Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Skazana

Tłumaczenie: Jan Hensel
Wydawnictwo: Prószyński i S-ka, Prószyński i S-ka
7,26 (361 ocen i 67 opinii) Zobacz oceny
10
14
9
31
8
96
7
138
6
68
5
8
4
4
3
1
2
0
1
1
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Burial Rites
data wydania
ISBN
9788378396031
liczba stron
392
kategoria
historyczna
język
polski
dodała
joly_fh

To powieść, która wnika pod skórę, doprowadza krew do wrzenia, porusza do głębi… W roku 1829 w północnej Islandii Agnes Magnúsdóttir zostaje skazana za współudział w brutalnym morderstwie popełnionym na dwóch mężczyznach. Agnes ma czekać na egzekucję w gospodarstwie przedstawiciela miejscowej władzy, urzędnika okręgowego Jóna Jónssona, jego żony i dwóch córek. Przerażona obecnością...

To powieść, która wnika pod skórę, doprowadza krew do wrzenia, porusza do głębi…

W roku 1829 w północnej Islandii Agnes Magnúsdóttir zostaje skazana za współudział w brutalnym morderstwie popełnionym na dwóch mężczyznach. Agnes ma czekać na egzekucję w gospodarstwie przedstawiciela miejscowej władzy, urzędnika okręgowego Jóna Jónssona, jego żony i dwóch córek. Przerażona obecnością morderczyni pod swoim dachem rodzina unika z nią wszelkich rozmów. Tylko Tóti, młody wikariusz wyznaczony na opiekuna duchowego Agnes, próbuje ją zrozumieć, starając się uchronić jej duszę przed potępieniem.

Kiedy mija lato i nadchodzi surowa zima, a trudy wiejskiego życia zmuszają domowników do pracy ramię w ramię, mieszkańcy zagrody zaczynają lepiej poznawać Agnes. A gdy zbliża się dzień egzekucji, wszystkich dręczy pytanie: zabiła czy nie?

Oparta na faktach powieść „Skazana” to głęboko wzruszająca opowieść o wolności osobistej: o tym, jak nas widzą, w przeciwieństwie do tego, za kogo sami się uważamy, i o tym, jak można zaryzykować wszystko dla miłości.

W przejmującej, krystalicznie czystej prozie Hannah Kent przedstawia surowe piękno islandzkich krajobrazów, gdzie każdy dzień jest walką o przetrwanie, i pyta, jaką nadzieję może mieć samotna kobieta, gdy jej życie zależy od tego, co mówią o niej inni.

 

źródło opisu: Prószyński, 2013

źródło okładki: www.proszynski.pl

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 2349
Agnieszka | 2015-08-25
Na półkach: Przeczytane, Własne, 2015
Przeczytana: 24 sierpnia 2015

" Skazana " Hannah Kent jest świetnym przykładem na to , że z powodzeniem można łączyć fikcję literacką z historycznymi faktami . Ta historia wydarzyła się naprawdę w późnych latach dwudziestych dziewiętnastego stulecia i jest próbą nie tyle rekonstrukcji wydarzeń co udzieleniem głosu głównej bohaterce , Agnes Magnusdottir , ostatniej Islandce skazanej na karę śmierci .

Kim była ? Zimną morderczynią i przebiegłą intrygantką , Lady Makbet z krainy fiordów ? Ubogą służącą , wychowaną na " polewce z mchu i biedy ", porzuconą w dzieciństwie przez matkę ? Wyrachowaną i wyniosłą wiedźmą , żądną życia ponad stan ? Złaknioną odrobiny ciepła i stabilizacji sierotą , przerzucaną jak gorący ziemniak z jednej farmy na drugą ?

Kent świetnie oddaje nastrój przygnębienia i ogólnej biedy . Badstofy , połączenie sypialni z salonem , to miejsca ciemne i klaustrofobiczne . Cała rodzina przebywa tam razem , nie ma odrobiny miejsca na intymność i odosobnienie . Ludzie są twardzi i surowi , nie z powodu okrucieństwa ale dlatego że życie ich nie pieści . Ciężko pracują by w tym surowym klimacie wyrwać ziemi jej płody . Zimy są śnieżne i tak srogie , że zmarłego w tym czasie przechowuje się w komorze do wiosny , dopóki słońce nie rozmrozi ziemi na tyle by można było wykopać grób . Krajobraz Islandii , mroczny i nieprzystępny , skąpany w deszczu i mgle , jest surowo piękny .

Kent oparła swą opowieść na archiwalnych dokumentach , których część znalazła się też w powieści . Jej proza jest powściągliwa i pozbawiona ozdobników , narracja prowadzona głównie w trzeciej osobie , tylko fragmenty dotyczące Agnes otrzymujemy w formie monologu wewnętrznego . Portret Agnes jaki stopniowo wyłania się z kart powieści jest niepokojący i niejednoznaczny .

Morderczyni , zdzira , wiedźma , sierota , ofiara ? Zazdrosna , wyrachowana , uczynna , nieśmiała ?

Kim jesteś , Agnes ? Powiedz .

" Nie znają mnie . Milczę wytrwale… Zachowam to , kim jestem , głęboko w sobie … Nie będą w stanie złapać mnie za słowo . Zobaczą dziwkę , wariatkę , morderczynię , kobietę broczącą krwią w trawie , śmiejącą się i dławiącą - z ustami pełnymi ziemi . Powiedzą ‘Agnes’ i zobaczą pajęczycę ,wiedźmę zaplątaną w utkaną przez siebie sieć losu . Zobaczą może jagnię , nad którym krążą kruki , beczące za zaginioną matką . Ale nie zobaczą mnie . Mnie tam nie będzie " .

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Bitwa na Wrzosowiskach

Dalszy ciąg prequela „Turniej w Gorlanie”. Wszystkie moje uwagi przy „Turnieju” pozostają aktualne. Czyta się, jak przygodówkę w konwencji „Zwiadowców...

zgłoś błąd zgłoś błąd