Towarzyszka Panienka

Wydawnictwo: Czerwone i Czarne
6,69 (1008 ocen i 165 opinii) Zobacz oceny
10
37
9
53
8
156
7
339
6
277
5
83
4
30
3
16
2
11
1
6
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788377001240
liczba stron
280
język
polski
dodała
Evita

Jakim ojcem był generał Jaruzelski? Jaką córką była Monika? Autobiograficzna opowieść Moniki Jaruzelskiej to pełna ironii i dowcipu opowieść o dorastaniu u boku sławnego ojca. Okazuje się, że niełatwo być córką generała. Zarówno, gdy się jest nieśmiałą nastolatką, jak też dojrzałą kobietą, idącą przez życie z „gorącym” nazwiskiem.

 

źródło opisu: http://www.czerwoneiczarne.pl/

źródło okładki: http://www.czerwoneiczarne.pl/

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (165)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 1409
KamilPawelak | 2019-06-07
Na półkach: Przeczytane, Ulubione
Przeczytana: 06 czerwca 2019

Wspaniale napisana. Świetnie i płynnie się czyta. Wiele mądrości, ciekawostek i anegdot.

książek: 814
Bartosz | 2019-05-30
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 30 maja 2019

Jestem mile zaskoczony. Myślałem, że cechą wspólną wszystkich dyktatorów jest żądza władzy i nie są w stanie myśleć o czymś innym, a jednak się myliłem. Monika Jaruzelska ciepło wypowiada się o swoim ojcu. Wiadomo, co zrobił, stan wojenny, Ja chyba się w pełni zgadzam, że gdyby nie wydarzenia z 13 Grudnia, to mielibyśmy najazd wojsk sowieckich.

Oczywiście autorka dzieli się z nami w większości historią własnego życia, ale nie zapomina też o generale.

Co mogę sądzić? Podziwiam osobiście, że niezależnie, jako kto, zapisał się jej ojciec, to ona miała o nim dobre zdanie.

Sama książka to nie tylko zbiór wspomnień z czasów młodości, ale opis sylwetki generała.

Myślę, że warto przeczytać i poznać państwo Jaruzelskich z innej strony – niepolitycznej, bo to właściwie tacy sami ludzie jak my, niewiele się od nas różnią. Polecam.

książek: 1798
problem | 2019-05-19
Na półkach: Przeczytane

W zasadzie Panienka nie ma nic ciekawego do powiedzenia (sic!). No cóż, tata w pracy coś tam robił, ale w sumie ona nie miała o tym żadnego pojęcia. No, była w Libii u Kadafiego, ale tam też nie widziała nic ciekawego prócz polskiej masażystki, która to masażystka też zresztą nie miała nic ciekawego do powiedzenia. Jak to dziewczyny.

książek: 1080
Gutka | 2019-04-02
Na półkach: Przeczytane, Posiadam

Fajnie napisana miło się czytało a czyjegoś życia i rodziny oceniać nie będę

książek: 54
blondie | 2019-01-03
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 03 grudnia 2018

Oczekiwałam anegdot, smaczków z życia generała, niestety autorka podeszła do tematu bardzo metodyczne. Książka nie zachwyca.

książek: 7
pfefferminztee | 2018-09-23
Na półkach: Przeczytane

Książkę czyta się szybko i w sumie przyjemnie, jak felietony w nieco ambitniejszych pismach dla pań.
Ostatnie lata komuny przypadały na moje wczesne dzieciństwo, więc nie odbieram tej pozycji przez silnie emocjonalny pryzmat polityczno-historyczny; tym niemniej z treści przebija jakaś taka... infantylność.
Nie chodzi nawet o nastawienie autorki do generała - obiektywne to ono być nie może, w końcu to jej tata. Jednak z lektury wyłania się obraz kobiety, która buja w obłokach, wiedzie życie nie mierząc się z problemami, które muszą brać na barki zwykli śmiertelnicy. Autorka nie ma problemów finansowych, nie śpieszy się ze zdobyciem wykształcenia czy zawodu, wszystko przychodzi jej "samo z siebie" - od mieszkania po fenomenalne propozycje zawodowe.
O ile w oczach młodej osoby spotkani w takich a nie innych okolicznościach przywódcy totalitarni faktycznie mogli sprawiać "miłe" lub nawet imponujące wrażenie, tak zabrakło mi komentarza autorki do tego wątku z perspektywy osoby już...

książek: 541
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 12 lipca 2018

Uwielbiam styl myślowy Moniki Jaruzelskiej zawarty w Jej książkach. Sposób w jaki ujmuje zwykłe momenty z Jej życia jest ujmujący.
Gorąco polecam :)

książek: 662
Agnieszka Garncarczyk | 2018-07-09
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 08 lipca 2018

Córka najbardziej znanego i kontrowersyjnego generała mierzy się z opiniami na swój temat . Nie jest łatwo być dzieckiem ,z piętnem stanu wojennego , kolejnymi rocznicami pod oknami domu rodzinnego. Ale autorka nie epatuje tym, że była biedna z tego powodu, wręcz przeciwnie stara się podchodzić do tego normalnie, nie odpowiada bowiem za decyzje dorosłych.
Lekki styl pisania sprawia, że wspomnienia pełne są ciekawych sytuacji jak choćby ucieczka spod oka ochrony.P.Monika to osoba ciekawa, mądra i kochająca ludzi i swoją rodzinę.
Warto przeczytać.

książek: 1582
kultur-alnie | 2018-01-25
Przeczytana: 25 stycznia 2018

Nie miała zwyczajnego dzieciństwa i zdaje sobie z tego sprawę. Ciekawie pisze o sobie, o swoim ojcu, o sytuacji w kraju. Nie spodziewałam się, że skrawki wspomnień Moniki Jaruzelskiej okażą się dla mnie tak interesujące. Jestem mile zaskoczona tą opowieścią i od razu zaczynam czytać "Rodzinę".

książek: 589
Iza | 2017-12-03
Na półkach: Przeczytane

Dobrze się czyta mimo, że autorka jest osobą dyskretną, a może właśnie dlatego.

Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Zapisując się na newsletter zgadzasz się na otrzymywanie informacji z serwisu Lubimyczytac.pl w tym informacji handlowych, oraz informacji dopasowanych do twoich zainteresowań i preferencji. Twój adres email będziemy przetwarzać w celu kierowania do Ciebie treści marketingowych w formie newslettera. Więcej informacji w Polityce Prywatności.
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd