Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.
Zgłosuj na książki roku 2017

Dziwactwa i sekrety władców Polski

Wydawnictwo: Bellona
5,94 (83 ocen i 14 opinii) Zobacz oceny
10
2
9
1
8
5
7
21
6
29
5
15
4
4
3
2
2
2
1
2
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788311125889
liczba stron
280
słowa kluczowe
historia Polski
kategoria
historia
język
polski
dodała
joly_fh

Wielcy ludzie, znani z podręczników historii, których wizerunki dumnie spoglądają na maluczkich z cokołów, wbrew powszechnemu mniemaniu nie byli herosami ze spiżu. Wręcz przeciwnie, byli istotami ludzkimi, którym nieobce były drobne grzeszki czy zwyczajne słabostki, mieli też swoje większe lub większe, skrzętnie skrywane sekrety i tajemnice, których ujawnienie mogłoby narazić na uszczerbek ich...

Wielcy ludzie, znani z podręczników historii, których wizerunki dumnie spoglądają na maluczkich z cokołów, wbrew powszechnemu mniemaniu nie byli herosami ze spiżu. Wręcz przeciwnie, byli istotami ludzkimi, którym nieobce były drobne grzeszki czy zwyczajne słabostki, mieli też swoje większe lub większe, skrzętnie skrywane sekrety i tajemnice, których ujawnienie mogłoby narazić na uszczerbek ich wizerunek w oczach opinii publicznej. To spostrzeżenie dotyczy zwłaszcza ludzi sprawujących władzę, a zwłaszcza monarchów, którzy jako pomazańcy Boży musieli szczególnie dbać o swój wizerunek.

Osiemnastowieczny satyryk niemiecki, Georg Christoph Lichtenberg, powiedział niegdyś: "Ujawniać słabostki wielkich ludzi jest obowiązkiem, pokrzepia się przez to tysiące nie szkodząc nikomu. Pod wpływem tej maksymy powstała książka. "DZIWACTWA I SEKRETY WŁADCÓW POLSKI" w której przyjrzymy się sekretnie skrywanym tajemnicom, jak również zainteresowaniom i słabostkom władców naszego kraju, począwszy od Piastów, a na ostatnim naszym królu Stanisławie Poniatowskim, kończąc.Publikacja ujawnia spekulacje dotyczące zdrowia psychicznego niektórych przedstawicieli Piastów, jak również sekretnie skrywane sekrety naszych książąt i królów, ich preferencje seksualne oraz komplikacje małżeńskie i dynastyczne z tym związane.

Poznamy zainteresowania wypełniające naszym władcom ich czas wolny oraz zajęcia, jakim oddawali się z pasją, kiedy uwolnili się do męczących obowiązków państwowych i dworskiej etykiety. Dowiemy się także, jaką rolę w ich życiu odgrywały rozkosze stołu i którzy z nich byli prawdziwymi niewolnikami mody, zasługując tym samym w oczach swych poddanych na opinię dziwaków, a którzy byli zupełnymi abnegatami w dziedzinie elegancji. Książkę zamyka rozdział poświęcony roli, jaką w życiu kolejnych władców odgrywali adepci sztuk tajemnych, czarownicy, jasnowidze, alchemicy oraz astrologowie.

 

źródło opisu: Wydawnictwo Bellona, 2013

źródło okładki: www.bellona.pl

pokaż więcej

Brak materiałów.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (263)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 1836
Basia | 2014-01-26
Na półkach: Przeczytane, ∎ ~ Historia

Kolejne świetne opracowanie Iwony Kienzler.
Autorka ukazuje w bardzo ciekawy i przystępny sposób zainteresowania , słabostki i sekrety królów Polski. Dowiedzieć się można też ciekawostek z zakresu mody i kulinariów na przestrzeni wieków , a także o alchemii.

Bardzo fajnie się czyta :). Polecam!

książek: 2716
Ela | 2013-07-15
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 15 lipca 2013

Czytając początkowe rozdziały książki nie mogłam oprzeć się wrażeniu, że przeglądam brukową gazetę - mało konkretów, dużo plotek. Autorka stawia jakąś tezę i uzasadnia ją w sposób: to źródło potwierdza, tamto źródło zaprzecza, wniosek: teza jest prawdziwa. Jakoś mnie to nie przekonuje, zwłaszcza że niekiedy podawane informacje, a zwłaszcza ich interpretacje stoją w sprzeczności z wiedzą posiadana przeze mnie z innych, raczej wiarygodniejszych źródeł. Dodatkową trudność sprawia język książki- zawiłe zdania, dziwna składnia i liczne powtórzenia sprawiają, że niektóre zdania musiałam czytać po kilka razy, by zrozumieć, co autorka miała na myśli. Zróżnicowany w poszczególnych rozdziałach sposób narracji pozwala przypuszczać, że powstały one jako osobne artykuły, a następnie bez szczególnej edycji połączono je w całość. Końcowe rozdziały bardziej ogólne i chyba przez to ciekawsze. Podsumowując - podczas czytania ciągle miałam poczucie, że autorce po prostu potrzebna była publikacja i...

książek: 1651
Isadora | 2013-12-18
Przeczytana: 28 marca 2013

Trudno nie przyznać racji słowom osiemnastowiecznego niemieckiego satyryka Georga Christopha Lichtenberga; choć w powszechnej świadomości postaci znane z podręczników historii lub z pomnikowych cokołów funkcjonują nieraz jako nadludzie spowici nimbem bohaterstwa, w rzeczywistości najdumniejszy nawet władca czy niezwyciężony wódz był człowiekiem z krwi i kości, któremu nieobce były troski, problemy, słabości i grzeszki zwykłego zjadacza chleba. Miał swoje słodkie tajemnice i wstydliwe sekrety, dziwaczne zwyczaje i oryginalne pasje, jakim oddawał się po wypełnieniu państwowych obowiązków: śmieszne, niezrozumiałe, cudaczne, bulwersujące... Celem tej publikacji nie jest ośmieszenie czy zrzucenie z piedestału któregokolwiek z naszych sławnych i wybitnych władców, lecz odmitologizowanie ich postaci, skrócenie dystansu, jaki dzieli zwykłego człowieka od spoglądającego z wysokości pomnika herosa.

Iwona Kienzler bierze pod lupę najrozmaitsze aspekty osobowości i charakteru polskich królów...

książek: 785
ciociasamozloeluta | 2015-03-26
Na półkach: Przeczytane

Minusy. Z internetu dane. Ksiazki Pawla Jasienicy i kronika Galla, cytowana doslownie. Liczne powtorzenia i bledy, bledy, bledy. Korekty zero. Zbior ciekawostek, kotre sa samograjami, kotre co rusz odkrywaja tabloidy, by szpalte zapelnic. Iwona Kienzler dziala jak paparazzi albo komar. Bzyczy i denerwuje. Snucie domyslow na podstawie internetu. Dla mnie to nie przemawia. Dla lubiacych tania sensacje i skandale w sam raz.

książek: 201
Elżbieta | 2017-07-10
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: lipiec 2017

Książka stanowi coś na kształt zbioru plotek i ciekawostek na temat polskich władców. Nie brak w niej też opisów pewnych dziwactw, z tym, że jasno trzeba sobie powiedzieć, że to co potrafiło szokować przed kilkoma stuleciami (np. zabawa z własnymi dziećmi) dziś nikogo nie zaskakuje, wręcz jest to pojmowane jako jeden z rodzicielskich obowiązków; bywa też odwrotnie, to co niegdyś nikogo nie bulwersowało (np. strzelanie do bezdomnych psów) dzisiaj nie byłoby pochwalane, ba, kwalifikowałoby się pod jakiś paragraf.
Autorka używa bardzo współczesnego języka, przez co niektóre określenia brzmią naprawdę zabawnie w odniesieniu do poważnych (jakby mogło nam się zdawać) person władających księstwem/ państwem. Czasem trudno się powstrzymać, żeby nie parsknąć śmiechem.
Niestety, są i minusy w postaci pewnych błędów, więc w trakcie czytania warto zachować czujność. Z tego też powodu, ocenę obniżam o jedną gwiazdkę.
W książce, niczym w dzisiejszym brukowcu znajdziemy sporo domysłów, spekulacji,...

książek: 2386
tercja | 2014-01-07
Przeczytana: 06 stycznia 2014

Ciekawa książka , z której można się dowiedzieć różnych ciekawostek o naszych władcach. Historia, której uczymy się w szkole zawiera tylko suche fakty - kto, kiedy i gdzie z kim walczył, kto wygrał, kto kiedy i gdzie panował, kto zdradził kogoś, a kto nie itd. A królowie byli tez ludźmi z krwi i kości, mieli swoje zainteresowania, dziwactwa, hobby itp. Taka historia jest o wiele ciekawsza, a ploteczki z alkowy zawsze interesowały innych. Czytając odkryłam co prawda parę błędów (np., że jeden z królów żył.... 150 lat ;) ), ale nie rzutuje to na poziom tej książki.

książek: 2747
elfijka | 2014-05-28
Przeczytana: 28 maja 2014

Czyta się świetnie, choć jest kilka błędów w datach i postaciach. Trzeba być czujnym.

książek: 488
Magdalena | 2013-08-30
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 30 sierpnia 2013

Książka mi się średnio podobała. Przeczytałam ją od pierwszej do ostatniej strony, choć niektóre zdania musiałam czytać kilka razy, by zrozumieć o co chodzi autorce.
Ale Dziwactwa i sekrety władców Polski może zachęcić do sięgania po książki o podobnej tematyce, zainteresowanie się historią. Dlaczego?
--> bo każdy z nas lubi plotki. A większość książki to niepotwierdzone hipotezy. Hipotezy, które można obalić jak i można je uwierzyć.
--> bo, jak wynika chociażby z tej książki, historia to nie tylko daty ważnych wydarzeń. To przede wszystkim życie ludzi żyjących w innych czasach. W czasach, gdzie nie było tej całej elektroniki.
Czytając Dziwactwa i sekrety władców Polski dowiesz się o królach, ale też o poddanych. Dowiesz się również, co mogło spowodować, że rządzili tak, a nie inaczej.
http://msmagi18.blogspot.com/2013/08/dziwactwa-i-sekrety-wadcow-polski.html

książek: 0
| 2014-05-30
Na półkach: Przeczytane

Z wiarygodnością rzeczywiście może być różnie, ponieważ podane źródła (z których zaczerpnięte są nieraz, zdawać by się mogło, tylko pojedyncze cytaty) to głównie źródła łatwo dostępne w internecie. Ma to swoje plusy i minusy. Książkę przeczytać jak najbardziej warto, chociażby po to, żeby poznać dwie przezabawne anegdotki o Bolesławie Rogatce, historię o tym, jak Bolesław Śmiały potopił rycerzy idąc na pomorze bo im kazał przebyć wpław rzekę, czy dowiedzieć się, że Władysław IV Waza miał u siebie taką wannę, w której można było zanurzyć się po czubek głowy... na stojąco. Autorce udaje się zainteresować czytelnika. Szkoda tylko, że w kilku miejscach zdaje się ona przekreślać znak równości pomiędzy ludźmi wierzącymi a racjonalistami, co jest bardzo krzywdzące, przykre, i świadczy o pewnej niewiedzy autorki.

książek: 0
| 2013-05-12
Na półkach: Przeczytane, 2013
Przeczytana: 12 maja 2013

Ostrzegam - będzie długo i nieprzyjemnie.

Pierwsze wątpliwości powstały kiedy po przeczytaniu, a właściwie przejrzeniu kilkudziesięciu stron, koleżanka z historii skrytykowała źródła na jakich się ona opierała (w końcu strony internetowe i Wikipedia do najbardziej pewnych nie należą; a pozycje Jasienicy to swobodne literackie opowieści, a nie źródło historyczne). Kolejna współlokatorka też nie przebrnęła przez całą książkę.

Ja starałam się podejść do niej w miarę obiektywnie - nie mam dużej wiedzy historycznej (łagodnie to ujmując) ale to co zobaczyłam przekroczyło wszelkie granice mojej tolerancji na margines błędów w książkach!

Zacznę od wrażeń estetycznych. Okładka mogłaby by być bardzo przyjemną - wyraźne litery i znaczki naklejone na czerwonym tle. Niestety wystarczy spojrzeć na zdjęcie króla które jest strasznie rozmazane. Z daleka wygląda całkiem nieźle, jednak z bliska dla mnie nie do przyjęcia. Jeżeli chodzi o wnętrze: przyjemny dla oka papier przydymiony żółty? - nie...

zobacz kolejne z 253 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd