po kontynuację :)

Życie Zosi wreszcie nabrało właściwego wymiaru i dopasowało się w z góry wyznaczone pozycje. Kobieta zdobyła miłość Krzysztofa i spodziewa się jego dziecka. Jest również otoczona troską i miłością rodziny i przyjaciół. Czegóż można chcieć więcej?
Niestety szczęście i spokój Zosi zostają zakłócone. Los odbiera jej wszystko, na czym najbardziej jej zależy.

Początek książki wprawił mnie w zdumienie. Cukier, lukier, nudno, mdło. Zosia tryska szczęściem i miłością. Jej życie choć udane, dzięki Bogu, to niestety bardzo monotonne i przewidywalne. Związek miłosny Krzysztofa i Zosi nie budzi już takich emocji i nie ma w nim tego dreszczyku niepewności. Dlatego wysunięcie na pierwszy plan epizdodycznych postaci...

książek: 8970
Mońcia | 2014-07-14
Przeczytana: 06 lipca 2014

Sporo już czasu upłynęło od mojej ostatniej wizyty w Różanach. Bardzo chętnie powróciłam do tego urokliwego miejsca i poznanych wcześniej bohaterów. I choć tym razem historia Zosi, jej najbliższych, Krzysztofa, Marianny i Eryka nie tyle dotyczy samych Różan i dworku Boruckich, ale dalszych losów samych bohaterów, to z prawdziwą przyjemnością towarzyszyłam bohaterom w ich smutkach i radościach.

Już od pierwszych stron powieści w życiu Zosi dużo się dzieje, a jeszcze więcej zmienia. Dziewczyna dojrzewa pod wpływem trudnych przeżyć i wreszcie z nieco naiwnej i łatwowiernej osóbki przeradza się w mądrą i rozważną kobietę. Los niestety nie jest dla bohaterki łaskawy, umiera Pani Zuzanna - jej ukochana niania, zaraz potem ojciec żegna się z życiem, a Zosia trafia na oddział położniczy krakowskiego szpitala, gdzie dowiaduje się, że straciła dziecko. To niekończące się pasmo nieszczęść dopełnia jeszcze rozstanie z mężczyzną, z którym planowała wspólne życie.

Trudno nie dorosnąć po...

książek: 368
mania | 2014-01-27
Na półkach: Przeczytane

Książka dużo lepsza od pierwszej części. Polecam fanom przyjemnych czytadeł z sielskimi klimatami. Nie jestem fanką autorki, której styl wogóle mi nie odpowiada. Szczerze mówiąc książka ta została mi "na siłę" pożyczona i nie wypadało mi jej nie przeczytać .

książek: 1832
gosia123 | 2012-11-08
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 07 listopada 2012

Bajkowa okładka,która zachęca do czytania. Nie żałuję i przyznam szczerze,że druga część jest tak samo sympatyczna jak pierwsza.Ja osobiście wiele bym oddała żeby mieć taką przyjaciółkę jak Marianna.

książek: 1943
Grażyna | 2012-10-03
Przeczytana: 02 października 2012

To dalszy ciąg o Różanach i nie tylko.WłaSciwie jeszcze szybciej ją przeczytałam niż pierwszą. Oczywiście głownym tematem są:miłość,przyjaźń bo to w życiu ważne ,ba czasami najważniejsze. Wplatane wspomnienia z pamiętnika Zuzanny oraz przepisy kulinarne wzbogacają powieść.Są chwile smutne -jak w zżyciu- śmierć ojca Zosi oraz śmierć jej ukochanej niani (Zuzanny).Także tragedia-strata dziecka. Wg mnie typowa ksiązka dla kobiet ,mój mąż omija ja szerokim łukiem ,a ja znów nie lubię książek ,które on czyta.Wg mnie to nawet dobrze...się składa.Polecam więc głównie kobietkom,dziewczynom -jest tu to co bardzo lubię ,wzruszenia,fajne postacie (moje ulubione Zosia i Marianna oraz Eryk) no i co naprawdę ważne pisanie z odpowiednim poczuciem humoru....

książek: 1695

Polecam książkę, tak jak jej poprzedniczkę :) i czekam na kolejną część powieści i dalsze losy jej bohaterów...
Sympatyczna lektura dla kobiet :)

książek: 5922
Anna-mojeksiążki | 2013-01-06
Przeczytana: styczeń 2013

"Wiosna w Różanach" to magiczna wielowątkowa opowieść o różnych obliczach miłości. Mnie oczarowała niezwykłym, ciepłym klimatem, barwnymi plenerami i niezwykłymi kobietami. Nie sądziłam, że polska autorka stworzy tak bardzo włoską w swoim klimacie książkę - pełną rewelacyjnego jedzenia, magicznego klimatu oraz bogatą w uczucia i emocje. Taki specyficzny nastrój można spotkać w książkach o tematyce włoskiej - spotkało mnie miłe zaskoczenie. Teraz marzy mi się stworzenie w moim domu i wokół niego, tego ciepła, oraz wielobarwnego ogrodu jak w Różanach, w domach Marianny i Zosi - a szczególnie chciałabym mieć niezwykłe hot tub. Ale po kolei ...

Wracamy do Różan, które na finale pierwszego tomu, Krzysztof podarował Zosi, a właściwie ich nienarodzonemu jeszcze dziecku. Ich związek kwitnie, randkują i kochają się, ale los weryfikuje to uczucie.
Kiedy wydarza się seria nieszczęść, Zosia zostaje sama... Krzysztof odreagowuje wyjeżdżając. Przyjaciele jednak jej nie opuszczają, Marianna i...

książek: 292
Kasiaxxx | 2014-08-11
Na półkach: Przeczytane

Powrót do Rożan, pachnący kwiatami i ziołami. Nie pozbawiony smutku i łez, ale też radości ,miłości i wzruszeń. Zosia z młodej dziewczyny przeistacza się w dojrzałą, piękną kobietę. Odkrywa miłość do Eryka, podejmuje nowe życiowe wyzwania. Poznaje smak tragedii i rozstania. Książka przyjemna, zarówno w letnie wakacje i zimowe wieczory, w każdą porę roku. Tak samo dobra jak pierwsza część.

książek: 1036
diunam | 2012-06-09
Przeczytana: 09 czerwca 2012

Jak miło znów znaleźć się w Różanach! Wprosić się na śniadanie do Marianny, usiąść z nią na ganku i rozkoszować chwilą. Takie magiczne miejsce to moje wielkie marzenie. Jednak teraz już wiem, że ogród, dom, aromat pysznego jedzenia to … nie wszystko. Potrzebne jest jeszcze to tajemnicze „coś”, co jest w takich osobach jak niania Zuzanna i Marianna. To ich aura, ciepło, serdeczność i miłość do świata i ludzi sprawiają, że wszystko wokół nich pięknieje.

Mariannę polubiłam już w pierwszej części, dlatego bardzo się ucieszyłam, że w „Wiośnie w Różanach” jest jej znacznie więcej. W zasadzie to z jej perspektywy poznajemy dalsze losy Zosi i rodziny Boruckich. A sporo się tam dzieje. Spotyka ich straszna tragedia, przy której perypetie z pierwszej części tracą na znaczeniu. Zosia nie może się pozbierać i popada w głęboką depresję. Na szczęście ma przy sobie Mariannę i Eryka, oddanych przyjaciół, bo na Krzysztofa, swoją wielką miłość, po raz kolejny nie może liczyć. Pojawia się też...

książek: 777
Śnieżka | 2014-12-07
Przeczytana: 07 grudnia 2014

Jeśli ktoś czytał "Alibi na szczęście" (i kolejne 3 jego części) to pewnie polubi też historią mieszkańców Różan(choć, ja i tak bardziej zauroczyłam się historią Hanki, niż Zosi).
"Wiosna w Różanach" podobnie jak i "Droga do Różan" wciągnęły mnie niesamowicie, bardzo lubię takie ciepłe książki opowiadające o codziennym życiu. Ciekawi bohaterowie, zwroty akcji, niby taki trochę standard, a jednak sprawia, że ciężko się oderwać od kartek.
Polecam :)


Załóż konto za darmo!
Utwórz konto
Rejestrując się w serwisie akceptujesz regulamin i zgadzasz się z polityką prywatności.

Pobierz aplikację mobilną

Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Kalendarium literackie
  • Maria Nurowska
    71. rocznica
    urodzin
    ,,Ten kocha naprawdę, kto nie wie, dlaczego kocha.
  • Isabel Abedi
    48. rocznica
    urodzin
    Są w życiu rzeczy, o które trzeba walczyć, ponieważ czas, jaki na nie zostaje, niekiedy jest krótszy, niż sądzimy.
  • Andrzej Maleszka
    60. rocznica
    urodzin
    Mama zapaliła świece, a Filip latarkę i z ziemi dom wyglądał jak jeszcze jedna gwiazda. Miasto zostało daleko pod nimi. Choć stali na balkonie, to żadne z nich nie mogło już zobaczyć, jak czerwone krzesło powoli wstaje z trawy i unosi się w górę.
  • Max Allan Collins
    67. rocznica
    urodzin
    Ludzkie duchy, przemykające bez śladu, niezauważalnie. kiedy któryś z nich znika, nikogo to nie obchodzi.
  • Kazimierz Władysław Wójcicki
    208. rocznica
    urodzin
  • Kazimierz Tymiński
    100. rocznica
    urodzin
  • Jacek Kuroń
    81. rocznica
    urodzin
  • Marguerite Duras
    19. rocznica
    śmierci
    I płacząc robi to. Z początku jest ból, a potem ten ból staje się kolejną zdobyczą, odmieniony, narastający z wolna, wznoszący się ku rozkoszy, spleciony wraz z nią. Morze, nieuchwytne w swym kształcie, po prostu niezrównane.
  • Eugene B. Sledge
    14. rocznica
    śmierci
    Wojna to zorganizowany obłęd niszczący najlepszych ludzi.
  • John Williams
    21. rocznica
    śmierci
    Jakże porządni i przyzwoici wydajemy się samym sobie, dopóki nie mamy okazji ani powodu, żeby się zachować nieprzyzwoicie! Potrzeba dopiero miłości, żebyśmy mogli czegoś się dowiedzieć o sobie samych.
  • Arthur Koestler
    32. rocznica
    śmierci
    Mieć odwagę - to nigdy nie pozwolić, aby Twoje lęki miały wpływ na Twoje czyny

Znajdź nas na Facebooku

zgłoś błąd zgłoś błąd