Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Wiosna w Różanach

Cykl: Droga do Różan (tom 2)
Wydawnictwo: Otwarte
7,09 (402 ocen i 83 opinie) Zobacz oceny
10
33
9
32
8
82
7
124
6
90
5
24
4
5
3
6
2
3
1
3
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788375152197
liczba stron
376
język
polski
dodała
joly_fh

Zosia Borucka nie mogłaby być bardziej szczęśliwa – odzyskała rodzinny dom i spodziewa się dziecka ukochanego Krzysztofa. Ale okrutny los postanawia z niej zadrwić: odbiera jej wszystko, co najcenniejsze. Zdruzgotana zamyka się w sobie, odsuwa od ludzi. Czy troska przyjaciół pomoże jej odzyskać radość życia? A może sprawi to wyjazd do Dalmacji i spotkanie z odnalezionym po latach...

Zosia Borucka nie mogłaby być bardziej szczęśliwa – odzyskała rodzinny dom i spodziewa się dziecka ukochanego Krzysztofa. Ale okrutny los postanawia z niej zadrwić: odbiera jej wszystko, co najcenniejsze. Zdruzgotana zamyka się w sobie, odsuwa od ludzi. Czy troska przyjaciół pomoże jej odzyskać radość życia? A może sprawi to wyjazd do Dalmacji i spotkanie z odnalezionym po latach dziadkiem?

Rozgrzewająca serce opowieść o radościach i smutkach, jakie niesie los, o rodzinie, której każdy z nas potrzebuje, o przyjaźni, która pozwala przetrwać najtrudniejsze chwile, i o miłości dającej nadzieję na szczęście.

 

źródło opisu: Wydawnictwo Otwarte, 2013

źródło okładki: www.znak.com.pl

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (986)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 3306
aleksnadra | 2013-11-11
Przeczytana: 05 października 2013

Nie tak dawno zachwycałam się pierwszą częścią sagi o Boruckich "Droga do Różan" (recenzja). Wątki w niej rozpoczęte zakończyły się w bardzo niewygodnym i wymownym miejscu czym rozbudziły moją niezaspokajalną ciekawość. Kwestią czasu więc była chwila, kiedy sięgnę po kontynuację :)

Życie Zosi wreszcie nabrało właściwego wymiaru i dopasowało się w z góry wyznaczone pozycje. Kobieta zdobyła miłość Krzysztofa i spodziewa się jego dziecka. Jest również otoczona troską i miłością rodziny i przyjaciół. Czegóż można chcieć więcej?
Niestety szczęście i spokój Zosi zostają zakłócone. Los odbiera jej wszystko, na czym najbardziej jej zależy.

Początek książki wprawił mnie w zdumienie. Cukier, lukier, nudno, mdło. Zosia tryska szczęściem i miłością. Jej życie choć udane, dzięki Bogu, to niestety bardzo monotonne i przewidywalne. Związek miłosny Krzysztofa i Zosi nie budzi już takich emocji i nie ma w nim tego dreszczyku niepewności. Dlatego wysunięcie na pierwszy plan epizdodycznych postaci...

książek: 1369
grażyna | 2013-09-24
Na półkach: Przeczytane, 2013
Przeczytana: 2013 rok

Tragedia, która dosięga Zosię zdaje się tak potężna i wydaje się, że kobieta nie będzie mogła poradzić sobie z tym sama. Ma jednak przyjaciół, a szczególnie jedną przyjaciółkę Mariannę, która robi wszystko by wyciągnąć Zosię ze szponów rozpaczy.
Poznanie dziadka Antonia oraz Leszka Lackowskiego pozwali Zosi poukładać swoją przeszłość. Przy tym wątku już miałam nadzieję, że kobieta znalazła swoją miłośći i szczęście jednak nieoczekiwany zwrot akcji trochę mnie zaskakuje i już sama nie wiem o co jej chodzi. Ważne jest jednak to, że w końcu wszystko kończy się szczęśliwie.
Polecam.

książek: 4992
Irena | 2012-07-09
Przeczytana: 08 lipca 2012

„Własne nieszczęście inaczej wygląda, jeśli porówna się je z cudzymi i okaże się, że inni też cierpią.”*

W życiu jest tak, że czasem musi być źle aby później było dobrze. Bywają momenty w których wszystko jest przeciw nam, tracimy to co kochamy najbardziej i wtedy tracimy sens życia. Chcemy ba to wróciło albo żebyśmy i my odeszli. Wszystko byleby przestać cierpieć. Trudno jest wtedy przetrwać ból, który dotyka duszy... Jest też jednak nadzieja, że coś nas wybudzi z tego odrętwienia i pokaże, że można dalej żyć... Tylko czy my damy radę w to uwierzyć?

Zosia jest szczęśliwą kobietą przy nadziei oraz z ukochanym u boku. Wiernie też wspierają ją ojciec oraz niania Zuzanna i jej dwójka przyjaciół Marianna oraz Eryk. Wydawało jej się, że nic nie może zniszczyć jej szczęścia, ale nie wiedziała nawet jak bardzo może się mylić. W krótkim czasie traci wszystko o nadawało sens jej życiu. Popada w depresje i zamyka się w domu, nie chce z nikim rozmawiać, ani nikogo widzieć. Chce aby czas...

książek: 2335
gosia123 | 2012-11-08
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 07 listopada 2012

Bajkowa okładka,która zachęca do czytania. Nie żałuję i przyznam szczerze,że druga część jest tak samo sympatyczna jak pierwsza.Ja osobiście wiele bym oddała żeby mieć taką przyjaciółkę jak Marianna.

książek: 11180

Sporo już czasu upłynęło od mojej ostatniej wizyty w Różanach. Bardzo chętnie powróciłam do tego urokliwego miejsca i poznanych wcześniej bohaterów. I choć tym razem historia Zosi, jej najbliższych, Krzysztofa, Marianny i Eryka nie tyle dotyczy samych Różan i dworku Boruckich, ale dalszych losów samych bohaterów, to z prawdziwą przyjemnością towarzyszyłam bohaterom w ich smutkach i radościach.

Już od pierwszych stron powieści w życiu Zosi dużo się dzieje, a jeszcze więcej zmienia. Dziewczyna dojrzewa pod wpływem trudnych przeżyć i wreszcie z nieco naiwnej i łatwowiernej osóbki przeradza się w mądrą i rozważną kobietę. Los niestety nie jest dla bohaterki łaskawy, umiera Pani Zuzanna - jej ukochana niania, zaraz potem ojciec żegna się z życiem, a Zosia trafia na oddział położniczy krakowskiego szpitala, gdzie dowiaduje się, że straciła dziecko. To niekończące się pasmo nieszczęść dopełnia jeszcze rozstanie z mężczyzną, z którym planowała wspólne życie.

Trudno nie dorosnąć po...

książek: 2202
Grażyna | 2012-10-03
Przeczytana: 02 października 2012

To dalszy ciąg o Różanach i nie tylko.WłaSciwie jeszcze szybciej ją przeczytałam niż pierwszą. Oczywiście głownym tematem są:miłość,przyjaźń bo to w życiu ważne ,ba czasami najważniejsze. Wplatane wspomnienia z pamiętnika Zuzanny oraz przepisy kulinarne wzbogacają powieść.Są chwile smutne -jak w zżyciu- śmierć ojca Zosi oraz śmierć jej ukochanej niani (Zuzanny).Także tragedia-strata dziecka. Wg mnie typowa ksiązka dla kobiet ,mój mąż omija ja szerokim łukiem ,a ja znów nie lubię książek ,które on czyta.Wg mnie to nawet dobrze...się składa.Polecam więc głównie kobietkom,dziewczynom -jest tu to co bardzo lubię ,wzruszenia,fajne postacie (moje ulubione Zosia i Marianna oraz Eryk) no i co naprawdę ważne pisanie z odpowiednim poczuciem humoru....

książek: 535
mania | 2014-01-27
Na półkach: Przeczytane

Książka dużo lepsza od pierwszej części. Polecam fanom przyjemnych czytadeł z sielskimi klimatami. Nie jestem fanką autorki, której styl wogóle mi nie odpowiada. Szczerze mówiąc książka ta została mi "na siłę" pożyczona i nie wypadało mi jej nie przeczytać .

książek: 15304
betina360 | 2015-08-23
Na półkach: 2015, Przeczytane
Przeczytana: 23 sierpnia 2015

Druga czesc jest jeszcze bardziej bogata w wydarzenia w Rozanach. Zosia przezyje trudne chwile i duza strate aby pozniej odnalezc to co bedzie dla niej najwazniejsze i co da jej bezgraniczne szczescie. Zrozumie tez ze prawdziwa milosc ma inny kierunek niz dotad myslala.Polubilam styl autorki i chetnie przeczyytam inne jej ksiazki.

książek: 1313
Piotr | 2012-09-14
Na półkach: Przeczytane

Wiosna w Różanach” jest kontynuacją dobrze przyjętej przez czytelników powieści „Droga do Różan” autorstwa Bogny Ziemblickiej. Już na początku chcę napisać, że wydawnictwo ma u mnie duży plus za okładkę, która wprowadza mnie w sielski, wiejski klimat powieści. No cóż…Nie będę ukrywał, że jest to książka zdecydowanie dla kobiet i o kobietach. Oczywiście nic nie szkodzi na przeszkodzie, aby książkę przeczytał mężczyzna. Zdaję sobie sprawę z faktu, że czytanie przez mężczyzn książek tego typu prawie nigdy nie jest ujawniane, ale wiem że mężczyźni czytają książki kierowane dla kobiet, ale nie wiedząc czemu skrzętnie się z tym kryją.

O czym traktuje „Droga do Różan”? Może ujmę to tak. Jeżeli podobała się trylogia Małgorzaty Kalicińskiej, to ta książka okaże się również dobra, albo nawet lepsza w swojej treści. Mnie urzekły opisy przyrody, przepisy (sam nie gotuję) i historia trzech kobiet. Ta książka jest mi bardzo bliska również z innego, dla mnie ważnego powodu. Moja debiutancka...

książek: 471
Kasiaxxx | 2014-08-11

Powrót do Rożan, pachnący kwiatami i ziołami. Nie pozbawiony smutku i łez, ale też radości ,miłości i wzruszeń. Zosia z młodej dziewczyny przeistacza się w dojrzałą, piękną kobietę. Odkrywa miłość do Eryka, podejmuje nowe życiowe wyzwania. Poznaje smak tragedii i rozstania. Książka przyjemna, zarówno w letnie wakacje i zimowe wieczory, w każdą porę roku. Tak samo dobra jak pierwsza część.

zobacz kolejne z 976 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd