Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Gwiazdy Drugiej Rzeczypospolitej

Wydawnictwo: Bellona
7 (228 ocen i 37 opinii) Zobacz oceny
10
9
9
14
8
40
7
95
6
52
5
14
4
2
3
1
2
1
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788311127081
liczba stron
300
kategoria
literatura faktu
język
polski
dodała
Bożena

Sławomir Koper powraca do czasów Drugiej Rzeczypospolitej. W swojej najnowszej książce przedstawia świat gwiazd teatru, kabaretu, kina i sportu. Jak zwykle opisuje życie prywatne swoich bohaterów, ich miłości, sukcesy i rozczarowania. A wszystko na tle niezwykle barwnej epoki. Niektóre z gwiazd międzywojnia zachowywały się jak współcześni nam celebryci, inne zazdrośnie strzegły swojej...

Sławomir Koper powraca do czasów Drugiej Rzeczypospolitej. W swojej najnowszej książce przedstawia świat gwiazd teatru, kabaretu, kina i sportu. Jak zwykle opisuje życie prywatne swoich bohaterów, ich miłości, sukcesy i rozczarowania. A wszystko na tle niezwykle barwnej epoki.

Niektóre z gwiazd międzywojnia zachowywały się jak współcześni nam celebryci, inne zazdrośnie strzegły swojej prywatności. To była niezwykła plejada: Smosarska, Pogorzelska, Mankiewiczówna, Halama, Barszczewska, Bodo, Żabczyński, Jaracz, Osterwa, Węgrzyn. A do tego polskie medalistki olimpijskie: Konopacka, Walasiewiczówna, oraz finalistka Wimbledonu. Jak zwykle autor nie zapomina o wzajemnym przenikaniu się środowisk; gośćmi scen kabaretowych bywali przecież politycy, a minister Ignacy Matuszewski poślubił Halinę Konopacką. Sukcesy tenisowe Jadwigi Jędrzejowskiej zadecydowały o nakręceniu słynnej Jadzi, gdzie w główne role wcielili się Jadwiga Smosarska i Aleksander Żabczyński.
Jak zwykle u tego autora atutem książki jest lekka i potoczysta narracja, Koper obficie cytuje pamiętniki, listy i relacje prasowe, co dodaje pracy autentyczności. To znakomity opis epoki, która zniknęła wraz z wybuchem drugiej wojny światowej.

 

źródło opisu: http://ksiegarnia.bellona.pl

źródło okładki: http://ksiegarnia.bellona.pl

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 196
Elżbieta | 2015-11-19
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: styczeń 2015

Tę książkę podsumuję krótko: fascynujące opowieści o nietuzinkowych postaciach.
Ogromnie się cieszę, że sięgnęłam po tę pozycję, bo dopiero przy lekturze barwnych życiorysów osób tworzących elitę artystyczną Drugiej Rzeczypospolitej uświadomiłam sobie jaką tragedią była druga wojna światowa. Nikt, ale to absolutnie nikt nie był przygotowany na tak długi i zażarty konflikt, a potem na jego bolesne konsekwencje.
Dwudziestolecie międzywojenne nie było wolne od błędów i wypaczeń, podobnie jak czasy wcześniejsze, późniejsze, czy obecne, ale nie przesadzę chyba zanadto jeśli powiem, że na ten właśnie okres przypadł największy rozkwit polskiej kultury. Artyści, muzycy, pisarze, poeci uwolnieni wreszcie od cenzury zaborców z niespotykanym wcześniej zapałem rzucili się w wir pracy i pozostawili po sobie ogromny dorobek. Czasem bardziej wartościowy, czasem mniej. Czasem tworzony z potrzeby serca, czasem z konieczności zaspokojenia niezbyt wyszukanych apetytów widza/ słuchacza/ czytelnika, bądź tak prozaicznie z potrzeby uzupełnienia zawartości portfela.
Ale i tak żal mnie ogarnia, kiedy sobie myślę, że 1-go września 1939 roku większość tego wszystkiego bezpowrotnie zaprzepaszczono. Twórcy albo rozpierzchli się po świecie, albo stracili życie w bezsensownej wojnie, ich prace spłonęły lub zostały zapomniane (ewentualnie przez powojenne władze odsunięte w niebyt), a świat w którym żyli, pracowali i się bawili przestał istnieć praktycznie z dnia na dzień. Potem do oficjalnych podręczników historii weszły bardzo niekorzystne i częstokroć zafałszowane opisy tego okresu i takie osoby jak ja, które większość procesu edukacji przeszły jeszcze w poprzednim ustroju teraz ze zdumieniem odkrywają prawdę. A jak bardzo okazuje się ona być zaskakująca świadczy o tym dobitnie fakt, że w trakcie pochłaniania książki często miałam wrażenie, że opowiada ona o jakichś zamierzchłych czasach, o odległej, dawno wymarłej cywilizacji....
Z mojej strony ogromne podziękowania dla autora za pasjonujące dzieło, które dosłownie czyta się samo!

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Ostatnie dziecko

Kryminał. Sugestywny, trochę niesamowity. Świetnie się czyta. Chłopiec umiera na raka i ... szuka adwokata. Co może zrobić z nami hipnoza? Czym jest n...

zgłoś błąd zgłoś błąd