Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Towarzyszka Panienka

Wydawnictwo: Czerwone i Czarne
6,7 (911 ocen i 154 opinie) Zobacz oceny
10
35
9
51
8
132
7
307
6
258
5
74
4
26
3
14
2
9
1
5
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788377001240
liczba stron
280
język
polski
dodała
Evita

Jakim ojcem był generał Jaruzelski? Jaką córką była Monika? Autobiograficzna opowieść Moniki Jaruzelskiej to pełna ironii i dowcipu opowieść o dorastaniu u boku sławnego ojca. Okazuje się, że niełatwo być córką generała. Zarówno, gdy się jest nieśmiałą nastolatką, jak też dojrzałą kobietą, idącą przez życie z „gorącym” nazwiskiem.

 

źródło opisu: http://www.czerwoneiczarne.pl/

źródło okładki: http://www.czerwoneiczarne.pl/

Brak materiałów.
książek: 1086
Anna | 2014-11-28
Na półkach: Przeczytane

Już sam tytuł i okładka sugerują,że autorka podeszła do tematu swojej autobiografii z ogromnym dystansem i poczuciem humoru.
Znam p. Monikę Jaruzelską o tyle,że wiem iż jest to córka generała Wojciecha Jaruzelskiego,która zaistniała w świecie mody pracując w "Twoim Stylu". Pamiętam też,że w pewnym momencie dużo mówiło się o Szkole Stylu w której organizowano spotkania dla kobiet z całej Polski.Pani Monika miała w tej szkole ogólne wykłady o stylizacji.
Jakoś nigdy specjalnie się nią nie interesowałam.Po książkę sięgnęłam z ciekawości...i co się okazało?
Monika Jaruzelska była zwyczajnym dzieckiem o przeciętnej urodzie...z zachowania bardziej chłopak niż grzeczna córeczka tatusia będącego generałem.Niejadek...dopieszczana przez babcię.Po latach świadoma,że matka nie pragnęła dzieci,jeśli już to syna.Nie żali się,że ojciec był w domu gościem.Wracał późnym wieczorem,albo z racji obowiązków w ogóle nie było go w domu.Były za to wyjazdy z rodzicami na wakacje,które dobrze zapamiętała.
Natomiast w dorosłym życiu dzięki podróżom z ojcem odwiedziła jak pisze"..z pięćdziesiąt krajów".
Kobieta szukająca swojego miejsca nawet w momencie ugruntowanej,mocnej pozycji w świecie mody.
Zdarza się,że w dalszym ciągu postrzegana jest przez ojca,który ma wielu przeciwników pałających wrogością.Jednak coraz rzadziej...itd...nie chcę opowiadać książki.Chcę zaznaczyć,że z tej autobiografii wyłania się prawdziwy człowiek
Mądra,szczęśliwa kobieta i matka.Niewierząca...piękna duchem.Pisze w swojej autobiografii o wielu znanych postaciach ,które odegrały istotną rolę w historii,o ludziach znanych z pierwszych stron gazet...o przeciwnikach swojego ojca... .Nikogo nie oskarża,o wszystkich wyraża się po przyjacielsku,z większą czy mniejsza dozą sympatii.
Nie ocenia...
Dla mnie z tej autobiografii wyłania się...wspaniały człowiek,o którym śmiało można powiedzieć,że...wygrał życie,które zawdzięcza sobie i sympatii do ludzi w ogóle.Oczywiste?Nie zawsze i nie dla każdego.
I jeszcze jedno.Od pierwszej strony czuje się,że książkę napisała absolwentka polonistyki,pięknym językiem dzięki któremu czytanie jej jest prawdziwą przyjemnością.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Sekta egoistów

Książka na początku trochę nudna jenakże z czasem,kiedy się wczytamy,zaczynamy ją lubić coraz bardziej,a kiedy kończymy chcemy więcej.

zgłoś błąd zgłoś błąd