Kona ostatni człowiek

Seria: 44. Poezja polska od nowa
Wydawnictwo: Biuro Literackie
8,73 (11 ocen i 1 opinia) Zobacz oceny
10
3
9
3
8
4
7
1
6
0
5
0
4
0
3
0
2
0
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788363129446
liczba stron
72
kategoria
poezja
język
polski

"Anna Świrszczyńska jest jedną z najbardziej niedocenionych autorek polskiej literatury. W jej twórczości czytelnik odnajdzie ciemny i straszny świat katastrofy i śmierci. Wiersze Świrszczyńskiej to także skandalizujące, w tamtych czasach, ukazanie erotyki. Ważne w twórczości poetki są również wiersze o powstaniu warszawskim, które stanowią poetycki reportaż z wydarzeń 1944 roku. Wyboru Kona...

"Anna Świrszczyńska jest jedną z najbardziej niedocenionych autorek polskiej literatury. W jej twórczości czytelnik odnajdzie ciemny i straszny świat katastrofy i śmierci. Wiersze Świrszczyńskiej to także skandalizujące, w tamtych czasach, ukazanie erotyki. Ważne w twórczości poetki są również wiersze o powstaniu warszawskim, które stanowią poetycki reportaż z wydarzeń 1944 roku. Wyboru Kona ostatni człowiek dokonał Konrad Góra."

 

źródło opisu: http://www.poezjem.pl/pl/open/catalog/on/product/id/114020

źródło okładki: http://www.poezjem.pl/images/product/img_21224.jpg

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
    Obecnie jeszcze nie ma dyskusji powiązanych z tą książką.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (1)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 242
Klaudia Raczek | 2015-01-29
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 28 grudnia 2014

Autorka książki “Kona ostatni człowiek” urodziła się w 1909, a zmarła w 1984 roku. Była sanitariuszką w powstaniu warszawskim, co odcisnęło na jej poezji niemałe piętno. Jednak choć w części liryków wyraźnie widać doświadczenia wojenne, to mogą być one traktowanie bardziej uniwersalnie.

Anna Świrszczyńska o sprawach najtrudniejszych mówi językiem przejrzystym, wręcz zabójczo prostym. Głód, umieranie, utratę bliskiej osoby, w tym tracenie siebie, zatracanie się, przedstawia dokładnie takimi, jakie są w rzeczywistości – nie dodaje im fałszywych sensów, niepotrzebnych epitetów. Bez zbędnych ozdobników, uniesień, mówi poprzez ból, rozpacz, gniew w czystej postaci.

Świrszczyńska nie ma skrupułów. Nie oszukuje, że śmierć jest gdzieś daleko, że na pewno ani jej, ani nas nie dotyczy. Wie, że ona jest wszędzie, nawet w śmiechu, radości, tańcu (danse macabre), że jest tak naturalna jak oddychanie – zresztą towarzyszy zarówno pierwszemu, jak i ostatniemu haustowi powietrza.

Jeśli już mowa...

Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Zapisując się na newsletter zgadzasz się na otrzymywanie informacji z serwisu Lubimyczytac.pl w tym informacji handlowych, oraz informacji dopasowanych do twoich zainteresowań i preferencji. Twój adres email będziemy przetwarzać w celu kierowania do Ciebie treści marketingowych w formie newslettera. Więcej informacji w Polityce Prywatności.
Cytaty z książki
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd