Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.
7,54 (1608 ocen i 105 opinii) Zobacz oceny
10
180
9
277
8
316
7
477
6
235
5
84
4
17
3
17
2
4
1
1
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Il principe
data wydania
ISBN
9788324628650
liczba stron
144
kategoria
filozofia i etyka
język
polski
dodała
joly_fh

Inne wydania

Cel uświęca środki Ponadczasowe dzieło traktujące o władzy, strategii i podstępie "Ten, kto ma władzę, nie musi nikogo za nic przepraszać". Niccolo Machiavelli napisał słynnego Księcia prawie pięć wieków temu, zainspirowany osobą Cezara Borgii, syna papieża Aleksandra VI, włoskiego polityka, kardynała, księcia Romanii. Celność nieprzebrzmiałych spostrzeżeń, ich przenikliwość i złożoność...

Cel uświęca środki
Ponadczasowe dzieło traktujące o władzy, strategii i podstępie
"Ten, kto ma władzę, nie musi nikogo za nic przepraszać".

Niccolo Machiavelli napisał słynnego Księcia prawie pięć wieków temu, zainspirowany osobą Cezara Borgii, syna papieża Aleksandra VI, włoskiego polityka, kardynała, księcia Romanii. Celność nieprzebrzmiałych spostrzeżeń, ich przenikliwość i złożoność sprawiły, że trzymacie Państwo teraz w swoich rękach jedną z najważniejszych książek wszech czasów. Koronną pozycję w dziejach filozofii społecznej, a zarazem wciąż aktualną lekcję, która kształtuje myślenie liderów na całym świecie.

"Chcę iść do piekła, nie do

nieba. W piekle będę miał towarzystwo papieży, królów i książąt, a w niebie są sami żebracy, mnisi, pustelnicy i apostołowie".

Słowa Machiavellego wykraczają dalece poza jego epokę i ramy geograficzne. Manipulacje, okrucieństwo, podstęp, okraszone inteligencją i precyzyjnie dopracowaną taktyką... Kto odważy się sięgnąć po tę lekturę, przekona się lub utwierdzi, że opisane metody są praktykowane także dzisiaj - i to z wielkim oddaniem. Bo czy kiedykolwiek przestało być aktualne zdanie:

"Politykowi nie wolno być niewolnikiem własnych słów"

Tytułowy Książę to współczesny szef, boss, prezes, po prostu - Pierwszy. Człowiek trzeźwo i logicznie myślący, obdarzonym domieszką demonizmu, stawiający cel zawsze wyżej niż środki, używający medialnych sztyletów i zatrutych pomówień. Skuteczne sposoby w polityce, biznesie, życiu nie zmieniły się aż tak bardzo.

"Ludzi należy albo zjednywać sobie pieszczotą, albo niszczyć, bo za drobne krzywdy będą się mścili, a doznawszy wielkich, nie będą już w stanie"

 

źródło opisu: Grupa Wydawnictw Helion 2010

źródło okładki: Grupa Wydawnictw Helion 2010

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (4265)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 206
veinylover | 2017-04-05
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 05 kwietnia 2017

Świetny poradnik dla rządzących :)
Jeśli chcesz wprowadzić dotkliwe reformy musisz wszystko najgorsze i najbardziej dotkliwe zrobić na początku, a potem powoli luzować, najgorzej, gdy władza musi zaostrzać sankcje w czasie jej trwania, wtedy jest skazana na zagładę.
Można kłamać i nie spełniać obietnic, byle nie wzbudzić nienawiści ludu.
Nienawiść ludu powoduje, że władza jest narażona na spiski i knucie, a lud jej przed skutkami tychże nie ochroni.
To takie najważniejsze, co mi się rzuciło w oczy, no jeszcze to, że trzeba być jednocześnie lwem i lisem, bo gdy jest się tylko lwem, brakuje sprytu lisa i podstępni mogą nas pokonać, a gdy jest się tylko lisem, a nie ma się serca lwa, to trzeba pamiętać, że lisa rozszarpią wilki.
Polecam do przeczytania wszelkim kandydatom do władzy.
Książka jest prawdziwa, a potępianie „makiawelizmu” - to zwyczajna hipokryzja.

książek: 268
Voudini | 2015-05-11
Na półkach: Przeczytane, Posiadam

Poziom opracowań Biblioteki Narodowej jest zazwyczaj wysoki, lecz przecież i tak zróżnicowany. W tym wypadku Konstanty Grzybowski prezentuje nam w części krytycznej myśli wartościowe, choć, wzorem Leca, trochę nieuczesane. Ciężko też nazwać tok jego wywodu szczególnie pobudzającym.
Sam "Książę", jak większość traktatów o charakterze indukcyjnym, stanowi uroczą mieszankę przebiegłości w doborze przykładów dowodzących postawionej aktualnie tezy i naiwności w przekonaniu o tejże tezy uniwersalności. Jest jednak mieszanką przemyślaną, napisaną sumiennie i klasyczną w dobrym znaczeniu tego słowa. Trzeba też oddać Machiavellemu, iż nie posuwa się do dogmatyzmu, zostawiając sobie furtkę w postaci okoliczności, które mogą wymóc na księciu adaptację przedsiębranych środków.
Wyłania się tylko jeden, zasadniczy kłopot. Skąd wziąć takiego księcia, jak człowiek ma ocenić, czy posiada odpowiednie kwalifikacje? Historia pokazuje bowiem, iż zazwyczaj kwalifikacje takie przyznają sobie jednostki...

książek: 1135
vampireheart | 2016-08-26
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 24 sierpnia 2016

"Książę" znalazł się w czołówce najważniejszych książek, jakie kiedykolwiek chciałam przeczytać. Machiavellego po raz pierwszy spotkałam w liceum i to jedna z nielicznych lektur, która zapadła mi w pamięci. Wówczas dysponowałam jedynie fragmentami z podręcznika, ale sięgnięcie po cały utwór było tylko kwestią czasu.

Przyznam się bez bicia, że odrzuciłam w ogóle pomysł czytania opracowania, które zostało umieszczone na samym początku posiadanego przeze mnie wydania. Uznałam je za zbędne, chcąc zaznajomić się z surowym tekstem. O samym dziele wiedziałam też zresztą całkiem sporo ze szkoły, więc słowa wstępu ani trochę mnie nie zainteresowały.

Do lektury podeszłam z wielką pasją, oczekując kontrowersji, bezwzględnych prawd i szokujących poglądów. Okazało się to zgubne. Zdecydowanie źle zabrałam się do czytania. Przecież to nie atrakcyjna powieść, a traktat polityczny, zawierający rady w związku z postępowaniem księcia. Nic dziwnego, że opasłe opisy historyczne zaczynały mnie...

książek: 1508
Wojciech Gołębiewski | 2015-03-03
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 03 marca 2015

Niccolo di Bernardo dei Machiavelli /1469-1527/ - prawnik, filozof, pisarz społeczny i polityczny, historyk i dyplomata florencki, jedna z postaci włoskiego odrodzenia. Napisał ten traktat o sprawowaniu władzy, a wskazane w nim metody rządzenia nazwano makiavelizmem. Genialność tego dzieła potwierdza jego aktualność po 500 latach. Recenzowanie jest bezsensowne, można tylko wypisać najtrafniejsze /wg mnie/ sentencje. I tak, mamy:

".. każdy bowiem przewrót tworzy podścielisko dla przewrotu następnego...." /11/

"..gubi sam siebie ten, kto drugiego czyni potężnym, gdyż tworzy się tę potęgę zręcznością lub siłą, a jedno i drugie budzi nieufność u tego, który stał się potężnym". /27/

"...rozumny mąż powinien zawsze postępować śladami ludzi wielkich i najbardziej naśladowania godnych, aby jeżeli im nie dorówna, to przynajmniej zbliżył się do nich pod pewnym względem..." /37/

"..zdobywca, opanowawszy rządy, powinien przygotować...

książek: 1556
Roman Dłużniewski | 2017-01-03
Na półkach: Przeczytane, Posiadam

Cieniutkie ale genialne dzieło Machiavellego. Zainspirowany postacią Cezara Borgii Machiavelli napisał książkę o ludzkim charakterze. O naszych słabościach i naszej żądzy władzy. O naszym jestestwie. I dał kilka ponadczasowych rad, jak np. - Jeśli nie możesz być lwem, bądź lisem. Koniecznie!!

książek: 180
Bykovsky | 2013-02-02
Na półkach: Przeczytane, Z biblioteki
Przeczytana: 01 lutego 2013

Machiavelli był wybitnym socjologiem swych czasów. Zaprezentował to oczywiście w swoim dziele „Książę”.
Książka jest cieniutka, ale za to dość ciężka w czytaniu - ze względu na język oraz mnóstwo przypisów na niemalże każdej stronie, głównie dotyczących faktów historycznych.
Jednakże jest to jedna z moich ulubionych pozycji - opisywane cechy wyimaginowanego księcia, można przypisać każdemu. Szczególnie ludzie mający predyspozycje do rządzenia, mogliby się tutaj wiele nauczyć.
Jacy są ludzie? Kogo należy unikać? Jak utrzymać władzę? Wszystko to jest opisane w tym dziele, oczywiście na podstawie ówczesnych czasów.

Dzięki tej książce nabrałem ochotę na „Rodzinę Borgiów” Maria Puzo, ze względu na podawane przykłady Cezara Borgia oraz papieża Aleksandra VI.

książek: 1077
almos | 2017-02-27
Przeczytana: 22 lutego 2017

To klasyczne dzieło filozofii politycznej jest poradnikiem zdobycia i utrzymania władzy za wszelką cenę, także za cenę moralności czy krwi. A u podstaw tej filozofii Machiavellego tkwi założenie o nikczemności natury ludzkiej. Wiele tam zaskakująco świeżych myśli, jest też trochę truizmów; z pewnością rady autora są wciąż stosowane przez wielu polityków, niestety. W sumie przerażająca rzecz.

Klasyka filozofii politycznej, książka napisana 500 lat temu, wciąż zaskakuje świeżością, ale czasami trąci patyną. Co ciekawe, sam Machiavelli nie zrobił kariery politycznej, chociaż bardzo chciał, zatem był z niego świetny teoretyk a gorszy praktyk, polityka to bardzo kapryśna pani...

Książka jest w gruncie rzeczy dość suchym, wręcz technicznym podręcznikiem uprawiania polityki napisanym dla XVI-wiecznych władców, ale i teraz mocno aktualnym. Makiawel (tak się go spolszcza) twierdzi, że głównym celem polityka jest zdobycie i utrzymanie władzy, jak największej władzy, kwestie moralne czy...

książek: 948
ravenstag | 2010-07-19

Wieszajcie psy na Machiavellim. Proszę bardzo. Zwłaszcza Wy, którzy nie dotknęliście nawet okładki. Genialne dzieło.

książek: 252
robofree | 2017-01-22
Przeczytana: 21 stycznia 2017

Władza, kwestia ta musiała Mikołajowi Machiavelliemu spędzac sen z oczu, skoro stworzył takie ponadczasowe dzieło, jakim jest - "Książę". Autor poddaję analizie wszelkie aspekty rządzenia państwem, ażeby władca - stosując wszelkie środki, utrzymał kontrolę nad państwem i zapewnił mu siłę i ochronę przed zagrożeniami zewnętrznymi jak i wewnętrznymi. Machiavelli, ocenia różnych władców, od czasów starożytnych po czasu mu współczesne; jednocześnie oceniając ich sukcesy i porażki oraz wpływ jaki one wywarły na dalsze ich panowanie. Celem autora, jest odpowiedzieć na pytanie: Jakimi cechami charakteru musi kierować się książę i jakie środki, musi podejmować, ażeby jego dominium rosło w siłę i zostało przy nim zachowane. Dla autora idealny władca to taki, który analizuje działania swoje jak i innych, podejmując zarazem najwłaściwsze decyzję, mogące zapewnić mu jak najdłuższe i niezagrożone panowanie. Ważne jest wszystko, dobór odpowiedniego wojska, czy: posiłkowe, mieszane, własne....

książek: 951
aklime | 2012-02-25
Przeczytana: 25 lutego 2012

Cieniutka, bo liczy zaledwie sto stron. Machiavelli był wyjątkowo zręcznym i oszczędnym w słowa pisarzem, jak na panujące w XVI wieku zasady. W tej książeczce nie znajdziemy moralizowania ani upiększeń. Autor w prosty, wręcz brutalny sposób wykłada zasady rządzenia. Hołduje tej najważniejszej, czyli "po trupach do celu". Zdanie, które najbardziej utkwiło mi w pamięci, to "Nie jest koniecznym, żeby książę posiadał wszystkie zalety, wystarczy aby wydawało się, że je posiada." Wystarczy też, że zamienimy słowo "książę" na "polityk", a dowiemy się jakimi zasadami po dziś dzień kierują się rządzący naszymi państwami.

Dodatkowo książka jest bardzo ciekawa z punktu widzenia historycznego, bo w o wiele lepszy sposób niż nasze szkolne podręczniki wyjaśnia powody upadku największych państw od starożytności po XVI wiek.

zobacz kolejne z 4255 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
więcej książek tego autora
Powiązane treści
Co czyta Donald Trump

Kiedy kilka dni temu publikowaliśmy artykuł o tym, jakie książki miały największy wpływ na odchodzącego prezydenta Baracka Obamę kilka osób wyraziło w komentarzach zainteresowanie tym, co czyta Donald Trump. Oto lista polecanych przez nowego prezydenta USA pozycji książkowych.


więcej
Osiem książek, które powinna przeczytać każda inteligentna osoba

Zapewne wielu z nas mogłoby przygotować taką listę, może jednak warto, choćby z ciekawości, przyjrzeć się ośmiu tytułom, które zaproponował jeden z mądrych i uczonych ludzi. Neil deGrasse Tyson to astrofizyk, dyrektor Planetarium Hayden i znany popularyzator nauki.  


więcej
więcej powiązanych treści
zgłoś błąd zgłoś błąd