Dziedzictwo na Björndal

Tłumaczenie: Henryk Leśniewski
Cykl: A lasy wiecznie śpiewają (tom 2)
Wydawnictwo: Zysk i S-ka
7,46 (195 ocen i 23 opinie) Zobacz oceny
10
21
9
24
8
46
7
55
6
38
5
7
4
2
3
1
2
1
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Det blåser fra Dauingfjell
data wydania
ISBN
8371501722
liczba stron
299
kategoria
literatura piękna
język
polski

Powieść napisana z wielkim sentymentem dla wszystkich i wszystkiego, co związane jest z tajemniczą i groźną krainą lasów Północy.

 

źródło opisu: http://www.antykwariatpodkarpacki.pl/

źródło okładki: http://www.antykwariatpodkarpacki.pl/

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
    Obecnie jeszcze nie ma dyskusji powiązanych z tą książką.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (23)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 724
agata | 2019-01-27
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 27 stycznia 2019

Surowa północna kraina, opisana ciepło i sentymentalnie. Opisuje nie tylko piękne krajobrazy, ale życie i zwyczaje mieszkańców Norwegii początkiem XIX w. Doskonale czyta się przy kominku w zaśnieżonych Bieszczadach. Jednak pierwsza część zdecydowanie lepsza.

książek: 1363
Katherina87 | 2018-04-23

Tom II.

Walka z naturą...
Walka o miłość...
Walka o szacunek...
Na Północy trzeba umieć żyć!

W skutej lodem dziewiętnastowiecznej Norwegii ludzie mają twarde i dumne serca. Niełatwe życie regulowane jest przez rytm przyrody i wielowiekową tradycję szanowaną ponad wszystko. Czy ktoś stamtąd może pokochać miłością gorącą i szczerą, której nie złamią wichry losu?
Stary chłopski ród Björndal od lat słynie z męstwa i uporu, budząc strach i respekt pozostałych mieszkańców równiny. Zdobyte przez rodzinę bogactwo przyniosło władzę, ale sprowadziło też ludzką zawiść i zagrożenia, którym musi ona sprostać.
Nieodpuszczone grzechy z przeszłości nie dają spokoju. W tym surowym świecie członkowie rodziny muszą odnaleźć drogę do szczęścia i odkupienia nie tylko własnych win, ale także ich przodków.
Kultowa powieść skandynawska, która na długo zostaje w sercu! Przetłumaczona na trzydzieści języków, sfilmowana, sprzedana w ponad dwunastu milionach egzemplarzy.

Powieść wzbudziła zachwyt krytyków...

książek: 2691
beata | 2018-01-06
Przeczytana: 06 stycznia 2018

W "Dziedzictwie na Bjὄrndal", będącym kontynuacją „A lasy wiecznie śpiewają” dostałam więcej Norwegii: przyrody, klimatu, ludzi i ich życia. Piękne opisy przyrody, już nie głównie tej groźnej, mroźnej, skrzącej, jak u „Króla Gór”, ale w większych dawkach kojącej, miękkiej: uruchamiająca wszystkie moje zmysły brzozowa polana, las śpiewający swoje melodie, widoki ze wzgórz i gór na doliny, aleja z drewnianym mostem, szemrzący za oknem strumień… W tej części pojawia się konkretne określenie czasu akcji. Mamy dokładne określenie lat (pierwszy pojawia się chyba rok 1811, ostatni: 1830). W związku z tym słychać echa wydarzeń historycznych: przejście z zależności duńskiej pod szwedzką (postanowienie zwycięzców wojen napoleońskich), echa marzeń o odzyskaniu suwerenności, inflacja, bankructwa. Wszystko to pojawia się w Bjὄrndal, jako ciekawostka, temat do dyskusji, zagrożenie albo szansa wzbogacenia się, ale nie dotyka bezpośrednio głównych bohaterów.

"Dziedzictwo na Bjὄrndal",...

książek: 133
agnela | 2017-09-03
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: sierpień 2017

Podobnie jak I część - fascynująca opowieść o ludziach, przyrodzie i poszukiwaniu sensu życia w XIX-wiecznej Norwegii.

książek: 15
Aska | 2017-07-21
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 13 czerwca 2017

Ciąg dalszy sagi o starym norweskim rodzie.

książek: 1290
Klaudia | 2016-11-07
Na półkach: Przeczytane, Posiadam, 2016, Ulubione
Przeczytana: 07 listopada 2016

"- My, ludzie, dążymy tylko do jednego przez całe życie - do szczęścia i spokoju, do wieczności... A tam prowadzi... tylko jedna droga do wnętrza, w serce... Widzę to jasno teraz, patrząc wstecz na całe swoje życie. To są słowa Pana... On jedyny wie, co mówi, On który jest w nas, gdy się wszystko już kończy. Droga do zrozumienia sensu życia prowadzi ponad rozum i nasze myślenie... do Jego prostego przykazania... nie ma innej drogi... tylko sam Jezus Chrystus."
Druga część norweskiej sagi "A lasy wiecznie śpiewają".
Napiszę tylko tyle, że jest to jedna z najpiękniejszych i najmądrzejszych książek jakie dane mi było przeczytać. Chwyta za serce, porywa w świat fascynujący, ale i niebezpieczny w swoim pięknie. Jest to powieść na którą musiałabym podać całe mnóstwo epitetów, by móc ją opisać. Bez wątpienia można by ją nazwać epopeją opisującą Norwegię z przełomu XVIII i XIX wieku, ale to wciąż za mało. Ta powieść ma w sobie wszystko: elementy grozy, ciekawy wątek miłosny, nawet w...

książek: 3161
Gosia | 2016-06-09
Na półkach: Przeczytane, 2016
Przeczytana: 08 czerwca 2016

Dalszy ciąg świetnej norweskiej sagi "A lasy wiecznie śpiewają".
Niestety mniej mi się podobała niż pierwszy tom.
Wszystkiego było mi tu za dużo: moralizatorskich przemów przypominających kazania, tragedii, mocowania się z życiem, niemożności porozumienia pomiędzy bliskimi osobami, krążenia wokół problemów zamiast jednej chociaż szczerej rozmowy.
To historia dziwnego i trudnego małżeństwa, bez rozmów, okazywania uczucia, mimo wielkiego zauroczenia sobą, samotności, utraty bliskich osób.
Zakończenie jest bardziej optymistyczne, ale te lata walki ze sobą aż bolą żalem utraconych chwil.
Warta przeczytania, ale słabsza niż pierwsza część.

książek: 1418
Anna | 2016-05-22
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 22 maja 2016

Prawie tak samo dobra jak pierwsza część. Najchętniej dałabym 7.5 gwiazdki...

Zastanawiałam się na czym polega fenomen tej książki. Bo na pewno nie na języku. Jest przyzwoity. i tylko tyle.

Myślę, że sukces tej ksiązki wynika z tego, że ona jest prawdziwa. Jest o tym, co ważne. O pracy, miłości, szacunku, przywiązaniu do ziemi. Mnie, pozytywistkę, ujęło też to, że pomimo znacznego bogactwa, wszyscy w tej książce ciężko pracują.
Jest też ta książka o tym, że trzeba ze sobą rozmawiać, trzeba mówić o swoich uczuciach, emocjach. Domysły bardzo często prowadzą nas na manowce.
No i, właściwie wszyscy są w tej książce bohaterami pozytywnymi. Pozytywnie pozytywistycznymi. Tak lubię.

książek: 683
renka | 2016-04-19
Na półkach: Przeczytane, Historyczne, 2016
Przeczytana: 19 kwietnia 2016

Ciężki język i styl, treść wartościowa.

książek: 144
QueenM | 2016-04-13
Na półkach: Przeczytane, Posiadam

Równie dobra jak "A lasy wiecznie śpiewają" klimatyczna druga część.
Ale jeśli koniecznie musicie mieć w powieści dialogi, to nie sięgajcie po tę książkę. Jest inna.

Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Zapisując się na newsletter zgadzasz się na otrzymywanie informacji z serwisu Lubimyczytac.pl w tym informacji handlowych, oraz informacji dopasowanych do twoich zainteresowań i preferencji. Twój adres email będziemy przetwarzać w celu kierowania do Ciebie treści marketingowych w formie newslettera. Więcej informacji w Polityce Prywatności.
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd