Postrzępienie

Wydawnictwo: Miniatura
6,43 (7 ocen i 5 opinii) Zobacz oceny
10
0
9
0
8
1
7
3
6
1
5
2
4
0
3
0
2
0
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788376065083
liczba stron
94
kategoria
literatura piękna
język
polski

Bohaterem i zarazem narratorem książki Pawła Kasprowicza jest przedstawiciel średniego pokolenia mężczyzn, blisko czterdziestoletni pracownik redakcji. Mężczyzna nagminnie nadużywa alkoholu i papierosów, spędzając samotne wieczory. Nie obca jest mu również terapia psychiatryczna, na którą regularnie uczęszcza. Bezimienny bohater jest jednostką wyobcowaną, któremu utracenie miłości życia w...

Bohaterem i zarazem narratorem książki Pawła Kasprowicza jest przedstawiciel średniego pokolenia mężczyzn, blisko czterdziestoletni pracownik redakcji. Mężczyzna nagminnie nadużywa alkoholu i papierosów, spędzając samotne wieczory. Nie obca jest mu również terapia psychiatryczna, na którą regularnie uczęszcza. Bezimienny bohater jest jednostką wyobcowaną, któremu utracenie miłości życia w postaci ukochanej Weroniki, skutecznie zaowocowało pustką istnienia. Pustką, która każdego dnia, kawałek po kawałeczku, rozrywa go na strzępy.

 

źródło opisu: Opis autorski

źródło okładki: Zdjęcie autorskie

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
    Obecnie jeszcze nie ma dyskusji powiązanych z tą książką.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (5)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 1111
aali | 2016-03-20
Na półkach: Przeczytane, 2016
Przeczytana: 20 marca 2016

Niepozorna, niewielka książeczka autorstwa Pawła Kasprowicza "Postrzępienie" po przeczytaniu wywołała u mnie gigantycznego kaca. Ten niespełna stu stronicowy debiut ma wielką siłę rażenia, zmusza do refleksji, pozostawiając mnie z uczuciem wszechogarniającej pustki smutku.

Niespełna czterdziestoletni bezimienny mężczyzna, pracownik pewnej redakcji jest głównym bohaterem jak i narratorem powieści Kasprowicza. Ten pozornie zwyczajny i przeciętny człowiek nie może pogodzić się z utratą ukochanej Weroniki. Swoją samotność i pustkę próbuje wypełnić dymem z papierosów, kolejnymi szklankami alkoholu i terapią psychiatryczną. Dołująca pustka i smutek wypełnia jego egzystencję, każdego dnia kawałek po kawałeczku rozrywając jego życie na strzępy.


"Postrzępienie" to jedna z najbardziej pesymistycznych książek jakie przyszło mi czytać, gdzie psychodeliczny świat głównego bohatera udzielił się również i mnie. Smutek, samotność i śmierć wygląda z każdej strony, ukazując kruchość i ułudę...

książek: 4076
Gośka | 2015-11-22
Przeczytana: 22 listopada 2015

Kiedy po raz pierwszy wzięłam do ręki książkę "Postrzępieni", naszła mnie obawa, że zrobiłam błąd i nie jest to książka dla mnie. Szara okładka oprawiona w introligatorni. Kiedy ja miałam taką książkę w ręku? Ale to nie okładka mnie odstraszyła lecz krótkie przekartkowanie. Okazało się bowiem, że w książce praktycznie nie ma dialogów. Rany, pomyślałam, jak ja przez nią przebrnę? Wprawdzie książka jest bardzo króciutka, niecałe 100 stron, jednak w wypadku, gdy książka się nie podoba, może się wlec, jakby miała 1000:) Teraz, gdy lekturę mam już za sobą, mogę śmiało powiedzieć, że pierwsze wrażenie może być mylne.

Paweł Kasprowicz bohaterem swojej książki uczynił trzydziestodziewięcioletniego mężczyznę, pracującego w jakiejś redakcji. Nie znamy jego imienia, nie jest określone miasto, w jakim dzieje się akcja. Pierwszoosobowa narracja składająca się ze strzępów wspomnień i luźnych myśli mężczyzny, pozwala nam poznać jego historię.
Główny bohater jest osobą nieszczęśliwą, zagubioną i...

książek: 319
Insane | 2015-11-11
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 10 listopada 2015

Kiedy dochodziłam już do ostatnich stron, myślałam, że książka zakończy się kolejnym nie mającym znaczenia dla całości epizodem, ale stało się zupełnie odwrotnie. Chociaż nie było żadnych niespodziewanych zwrotów akcji, ani pościgów rodem z filmów sensacyjnych, epilog całkowicie mną wstrząsnął. Mogłabym się pokusić o stwierdzenie, że rozerwało... coś wie mnie, dokładnie nie wiem, co. Nie przepadam za książkami, które mają na celu zbudzić u mnie swego rodzaju przemyślenia, refleksje, ale tutaj nie było to tak oczywiste. Epilog niezwykle mi się podobał, nie tylko ze względu na swoje dość mocne oddziaływanie na mnie, ale też na to, jak cała książka zmienia znaczenie pod jego wpływem.

Postrzępienie to z całą pewnością książka, która nie dotrze do każdego czytelnia i jest bardziej refleksyjna niż fabularna. Ze względu na swoją formę stwarza czasami problem w płynnym jej czytaniu, a niektóre jej elementy nie wnoszą nić do całości. Wolałabym jednak przeczytać tę powieść formie typowo...

książek: 214
Discort | 2015-08-05
Na półkach: Przeczytane, 2015
Przeczytana: 05 sierpnia 2015

"Postrzępienie" to niespełna stustronicowa książeczka, którą z powodzeniem można przeczytać w ciągu jednego wieczoru lub podczas podróży autobusem z domu do pracy, z pracy do domu. I jest to jeden z największych jej atutów, bo gdyby była dłuższa, trudno by było przez nią przebrnąć, podobnie jak trudno jest przebrnąć przez Prousta, o czym przekonuje się jeden z bohaterów.

Po kilku pierwszych rozdziałach miałem poczucie, że to faktycznie niezły kawałek niszowej literatury i że całość zrobi na mnie spore wrażenie. Niestety, później było tylko gorzej. Oto mamy bohatera u progu kryzysu wieku średniego, który pracuje, pije, pali i któremu nie idzie z kobietami. Pustka, nicość, żal i wszechobecne "w każdym bądź razie", które powoduje u mnie zgrzytanie zębami. I cóż, krótko mówiąc, wiele więcej tam nie odnajdziemy.

Czytając ostatnio "Masakrę" Vargi (tematycznie nieco zbliżoną), zastanawiałem się, po co właściwie została napisana. Po przeczytaniu "Postrzępienia" już wiem....

książek: 1590
Wioleta Sadowska | 2013-07-06
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 06 lipca 2013

"(…) odmieniam pustkę na wszystkie sposoby, zdaje się, że oznacza ona co innego niż nicość, albowiem nigdy nie będzie absolutna, nie można się w nią zapaść, lecz zawsze towarzyszy porzuconym."


Synonimami przymiotnika "postrzępiony" to słowa: podarty, rozszarpany czy pokrzywiony. W słowniku języka polskiego nie znalazłam definicji słowa, będącego tytułem przedstawianej wam dzisiaj powieści. „Postrzępienie” to bowiem słowo klucz, mające wiele znaczeń, będące swoistą metaforą. Zapytacie czego? Zapraszam do lektury.

Bohaterem i zarazem narratorem książki Pawła Kasprowicza jest przedstawiciel średniego pokolenia mężczyzn, blisko czterdziestoletni pracownik redakcji. Mężczyzna nagminnie nadużywa alkoholu i papierosów, spędzając samotne wieczory. Nie obca jest mu również terapia psychiatryczna, na którą regularnie uczęszcza. Bezimienny bohater jest jednostką wyobcowaną, któremu utracenie miłości życia w postaci ukochanej Weroniki, skutecznie zapoczątkowało pustkę istnienia. Pustkę,...

Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Zapisując się na newsletter zgadzasz się na otrzymywanie informacji z serwisu Lubimyczytac.pl w tym informacji handlowych, oraz informacji dopasowanych do twoich zainteresowań i preferencji. Twój adres email będziemy przetwarzać w celu kierowania do Ciebie treści marketingowych w formie newslettera. Więcej informacji w Polityce Prywatności.
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
zgłoś błąd zgłoś błąd