Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Okładka książki Zbyt dumna, zbyt krucha

Zbyt dumna, zbyt krucha

Autor:
szczegółowe informacje
tłumaczenie
Anna Osmólska-Mętrak
tytuł oryginału
Troppo fiera, troppo fragile: il romanzo della Callas
wydawnictwo
Świat Książki
data wydania
ISBN
9788327300188
liczba stron
288
słowa kluczowe
biografia, opera, Callas
język
polski
typ
papier
dodała
Flen
7,26 (346 ocen i 56 opinii)

Opis książki

Portret niezwykłej kobiety, tak głodnej miłości, że postawiła wszystko na jedna kartę i przegrała. Opowiadając o Marii Callas (1923-1977), autor skupia się na burzliwym życiu prywatnym „primadonny stulecia”. Charyzmatyczna śpiewaczka i piękna kobieta, poznała u szczytu kariery Arystotelesa Onassisa. Dla niego przestała śpiewać i zaszła w ciążę, choć dziecka nigdy nie urodziła. Kapryśny miliarder t...

Portret niezwykłej kobiety, tak głodnej miłości, że postawiła wszystko na jedna kartę i przegrała. Opowiadając o Marii Callas (1923-1977), autor skupia się na burzliwym życiu prywatnym „primadonny stulecia”. Charyzmatyczna śpiewaczka i piękna kobieta, poznała u szczytu kariery Arystotelesa Onassisa. Dla niego przestała śpiewać i zaszła w ciążę, choć dziecka nigdy nie urodziła. Kapryśny miliarder traktował ją okrutnie i wkrótce ożenił się z Jacqueline Kennedy...

 

źródło opisu: www.wydawnictwoswiatksiazki.pl

źródło okładki: www.wydawnictwoswiatksiazki.pl

pokaż więcej

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Gdzie kupić?
Sklep
Format
Cena
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.

Inne wydania

Polecamy

Sortuj opinie wg
Opinie czytelników
książek: 556
Joanna | 2013-02-13
Przeczytana: grudzień 2011

Urodzona w Nowym Jorku, w ubogiej rodzinie greckich imigrantów już od wczesnego dzieciństwa Maria „ naznaczona” była piętnem samotności, poczuciem brzydoty urody. Odrzucona przez niezrównoważoną emocjonalnie matkę, wyśmiewana i krytykowana za otyłość jedynie w ojcu otrzymywała wsparcie psychiczne . Po separacji rodziców i przyjeździe do Grecji – wykorzystywana przez matkę w celach zarobkowych zmuszana była do śpiewu w tawernach marynarzy, kasynach wojskowych a nawet z zamiarem prostytucji. Pięć drachm i talerz zupy za wieczór występów – tyle wynosiło honorarium w zadymionej tytoniem i przepełnionej pijanymi marynarzami ateńskiej tawernie na początku jej kariery. Do wszystkiego dochodziła własnym trudem, niezłomną wiarą w swoje zdolności, niezwykłym talentem. Swoje odczucia wyrażała śpiewem, o okrucieństwie życia, rozpaczliwej potrzebie akceptacji i miłości, o swojej samotności.
Jej długa kariera zaowocowała podziwem całego świata. Występowała w największych teatrach świata, w...

książek: 1562

W moim odczuciu 'Zbyt dumna, zbyt krucha' to nie opowieść o karierze i niesamowitym talencie Marii Callas, ale historia kobiety, która po trudnej młodości (brak miłości matki, zazdrość siostry, kompleksy na punkcie urody) cały czas szuka akceptacji i miłości wśród innych ludzi. Miałam wrażenie, że kariera divy operowej, małżeństwo i w końcu związek z Onasisem stanowiły etapy budowania przez Marię samej siebie. Jakby ucieczkę od bolesnej przeszłości w świat oper, teatrów, muzyki całego świata - tego, co kochała przez całe życie.
Powieść biograficzna o Marii Callas to wzruszająca i bardzo smutna opowieść o wielkiej artystce, która mimo oszałamiającej kariery nigdy nie pozbyła się samotności. Przeczytałam książkę w dwa dni, tak mnie urzekła swoją aurą.
Jedynym zastrzeżeniem, jakie mam do książki, to wtrącenia narratora, który nagle z tego, co tylko opowiada, staje się jasnowidzem - prawie każde zachowanie stawiającej pierwsze kroki w śpiewaniu Marii komentował jako 'przyszłą zapowiedź B...

książek: 339
mbutterfly | 2012-09-21
Przeczytana: 15 września 2012

Świetna! Dużo się dowiedziałam o kobiecie jaką była Mariia Callas. Do tej pory kojarzyłam tylko, że to ta słynna grecka śpiewaczka. Tymczasem Callas była niesamowitą kobietą. Osiągnęła tak wiele, dostając od życia tak mało. Od dziecka poniżana przez matkę i siostrę, utwierdzana w poczuciu, że jest tą gorszą córkę. Miłości zaznała tylko od ojca, z którym i tak musiała się dość szybko rozstać, gdyż jej matka postanowiła mieszkać w Grecji. Maria była całe życie wyzyskiwana. Najpierw przez matkę, później przez mężczyzn, którzy po prostu zarabiali na jej talencie.
Książka napisana jest przystępnym językiem, bardzo wciągająca. Polecam!

książek: 878
limonka | 2012-07-06
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 05 lipca 2012

Jak wyrazić niewyrażalne? Jak napisać COKOLWIEK o książce, którą przeżywa się jeszcze dwadzieścia cztery godziny po jej przeczytaniu?

Od razu po odłożeniu książki na półkę (a rozstałam się z nią niechętnie), wyszłam na spacer z psem, żeby ochłonąć. Zadzwoniłam do Mamy, jak każdego dnia.

- Mamo… - zaczęła poważnym głosem, gdy tylko usłyszałam, że odebrała.
- No co jest? – zapytała, lekko zaniepokojona.
- CALLAS…
- Co Callas?
- Przeczytałam… Boże, mamo! JAKA KSIĄŻKA! – prawie wykrzyczałam do słuchawki, próbując jednocześnie odciągnąć psa, który zanurzył nos w trawie i wąchał cos z pasją.
- No jaka?
- Mamo, obłędna! Boże, jaka ta kobieta była nieszczęśliwa! A JAK ONA KOCHAŁA Onassisa, wiesz, tego milionera, który później ożenił się z Jackie Kennedy, wdową po prezydencie Kennedym… Ech… MASAKRA – wydusiłam z siebie na jednym wdechu.

ama już od jakiegoś czasu dobrze wie, że gdy dzwonię do niej i prawie krzyczę z zachwytu nad książką, oznacza to tylko jedno – książka jest RE-WE-LA-...

książek: 434
Lemma | 2010-07-12
Przeczytana: 08 lipca 2010

„Zbyt dumna, zbyt krucha” Alfonso Signorini jest biograficzną, fascynującą powieścią o fascynującej kobiecie i niesamowitej śpiewaczce operowej Marii Callas (1923 - 1977).
Pochodząca z Grecji Maria żyła w cieniu swojej pięknej siostry, u boku okrutnej matki i kochającego, choć trochę ciapowatego, ojca. Szybko jednak poczuła się opuszczona i przez niego. Matka pokładała ogromne nadzieje w zdolnej Jackie, traktując pulchną Marię jak dopust boży i cierpiąc skrycie po stracie syna. Rodzina była w kiepskiej sytuacji finansowej, więc po odkryciu talentu Marii, dziewczynka stała się maszynką do robienia pieniędzy, stawała się też Callas dążącą do perfekcji. Droga na szczyt, o którym główna bohaterka wciąż marzyła, okazała się niezwykle trudna, wymagająca wyrzeczeń i nierzadko pełna upokorzeń. Zadziwia jednak postawa Callas, kobiety silnej, dumnej, zdeterminowanej i wierzącej w swój głos, który nieustannie ćwiczyła. Zawarła korzystne małżeństwo, a jej mąż stał się jej dobrym agentem, choć r...

książek: 1385
Renax | 2014-01-23
Przeczytana: 23 stycznia 2014

Spodziewałam się znacznie więcej po tej książce. Parę miesięcy oczekiwania, poszukiwań i ..i po co?
Taki sposób prezentacji biografii mi zdecydowanie nie odpowiada. Miałam wrażenie, że autor robi ze mnie - czytelnika kretynkę, podatną na każdą emocję, którą autor narzuca subiektywizmem, emocjonalnymi opisami przebijającymi nie tylko z opisów nastrojów, ale nawet z prostych dialogów. Biografia jest jednostronna, nieobiektywna, autor wybiera z życia wielkiej Divy fragmenty albo tkliwe, albo żałosne, albo żenujące. Troszkę taniego melodramatu, a szczytem szczytów był końcowy opis tego, co Callas widziała przed śmiercią. Czyżby pan Signorini uczestniczył w seansie spirytystycznym?!
Podsumowując, nie miałam łez w oczach, nie okrasiłam chusteczek łzami. Mówię NIE takiemu stylowi biografii. Może to było na miejscu w czasach "Dawida Coperfielda', ale wydawało mi się, że od pozytywizmu minęło parę epok.
Uważam, że taka wybitna postać jak Maria Callas zasługuje porządną i obiektywną biografię....

książek: 423
Ania | 2012-08-01
Na półkach: Przeczytane, Ulubione, Posiadam

Zaciekawiła mnie sylwetka głownej bohaterki ,współczułam jej i momentami podziwialam za charakter i charyzme

książek: 716
Ewa | 2010-08-15
Na półkach: 2010, Przeczytane
Przeczytana: 15 sierpnia 2010

Zawsze lubiłam czytać ciekawe biografie słynnych osób. Biografia Marii Callas, napisana przez Alfonso Signorini, nie zawiodła mnie. Przepiękna historia nie tylko o samej Marii Callas i jej niebywałemu talentowi, jakim był piękny, zachwycający głos, ale także o sile miłości, której Maria w głębi duszy bardzo pragnęła. Kiedy czyta się tą książkę, ma się wrażenie, że Maria to osoba zadufana w sobie, którą nie interesuje nic, poza jej śpiewem, sławą i pieniądzmi. Opinię o tym, czy faktycznie taka była, autor pozostawia czytelnikom.
Samą książkę czyta się szybko, przyjemnie, trudno rozstać się z nią na dłużej.

książek: 1305
Monka | 2012-11-04
Przeczytana: 03 listopada 2012

Interesująca, fascynująca i dobrze napisana książka to coś, czego poszukuję na długie jesienne wieczory. Bardzo często sięgam po biografie, wspomnienia lub literaturę faktu. "Zbyt dumna, zbyt krucha" to raczej opowieść niż biografia, ale przyciąga i fascynuje sowim niepowtarzalnym urokiem. Po raz pierwszy usłyszałam o tej książce w audycji radiowej, w której wypowiadała się na jej temat pani Kira Gałczyńska. Opinia ta raczej nie była pochlebna, ale chciałam się sama przekonać... Opowieść o Callas nie zachwyciła mnie aż tak bardzo, ale też aż tak bardzo nie rozczarowała. Jest w niej coś co przyciąga i hipnotyzuje czytelnika zatem pochłania się ją w jeden wieczór.

książek: 380
Bigos | 2011-02-24
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 27 stycznia 2011

Kiedy oglądam zdjęcia z przed lat: Grace Kelly, mojej ukochanej Vivien Leigh, Elisabeth Taylor, Jackie Kennedy, Audrey Hepburn czy właśnie Marii Callas, zawsze się zastanawiam, co kryję się, za tą fasadą piękna i dumy, oczu podkreślonych czarną kreską, idealnie ułożonych włosów. W ich oczach szukam jakiegoś błysku, który pozwoliłby mi stwierdzić, czy miały poczucie humoru, czy były inteligentne, czy ich życie pełne sukcesów było naprawdę pasmem szczęścia czy raczej wielkich smutków? Książki takie jak ta, pozwalają nam lekko odsłonić kurtynę i zajrzeć w prywatne życie najjaśniejszych gwiazd, by przekonać się czy osoba ze zdjęcia ma cokolwiek wspólnego z kobietą z krwi i kości.

Maria Callas była wielką śpiewaczką operową. Nawet mnie, osoby absolutnie nie zafascynowanej operą, jej głos przyprawia o dreszcze. Wiem bo od kiedy skończyłam wczoraj czytać jej biografię, jej głos towarzyszy mi całe przedpołudnie. Wydaje mi się jednak, że to nie dzięki swojemu wielkiemu talentowi, Callas stała...


Załóż konto za darmo!
Utwórz konto
Rejestrując się w serwisie akceptujesz regulamin i zgadzasz się z polityką prywatności.

Pobierz aplikację mobilną

Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Kalendarium literackie
  • Trudi Canavan
    45. rocznica
    urodzin
    Szczęśliwe zakończenie to luksus na jaki może pozwolić sobie fikcja.
  • Michael Crichton
    72. rocznica
    urodzin
    Każde odkrycie jest gwałtem na naturze.
  • Leszek Kołakowski
    87. rocznica
    urodzin
    Czas jako substrat ludzkiego doświadczenia nie daje się skonceptualizować (w sensie redukcji do terminów bardziej pierwotnych). Jeśli postrzegamy go jako niekończące się samounicestwienie, cały świat doświadczenia z braku substratu zapada się w nicość. Absolut może służyć ocaleniu świata, uratować g... pokaż więcej
  • Gianni Rodari
    94. rocznica
    urodzin
    Każde dziecko, które przychodzi na świat, wie, że cały świat jest jego i nie musi zań płacić ani grosza, musi tylko zakasać rękawki, wyciągnąć rączki i go sobie wziąć.[z bajki "O kupowaniu Sztokholmu"]
  • Aravind Adiga
    40. rocznica
    urodzin
    biedni marzą, by mieć pod dostatkiem jedzenia i wyglądać, jak bogaci, a .... bogaci? Żeby schudnąć i wyglądać, jak biedni
  • Randy Pausch
    54. rocznica
    urodzin
    Czas jest wszystkim, co masz ... i pewnego dnia może się okazać, że masz go mniej, niż sądzisz.
  • Laurie Halse Anderson
    53. rocznica
    urodzin
    Chcę biec, lecieć, bić skrzydłami tak mocno, aby nie słyszeć niczego poza łomotem własnego serca.
  • Marcin Meller
    46. rocznica
    urodzin
    Pani pokazała jelenia i zapytała nas, kto wie, jak nazywa się zwierzę. Ja wiedziałem, więc się ochoczo zgłosiłem i powiedziałem, że Lenin. Pani się stropiła i powiedziała, że chyba coś mi się pomieszało, bo to jeleń, a wielki Lenin, Włodzimierz Iljicz to człowiek, (...). Na co ja buńczucznie, że to... pokaż więcej
  • Théophile Gautier
    142. rocznica
    śmierci
    Zdaje mi się, jak gdyby moje ciało stało się przepuszczalne, moje ja uciekało z niego tak jak woda przez sito. Czuję, że się roztapiam we wszechbycie, z trudem odróżniam siebie od świata, w który się zapadam. Życie, którego - o ile tylko mogę - odgrywam zwykłą pantomimę, aby nie martwić krewnych i p... pokaż więcej

Znajdź nas na Facebooku

zgłoś błąd zgłoś błąd