Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

I dusza moja

Seria: Kontrapunkty
Wydawnictwo: Powergraph
6,78 (68 ocen i 23 opinie) Zobacz oceny
10
1
9
9
8
14
7
22
6
11
5
3
4
3
3
2
2
2
1
1
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788361187721
liczba stron
258
kategoria
Literatura piękna
język
polski
dodał
Magg0t

"Na korytarzu wybuchła kanonada strzałów. Jeden z biegnących chłopców potknął się, wylądował na kolanach, tnąc głęboko, do mięsa, dłonie na szklanych odłamkach z podłogi. Potem trzasnęło znowu, skryty w cieniach korytarz rozbłysnął krótkim ogniem, jak flesz z aparatu, i bark klęczącego chłopaka wybuchł krwawą chmurą. Obok w panice przebiegali inni uczniowie". Mroczny thriller Michała...

"Na korytarzu wybuchła kanonada strzałów. Jeden z biegnących chłopców potknął się, wylądował na kolanach, tnąc głęboko, do mięsa, dłonie na szklanych odłamkach z podłogi. Potem trzasnęło znowu, skryty w cieniach korytarz rozbłysnął krótkim ogniem, jak flesz z aparatu, i bark klęczącego chłopaka wybuchł krwawą chmurą. Obok w panice przebiegali inni uczniowie".

Mroczny thriller Michała Cetnarowskiego opowiada o ludziach stawiających czoło złu, które ich przerasta. Skandynawowie udowodnili, że powieść gatunkowa może dotykać spraw istotnych. "I dusza moja" to przykład, że takie teksty pisze się również w Polsce.

 

źródło opisu: Wydawnictwo Powergraph, 2013

źródło okładki: http://www.powergraph.pl/i-dusza-moja-okladka

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Oficjalna recenzja
Wiedźma książek: 1221

Węzły na nitce losu

Choć wydawnictwo Powergraph kojarzone jest gównie z fantastyką, w ukazującej się pod tym szyldem serii Kontrapunkty znaleźć można tytuły wymykająca się sztywnej klasyfikacji gatunkowej. „I dusza moja” Michała Cetnarowskiego, jako thriller psychologiczny z silnymi naleciałościami powieści obyczajowej w postaci komentarza do współczesnopolskich zagadnień społecznie istotnych i delikatną nutą nadrealizmu, bardzo dobrze wpasowuje się w to założenie.

Książkę można podzielić na dwie dość wyraźnie części. W pierwszej, stanowiącej około połowę jej objętości, trzecioosobowy narrator przybliża czytelnikowi bohaterów, których losy w mniej lub bardziej bezpośredni sposób splotą się wokół tego, co jest jednocześnie najbardziej jaskrawym punktem książki i pretekstem pozwalającym zapełnić ją zasadniczą treścią – strzelaniny w szkole. Fabuła nie koncentruje się jednak, jak można by się spodziewać, na poszukiwaniu sprawców lub poznawaniu kierujących nimi motywów – te zagadnienia zostały praktycznie pominięte. Ważne są emocje nastoletniej uczennicy, jej ojca, młodej nauczycielki, policjanta i dziennikarza, przemiany, które w nich zachodzą. A także droga, którą wieść o tragedii dociera do ich umysłów oraz reakcje, jakie wyzwala. Temu głównie poświęcono drugą część książki.

Każdy z bohaterów zostaje w tej niedługiej przecież powieści przedstawiony w sposób czyniący zeń osobę z krwi i kości. Jest to możliwe dzięki zabiegowi, którym posłużył się autor, polegającym na budowaniu postaci w...

Choć wydawnictwo Powergraph kojarzone jest gównie z fantastyką, w ukazującej się pod tym szyldem serii Kontrapunkty znaleźć można tytuły wymykająca się sztywnej klasyfikacji gatunkowej. „I dusza moja” Michała Cetnarowskiego, jako thriller psychologiczny z silnymi naleciałościami powieści obyczajowej w postaci komentarza do współczesnopolskich zagadnień społecznie istotnych i delikatną nutą nadrealizmu, bardzo dobrze wpasowuje się w to założenie.

Książkę można podzielić na dwie dość wyraźnie części. W pierwszej, stanowiącej około połowę jej objętości, trzecioosobowy narrator przybliża czytelnikowi bohaterów, których losy w mniej lub bardziej bezpośredni sposób splotą się wokół tego, co jest jednocześnie najbardziej jaskrawym punktem książki i pretekstem pozwalającym zapełnić ją zasadniczą treścią – strzelaniny w szkole. Fabuła nie koncentruje się jednak, jak można by się spodziewać, na poszukiwaniu sprawców lub poznawaniu kierujących nimi motywów – te zagadnienia zostały praktycznie pominięte. Ważne są emocje nastoletniej uczennicy, jej ojca, młodej nauczycielki, policjanta i dziennikarza, przemiany, które w nich zachodzą. A także droga, którą wieść o tragedii dociera do ich umysłów oraz reakcje, jakie wyzwala. Temu głównie poświęcono drugą część książki.

Każdy z bohaterów zostaje w tej niedługiej przecież powieści przedstawiony w sposób czyniący zeń osobę z krwi i kości. Jest to możliwe dzięki zabiegowi, którym posłużył się autor, polegającym na budowaniu postaci w oparciu o szkielet złożony z archetypów, czasem wręcz stereotypów, eksponujący pojedyncze, acz bardzo wyraziste cechy charakteru. Jednocześnie wszyscy pojawiający się w „I dusza moja” bohaterowie są po prostu zwyczajni, przez co czytelnik spotykający takich ludzi na co dzień na ulicy jest w stanie bez trudu zanimować ich w swej wyobraźni. Wioleta to nastolatka, jakich wiele na szkolnych korytarzach w każdym ogólniaku, dziesiątki szarych i zmęczonych życiem Jerzych okupują kolejki w urzędach pracy i snują się z jednej rozmowy kwalifikacyjnej na kolejną, młodą idealistkę z „powołaniem” w typie Ewy, wciąż jeszcze usiłującą ignorować to, iż świat uparcie nie chce grać według jej reguł spotkać można w niejednym pokoju nauczycielskim. Adam to dokładnie ten antypatyczny typek, który wizualizuje się w głowie na dźwięk słowa „karierowicz”, z kolei Paweł należy do grona rozczarowanych realiami młodzieńców mogących się pochwalić tytułem magistra jakiegoś „nieprzyszłościowego” kierunku.

Taki sposób kreacji bohaterów sygnalizuje kolejne zadanie, jakiego podjął się autor – odmalowanie wizji współczesnej Polski widzianej oczyma przedstawicieli klasy średniej, mieszkańców małych, tak do siebie podobnych w swej bylejakości miasteczek. Cetnarowski nie porywa się na jednoznaczną ocenę realiów, w których osadza swą opowieść, a jedynie przedstawia je w przerysowanej i uwypuklającej problematyczne zjawiska formie. W książce naświetlane są więc takie kwestie jak brak szczerego dialogu w rodzinie, brutalne i rozczarowujące zasady funkcjonowania rynku pracy, nieudolność systemu edukacji, trupy poprzedniego ustroju politycznego pochowane w szafach w placówkach sektora publicznego.

A gdyby szarość ludzkich żywotów upchanych warstwowo w pogierkowskich blokach z wielkiej płyty była niedostatecznie przygnębiająca, Cetnarowski jako tło dla opisywanych wydarzeń wybrał jeden z tych najpaskudniejszych dni w roku, kiedy to biel śniegu nie przełamuje już ponurych barw, ale światu wciąż jeszcze niespieszno, by zbudzić się do życia.

Autor nie koncentruje się jednak wyłącznie na dniu dzisiejszym, często wykorzystując starszych wiekiem bohaterów jako pretekst do wplatania w fabułę opowieści z czasów PRL-u, ówczesnych miejskich legend czy ukazywania przemian, jakie zaszły w kraju pomiędzy rokiem 1989 a obecnym.

Bohaterów, choć są tak różni od siebie, łączy jedno – zwyczaj częstego rozmyślania o tym, co ich ukształtowało, próby odnalezienia i analizy punktów zwrotnych, które doprowadziły ich do miejsc, w których się obecnie znajdują. Dlatego też Cetnarowki stawia przed nimi kamień milowy i każe się z nim zmierzyć, niektórym wręcz wkładając do głowy świadomość, że po szkolnej strzelaninie nic już nie będzie takie jak dawniej.

„I dusza moja” nie jest powieścią bazującą na taniej sensacji, mimo poruszania tematyki szokującej i przekraczającej granice ludzkiego pojmowania. Choć zastosowane uproszczenia i przejaskrawienia potrafią zmęczyć, a „problemy współczesnej Polski” to temat eksploatowany do znudzenia i odpychający swą prozaicznością (co może dać w kość szczególnie tym, którzy sięgną po powieść z nadzieją, że oto mają do czynienia z prozą przynajmniej w pewnym stopniu fantastyczną), omawiana książka to kawał mocnej literatury, nie tylko trzymającej w napięciu, ale i skłaniającej do refleksji, pełnokrwistej, a przy tym emocjonalnej. Jak już się rzekło – mieszanka, której nie da się łatwo zaszufladkować.

Agata Rugor

pokaż więcej

Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (251)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 497
wiech | 2016-04-29
Przeczytana: 29 kwietnia 2016

Strzelanina w szkole. Koszmar, groza, ogromny strach.
Nie wiemy kto strzela, nikt morderców nie szuka. Nie to jest ważne w książce. Ważni są ludzie, których życie ma się zmienić na skutek wstrząsających wydarzeń. I zmieni się… nic już nie będzie takie samo.
Piątka bohaterów, którym życie nie wyszło, nie spełniły się marzenia, przygniotły problemy. Jak zachowają się w obliczu tragedii? Jak sobie poradzą?
Kilka godzin strachu i bezsilności. To czas na przemyślenia, czas w którym bohaterowie podsumują i przewartościują swoje życie.
To thriller, ale przede wszystkim powieść psychologiczna.
Nie zachwycił mnie jedynie wątek nauczycielki, która owładnięta strachem przenosi się w świat fantazji. To jedyny minus.
Książka jest specyficzna, może nie spodobać się każdemu. Dla mnie – niezwykła, wyjątkowa, głęboko poruszająca.

książek: 664

„Morze krwi, ocean strachu, wszechświat śmierci”.
Strzelanina w polskiej szkole? Masakra uczniów liceum rodem zza oceanu? Wyobrażacie to sobie?! A gdyby tak dramat miał miejsce w Waszym mieście? Co się czuje wiedząc, że do szkoły tej chodzą nasi znajomi? A jeśli są to bliscy? Co przeżywają same nastolatki u progu śmierci? Nawet nie chcę sobie tego wyobrażać. Zastanowił się jednak nad tematem Michał Cetnarowski i zafundował bohaterom swojej książki „I dusza moja” tego typu przeżycia. Nauczycielka, uczennica, jej ojciec, dziennikarz, policjant. Życie każdego z nich ulegnie zmianie. „Nic już nigdy nie będzie takie, jak było”. O ile przeżyją.

Autor osadził fabułę wokół zdarzenia, które nie pozostawia obojętnym. Nie poszedł jednak na łatwiznę, choć łatwo wywołać emocje w czytelniku przy takim temacie. Wspaniale przedstawił bohaterów, ich dotychczasowe życie, charaktery, powody postępowania. Co zachwyciło mnie w książce, to styl Cetnarowskiego. Ciekawe określenia, konkretnie i wyraźnie...

książek: 0

Tytułem wstępu napiszę taki sobie komentarz:
Jeśli ktoś uważa, że polska literatura to kilo mułu, rzyg (pardon), badziewie i bezbarwne kalki geniuszy zza granic, to niech się puknie w szanowną główkę i zacznie rozglądać. Mdłych pisarzy, owszem, nie brakuje, ale są wśród nich perełki, jak Michał Cetnarowski, który stworzył niesamowitą powieść z rodzaju tych, które wstrząsną, rzucą o ścianę, czy co tam jeszcze, i pozostaną na długo w pamięci.

"Są granice zza których nie można wrócić, ścieżki, które, jak most na kreskówce, nikną za tobą z każdym postawionym krokiem. Nie ma odwrotu. Życie właśnie wskoczyło na inny tor."

Bohaterowie tej niewielkiej powieści, niczym z "Dnia świra", przegrani, zniechęceni, którym wzniosłe ideały przeciekły jak piasek przez palce, którzy jeszcze by chcieli, ale już nie mają siły, przytłoczeni beznadziejnym życiem obdartym z marzeń, stają przed niewyobrażalnym dla nich złem - strzelaniną w liceum. I oto zaczyna się pasjonująca historia, o dziwo,...

książek: 1447
joaśka | 2014-12-03
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 03 grudnia 2014

Moim zdaniem jest to książka niedoceniona. Wypada bardzo przyzwoicie na tle tych, których autorzy mieli szczęście mieć skuteczną reklamę.
Podobało mi się to, że Michał Cetnarowski potraktował dramatyczne wydarzenia w liceum tylko jako pretekst do innej opowieści. W obliczu wspomnianego dramatu wychodzą na wierzch ludzkie emocje, podskórne myśli i uczucia a także głęboko skrywane instynkty. Szkoda tylko, że autor nie poszedł w to jeszcze głębiej. Chciałabym bardziej poznać głównych bohaterów.

książek: 2946
Anna | 2014-11-02
Przeczytana: 02 listopada 2014

Początek nie wzbudza szczególnego zainteresowania, można nawet powiedzieć, że jest nudnawy. Frustracja, apatia, zniechęcenie - to emocje i nastroje, którymi emanują opisywane postacie tej powieści. Jerzy Horowitz - bezrobotny były biznesmen, szukający niemal od roku pracy, którego zostawiła żona a córka - Wioleta - niemal nienawidzi. Adam Braksator - dziennikarz regionalnej stacji TV, marzący o karierze w stolicy, za dobry materiał sprzedałby nawet matkę. Edward Brudziak - sierżant w strzeszowickiej policji bliski emerytury, któremu nic się praktycznie nie chce, który "prawdziwą robotę w tym fachu" stara się pokazać Rafałowi (Małolatowi), początkującemu funkcjonariuszowi.

Wszystko tak wygląda do czasu, gdy w miejscowym liceum w Strzeszowicach niedaleko Wrocławia dochodzi do strzelaniny, o czym opisane wyżej osoby dowiadują się z radia, poza 17-letnią Wioletą, która w tym czasie przebywa w centrum dramatu. Czym to tragiczne zdarzenie stanie się dla każdego z nich, jak wpłynie na...

książek: 1502
Tomek | 2014-03-25
Na półkach: Przeczytane, Z biblioteki
Przeczytana: 24 marca 2014

W żadnym wypadku nie należy czytać tej powieści w złym nastroju i przy brzydkiej pogodzie. Lektura wywołuje tak ogromny niepokój w sercu i gotowa w takim przypadku doprowadzić do złych myśli. Nie umiałem jej odłożyć i przeczytałem za jednym podejściem.
Michał Cetnarowski stworzył kawał bardzo dobrej literatury, która wgniata w fotel i powoduje przyspieszony oddech. Wręcz zmusza do zastanowienia się nad samym sobą. W mej głowie pojawiało się pytanie, w którym miejscu fabuły mógłbym pojawić ja? Czy mógłbym zastąpić któregoś z bohaterów, czy może znalazłoby się jednak w niej dla mnie osobne miejsce?
"I dusza moja" zostanie ze mną jeszcze długo i to właśnie liczy się dla mnie najbardziej, kiedy przez długi czas mogę rozpamiętywać się w lekturze.

Ocena: 5/6

książek: 1102
McRap1972 | 2014-02-28
Przeczytana: 27 lutego 2014

Do powieści Michała Cetnarowskiego podchodziłem nieufnie i nie wiązałem z nią większych nadziei. Spodziewałem się kalki amerykańskich filmów o szkolnych masakrach. Tymczasem "I dusza moja" okazała się zupełnym zaskoczeniem. To mocna, wstrząsająca i mądra książka. Jednocześnie napisana prostym, plastycznym językiem. Zaledwie 250 stron, ale za to mamy tu bardzo treściwą prozę. Wiele książek o większej objętości nie zawiera tyle treści co powieść pana Michała.
Spodobały mi się wątki poboczne, myśli bohaterów i retrospekcje. Dzięki nim powieść stała się głębsza i nie musieliśmy non stop uczestniczyć w spektaklu zabijania. Cetnarowski potraktował temat zupełnie nie po amerykańsku. Nie poznamy więc w zasadzie mordercy czy morderców. Nie zyskają oni sławy jaką zdobywają zawsze dzięki filmom czy relacją medialnym. Autor skupia się na zwykłych ludziach i pokazuje ich reakcje na wieść o straszliwej tragedii. Jednocześnie, tak trochę między wierszami możemy zobaczyć obraz współczesnej Polski....

książek: 7350
Anna-mojeksiążki | 2014-02-12
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 12 lutego 2014

Michał Cetnarowski to znany polski pisarz, publicysta i redaktor. Jest szefem działu literatury polskie w "Nowej Fantastyce" i pewnie zna go spore grono czytelników. "I moja dusza" to moje pierwsze spotkanie z jego twórczością, ale na pewno nie ostatnie.

"I moja dusza" to specyficzna powieść, po trosze thriller, po trosze powieść psychologiczna, w dodatku zmieszana z nutą fantastyki - oryginalne połączenie. To opowieść o ludziach, których zwyczajny dzień zmienił swe oblicze w przerażające. Jedno zdarzenie zmieniło życie tak wielu ludzi, a ich reakcje również były różne.

Jest poranek, pewnego dnia. Ludzie wstają, idą do pracy, do szkoły i nawet nie przypuszczają, co ich dziś spotka. Pozostało tylko kilka godzin....
Rafał jest młodym policjantem, od starych uczy się "jak robić, żeby się nie narobić". Po podlaniu kwiatków, rusza z Dziadkiem w miasto, zatankować służbowe auto i przy okazji załatwić swoje sprawy.
Redaktor wrocławskiej telewizji, Adam Braksator wyrusza wraz z...

książek: 3918
eR_ | 2016-11-14
Przeczytana: 11 listopada 2016

Michał Cetnarowski, to pisarz który jest mi w zasadzie nie znany. Dopiero niedawno sięgnąłem po zbiór opowiadań jego autorstwa i uznałem, że warto zapoznać się z twórczością tego autora. Na szczęście co rusz odkrywam jakiegoś nowego twórcę i zazwyczaj, jest to podróż udana.

"I dusza moja" rozpoczyna się całkiem zwyczajnie i przez pierwsze kilkanaście, a może nawet kilkadziesiąt stron, nie mamy wrażenia uczestniczenia w czymś niezwykłym. Ot zwykłe życie, zwyczajnych ludzi, którzy zdążają do kolejnego dnia utartymi ścieżkami. Nic nie zapowiada tragedii, która, zdaje się czyha tuż za progiem ...

Wstrząsająca w swojej wymowie książka. Autor oszczędnymi słowami prowadzi nas do kolejnych wydarzeń które narastają wokół nas. Jesteśmy świadkami porażających wydarzeń, które nas tak samo zaskakują jak bohaterów biorących w nich udział. Wciągająca i warta naszej uwagi. Co może się stać, gdy zatracimy możliwość określania co jest dobre, a co złe. Gdy nasza frustracja osiągnie apogeum....

książek: 426
grejfrutoowa | 2014-02-13
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 13 lutego 2014

Michał Cetnarowski to polski redaktor, pisarz i publicysta. Jest szefem działu literatura w „Nowej Fatastyce”. W 2009 roku wydał zbiór opowiadań „Labirynty”. W 2013 roku wyszła jego książka „I dusza moja” dzięki wydawnictwu Powergraph.
Wioleta zaczyna kolejny dzień w szkole. Jej przyjaciółki opowiadają o kolejnych seksualnych podbojach. Pierwsza lekcja mija szybko. Podczas drugiej dziewczyna nie wytrzymuje i wychodzi z klasy do łazienki na papierosa. W tym samym czasie jej ojciec wybiera się na rozmowę kwalifikacyjną. Od plajty własnej firmy jest bezrobotny. W innej części miasta policjant Rafał rozpoczyna służbę i ze zgorzknieniem wspomina czasu przed mundurem. Dziennikarz Adam i operator Darek wybierają się do kolejnej upadającej fabryki, by zrobić materiał. Nauczycielka w klasie Wiolety bije się z myślami, czy dobrze zrobiła zwalniając ją z lekcji i pozwalając wyjść do toalety. W tym momencie pada strzał. Ktoś wszedł do szkoły i postanowił urządzić masakrę. Nauczycielka Ewa...

zobacz kolejne z 241 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Powiązane treści
„Rozpad połowiczny“ - nowy audiobook w Storytel

W listopadzie minionego roku Storytel Polska ogłosiło konkurs na powieść audio w odcinkach. Szukali przede wszystkim dobrych historii - prozy obyczajowej, we współczesnych realiach, historii miłosnych i kryminałów. Właśnie ukazał się „Rozpad połowiczny” Patrycji Żurek. Audiobooka czyta Joanna Osyda.


więcej
Zanim zostałem pisarzem cz. 2

W czwartek prezentowaliśmy Wam wspomnienia Katarzyny Puzyńskiej, Pawła Majki i Vincenta V. Severskiego. Dzisiaj do tego grona dołączą, Łukasz Orbitowski, Remigiusz Mróz i Michał Cetnarowski - sprawdźcie, kto malował kubki, kto mył szyby w samochodach, a kto handlował na placu.


więcej
więcej powiązanych treści
zgłoś błąd zgłoś błąd