Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Wiosna w Różanach

Autor:
Cykl: Droga do Różan (tom 2)
szczegółowe informacje
wydawnictwo
Otwarte
data wydania
ISBN
9788375152197
liczba stron
376
język
polski
typ
papier
dodała
joly_fh
7,14 (292 ocen i 62 opinie)

Opis książki

Zosia Borucka nie mogłaby być bardziej szczęśliwa – odzyskała rodzinny dom i spodziewa się dziecka ukochanego Krzysztofa. Ale okrutny los postanawia z niej zadrwić: odbiera jej wszystko, co najcenniejsze. Zdruzgotana zamyka się w sobie, odsuwa od ludzi. Czy troska przyjaciół pomoże jej odzyskać radość życia? A może sprawi to wyjazd do Dalmacji i spotkanie z odnalezionym po latach...

Zosia Borucka nie mogłaby być bardziej szczęśliwa – odzyskała rodzinny dom i spodziewa się dziecka ukochanego Krzysztofa. Ale okrutny los postanawia z niej zadrwić: odbiera jej wszystko, co najcenniejsze. Zdruzgotana zamyka się w sobie, odsuwa od ludzi. Czy troska przyjaciół pomoże jej odzyskać radość życia? A może sprawi to wyjazd do Dalmacji i spotkanie z odnalezionym po latach dziadkiem?

Rozgrzewająca serce opowieść o radościach i smutkach, jakie niesie los, o rodzinie, której każdy z nas potrzebuje, o przyjaźni, która pozwala przetrwać najtrudniejsze chwile, i o miłości dającej nadzieję na szczęście.

 

źródło opisu: Wydawnictwo Otwarte, 2013

źródło okładki: www.znak.com.pl

pokaż więcej

Gdzie kupić?
Sklep
Format
Cena
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.

Inne wydania

Polecamy

Gdzie wypożyczyć?
Znajdź książkę w najbliższej bibliotece MAK+
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników
książek: 4153
Bujaczek | 2012-07-09
Przeczytana: 08 lipca 2012

„Własne nieszczęście inaczej wygląda, jeśli porówna się je z cudzymi i okaże się, że inni też cierpią.”*

W życiu jest tak, że czasem musi być źle aby później było dobrze. Bywają momenty w których wszystko jest przeciw nam, tracimy to co kochamy najbardziej i wtedy tracimy sens życia. Chcemy ba to wróciło albo żebyśmy i my odeszli. Wszystko byleby przestać cierpieć. Trudno jest wtedy przetrwać ból, który dotyka duszy... Jest też jednak nadzieja, że coś nas wybudzi z tego odrętwienia i pokaże, że można dalej żyć... Tylko czy my damy radę w to uwierzyć?

Zosia jest szczęśliwą kobietą przy nadziei oraz z ukochanym u boku. Wiernie też wspierają ją ojciec oraz niania Zuzanna i jej dwójka przyjaciół Marianna oraz Eryk. Wydawało jej się, że nic nie może zniszczyć jej szczęścia, ale nie wiedziała nawet jak bardzo może się mylić. W krótkim czasie traci wszystko o nadawało sens jej życiu. Popada w depresje i zamyka się w domu, nie chce z nikim rozmawiać, ani nikogo widzieć. Chce aby czas...

książek: 9201
Mońcia | 2014-07-14
Przeczytana: 06 lipca 2014

Sporo już czasu upłynęło od mojej ostatniej wizyty w Różanach. Bardzo chętnie powróciłam do tego urokliwego miejsca i poznanych wcześniej bohaterów. I choć tym razem historia Zosi, jej najbliższych, Krzysztofa, Marianny i Eryka nie tyle dotyczy samych Różan i dworku Boruckich, ale dalszych losów samych bohaterów, to z prawdziwą przyjemnością towarzyszyłam bohaterom w ich smutkach i radościach.

Już od pierwszych stron powieści w życiu Zosi dużo się dzieje, a jeszcze więcej zmienia. Dziewczyna dojrzewa pod wpływem trudnych przeżyć i wreszcie z nieco naiwnej i łatwowiernej osóbki przeradza się w mądrą i rozważną kobietę. Los niestety nie jest dla bohaterki łaskawy, umiera Pani Zuzanna - jej ukochana niania, zaraz potem ojciec żegna się z życiem, a Zosia trafia na oddział położniczy krakowskiego szpitala, gdzie dowiaduje się, że straciła dziecko. To niekończące się pasmo nieszczęść dopełnia jeszcze rozstanie z mężczyzną, z którym planowała wspólne życie.

Trudno nie dorosnąć po...

książek: 1932
gosia123 | 2012-11-08
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 07 listopada 2012

Bajkowa okładka,która zachęca do czytania. Nie żałuję i przyznam szczerze,że druga część jest tak samo sympatyczna jak pierwsza.Ja osobiście wiele bym oddała żeby mieć taką przyjaciółkę jak Marianna.

książek: 380
mania | 2014-01-27
Na półkach: Przeczytane

Książka dużo lepsza od pierwszej części. Polecam fanom przyjemnych czytadeł z sielskimi klimatami. Nie jestem fanką autorki, której styl wogóle mi nie odpowiada. Szczerze mówiąc książka ta została mi "na siłę" pożyczona i nie wypadało mi jej nie przeczytać .

książek: 1960
Grażyna | 2012-10-03
Przeczytana: 02 października 2012

To dalszy ciąg o Różanach i nie tylko.WłaSciwie jeszcze szybciej ją przeczytałam niż pierwszą. Oczywiście głownym tematem są:miłość,przyjaźń bo to w życiu ważne ,ba czasami najważniejsze. Wplatane wspomnienia z pamiętnika Zuzanny oraz przepisy kulinarne wzbogacają powieść.Są chwile smutne -jak w zżyciu- śmierć ojca Zosi oraz śmierć jej ukochanej niani (Zuzanny).Także tragedia-strata dziecka. Wg mnie typowa ksiązka dla kobiet ,mój mąż omija ja szerokim łukiem ,a ja znów nie lubię książek ,które on czyta.Wg mnie to nawet dobrze...się składa.Polecam więc głównie kobietkom,dziewczynom -jest tu to co bardzo lubię ,wzruszenia,fajne postacie (moje ulubione Zosia i Marianna oraz Eryk) no i co naprawdę ważne pisanie z odpowiednim poczuciem humoru....

książek: 307
Kasiaxxx | 2014-08-11
Na półkach: Przeczytane

Powrót do Rożan, pachnący kwiatami i ziołami. Nie pozbawiony smutku i łez, ale też radości ,miłości i wzruszeń. Zosia z młodej dziewczyny przeistacza się w dojrzałą, piękną kobietę. Odkrywa miłość do Eryka, podejmuje nowe życiowe wyzwania. Poznaje smak tragedii i rozstania. Książka przyjemna, zarówno w letnie wakacje i zimowe wieczory, w każdą porę roku. Tak samo dobra jak pierwsza część.

książek: 1802

Polecam książkę, tak jak jej poprzedniczkę :) i czekam na kolejną część powieści i dalsze losy jej bohaterów...
Sympatyczna lektura dla kobiet :)

książek: 6203
Anna-mojeksiążki | 2013-01-06
Przeczytana: styczeń 2013

"Wiosna w Różanach" to magiczna wielowątkowa opowieść o różnych obliczach miłości. Mnie oczarowała niezwykłym, ciepłym klimatem, barwnymi plenerami i niezwykłymi kobietami. Nie sądziłam, że polska autorka stworzy tak bardzo włoską w swoim klimacie książkę - pełną rewelacyjnego jedzenia, magicznego klimatu oraz bogatą w uczucia i emocje. Taki specyficzny nastrój można spotkać w książkach o tematyce włoskiej - spotkało mnie miłe zaskoczenie. Teraz marzy mi się stworzenie w moim domu i wokół niego, tego ciepła, oraz wielobarwnego ogrodu jak w Różanach, w domach Marianny i Zosi - a szczególnie chciałabym mieć niezwykłe hot tub. Ale po kolei ...

Wracamy do Różan, które na finale pierwszego tomu, Krzysztof podarował Zosi, a właściwie ich nienarodzonemu jeszcze dziecku. Ich związek kwitnie, randkują i kochają się, ale los weryfikuje to uczucie.
Kiedy wydarza się seria nieszczęść, Zosia zostaje sama... Krzysztof odreagowuje wyjeżdżając. Przyjaciele jednak jej nie opuszczają, Marianna i...

książek: 1046
diunam | 2012-06-09
Przeczytana: 09 czerwca 2012

Jak miło znów znaleźć się w Różanach! Wprosić się na śniadanie do Marianny, usiąść z nią na ganku i rozkoszować chwilą. Takie magiczne miejsce to moje wielkie marzenie. Jednak teraz już wiem, że ogród, dom, aromat pysznego jedzenia to … nie wszystko. Potrzebne jest jeszcze to tajemnicze „coś”, co jest w takich osobach jak niania Zuzanna i Marianna. To ich aura, ciepło, serdeczność i miłość do świata i ludzi sprawiają, że wszystko wokół nich pięknieje.

Mariannę polubiłam już w pierwszej części, dlatego bardzo się ucieszyłam, że w „Wiośnie w Różanach” jest jej znacznie więcej. W zasadzie to z jej perspektywy poznajemy dalsze losy Zosi i rodziny Boruckich. A sporo się tam dzieje. Spotyka ich straszna tragedia, przy której perypetie z pierwszej części tracą na znaczeniu. Zosia nie może się pozbierać i popada w głęboką depresję. Na szczęście ma przy sobie Mariannę i Eryka, oddanych przyjaciół, bo na Krzysztofa, swoją wielką miłość, po raz kolejny nie może liczyć. Pojawia się też...

książek: 782
Śnieżka | 2014-12-07
Przeczytana: 07 grudnia 2014

Jeśli ktoś czytał "Alibi na szczęście" (i kolejne 3 jego części) to pewnie polubi też historią mieszkańców Różan(choć, ja i tak bardziej zauroczyłam się historią Hanki, niż Zosi).
"Wiosna w Różanach" podobnie jak i "Droga do Różan" wciągnęły mnie niesamowicie, bardzo lubię takie ciepłe książki opowiadające o codziennym życiu. Ciekawi bohaterowie, zwroty akcji, niby taki trochę standard, a jednak sprawia, że ciężko się oderwać od kartek.
Polecam :)


Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Bestseller drugiej Rzeczpospolitej
Miłość we śnie
Tłumaczenie snów
erotycznych wedle nauki
Skorzystaj z przedwojennego
sennika i poznaj prawdę o sobie...
i o przedwojennej Polsce.

Zaznacz - jeśli we śnie:
  •   widziałeś GLINIANE NACZYNIA
  •   słuchałaś GRAMOFONU
  •   sadziłeś GROCH
  •   widziałeś SOSNĘ
  •   zastrzeliłeś ZAJĄCA
SPRAWDŹ CO OZNACZA SEN

Pobierz aplikację mobilną

Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Kalendarium literackie
  • Helena Mniszkówna
    137. rocznica
    urodzin
    W ogóle najczęściej bywa tak, że kobieta odchodząc od ołtarza widzi przed sobą niebo i marzenia swe najszczytniejsze w pełni rozkwitu, mężczyzna zaś tylko - pokój sypialny...
  • Walter Moers
    58. rocznica
    urodzin
    Czytanie jest inteligentną metodą oszczędzenia sobie samodzielnego myślenia
  • Aleksandra Janusz
    35. rocznica
    urodzin
  • Michaił Szołochow
    110. rocznica
    urodzin
    Baba jak ten kot: kto pogłaszcze, ten panem
  • Michael Chabon
    52. rocznica
    urodzin
    - Zdaję się, że nie pasuję do nowego profilu firmy.
    - Którym jest?
    - Kompetencja.
  • Josif Brodski
    75. rocznica
    urodzin
    Generalnie, zasada odnośnie wszystkiego co nieprzyjemne jest taka, że im szybciej człowiek sięgnie dna, tym szybciej wypłynie na powierzchnię.
  • Yann le Pennetier
    61. rocznica
    urodzin
  • Erlend Loe
    46. rocznica
    urodzin
    Nie mam żadnych planów.
    Wciąż rządzi mną przekonanie, że większość rzeczy nie ma sensu.
    Nie jest inspirujące.
    Zwolniłem tempo. Do zera.
    Myślę, że muszę zacząć od początku. Jak się zaczyna od początku?
  • Jens Lapidus
    41. rocznica
    urodzin
    Czytałem, że znaleźli trupa, co ma brudne nogi, obwisłe jaja & owłosioną dupę- zadzwoń żebym wiedział, czy żyjesz.
  • Marcin Kydryński
    47. rocznica
    urodzin
    Do pobliskiej Café Mindelo płynie Miss Lizbony, czarna Kabowerdyjka, wysoka i lekka jak orchidea. Z daleka widzę światło jej tlenionych prawie na biało włosów. Chwilę potem odsłonięty wysoko brzuch, twardy jak pień hebanowego drzewa i wiotki jak nadgarstek. Ten brzuch nigdy nie zazna pieroga ni bigo... pokaż więcej
  • Bob Dylan
    74. rocznica
    urodzin
    Czasami w piosenkach mówi się rzeczy, które raczej nie mogą być prawdą. Czasami mówi się rzeczy, które nie mają nic wspólnego z prawdą, a czasami takie, które wszyscy za prawdę uznają. Jednocześnie ma się wrażenie, że jedyna prawda jest taka, że nie ma na tym świecie żadnej prawdy. Cokolwiek się mów... pokaż więcej
  • William Trevor
    87. rocznica
    urodzin
  • Henri Michaux
    116. rocznica
    urodzin
    Zaczęło się to, kiedy byłem dzieckiem. Pojawił się zbędny dorosły.
  • Michał Choromański
    43. rocznica
    śmierci
    Są w życiu spotkania nieuniknione
  • Aleksander Brückner
    76. rocznica
    śmierci
    Olimp polski i pruski Długosz, Miechowczyk, agendziści, aby się krótko a dobitnie wyrazić, z palców sobie wyssali [...].

Znajdź nas na Facebooku

zgłoś błąd zgłoś błąd