Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Maria Antonina. W Wersalu i Petit Trianon

Tłumaczenie: Beata Długajczyk
Cykl: Maria Antonina (tom 2)
Wydawnictwo: Bukowy Las
7,42 (178 ocen i 38 opinii) Zobacz oceny
10
13
9
17
8
52
7
57
6
31
5
5
4
3
3
0
2
0
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Days of Splendor, Days of Sorrow
data wydania
ISBN
9788363431211
liczba stron
392
słowa kluczowe
Maria Antonina
kategoria
historyczna
język
polski
dodała
joly_fh

Paryż, 1774 rok. Młodziutka, zaledwie osiemnastoletnia Maria Antonina wstępuje na tron u boku swego męża, Ludwika XVI. Monarchini prezentuje światu olśniewające jedwabne toalety i kunsztowne strzeliste uczesania, ale w głębi jej serca czai się strach o ciągłość dynastii Burbonów i o własną przyszłość. Od bolesnych początków małżeństwa, przez radość długo wyczekiwanego macierzyństwa, miłość do...

Paryż, 1774 rok. Młodziutka, zaledwie osiemnastoletnia Maria Antonina wstępuje na tron u boku swego męża, Ludwika XVI. Monarchini prezentuje światu olśniewające jedwabne toalety i kunsztowne strzeliste uczesania, ale w głębi jej serca czai się strach o ciągłość dynastii Burbonów i o własną przyszłość. Od bolesnych początków małżeństwa, przez radość długo wyczekiwanego macierzyństwa, miłość do przystojnego Szweda Axela von Fersena po nieszczęsną aferę naszyjnikową — przez cały okres panowania Maria Antonina usiłuje wznieść się ponad dworskie plotki i intrygi. Jednak niebezpieczeństwo, że francuska monarchia może zostać zmieciona raz na zawsze z powierzchni ziemi, czai się tuż za złoconymi bramami Wersalu. Już wkrótce zapuka do nich śmiertelny wróg.

Drugi tom trylogii o Marii Antoninie, pochodzącej z Austrii królowej Francji, żonie Ludwika XVI.

Portret najsłynniejszej i otoczonej najczarniejszą legendą władczyni Francji, jednej z najtragiczniejszych postaci kobiecych w historii Europy.

Oparte na drobiazgowych badaniach źródłowych pisarstwo Juliet Grey czyni z postaci historycznych prawdziwych ludzi, a dawne czasy są dzięki jej talentowi barwnym, pulsującym życiem tłem ważnych wydarzeń.

Porywająca powieść, odsłaniająca niejeden dworski skandal, obejmuje piętnaście lat pamiętnych rządów Marii Antoniny.

„Całkowicie satysfakcjonująca powieść, pełna zachwycających detali. Grey pisze z elokwencją i humorem; na kartach jej powieści Toinette naprawdę żyje”. Sandra Gulland, autorka trylogii o Józefinie, żonie Napoleona

„Przepięknie napisana, z dbałością o każdy, najdrobniejszy nawet szczegół.”. Michelle Moran, pisarka

„Żywy, ujmujący portret młodej księżniczki, której przyszło żyć na wrogim jej dworze, jeden z najwdzięczniej nakreślonych portretów nieszczęsnej królowej”. Lauren Willing, pisarka

 

źródło opisu: Wydawnictwo Bukowy Las, 2013

źródło okładki: www.bukowylas.pl

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 5846
Natalia | 2013-10-13
Przeczytana: 12 października 2013

"Tańczysz na skraju przepaści, ulegając zgubnym namowom tych, których postanowiłaś zaliczyć do grona swoich przyjaciół. Naprawdę lękam się o twoje szczęście, gdyż widzę, że obecna sytuacja na dłuższą metę nie ma prawa się utrzymać. Rewolucja będzie okrutna i choć przykro mi o tym mówić, uważam, że sama do niej doprowadzisz."

Kiedy brat Marii Antoniny, książę Józef, podczas jednej ze swych licznych podróży zawitał do pałacu w Wersalu, razem z ukochaną młodszą siostrą wspominał czasy dzieciństwa, opowiadał, co mu się w życiu przytrafiło, odkąd się ostatnio widzieli. Nie omieszkał również krótko podsumować trudnej sytuacji we Francji i wyrazić dezaprobatę dla poczynań Marii Antoniny. Słysząc takie słowa krytyki i prognozowanie nieprzyjemnych wydarzeń, francuska królowa poczuła się urażona. Prędko okazało się jednak, iż Józef miał rację. Poniekąd - wprawdzie w kraju działo się coraz gorzej, lecz Maria Antonina miała dobre intencje i niemal każdemu życzyła wszystkiego, co najlepsze. Niestety, przez splot niepomyślnych wydarzeń, na które wpływ miały głównie nieprzepadające za nią osoby, królowa określana jest do dnia dzisiejszego jako najgorsza spośród wszystkich, jakie kiedykolwiek władały Francją.

O Marii Antoninie praktycznie niczego nie dowiedziałam się na lekcji historii. Zginęła na gilotynie - ot, poprzez takie trywializowanie historycznych wydarzeń nasze Ministerstwo Edukacji, opracowujące programy nauczania dla wszystkich typów szkół, pragnie zachęcić młodzież do pogłębiania wiedzy na własną rękę. Co za logika... Na szczęście jest wydawnictwo Bukowy Las, dbające o piękne oprawy graficzne swoich książek, które przykuwają uwagę potencjalnych czytelników. I pewna zdolna pisarka, Juliet Grey, o której twórczości wszyscy wypowiadają się w samych superlatywach. Pierwszy tom trylogii jej autorstwa, "Maria Antonina. Z Wiednia do Wersalu", intrygował mnie od dłuższego czasu i kiedy w końcu po niego sięgnęłam, nie mogłam wyjść z podziwu dla literackiego kunsztu tej pani, dzięki któremu przyswajanie informacji na temat wydarzeń sprzed wieków nie było dla mnie katorgą. Pisarka znakomicie przybliżyła mi postać Marii Antoniny - nastoletniej księżniczki, która została rzucona na głęboką wodę, wysłana do Francji i niejako zmuszona do bycia królową państwa, które z jej rodzinnym krajem od lat toczyło spory.

W drugiej części trylogii Juliet Grey opisuje wydarzenia mające miejsce od czasu śmierci króla Ludwika XV i przejęcia władzy przez jego wnuka, aż do rewolucji francuskiej i upadku Bastylii w roku 1789. Ten okres był nieustannym pasmem nieszczęść i oszczerstw dotyczących Marii Antoniny i jej małżonka. Społeczeństwo potępiało francuską królową za wszystko. Zarzucano jej, że ma wpływ na króla i nakłania go do podejmowania niekorzystnych dla kraju decyzji. Oczekiwano, by jak najprędzej urodziła Francji dziedzica, a kiedy na świat przyszło pierwsze dziecko - córka Maria Teresa Karolina, zwana Madame Royale - Francuzi stwierdzili, że królowa celowo urodziła bezwartościową dla kraju córkę zamiast syna, który zostałby delfinem. Marię Antoninę oskarżano również o liczne romanse, które w większości były wyssane z palca, jedynym względnie prawdopodobnym mógłby być związek z Axelem von Fersen - jak twierdzi większość historyków badających dzieje Burbonów, królowa początkowo przyjaźniła się ze szwedzkim arystokratą, a z czasem ich relacja przerodziła się w miłość. Ponadto, społeczeństwo miało Marii Antoninie za złe, że Petit Trianon uczyniła swą ostoją i niewielu ludzi miało dostęp do tego pałacyku. Zarzucano jej rozrzutność i trwonienie pieniędzy na różne zachcianki, nazywano Madame Deficyt, plotkowano o jej rzekomych wydatkach i okradaniu kraju, podczas gdy francuski skarbiec świecił pustkami już za czasu panowania króla Ludwika XV. Prawdziwym gwoździem do trumny okazała się dla królowej afera naszyjnikowa, której sprawczyni została stosunkowo łagodnie ukarana przez skorumpowanych sędziów, i którą Francuzi uznali niemal za męczennicę, podczas gdy Maria Antonina po fatalnym spisku, którego tak naprawdę padła ofiarą, była nazywana tyranem i faktyczną winowajczynią.

"Maria Antonina. W Wersalu i Petit Trianon" różni się od swojej poprzedniczki. Nie jest to już powieść pełna młodzieńczego optymizmu połączonego z niezrozumieniem dla francuskich obyczajów i bezradnością wobec stawianych jej oczekiwań. W tym tomie Juliet Grey snuje opowieść o znienawidzonej, osamotnionej w wielkim pałacu królowej, cierpiącej z powodu zdecydowanie za długiego wyczekiwania na upragnione macierzyństwo, zasmuconej padającymi pod jej adresem oszczerstwami i obelgami, oszukiwanej przez bliskie jej osoby. Poprzez zastosowanie narracji zarówno w pierwszej osobie, z perspektywy Marii Antoniny, oraz wplecenie gdzieniegdzie elementów trzecioosobowej narracji i korespondencji królowej, jej krewnych, rzekomego kochanka i poddanych, Juliet Grey pozwala nam poznać tę niezwykłą postać historyczną z różnych punktów widzenia, wyraźnie przy tym zaznaczając, że młoda monarchini o wszelkie przewinienia oskarżana była niesłusznie.

Często powieści historyczne przedstawiają swych bohaterów jako płaskie, stereotypowe sylwetki, zakurzone relikty dawno minionej epoki. Juliet Grey, dzięki zamiłowaniu do historii i doskonałej znajomości podjętego tematu, nadała bohaterom trylogii bardziej ludzkiego wymiaru, tchnęła w nie życie i przedstawiła jako osobowości złożone, posiadające mnóstwo zalet, ale także obarczone niejedną wadą. Autorka doskonale nakreśliła sylwetki swoich powieściowych bohaterów, równie dobrze opisała fakty historyczne, będące przede wszystkim tłem dla wydarzeń dotyczących bezpośrednio Marii Antoniny, a więc tych, które w powieści interesowały mnie najbardziej. Juliet Grey pisać potrafi, a jej fascynacja ostatnimi panującymi Burbonami - dzięki umiejętnemu przelewaniu myśli na papier oraz napełnianiu wszystkich słów i zdań emocjami - częściowo udzieliła się również mnie. Gdyby to właśnie autorka trylogii uczyła mnie historii w gimnazjum, prawdopodobnie stałaby się ona moim ulubionym przedmiotem. Cóż, teraz przynajmniej swą przygodę z beletrystyką historyczną rozpoczynam dzięki tej pani i mam nadzieję, że kolejni autorzy, po których książki sięgnę, również sprawią, iż poznane dzięki nim postaci obdarzę sympatią, będę im współczuć i towarzyszyć we wszystkich wzlotach i upadkach.

"Maria Antonina. W Wersalu i Petit Trianon" to znakomita powieść, równie dobra - a może nawet lepsza - jak pierwsza część trylogii o potępianej królowej. Ciekawy styl autorki, jej zamiłowanie do historii i doskonała znajomość obranego tematu - te elementy złożyły się na powieść, której lektura powinna zadowolić nawet czytelników stroniących na ogół od tematów historycznych. Serdecznie polecam, a teraz czekam, aż Maria Antonina trafi "Z pałacu na szafot" w ostatnim tomie serii Juliet Grey.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Adaś Mickiewicz. Łobuz i mistrz

Nie mam dzieci i do tej pory nie rozmyślałam jakoś specjalnie o ich wychowywaniu. Wiem za to na pewno, że swoim przyszłym latoroślom będę czytać książ...

zgłoś błąd zgłoś błąd