Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Pamiętnik nastolatki 7

Cykl: Pamiętnik nastolatki (tom 7)
Wydawnictwo: Dom Wydawniczy Rafael
8,15 (321 ocen i 41 opinii) Zobacz oceny
10
106
9
43
8
58
7
59
6
35
5
8
4
8
3
3
2
1
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788375694437
liczba stron
334
słowa kluczowe
Katarzyna Bigos
język
polski
dodała
adrianna

„To był trudny rok, trudny, ale i...piękny. Za mną są już mozolne przygotowania do matury, rozwiązywanie testów próby wstrzelenia się w klucz odpowiedzi, za mną przygotowywanie prezentacji i Za mną – chyba mogę tak powiedzieć – młodość, a już na pewno nastoletniość. Fakt, jestem coraz bardziej dorosła, nie tylko w słowach, ale także w działaniu. A co w sprawach sercowych? Oj, działo się,...

„To był trudny rok, trudny, ale i...piękny. Za mną są już mozolne przygotowania do matury, rozwiązywanie testów próby wstrzelenia się w klucz odpowiedzi, za mną przygotowywanie prezentacji i Za mną – chyba mogę tak powiedzieć – młodość, a już na pewno nastoletniość. Fakt, jestem coraz bardziej dorosła, nie tylko w słowach, ale także w działaniu. A co w sprawach sercowych? Oj, działo się, działo... Uczucia to też trudna sprawa. Ale jedno mogę Wam, powiedzieć: miłość, ta prawdziwa, istnieje i nigdy istnieć nie przestanie!
To jedyne, czego jestem absolutnie pewna.”

Ilustracje Katarzyna Bigos.

 

źródło opisu: http://rafael.pl/

źródło okładki: http://rafael.pl/

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 753
Aleksandra | 2015-12-16
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 18 listopada 2015

Dawno temu, jeszcze w liceum czytałam powieści z serii Pamiętnik nastolatki i bardzo mi się podobały. Do przeczytania całej serii o Natalii brakowało mi przeczytania jednego tomu, a że poprzedni skończył się dramatycznie, to skusiłam się na wypożyczenie go z biblioteki.

Serię kojarzę z moralizatorstwem, które czasem mocno, czasem delikatnie rzuca się w oczy, mądrością głównej bohaterki i pięknym wątkiem romantycznym. W siódmym tomie to również znajdziemy.

To, co mi się w nim nie podoba to jego początek i bardzo szybkie urwanie wątku z poprzedniego - przecież Natalia była strasznie zła i zraniona, miał do tego pełne prawo. Tymczasem nad sprawą jakoś strasznie łatwo przeszło się do porządku dziennego. Jakby nagle straciła znaczenie. Później między nią i Maksymem dalej są problemy, ale już nie dotyczą tej konkretnej sprawy. Można przypuszczać, że i ona jakoś rzutuje na ich relacje, ale została urwana.

Jednak to jest tylko jedno uchybienie, postanowiłam od niego zacząć, bo poza tym książka bardzo mi się podoba. Natalia wchodzi już w dorosłość, je życie się zmienia. Widać, że dorosła i już inne problemy jej dotyczą.

Trochę byłam zaskoczona tym, że tak mało było opisów relacji rodzinnych - dotąd odgrywały bardzo dużą rolę. Ojca Natalii prawie nie było, Zuza się pojawiała, ale tylko na chwilę. Bardzo pozytywne zaskoczenie natomiast przeżyłam patrząc na relację Natalii z matką - poczyniły ogromny postęp i miło czytało się ich szczerą rozmowę, późniejsze zrozumienie. Większe, nie absolutne, bo to chyba nigdy nie jest możliwe.

Za to w kwestiach rodzinnych pojawiły się nowe postacie - kuzynka Natalii i jej matka. W kolejnych tomach będzie okazja poznać je bliżej, bo to Julia przejmie narrację, ale już teraz wprowadzono nas w ich życie i problemy. Te są o wiele poważniejsze, niż miała Natalia, ale więcej na ten temat mówić nie zamierzam - spoilery nigdy
nie są mile widziane.

Nie zabrakło wątków humorystycznych, do których Andrzejczuk przyzwyczaiła czytelników. Pojawiają się w doskonałych momentach - akurat wtedy, gdy rozwój fabuły robi się dość ciężki i ponury, potrafią rozbawić czytelnika. Podobnie z fragmentami rozczulającymi - jest ich sporo, potrafią obudzić w czytelniku emocje i choć przy tym tomie nie zdarzyło mi się płakać, to w poprzednich miało to miejsce.

Polecam Pamiętnik nastolatki, choć raczej od początku niż od tomu 7. To bardzo krótkie książeczki, które pozwalają spojrzeć na różne kwestie z trochę innej perspektywy, szczególnie w kontaktach z rodzicami. Zapewniają również emocjonalny rollercoaster i chwile naprawdę dobrej zabawy. Każdy znajdzie w nich coś dla siebie.

---
Opinia ukazała się również na coffee-kafes.blogspot.com

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Księga piasku

Borges (1899 – 1986) - argentyński pisarz; Wzmiankowałem o nim w eseju „ECO”, jako, że autor biografii Umberto Eco - Schiffer przyjąl za motto na...

zgłoś błąd zgłoś błąd