Ślady krwi

Wydawnictwo: Wydawnictwo M
6,75 (76 ocen i 36 opinii) Zobacz oceny
10
5
9
4
8
9
7
29
6
15
5
7
4
6
3
1
2
0
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788375955613
liczba stron
440
kategoria
literatura piękna
język
polski
dodała
aleksnadra

"Ślady krwi" to niemal sensacyjnie rozwijająca się opowieść o czterech kolejnych pokoleniach rodziny, której koleje poznajemy podczas odzyskiwania i odkłamywania pamięci przez głównego bohatera. Powieść nie została napisana dla prostego pokrzepieniu serc. Ale chociaż odkryta prawda boli jeszcze mocniej daje w zamian szansę na jednostkowe i wspólnotowe ocalenie. Napisana z rozmachem powieść...

"Ślady krwi" to niemal sensacyjnie rozwijająca się opowieść o czterech kolejnych pokoleniach rodziny, której koleje poznajemy podczas odzyskiwania i odkłamywania pamięci przez głównego bohatera. Powieść nie została napisana dla prostego pokrzepieniu serc. Ale chociaż odkryta prawda boli jeszcze mocniej daje w zamian szansę na jednostkowe i wspólnotowe ocalenie.
Napisana z rozmachem powieść Jana Polkowskiego to niezwykła próba rozmowy z Polakami o ich współczesnej kondycji za pomocą sięgnięcia po ważne składniki narodowej tożsamości – zmagania z niemieckim i rosyjskim totalitaryzmem, doświadczenie absurdalnej rzeczywistości PRL, walka o niepodległość, dramat kolaboracji, pamięć Kresów, dylematy wiary w Boga, ale i bogata tradycja kulturowa – jak choćby opisy Wołynia odsyłające do Pana Tadeusza – to wszystko składa się na wielką, polifonicznie opowiedzianą przygodę polskiego losu. Mimo pesymizmu i wiernego obcowania z polską klęską autor daleki jest od stereotypowego rozmiłowywania się w martyrologii. Pozostaje ironicznym i niezależnym obserwatorem. W tym leży siła Śladów krwi.


Czytelnicy, którzy poszukują w literaturze poważnej próby zmierzenia się z polskością na serio, a dla których styl, piękno języka i ciągłość kultury nie są obojętne, na pewno się nie zawiodą!

 

źródło opisu: http://www.wydm.pl/p/1015/%C5%9Blady-krwi

źródło okładki: http://www.wydm.pl/p/1015/%C5%9Bladykrwi

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (36)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 193
Leehoo | 2018-02-10
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 10 lutego 2018

Powieść genialna w porywach, potrzebna, trafna i wypełniająca lukę lecz jednocześnie irytująca, grafomańska, rozłażąca się w szwach. Galopady donikąd i po nic. Farsa, groteska i czarny humor. Błazenady i ułańskie szarże. Trochę Grottgera, trochę Dudy-Gracza. Żal że rozdziały jak "Wołyń" czy "Katerina Brune" nie rozrosły się w powieść, że pisarz zlepił kolaż ze wszelkich natchnień, nieistotnych wątków, wpływów i stylów w wielką zmarnowaną szansę na wybitną powieść.

książek: 24
M-Arek | 2016-11-29
Na półkach: Przeczytane

Gejzer języków, w produkowanym taśmowo słowotoku ginie czasem myśl. Okazuje się, że istnieje coś takiego, jak styl postkomunistyczny. Spotykają się w nim Polkowski i Kruszyński, Karpowicz i Rudnicki. Piramida metafor. Historia serio, teraźniejszość w oparach absurdu. Coś z Mackiewicza i Konwickiego.

książek: 1772
Roman Dłużniewski | 2016-11-16
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 16 listopada 2016

Jana Polkowskiego poznałem jako felietonistę 'Uważam Rze' i ogromnie polubiłem jego styl. Wiedziałem, że książka będzie mi się podobała. Autor pięknie opowiada o naszych poplątanych losach. Warto!!

książek: 1955
Agnieszek | 2016-08-01
Przeczytana: 01 sierpnia 2016

Tu nic nie jest takim, jakim się być wydaje.
No, może oprócz przejmujących smug poezji i podkreślania wagi i dobra, i pamięci. ("Właściwie żyjemy po to, żeby pamiętać", "Zło istnieje po to, by człowiek mógł odróżnić dobro" s.384.)

Zadziwiające, jak Polkowski kilkunastoma - kilkudziesięcioma zdaniami potrafi naszkicować postaci z krwi i kości. Ojciec Haliny, Salomea, Katerine, jej spowiednik, jej koleżanka, wreszcie Tamara.

Powieść mnie zaciekawiła, a w końcu pochłonęła, mimo spiętrzonych miejscami metafor i splątanych epitetów chłonęłam i atmosferę, i fabułę. Niektóre fragmenty pulsują swoim życiem: choćby ta z Kresów czy późnoletniego Gdańska '44, niektóre pozostawiają gorycz czy ukłucie złości.

Wydaje mi się, że "Ślady krwi" będą znacznie bardziej czytelne, a zarazem interesujące dla odbiorcy dojrzalszego,który przeżył choć w części to, czego mógł doświadczyć i Polkowski, i Harasynowicz.

Polecam, tym zwłaszcza, którzy lubią penetrować chaszcze i podążać ledwo widocznymi...

książek: 176
Marcin Białasek | 2015-08-24
Na półkach: Przeczytane, 2015
Przeczytana: 24 sierpnia 2015

Cóż, to na pewno bardzo ważna i mądra powieść. Niestety mocno przegadana, poszczególne sekwencje akcji są tak naprawdę przerwami pomiędzy licznymi tyradami, retrospekcjami i opisami świata zewnętrznego.

książek: 80
Astat | 2015-05-09
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 20 kwietnia 2015

Książka nierówna, momentami znakomita, ale czasami trochę nużąca. Za dużo życiorysów opowiedzianych z punktu widzenia narratora (zwłaszcza w końcowce), zamiast odkrywanych poprzez fabułę. Czasami miałem wrażenie, że czytam rozbudowane notki biograficzne. Ciekawe i przejmująco są natomiast pokazane problemy bohatera powieści we współczesnej Polsce. Autorowi udało się oddać całą beznadziejność walki z biurokracją i systemem postkomunistycznym, w którym tylko wybrani mogą osiągnąć wysoki status społeczny i ekonomiczny.

książek: 4072
Gośka | 2015-01-01
Przeczytana: 01 stycznia 2015

Henryka Harsynowicza poznajemy w czasie, kiedy mieszka w Kanadzie, pracuje w radio a życie już od dawna nie sprawia mu żadnej radości. Ten samotny człowiek, który swoją samotność zawdzięcza samemu sobie, żyje z dnia na dzień, na niczym mu nie zależy, do niczego nie dąży. W zaciszu swego skromnego mieszkania sam ze sobą toczy debaty, sam sobie czyta książki od dawna przeczytane i sam wymyśla dalsze losy ukochanych bohaterów. Jego życie jest miałkie i nikomu niepotrzebne. Do czasu, gdy dostaje wiadomość od prawnika z Polski, że odziedziczył majątek po ojcu. Wiadomość ta skłania Henryka do powrotu na łono ojczyzny, za którą nigdy nie przestał tęsknić. Jak można się spodziewać, widok Polski po trzydziestu latach, znacznie odbiega od tego, co pozostawił kiedyś za sobą.
Henryk pochodził z zamożnej rodziny, w czasach, kiedy inni mieli niewiele, on miał wszystko. Swoją sytuację zawdzięczali ojcu Henryka, który należał do ubeckich prominentów. Z czasem Henryk zaczął robić wszystko na złość...

książek: 264
Anna K | 2014-12-26
Na półkach: Przeczytane

Znudziła mnie i zamęczyła. Nie rozumiałam wielu PRL-owskich odniesień, a na jego absurdach jest zbudowany dość mocno polityczy nastrój powieści. Nie lubię takiego przegadanego dyskursu, gdzie kwiecistość stylu może i jest godna podziwu, ale naprawdę męczy, jest nie do strawienia. Wolę "poetyckie" wydania Polkowskiego.

książek: 2562
jeke | 2014-12-21
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: grudzień 2014

Kiedy dowiedziałam się, że Jan Polkowski-poeta, wydawca, dziennikarz- dostał Nagrodę Identitas za książkę ,,Ślady krwi,, postanowiłam niezwłocznie ją przeczytać.
Głównym bohaterem powieści jest Henryk Harsynowicz, sześćdziesięcioletni polski emigrant polityczny mieszkający od dwudziestu lat w Kanadzie. Jaki jest Henryk? Drażliwy, inteligentny, samotny z wyboru, gdyż wtedy czuł się bezpiecznie, niemający sensu życia, pomimo upływających lat nieprzyzwyczajony do życia na emigracji, ulegający rutynie i czytający wciąż te same książki. Pracuje w radiu polonijnym i skrycie marzy o powrocie do Polski.

Kiedy otrzymuje list z Warszawy od adwokata ojca, z którym od kilku lat nie utrzymywał kontaktu, wybiera się w podróż do ojczystego kraju, aby spełnić ostatnią wolę Józefa Harsynowicza.Nagle jakby budzi się z marazmu i zaczyna działać. Próbuje doprowadzić do końca procedurę przejęcia bardzo dużego spadku po ojcu. Do tego potrzebne są mu dokumenty potwierdzające jego tożsamość, gdyż do...

książek: 2876
Basia | 2014-04-12
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 12 kwietnia 2014

http://basiapelc.blogspot.com/2014/04/slady-krwi-jan-polkowski.html

Szczerze? Ciężko będzie mi pisać o tej książce. Dlaczego? Bo samo jej czytanie nie jest łatwe.
Język jest prosty i zrozumiały, ale zawartość, jaką ma w sobie ta lektura i którą należałoby odkryć jest niemalże niezmierzona. Jak ja kocham takie nietuzinkowe, nieoczywiste i trudne powieści, typowy przerost formy nad treścią. Publikacje, które niemalże podcinają mi z wrażenia nogi. Wielbię takie książki, w których wiem, że nie udało mi się odkryć wszystkiego, że czuję, iż nie jestem do niej wystarczająco mądra, że wiem, że po kolejnych jej czytaniach dostrzegę zawsze coś nowego, odkrywczego, zachęcającego mnie do głębokich przemyśleń, takich niespiesznych, takich niepowierzchownych, takich jakby niedzisiejszych. "Ślady krwi" to lektura trudna, cenna, szlachetna. Nie spodziewajmy się lekkiego czytadła ze szczęśliwym zakończeniem.

O czym jest to niesamowite dzieło?

Czeka was niebywała przygoda wgłąb naszego myślenia...

Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Zapisując się na newsletter zgadzasz się na otrzymywanie informacji z serwisu Lubimyczytac.pl w tym informacji handlowych, oraz informacji dopasowanych do twoich zainteresowań i preferencji. Twój adres email będziemy przetwarzać w celu kierowania do Ciebie treści marketingowych w formie newslettera. Więcej informacji w Polityce Prywatności.
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Powiązane treści
Angelus 2014

51 książek pisarzy z Polski i zagranicy zostało zakwalifikowanych do dziewiątej edycji Literackiej Nagrody Europy Środkowej Angelus. Zwycięzca zostanie ogłoszony podczas uroczystej gali 18 października.


więcej
więcej powiązanych treści
zgłoś błąd zgłoś błąd