Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.
Zgłosuj na książki roku 2017

Kijem i mieczem

Tłumaczenie: Maria Smulewska-Dziadosz
Cykl: Kroniki Żelaznego Druida (tom 5)
Wydawnictwo: Rebis
7,75 (425 ocen i 30 opinii) Zobacz oceny
10
54
9
53
8
129
7
125
6
53
5
9
4
2
3
0
2
0
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Trapped
data wydania
ISBN
9788378184072
liczba stron
368
język
polski
dodała
raven

Piąta księga cyklu KRONIKI ŻELAZNEGO DRUIDA – serii o Atticusie O’Sullivanie, ostatnim driudzie i najśmieszniejszym, najbardziej zwariowanym i najbardziej zapadającym w pamięć bohaterze urban fantasy od czasów Harry’ego Dresdena! Po dwunastu latach nauki Granuaile jest wreszcie gotowa, by podwoić światową populację druidów. Wystarczy tylko, że Atticus splecie ją z ziemią… Tymczasem jednak,...

Piąta księga cyklu KRONIKI ŻELAZNEGO DRUIDA – serii o Atticusie O’Sullivanie, ostatnim driudzie i najśmieszniejszym, najbardziej zwariowanym i najbardziej zapadającym w pamięć bohaterze urban fantasy od czasów Harry’ego Dresdena!

Po dwunastu latach nauki Granuaile jest wreszcie gotowa, by podwoić światową populację druidów. Wystarczy tylko, że Atticus splecie ją z ziemią… Tymczasem jednak, choć jedni bogowie już szykują z tej okazji cenne podarunki i uczty, inni nie cofną się przed niczym, by druidzi stali się gatunkiem wymarłym. I tak Atticus, Oberon i Granuaile lądują, chcąc nie chcąc, u podnóża góry Olimp, po czym z przerażeniem stwierdzają, że wrogowie zmienili się nie wiadomo kiedy w wymagających przyjaciół, nie wszystkie psy są kochane, nie wszystkie wiewiórki bezużyteczne, bywają koty współpracujące z psami, krasnoludy lepiej, żeby nie goliły brody, a klauny nie chodziły do sklepów sportowych. Czas na walkę kijem i mieczem.

Kevin Hearne urodził się w Arizonie. Uczy angielskiego, a kiedy nie sprawdza stosów prac domowych i nie pisze powieści, hoduje bazylię i maluje pejzaże z córką. Ponadto lubi robić piesze wycieczki, czytać komiksy i mieszkać sobie z rodziną w tycim, acz przytulnym domku.

 

źródło opisu: Rebis, 2013

źródło okładki: Rebis, 2013

pokaż więcej

Brak materiałów.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (1018)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 917
mclena | 2015-12-18
Przeczytana: 17 grudnia 2015

"Przesadna skromność jest niezwykle skuteczną wazeliną towarzyską."

Muszę przyznać, ze tym razem Kevin Hearne naprawdę zrehabilitował się za słabszą poprzedniczkę, która nieco ostudziła mój zapał do kontynuowania serii. Po dłuższym odstepie czasu zdążyłam zatęsknić za Rudzielcami i psem i bardzo przyjemnie spędziłam czas.

Akcja również odbywa się po dłuższej ciszy, bo aż po 12 latach, w których to Atticus ze spokojem mógł przygotowywać Granuaile do bycia druidem i nareszcie następił ten moment, kiedy może spleść ją z ziemią. To nie był by jednak O’Sullivan, gdyby cos mu nie przeszkodziło. Po 12 latach jego podstęp z upozorowaną śmiercią wyszedł na jaw i nagle, kiedy naprawde potrzebuje ciszy i spokoju aby zakończyć proces przemiany Granuaile, wszyscy jego nieprzyjaciele namnożyli się do takiej ilości, ze coraz trudniej pozostać mu w ukryciu. Hel, Bachus, mroczne elfy, wampiry a nawet tajemniczy zdrajca z Tír na nÓg, który wspomaga jego wrogów informacjami o jego położeniu - to...

książek: 1209
Villiana | 2015-11-10
Przeczytana: 10 listopada 2015

W tej części przygód żelaznego druida akcja przenosi się w czasie dość sporo do przodu, aż o 12 lat. Granuaile jest już wyszkolona i gotowa zostać druidką. Atticus właśnie chce przeprowadzić trzymiesięczny proces jej splatania z ziemią, do czego potrzebuje odpowiedniego miejsca i spokoju, jednakże jak możemy się domyślić, spokój nie chodzi z Atticusem w parze, zatem pojawia się multum komplikacji. Czy Granuaile zostanie drugim druidem od niepamiętnych już czasów?

Bawiłam się fajnie, całość jest lekka, pełna akcji, cały czas coś się dzieje. Odwiedzamy Tuatha Dé Danann w ich krainie, jest Loki oswobodzony z niewoli, Theophilus – najstarszy wampir świata, mroczne elfy i wkurzony Bachus. A tymczasem Atticus cały czas musi kombinować, aby zniwelować przeszłość i czyny, którymi zalazł wielu bogom za skórę i które nie dają o sobie zapomnieć.

Dla mnie, pomimo świetnej akcji, chyba jedna ze słabszych części. Podobała mi się relacja Atticus – Granuaile i punkt, do jakiego dotarła, ale...

książek: 2285
kasandra_85 | 2013-09-19
Przeczytana: wrzesień 2013

http://kasandra-85.blogspot.com/2013/09/i-znowu-was-pomecze-ksiazkamip.html

książek: 1018
Cassiel | 2013-09-25
Przeczytana: 14 września 2013

„[...] Jeśli chcesz, żeby mroczne elfy złożyły ci wizytę w starym dobrym Midgardzie, to zrzucaj na nie wszystkie winy przez dobre piętnaście wieków - w końcu cię usłyszą.”

No i po kilku miesiącach spotkałam się po raz kolejny z jednym z moich książkowych przyjaciół, z Atticusem - ostatnim druidem. Przeżyłam z nim parę dość ciekawych przygód i po zakończeniu każdej z nich, mam ochotę na ich dalszą część. Tomy różnią się od siebie nie tylko poziomem, ale również licznymi zmianami w fabule - inne miejsca, postaci, wydarzenia, humor. Autor stara się za każdym razem przedstawić coś nowego, co wzbudzi w nas zaskoczenie i utkwi w pamięci. Po przeczytaniu Zbrodni i kojota zaczęłam mieć obawy, że kolejne części będą coraz gorsze, ale na szczęście się myliłam, ponieważ piątka zdecydowanie została lepiej przemyślana, a pisarz zaczął powracać do tematów, od których wcześniej się oddalił.

Granuaile to dziewczyna, którą powinien znać każdy, kto zapoznał się z wcześniejszymi tomami. Jak pewnie...

książek: 303
Cezar Kolcz | 2017-01-03
Przeczytana: 03 stycznia 2017

Książka ciekawa i wciąga. Raził jednak trochę brak humoru w takiej ilości jak w poprzednich częściach. Czy polecam ? Jasne.

książek: 657
Tristezza | 2013-10-27
Na półkach: Przeczytane, Posiadam

„Jeśli chcesz, żeby mroczne elfy złożyły ci wizytę w starym dobrym Midgardzie, to zrzucaj na nie wszystkie winy przez dobre piętnaście wieków - w końcu cię usłyszą.”


Atticus po raz kolejny staje w świetle reflektorów, a cała uwaga skupia się na nim i jego uczennicy, która po dwunastu latach nauki wreszcie jest gotowa stać się pełnoprawnym druidem, podwajając tym samym całą istniejącą populację tych istot. Niestety gdy jej nauczyciel chce po prostu spleść ją z ziemią, na horyzoncie pojawiają się coraz to nowe kłopoty. Jedni bogowie dają im cenne podarunki i cieszą miłymi słowami, natomiast inni, nie będąc tak życzliwymi, szukają wszelkich sposobów na unicestwienie tego starego druida, sprawiającego ciągle jakieś problemy. W związku z tym nasi bohaterowie nie potrafią znaleźć sobie miejsca, a za każdym rogiem czai się jakieś niebezpieczeństwo. Mroczne elfy i wampiry to niejedyny problem, a już samo to mogłoby przyprawić o niezłą migrenę. Na ich nieszczęście również Loki jest na...

książek: 148
AresMaster | 2014-08-23
Na półkach: Przeczytane

Kijem i mieczem- piata cześć cyklu o Atticusie O'Sullivanie, niemałostkowym druidzie na miarę XXI wieku. W tej odsłonie autor przenosi swoich bohaterów w wiele ciekawych, interesujących i z pewnością nietuzinkowych miejsc. Nadchodzi magiczny czas gdyz po 12 latach trudnej nauki języków, splotów i jeszcze paru druidzkich "czary-mary" Granuaile jest gotowa by stać się w pełni nowa druidką i otrzymać błogosławieństwo Gaji. Dziewczyna jest bardzo podekscytowana zbliżającym się, wielkim wydarzeniem. Niestety, w jej inicjacji będzie przeszkadzać min. banda cisowców(wredni mali, drewniani zabójcy na zlecenie). Rzymski bóg wina i wiecznej zabawy Bachus i jego bachantki w stanie ekstazy także nieźle namieszają. Bóg wielokrotnie obiecywał swoja zemstę na druidzie, lecz teraz jego groźby przeistoczą się w czyny. Po kilku próbach w końcu udaje się spleść Granuaile z ziemia. Dziewczyna jest w niewniebowzięta nowymi umiejętnościami które uzyskała. Ku zaskoczeniu psiaka Oberona polowanie w...

książek: 583
Arkadiusz | 2013-09-03
Na półkach: Przeczytane, EBOOK, Fantastyka
Przeczytana: 02 września 2013

Jest to kolejne spotkanie z Żelaznym Druidem - Atticusem O'Sullivanem, jego psem Oberonem i uczennicą Granuaile...no i kilkoma panteonami bogów, jak to zwykle u Hearne'a bywa.

Muszę przyznać, że po ostatnich dwóch częściach już spisałem go na straty, jednak w tej odsłonie znów mnie miło zaskoczył. Może nie tak jak przy pierwszej części, bo zbyt wiele się między nami zadrażnień uzbierało, żebym mu znów tak wszystko pięknie wybaczał jak kiedyś, ale z ręką na sercu mogę stwierdzić, że znów jest w formie.

Po całą recenzję zapraszam na mój blog - Ricks Cafe!
http://playitoncemoresam.blogspot.com/2013/09/19-ksiazka-kijem-i-mieczem-kevin.html

książek: 689
Ola | 2017-01-09
Przeczytana: 07 stycznia 2017

Lepsza od poprzedniej części, tzn. zabawniejsza. Choć przyznam szczerze, że nie przepadam za postacią Granuaile - moja bolączka bo jej postać odgrywa coraz większą rolę (w następnej części ma być nawet jednym z narratorów). Przy okazji - nie podoba mi się okładka książki. Jak mówiłam jestem zwolennikiem jednego, ostatniego druida. W końcu są to Kroniki Żelaznego Druida a nie druidów.

Jak to jest, że niby z jednej strony Atticus załagodził spory z różnymi panteonami i wydaje się że zmądrzał to z drugiej "produkuje" sobie coraz to nowszych wrogów. Nie mówiąc już o tych, którzy w końcu się zechcą zemścić za ciągłe zrzucanie na nich winy za wszelkie "katastrofy". Tak właśnie - mroczne elfy upomną się o Żelaznego Druida, a jest to naprawdę godny przeciwnik. Scena ataku mrocznych elfów była jedną z najlepszych w książce. Uśmiech miałam od ucha do ucha - bo jak tu nie pokochać autora za puszczenie oka w stronę wielbicieli horrorów (tych horrorów gdzie główne role odgrywają...

książek: 266
Baś | 2015-09-27
Na półkach: Przeczytane, 2015
Przeczytana: 27 września 2015

12 lat później. Granuaile odbyła szkolenie. Została tylko jedna rzecz - spleść ją z ziemią, by stała się pełnoprawnym druidem. Ale coś idzie nie tak - a może inaczej - ale coś im przeszkodziło.
Elementem też książki, jak poprzednich z tej serii jest wartka i szybka akcja. Atticus i Granuaile tutaj tak jakby ścigają się z czasem - pomiędzy piętrzącymy się przeciwnościami Żelazny Druid chce zrobić z niej druidkę, co nie jest aż takie proste. Zwłaszcza, że jedyne miejsce, gdzie może tego dokonać, jest szalenie niebezpieczne. I Atticusa ściga praktycznie wszystko, co możliwe - wampiry, bogowie, mroczne elfy. Pomimo tego, że wydaje się to być groteskowe, to napisane jest to w taki sposób, że naprawdę bardzo chętnie się to czyta. I szybko. I nie ma takiego zniesmaczenia lekturą: "Choinka, kolejna część o tym samym". Nie wiem jak Hearne to robi, ale w mistrzowski sposób skupia czytelnika uwagę, no, przynajmniej moją uwagę
Walka z Bachusem była niesamowita, pomysły Atticusa są naprawdę...

zobacz kolejne z 1008 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd