Drogie życie

Tłumaczenie: Agnieszka Kuc
Wydawnictwo: Wydawnictwo Literackie
6,75 (484 ocen i 97 opinii) Zobacz oceny
10
21
9
38
8
89
7
145
6
107
5
40
4
24
3
15
2
1
1
4
Darmowe dodatki Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Dear Life
data wydania
ISBN
9788308051139
liczba stron
408
słowa kluczowe
opowiadania, kanada
język
polski
dodała
Ag2S

Po doskonałym debiucie sprzed 45 lat, Wydawnictwo Literackie przedstawia polskim wielbicielom opowiadań Alice Munro najnowszy tom kanadyjskiej pisarki. Książka "Drogie życie" miała swoją światową premierę w listopadzie 2012 roku, a już w maju tego roku trafi do naszych księgarń. Scenerią dla prostych, czasami strasznych, innym razem ciepłych historii stały się tym razem miasteczka otaczające...

Po doskonałym debiucie sprzed 45 lat, Wydawnictwo Literackie przedstawia polskim wielbicielom opowiadań Alice Munro najnowszy tom kanadyjskiej pisarki. Książka "Drogie życie" miała swoją światową premierę w listopadzie 2012 roku, a już w maju tego roku trafi do naszych księgarń. Scenerią dla prostych, czasami strasznych, innym razem ciepłych historii stały się tym razem miasteczka otaczające kanadyjskie jezioro Huron. Los niemal wszystkich bohaterów determinują wydarzenia związane z II wojną światową.
Tom "Drogie życie" to Alice Munro w najlepszym wydaniu.

 

źródło opisu: Wydawnictwo Literackie, 2013

źródło okładki: www.wydawnictwoliterackie.pl

pokaż więcej

Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Oficjalna recenzja
Monika książek: 950

Munro o sobie i swoim życiu

Sięgając po Alice Munro możemy spodziewać się zbioru dobrze napisanych opowiadań, zadumanych nad życiem bohaterów, umiejscowienia akcji w małych miasteczkach lub wsiach Kanady, szczególnie regionu Ontario, gdzie bohaterowie kiedyś w swoim życiu docierają, choćby na chwilę, do Toronto. To wszystko można znaleźć w najnowszym zbiorze kanadyjskiej mistrzyni krótkich form. Z powodzeniem można więc powiedzieć, że Munro i tym razem nie zawodzi.

„Drogie życie” to zbiór czternastu opowiadań, które nie odbiegają atmosferą od innych historii powstałych spod pióra Munro. W tych krótkich formach czasem dzieje się mało, akcja jest zawieszona, a jednak właśnie pomiędzy tymi „cichymi” wersami tworzy się sedno całej opowieści. Stykamy się z powracającym motywem pociągów, które przenoszą ludzi z jednego miejsca na drugie, uosabiając jak gdyby przeznaczenie, są formą ucieczki oraz komunikacji. To w pociągu toczy się akcja pierwszego opowiadania „Dotrzeć do Japonii”, to pociąg przywozi bohaterkę drugiej historii „Amundsen” do miejscowości, gdzie w ośrodku dla chorych na gruźlicę ma rozpocząć pracę. Opowieść o Jaksonie szukającym swojego miejsca autorka zatytułowała po prostu „Pociąg”. Bohaterami są ludzie z małych miasteczek, często marzący o ucieczce i wyprowadzeniu się („Wyjechać z Maverley”). Losy bohaterów splatają się ze sobą na różne sposoby i oddziałują na siebie („Duma”, „Corrie”). Czytamy również smutne i wstrząsające historie, jak o szoku matki zmierzającej się z zagubieniem...

Sięgając po Alice Munro możemy spodziewać się zbioru dobrze napisanych opowiadań, zadumanych nad życiem bohaterów, umiejscowienia akcji w małych miasteczkach lub wsiach Kanady, szczególnie regionu Ontario, gdzie bohaterowie kiedyś w swoim życiu docierają, choćby na chwilę, do Toronto. To wszystko można znaleźć w najnowszym zbiorze kanadyjskiej mistrzyni krótkich form. Z powodzeniem można więc powiedzieć, że Munro i tym razem nie zawodzi.

„Drogie życie” to zbiór czternastu opowiadań, które nie odbiegają atmosferą od innych historii powstałych spod pióra Munro. W tych krótkich formach czasem dzieje się mało, akcja jest zawieszona, a jednak właśnie pomiędzy tymi „cichymi” wersami tworzy się sedno całej opowieści. Stykamy się z powracającym motywem pociągów, które przenoszą ludzi z jednego miejsca na drugie, uosabiając jak gdyby przeznaczenie, są formą ucieczki oraz komunikacji. To w pociągu toczy się akcja pierwszego opowiadania „Dotrzeć do Japonii”, to pociąg przywozi bohaterkę drugiej historii „Amundsen” do miejscowości, gdzie w ośrodku dla chorych na gruźlicę ma rozpocząć pracę. Opowieść o Jaksonie szukającym swojego miejsca autorka zatytułowała po prostu „Pociąg”. Bohaterami są ludzie z małych miasteczek, często marzący o ucieczce i wyprowadzeniu się („Wyjechać z Maverley”). Losy bohaterów splatają się ze sobą na różne sposoby i oddziałują na siebie („Duma”, „Corrie”). Czytamy również smutne i wstrząsające historie, jak o szoku matki zmierzającej się z zagubieniem dziecka w „Dotrzeć do Japonii”, czy utonięciem małej dziewczynki w najbardziej zatrważającym opowiadaniu „Żwir”. Zdarzają się również piękne opowiadania, jak „Dolly” – historia dwojga starszych osób, pewnych, że nic już ich wspaniałego w życiu nie czeka. Tymczasem do ich drzwi któregoś dnia puka tytułowa Dolly, dawno znana osoba, która nie tyle swoją osobą zmienia ich życie, co po prostu dodaje do niego nieco świeżości i nieprzewidywalności.

Ostatnie cztery opowiadania ze zbioru tworzą szczególną autobiograficzną całość. Poprzedzone notą od autorki, w której Munro wyznaje: To zupełnie odrębny zbiór utworów literackich, autobiograficznych, jeśli chodzi o sferę uczuć, ale niekoniecznie jeśli idzie o fakty. Podobne autobiograficzne echa czytelnik mógł poznać ze zbioru „Widok z Castle Rock”. W czterech ostatnich opowiadaniach z „Drogiego życia” pojawiają się nieodłączne motywy z dzieciństwa Alice Munro, dzieciństwa spędzonego na lisiej farmie, prowincji Kanady. Dotyczą one pierwszy zderzeń dziecka ze śmiercią, erotyzmem, chorobą. Są również pewnego rodzaju rozrachunkiem z samym życiem. W notce rozpoczynającej opowiadania Munro wyznaje: Wierzę, że te wspomnienia, pojawiające się w takiej formie po raz pierwszy i po raz ostatni – najbardziej mi bliskie – najwierniej oddają to, co chciałabym powiedzieć o sobie i swoim życiu.

Najnowszy zbiór opowiadań Alice Munro to swoisty list do samego życia. Nie jest skargą, a jednak wytyka wszelkie jego trudy. Ale uwydatnia też i szczęśliwe chwile, pełne zadowolenia momenty. Suche, szorstkie, refleksyjne, z przebłyskami radości – po prostu życie, którego jednak ze wszech miar warto strzec, którego z takim zapałem broni matka autorki w tytułowym opowiadaniu. Drogie życie.

Monika Samitowska-Adamczyk

pokaż więcej

Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (1516)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 3179
gwiazdka | 2015-05-02
Na półkach: Przeczytane, Rok 2015
Przeczytana: 02 maja 2015

Moje pierwsze spotkanie z twórczością Alice Munro więc jeszcze nie do końca sobie wyrobiłam zdanie. Przede wszystkim „Drogie życie to zbiór opowiadań, a wielokrotnie pisałam, że dla mnie ta forma jest po prostu za krótka, nie pozwala rozsmakować się w treści, bo następuje przerzutka tematyczna i wszystko trzeba zaczynać od nowa. A myślę, ze w przypadku Munro mogłabym polubić jej prozę. Tematyka nieskomplikowana, ot związki uczuciowe w pierwszej, a wspomnienia w drugiej części, ale sam przekaz, klimat bardzo mi się zaczynały podobać. Oczywiście zwróciłam uwagę na nietypowość związków dwojga ludzi, każde kolejne opowiadanie mówiło o skrajnych zachowaniach, ale czytało mi się dobrze, myślę, ze jeszcze do twórczości tej pani wrócę.

książek: 1559
deana | 2016-03-07
Na półkach: Przeczytane, 2016
Przeczytana: 05 marca 2016

Alice Munro to pisarka, która zauroczyła mnie zbiorem opowiadań ,,Dziewczęta i kobiety". Z tym większą więc przyjemnością sięgnęłam po ,,Drogie życie". W prawdzie wiedziałam czego mogę się spodziewać gdy tylko otworzę książkę ale i tak byłam zaskoczona i z każdą kolejną stroną coraz bardziej wchłonięta przez kolejne migawki.

Zbiór składa się z kilkunastu opowiadań, które, w przeciwieństwie do ,,Dziewcząt i kobiet" nie posiadają wspólnego bohatera. Każde z nich to oddzielna historia, oddzielne wspomnienie. Łączy je powracający motyw związków międzyludzkich - relacji między kochankami, rodzeństwem, małżeństwami czy rodzicami i dziećmi. Czasem są one bardzo bolesne, wstydliwe, uparcie skrywane, wynikają ze strachu czy źle pojętej dumy. Mogą być pozornie błahe ale równocześnie tkwić niczym zadra za skórą. Każde opowiadanie wysuwa na pierwszy plan jedno zdarzenie. Rozkłada je na czynniki pierwsze i doszukuje się przyczyny, która pozwala zrozumieć konsekwencje.

Czytałam ten tomik...

książek: 1360

Do tej pory za mistrza krótkich form prozatorskich uważałam Erica-Emmanuela Shmitta. Biorąc do ręki książkę autorstwa ubiegłorocznej noblistki, zastanawiałam się, czy uda jej się go zdetronizować. Dzisiaj sobie odpowiadam: chyba tak, chyba jej się udało.
Alice Munro w najwyżej kilkudziesięciostronicowych opowiadaniach dokonała tego, czego wielu autorom obszernych powieści nie udało się dokonać: tchnęła w swoich bohaterów życie. Nie są tylko papierowymi postaciami;są ludźmi z krwi i kości, ludźmi z problemami, ludźmi na pozór szczęśliwymi, ludźmi nawiedzanymi przez dziwne, obsesyjne myśli, ludźmi, którzy czasem nie umieją poradzić sobie sami ze sobą.
To wielka sztuka, napisać tak dobre opowiadania. Napisać tak wiele dobrych opowiadań. Bardzo podobało mi się to, że autorka nie uderza w banał i chociaż opisuje właściwie zwyczajne sceny z życia, które w zasadzie mogą przydarzyć się każdemu z nas, to jednak opisuje je w sposób niezwykły. Nie wpycha na na karty swojej książki sztucznych...

książek: 6799
allison | 2014-05-19
Na półkach: Ulubione, Przeczytane, Rok 2014
Przeczytana: 19 maja 2014

Przeczytałam te opowiadania z wielką przyjemnością i z ogromnymi emocjami - podobnie jak inne zbiory noblistki, która należy do moich ulubionych pisarek.

Alice Munro pokazuje tu zróżnicowanych bohaterów, zwłaszcza bohaterki. Postacie pochodzą z różnych środowisk, są w różnym wieku, mają inne zainteresowania, ale łączy je stosunek do życia - oczekiwanie na szczęście, nadzieja, która nie zawsze się spełnia, a także skrywane tajemnice, które często decydują o przyszłości i całym losie.

Tytułowe "Drogie życie" można różnie interpretować - jako kosztowne, bliskie sercu, szczególnie cenne, wymagające wyrzeczeń i poświęceń... Wynika to z tematycznej różnorodności opowiadań.

W zbiorze tym, tak jak i w innych tomach, autorka jawi się jako mistrzyni opisywania zwyczajnej z pozoru rzeczywistości, codzienności, która nieraz graniczy z monotonią, ale pod piórem pisarki staje się urzekającą historią, od której czytelnik nie potrafi się oderwać.
Specyficzny jest też nastrój opowiadań -...

książek: 1895
keys | 2013-11-19
Na półkach: Przeczytane, Ulubione
Przeczytana: 19 listopada 2013

Kolejne, cudowne, nieprzewidywalne opowiadania tegorocznej noblistki.
Alice Munro raczy nas wspaniałą ucztą duchową, pełną wrażeń, często niedopowiedzeń, bogatą w emocje i uczucia.

"Drogie życie" to opowiadania dotyczące związków i namiętności międzyludzkich oraz pokrętnych ścieżek, którymi prowadzi nas życie.
Jest tutaj wszystko z czym boryka się człowiek od zarania dziejów. Ponadto są bardzo nostalgiczne i wspomnieniowe.
Mają w sobie wiele smutku, ale nie wszystkie, proszę się nie zrażać, bo to smutek pozytywny.
Dlatego spokojnie można je czytać w jesienne wieczory.
Wkraczają ostro w naszą podświadomość i pozostają na długo.
Do tego zachwycająca, przepiękna okładka, która wzbudza cały czas mój zachwyt.
A to cytaty, którym nie mogłam się oprzeć aby ich nie przytoczyć : " Życie przygląda się w skupieniu z wielu niewidocznych punktów i wyciąga wnioski..." (str. 232).
" Najgorsze są tak naprawdę te kłamstwa, które tworzymy i uparcie powtarzamy, żeby ukryć gorycz, jaka w nas tkwi i...

książek: 693
chiara | 2013-10-11
Przeczytana: 10 października 2013

Przyjemnie napisać, że właśnie przeczytałam zbiór opowiadań laureatki nagrody Nobla. Alice Munro oświadczyła, że "Drogie życie" to jej ostatnia książka. Mam nadzieję, że zmieni zdanie. Cztery finałowe teksty nie są opowiadaniami, Munro napisała je o sobie, o swym dzieciństwie, dorastaniu i dorosłym życiu. W zasadzie nic nas nie zaskakuje, o wszystkim już wiemy z wcześniejszych jej książek, o oschłej matce, na której pogrzeb nie pojechała, o dobrych relacjach z ojcem (pomimo otrzymywanego od niego lania) i o tym, że przerosła swe otoczenie zdobywając wykształcenie i robiąc karierę.

książek: 1899
Piotr | 2013-06-09
Na półkach: Ulubione, Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 09 czerwca 2013

"Drogie życie" namieszało w mojej głowie. Oj, namieszało. Od dawna czekałem na bliższe spotkanie z panią Munro i nie żałuję żadnej minuty, ani sekundy z tego czasu. Każde opowiadanie, a jest ich w sumie czternaście zawiera potężny ładunek ludzkich losów. Autorka przenosi nas do Kanady, kraju będącego jej ojczyzną. Autorka nie potrzebuje szybkiej akcji, aby zachwycić czytelnika. Opowiada niespiesznie, ale z wielkim przekonaniem i w swoje słowa wkłada wiele uczucia. Nie będę tutaj streszczał każdego opowiadania z osobna, gdyż na ten temat można przeczytać na innych stronach. Opowiadania są nostalgiczne, czasami bardzo smutne i może się wydawać prowadzące do nieuchronnej tragedii. Każde z osobna jest ludzką historią zamkniętą w kapsule przeszłego czasu, który jest warta zapamiętania. Alice Munro funduje nam wariacje z życia, w których wydobywa to co jest naprawdę ważne. Prawdziwą sztuką jest napisanie opowiadań, które na kilkunastu stronach przewyższają wartością to, co inni autorzy...

książek: 697

Kolejna Munro i kolejne rozczarowanie . Właściwie to nawet nie rozczarowanie , bo przecież niczego więcej się po tej książce nie spodziewałam . Zarzekam się już od jakiegoś czasu , że tej autorce już podziękuję i nie będę się męczyć . Bo czytanie jej książek to męka , a nie przyjemność . Przeczytałam już jej piątą pozycję i w sumie nie wiem zupełnie , czy z pięciu mogłabym sklecić chociaż jedną z tymi opowiadaniami które ewentualnie trochę mnie zainteresowały . W przypadku tego egzemplarza również podobały mi się dwa opowiadania na czternaście . Właściwie trudno nawet rzec że mi się podobały , bardziej przy prawdzie będę kiedy powiem , że dwa mnie zainteresowały . Były to opowiadania : '' Wyjechać z Maverley '' , to dość ciekawe opowiadanie , właściwie rozbudowane , a postacie mają więcej niż jeden wymiar i naprawdę byłam ciekawa jak zakończy się ta historia . Drugie opowiadanie to : opowiadanie dziewiąte w kolejności o tytule '' Nieopodal jeziora '' . Opowiadanie niemal bardzo...

książek: 610
Jeżynka | 2016-05-06
Przeczytana: 05 maja 2016

Przyznam że ręka mi zadrżała kiedy stawiałam tak niską ocenę noblistce ale zawsze jestem szczera w swoich recenzjach i mam odwagę powiedzieć że coś mi się nie podoba mimo iż według innych powinno zachwycać.
Estetyka Alice Munro: jej prosty język, brak rozbudowanej fabuły i poczucie że zostałam wrzucona na chwile do czyjegoś życia które tak naprawdę niczym mnie nie zadziwia, nie wzrusza, nie przykuwa uwagi sprawiło iż książkę po pierwszych dwóch opowiadaniach czytałam z poczucia obowiązku i brakiem nadziei że jednak następna historia choć trochę mnie zainteresuje.

"Drogie życie" to 14 opowiadań noblistki których akcja rozgrywa się w małych kanadyjskich miasteczkach. Trudno jednak umiejscowić ja jakoś w czasie bo jak udało mi się wydedukować część z nich dzieje się tuż po wojnie a część zdecydowanie później. To nie są historia uniwersalne ale mocno osadzone w pewnych konwenansach czasów o których opowiadają więc bez takich wskazówek "czasowych" trudno było w pełni wczuć...

książek: 3167
jjon | 2013-07-17
Na półkach: Przeczytane, Własne, 2013
Przeczytana: 25 czerwca 2013

Gdybym miała decydujący głos wśród osób przyznających Nagrodę Nobla, to Alice Munro niewątpliwie by ją dostała. Ta kanadyjska pisarka to prawdziwa mistrzyni w pisaniu opowiadań.

Opowiadania Munro zdają się zawierać niesamowicie dużo szczegółów. Przez cały czas towarzyszyło mi zadziwienie nad tym, jak to możliwe, że na kilkunastu stronach można tak wiarygodnie i szczegółowo przedstawić wewnętrzne odczucia bohaterów i zbudować emocje.

Bohaterowie opowiadań Munro to zwykli ludzie, wśród których niejeden czytelnik odkryje wiele swoich cech, rozterek, problemów, odczuć. W każdym z nich jest coś, co każe czytelnikowi zatrzymać się na chwilę zastanowienia. Każde z nich zakończone jest w taki sposób, że można sobie dopowiedzieć swój własny dalszy ciąg. Pozostawienie takiej możliwości bardzo mi się podoba. Dzięki temu te opowiadania wcale tak szybko się nie kończą, ale trwają w czytelniku jeszcze przez jakiś czas po przeczytaniu.

Nie podoba mi się tylko jedno – ten zbiór opowiadań jest...

zobacz kolejne z 1506 
Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Powiązane treści
Jutro wręczenie literackiej Nagrody Nobla

Tradycyjnie już 10 grudnia, w rocznicę śmierci fundatora Alfreda Nobla, nastąpi uroczyste wręczenie Literackiej Nagrody Nobla. W tym roku tytułem wyróżniono kanadyjską pisarkę Alice Munro, która niestety nie odbierze nagrody osobiście.


więcej
Literacka Nagroda Nobla dla Alice Munro

Komitet Noblowski docenił mistrzynię krótkich form prozatorskich, nazywaną przez krytyków kanadyjskim Czechowem. Munro zdobyła już niejedną literacką nagrodę, a co najciekawsze w tym roku zadeklarowała, że nie chce już więcej pisać.

 


więcej
więcej powiązanych treści
zgłoś błąd zgłoś błąd