Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Okularnica

Wydawnictwo: WAM
6,78 (246 ocen i 42 opinie) Zobacz oceny
10
20
9
26
8
35
7
59
6
51
5
33
4
11
3
7
2
1
1
3
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788377678169
język
polski
dodała
Weronika

Moja twarz jest brzydka. Moje mieszkanie jest brzydkie. Moje życie jest brzydkie. (...) Okulary na wielkim nosie. To ja. Ohyda. Podobno Bóg stworzył nas na swoje podobieństwo. Jeżeli wyglądam jak On, to Mu nie zazdroszczę. (...) Zażalenia do Pana Boga nie wycofuję. Narozrabiał. Nowy dom, nowa szkoła, nowi koledzy - nadzieja na nowe życie. Kaśka właśnie przeprowadziła się z mamą do miasta....

Moja twarz jest brzydka. Moje mieszkanie jest brzydkie. Moje życie jest brzydkie. (...) Okulary na wielkim nosie. To ja. Ohyda. Podobno Bóg stworzył nas na swoje podobieństwo. Jeżeli wyglądam jak On, to Mu nie zazdroszczę. (...) Zażalenia do Pana Boga nie wycofuję. Narozrabiał. Nowy dom, nowa szkoła, nowi koledzy - nadzieja na nowe życie. Kaśka właśnie przeprowadziła się z mamą do miasta. Miały wtopić się w tłum i rozpocząć wszystko od nowa. Spóźniła się na rozpoczęcie roku szkolnego. Myślała, że zgubi się w tłumie, będzie mogła pozostać niezauważona. Nienajlepiej ubrana i uczesana, i ... właśnie się zakochała.

Okularnica to niezwykła i poruszająca historia dla młodzieży. Opowiada o relacjach, miłości, przyjaźni, ale również o brawurze, upokarzaniu, czy naśmiewaniu się z wyglądu. Zachęca do przemyśleń nad własnym zachowaniem, nad podejściem do życia i odnoszeniem się do innych. Fabuła w wielu miejscach jest dramatyczna, ale ostatecznie przynosi nadzieję, że w życiu każdy może dostać swoją szansę.

 

źródło opisu: wydawnictwo WAM

źródło okładki: wydawnictwo WAM

pokaż więcej

Brak materiałów.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (479)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 6601

Będąc w bibliotece zauważyłam książkę na półce bibliotecznej postanowiłam ją wypożyczyć i byłam bardzo zaskoczona tą książką.
Historia opowiada o głównej bohaterce Kaśce, która jest zakompleksiona ma mnóstwo kompleksów na punkcie swojego wyglądu, uważa się za brzydką dziewczynę ma grube brzydkie okulary, których nie znosi.
Przeprowadza się razem z mamą do nowego miasta, pierwszego dnia zakochuje się w chłopaku, co poznała w szkole. Koledzy i koleżanki wyśmiewają się z niej, nie są tolerancyjni, uprzykrzają jej życie, nie akceptują. Czuje się Kaśka nie akceptowana przez nich i nie lubiana nie zauważają jej.
Ludzie powinni być tolerancyjni do drugiej osoby, akceptować taką jaką jest mieć szacunek dla innych.

"Okularnica"to bardzo dobra, ciekawa, super książka i dramatyczna było dużo wzruszeń przy niej, wzruszyła mnie strasznie i wciągnęła chwytająca za serce lektura!!!!!

książek: 2018
Marta | 2013-07-09
Na półkach: Przeczytane, 2013
Przeczytana: 27 czerwca 2013

W każdej klasie zawsze jest jakaś ofiara. Dziewczynka lub chłopiec do bicia, na którym skupia się niechęć kolegów. Ktoś, kogo się wyśmiewa, bo jest w jakimś stopniu inny, odstaje od reszty. Takim dzieciakiem jest Kaśka, tytułowa „Okularnica” z powieści Elżbiety Wojnarowskiej.
Kaśka to typowa, zakompleksiona szara myszka. Właśnie przeprowadziła się z mamą do nowego miasta. Poprzednie miejsce zamieszkania opuszczały w aurze skandalu, gdyż mama nastolatki uwiodła żonatego mężczyznę. Dziewczyna nie zna swojego ojca, wychowuje ją tylko matka. Chociaż to raczej Kaśka musi się nią zajmować, bo jej mama jest zupełnie zależna od mężczyzn i w sytuacjach kryzysowych, to nastolatka podejmuje kluczowe dla rodziny decyzje. Nowa szkoła ma być szansą dla dziewczyny na znalezienie przyjaciół. Niestety już pierwszego dnia Kaśka spóźnia się na rozpoczęcie roku szkolnego, przez co nie udaje jej się wtopić w tłum. Klasa również nie wykazuje wielkiego entuzjazmu, aby przyjąć nową koleżankę do swojego...

książek: 203
Atramentowa Przystań | 2017-05-28
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 26 maja 2017

Piszę to z punktu widzenia 20-latki. Książka opowiada głównie o trójce bohaterów, którzy zmagają się z problemami nastoletniego życia. Klasowy wyrzutek, pełna życia, umierająca dziewczyna i złoty chłopiec, który tracąc - zyskuje. Książka całkiem przewidywalna i trochę niedopracowana, choć może niedokończenie niektórych wątków było zabiegiem celowym. Lektura kończy się w sposób moim zdaniem trochę nielogiczny, plus zakończenie, które daje wrażenie, że istnieje kolejna część (a z tego co mi wiadomo, to nie istnieje). Bohaterowie bez polotu, główna bohaterka "umęczająca" się nad sobą, co męczy także czytelnika, jej matka z rzędu tych, które nie istnieją... Dosyć ciężko pisać recenzję do tej książki, wiedząc, że 13-latki (bo dla tej grupy wiekowej ta książka jest zapewne idealna) mnie zaraz zlinczują, ale naprawdę była kiepska w moich oczach. Przewidywalna, mocno przereklamowana i zdecydowanie młodzieżówka dla młodej młodzieży, którzy mogą z tej lektury jeszcze wiele wynieść i tylko...

książek: 426
Sylwia | 2015-08-09
Przeczytana: 09 sierpnia 2015

Tytułowa "Okularnica" to nastolatka - szczupła, inteligentna Kasia (chociaż ona sama nie ma o sobie najlepszego zdania), która przenosi się z małego miasteczka do miasta i dołącza do pewnej pierwszej klasy licealnej.
Kiedy wzięłam do ręki książkę i przeczytałam zabawnych kilka słów z tyłu, pomyślałam sobie, że lektura zapewni mi rozrywkę i tak potrzebny ostatnio uśmiech. Nic bardziej mylnego...ponieważ ten tekst traktuje o sprawach ważnych i poważnych: o dorastaniu, upokorzeniu, miłości, przyjaźni oraz akceptacji. To podróż górską kolejką po torach nastoletnich emocji, w niektórych fragmentach zaskakująca, o kilku ostrych (choć niekiedy przewidywalnych!) zakrętach.
Gorąco polecam!
Moja ocena:
5/10

książek: 1004
Karla | 2014-01-01
Na półkach: Przeczytane

Rewelacyjna opowieść o licealistce, której życie nie rozpieszcza. W tym życie szkolne, gdzie znośną akceptację zyskuje poprzez dzieleniem się pracą domową z matematyki.
Dzieje i relacje ludzi z klasy, które zmieniają się z biegiem czasu. Niektórzy zmieniają stosunek do rówieśników i nauki, inni darzą uczuciami pewne osoby, a jeszcze inni zmieniają wygląd zewnętrzny i swój "szkolny świat" od podstaw.
Warto się zastanowić jacy my jesteśmy wobec znajomych z klasy i czy jesteśmy godni zaufania.

książek: 703
Olicja | 2013-11-15

Opinia zaznaczona jako spoiler. Pokaż ją.

"Moja twarz jest brzydka.
Moje mieszkanie jest brzydkie.
Moje życie jest brzydkie. (...)
Okulary na wielkim nosie. To ja. Ohyda.
Podobno Bóg stworzył nas na swoje podobieństwo. Jeżeli wyglądam jak on to Mu nie zazdroszczę. (...)
Zażalenia do Pana Boga nie wycofuję. Narozrabiał. "

Takie słowa "krzyczą" do nas z tyłu okładki i na pierwszych stronach książki. Przyznaję, że gdy to przeczytałam to chciało mi się śmiać. Myślałam, że to będzie kolejna beznadziejna powieść dla nastolatek. Kolejny cukierkowy romans. Niby nie ocenia się książki po okładce, ale kiedy na nią spojrzałam, to tylko utwierdziłam się w tym przekonaniu. Nawet nie wiecie jak bardzo się myliłam. Chyba pierwszy raz w życiu moja książkowa intuicja mnie zawiodła. "Okularnica" naprawdę mnie zaskoczyła i to jak najbardziej pozytywnie :)

Na początek poznajmy tytułową "Okularnicę". Kasia. Z pozoru zwykła nastolatka. Właśnie przeprowadziła się wraz z mamą do dużego miasta. Nowe mieszkanie, nowa szkoła, nowi znajomi....

książek: 119
midnightsummerdream | 2014-03-23
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 22 marca 2014

Ostatnio miałam na tyle zły nastrój, że pomyślałam sobie: a co tam, przeczytam sobie jakąś lekką, głupiutką książkę.
Trafiło na ''Okularnicę''. Tytuł, okładka, opis fabuły z tyłu.. wszystko takie pospolite.
A jednak zaczęłam czytać pierwszą stronę i dostrzegłam podobieństwa między mną a bohaterką. Potem akcja zaczęła przybierać inny obrót. Zaszokowało mnie to, że po kilku kartkach problem Kaśki nie okazał się wcale banalny, tak jak myślałam na początku.
I te podobieństwa.. coraz ich było więcej.

Nie była to może książka, która wprowadza coś nowatorskiego. Język pisania czasami mnie denerwował. Ciągłe powtórzenia, wątpię czy zamierzone: Kaśki, Kaśka, Kaśce.. wprawiały mnie o zażenowanie.
A jednak znalazłam coś dla siebie. Książka okazała się dużą podporą dla mnie, a ta historia, wcale nie wzięta z kosmosu.
Uważam, że każdy, kto ma gorszy dzień, może sięgnąć po tę książkę i poprawić swój nastrój.:)

książek: 52
Śmietanka | 2014-04-26
Na półkach: Przeczytane

Poprosiłam tatę aby przyniósł mi ''coś'' z biblioteki. Przyniósł ''Okularnice''. Myślałam, że to będzie kolejna beznadziejna powieść dla nastolatek. Zwłaszcza po przeczytaniu pierwszych stron które wydaja się wręcz śmieszne a problemy Kasi wyolbrzymione. Mimo to zaczęłam dożyć dalej i muszę przyznać że się myliłam. Książka porusza wiele współczesnych problemów: miłość, śmierć, samobójstwo, brak akceptacji, kompleksy, przyjaźń. Oczywiście ma swoje plusy (miłość Adama i Zuzy) jak i minusy (na jednej stronie chyba z 10 razy powtarzało się imię Zuza -Zuza podeszła, -Zuza powiedziała, -Zuza spojrzała...!) mimo to warto po nią sięgnąć. Czytając warto się zastanowić nad sobą i naszym postępowaniem...
Mam nadzieje że tata zacznie mi przynosić więcej takich ''coś-ów'' z biblioteki :)

książek: 68
gabriela1919 | 2014-01-24
Na półkach: Przeczytane, Ulubione
Przeczytana: 24 stycznia 2014

Na słowa wstępu powiem, że trzeba ją przeczytać. Jest przeznaczona głównie dla młodzieży, ale równie dobrze może też być dla dorosłych.
Ta książka bardzo mną wstrząsnęła. Opowiada o historii Kaśki, która jest słaba psychicznie i ma wiele kompleksów a przy tym nie miała dzieciństwa bo jej matka sama sobie nie radziła i dziewczyna musiała się nią opiekować i pomagać, Kaśka była jej życiową podporą.
Bohaterka przeprowadza się do miasta, gdzie idzie do nowej szkoły, i zaraz w pierwszym dniu się zakochuje. Niestety klasa jej nie akceptuje i Kasia jest wyśmiewana i poniżana.
Ogółem mówiąc książka posiada kilka dramatycznych scen, ale jest wzruszająca i wiele razy wycisnęła ze mnie łzy. Warto ją przeczytać, wiele może nas nauczyć i bardzo wzrusza.
Polecam!!! WSPANIAŁA

książek: 157
parodia | 2015-09-25
Na półkach: Przeczytane

Wstrząsająco niesamowita powieść. Zazdroszczę autorce talentu! Czytam ją po raz trzeci, a wciąż nie mogę się nadziwić błyskotliwemu językowi literackiemu i cudownemu stylu. Porusza do głębi, skłania do refleksji, pogrąża w zadumie czy wręcz chandrze.

Lecz mimo wszystko warto ją przeczytać. Ta książka ma wartość, nie jest historyjką wyssaną z palca, jaką mógłby napisać każdy. Opowiada o życiu, o ciężkiej, trudnej do zniesienia codzienności,której uczestnikiem może być każdy z nas. Chcę mi się płakać, gdy ja czytam i serce mi bije bije gdy jestem przy TYM fragmencie (wtajemniczeni wiedzą. Każdą dosłownie wolną chwilę spędzam z tą lekturką. Jest naprawdę godna polecenia.

zobacz kolejne z 469 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd