Allegro - kampania grudzień kat. romans

Dziwne losy Jane Eyre

Tłumaczenie: Teresa Świderska
Seria: Najpiękniejsze Romanse
Wydawnictwo: Graffiti
7,82 (7458 ocen i 599 opinii) Zobacz oceny
10
1 144
9
1 418
8
1 765
7
1 959
6
662
5
364
4
69
3
61
2
7
1
9
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
8373370269
liczba stron
484
język
polski
dodała
Monika W

Najsłynniejsza powieść Charlotte Brontë, która przyniosła jej międzynarodową sławę. Brontë opowiada historię młodej dziewczyny, która po stracie obojga rodziców, trafia do domu brata swojej matki. Nie potrafi jednak obudzić uczuć u ciotki, która – gdy tylko nadarza się okazja – pozbywa się dziewczynki, wysyłając ją do szkoły dla sierot, słynącej z surowego rygoru. Jane daje sobie jednak radę,...

Najsłynniejsza powieść Charlotte Brontë, która przyniosła jej międzynarodową sławę.

Brontë opowiada historię młodej dziewczyny, która po stracie obojga rodziców, trafia do domu brata swojej matki. Nie potrafi jednak obudzić uczuć u ciotki, która – gdy tylko nadarza się okazja – pozbywa się dziewczynki, wysyłając ją do szkoły dla sierot, słynącej z surowego rygoru. Jane daje sobie jednak radę, zdobywa wykształcenie i wreszcie znajduje pracę jako guwernantka, w domu Edwarda Rochestera, samotnie wychowującego przysposobioną córkę. Wydawałoby się, że tu wreszcie znajdzie prawdziwe szczęście. Jednak los upomni się zadośćuczynienia za winy z przeszłości jej ukochanego pana. Jane nocą ucieka szukać swojej własnej drogi…

 

źródło opisu: http://lubimyczytac.pl/ksiazka/190537/jane-eyre-autobiografia

źródło okładki: zdjęcie autorskie

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (17347)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 616
Aria | 2010-08-12
Przeczytana: 04 stycznia 2010

Myszkowałam pewnego wieczoru tuż przed sylwestrem u mamy w biblioteczce.
- Co to za książka?
- To piękna opowieść o wielkiej miłości.
Skrzywiłam się lekko i już chciałam odstawić wyjęty tom na półkę, bo przecież nie będę czytać romansidła, gdy tytuł wydał mi się nagle bardzo znajomy.
No tak! „Jane Eyre" - klasyka światowa...
Przejrzę ją sobie, postanowiłam, z dziesięć stron przeczytać mogę.
Oderwałam się od książki, gdy została ona otwarta na stronie setnej...

...

„Dziwne Losy Jane Eyre". Doprawdy, czemu Polsce tak właśnie nazwano tę książkę? Losy bohaterki nie są dziwne. Nie! Są piękne, niesamowite, a także tragiczne... Ale czy dziwne?

Jane Eyre jest bohaterką idealną. Oddana Bogu i ludziom, postępująca zawsze tak, jak należy... Nie lubię idealnych bohaterów, są dla mnie sztuczni. Ale nie Jane. Jej życiowa postawa nie była sztuczna, bo wraz z nią, dzięki tej książce, przeszłam przez jej dzieciństwo i czasy młodości. Widziałam, jak los wykuwa jej duszę. I wyszła doprawdy...

książek: 6139

Nienawidzę Edwarda Rochestera!:) mimo tego, że rozumiem jego tragedię, rozumiem motywy i uczucia.

Wszyscy żyjemy według pewnych zasad i norm społecznych. Z jednymi prawami zgadzamy się, inne nam ciążą, inne łamiemy lub też uważamy za błędne. Jednak wszystkie zasady moralne, także społeczne np. związane z małżeństwem, rozwodem, posiadaniem dzieci, w gruncie rzeczy bardziej chronią ludzi, niż im szkodzą. Oczywiste jest też, że czasy się zmieniają. Ale to, co chciał zrobić Edward – uważam za okrutne – nawet w dzisiejszych czasach. A w XIX wieku było to zachowanie, które równało się wykluczeniu ze społeczeństwa – dla Jane oczywiście, nie dla niego!

Po wyrażeniu mojego oburzenia – zdałam sobie sprawę z fenomenu tej powieści i autorki, która stworzyła bohaterów, którzy ożyli w mojej wyobraźni. Głównego bohatera oceniłam jak żywego człowieka! – bo był tak strasznie prawdziwy, a jego zachowanie było tak grzeszne, tak złe, tak bardzo ludzkie!

Mało jest powieści, które tak bardzo...

książek: 969
Mollinka_90 | 2018-10-05
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 05 października 2018

Uważam się za miłośniczkę sióstr Bronte, ich wspaniałej legendy i twórczości, a jako taka osoba powinnam pewnie bezkrytycznie podejść do każdego dzieła, jakie wyszło spod ich piór. Jednak w stosunku do "Dziwnych losów Jane Eyre" przemóc się nie mogłam i trochę mankamentów (od razu zastrzegam fabularnych) dostrzegłam. Po powieści, którą zalicza się do klasyki romansu, oczekiwałam nieco więcej. Sądziłam, że autorka czymś mnie zaskoczy, a tymczasem dość przewidywalne były te dziwne losy tytułowej bohaterki. Jednak warstwa językowa to majstersztyk. Ponadto filozoficzne przemyślenia, z pogranicza teologii znacząco podnoszą wartość tego literackiego dzieła.

Sama historia nie tchnie oryginalnością. Oto Jane Eyre w wieku lat 10 traci równocześnie matkę i ojca, a nie posiadając bliższych krewnych, zostaje wzięta przez stryja, pana Reeda i jego żonę. Niestety, pan Reed też umiera, a wujenka ani myśli chować obcej dziewczyny pod swoim dachem, mając na utrzymaniu syna i dwie córki. Tylko...

książek: 1437
Dominka1 | 2014-02-03

Powieść „Dziwne losy Jane Eyre” autorstwa Charlotte Bronte należy do klasyki literatury. Z takimi utworami jest tak, że kiedy zabierasz się do ich czytania masz już pewne skojarzenia i nastawienie.
Ja zaczynałam swoje spotkanie z Jane od przekonania ,że oto przede mną historia biednej niewinnej dziewczyny , od dziecka okrutnie doświadczonej przez los i jej wielkiej , romantycznej miłości . Dodatkowo spodziewałam się klimatu szaleństwa , ogromnych emocji , gotyckości-uogólniając nastroju, którym przesycona była książka siostry Charlotte, Emily-„Wichrowe wzgórza”. Jak wyglądała konfrontacja moich oczekiwań z rzeczywistością?
Pierwsze czym książka urzeka to styl .Nienaganny język i niezwykła lekkość , z jaką Charlotte władała piórem to niezaprzeczalny atut tej powieści. Pierwszym zaskoczeniem dla mnie była postać Jane.
Dziewczyna nie miała lekkiego życia. Rodzice wcześnie zmarli a tytułowa bohaterka wychowywana była przez ciotkę ,która jej nie cierpiała...

książek: 978

Pierwsze dziesięć lat swojego życia Jane spędziła u wujenki Reed. Jej rodzice zmarli, gdy była niemowlakiem, a wuj zaopiekował się biedną sierotką. Była jego ulubienicą, dlatego po jego śmierci została skazana z zazdrość na przemoc od reszty rodziny. Po tych latach charakter jej się wyostrzył i cóż... niegrzeczne dzieci lądują w szkole z internatem.
Spędziła w niej 8 lat. 6 jako wychowanka, 2 jako nauczycielka. Ale panna Eyre z ambicjami została guwernantką w Thornfield Hall, a tam służyła panu Rochesterowi i jego podopiecznej.
Na tym koniec wprowadzenia, gdyż pojawia się pierwsze męskie imię. I... po pierwsze sama epoka już nas naprowadza na pewne spostrzeżenia, po drugie: nieodzowny kobiecy instynkt (można też spojrzeć na niektóre okładki), ale wracając do tematu: Charlotte oczywiście musiała wymyślić intrygę tak doskonałą, że w dzień ślubu wszystko musiało się zniszczyć. Gdy Jane zaczyna już nowe życie, kolejne BUM! Ależ ja byłam wściekła, tylko kobieta mogła sobie na to...

książek: 2643
onika | 2017-09-04
Przeczytana: sierpień 2017

„Dziwne losy Jane Eyre” to po prostu rewelacyjna powieść. A twierdzę tak dlatego, że znajomość kilku jej ekranizacji nie zepsuła mi wcale lektury, przeciwnie – tym bardziej mogłam podziwiać kunszt pisarski Charlotte’y Brontë. Podoba mi się zwłaszcza ta pierwszoosobowa narracja i bezpośrednie zwroty do czytelnika – Jane chce się podzielić swoją historią, chce być wysłuchana i chce, by ten, do którego kieruje swą opowieść , pojął ją całkowicie. Dlatego tak ważne są tu opisy budujące nastrój pewnego niepokoju, momentami grozy. Nie, nie takiej grozy z horrorów, raczej grozy wynikającej z faktu, że coś wisi w powietrzu, jednak nie wiadomo, z której strony padnie cios.

Jakże wyraziści są bohaterowie powieści, z jaką skrupulatnością skonstruowani. Ta Jane, która jest jak wartki potok skuty lodem konwenansów i wychowania. Niby spokojna, opanowana, cierpliwa, a przecież w tym wątłym ciałku mieści się bardzo namiętna i odważna dusza. Dziwna dziewczynka, dręczona przez ciotkę, pilna...

książek: 1645

Opinia zaznaczona jako spoiler. Pokaż ją.

Kto by pomyślał, że w 1847 roku mogła zostać wydana tak porywająca powieść. Przynajmniej ja kiedyś tak myślałam, wydawało mi się, że książki Brontë czy Austen to starocie i na pewno mi się nie spodobają. Głupia byłam, nie ma co. Dobrze, że w końcu się ocknęłam, bo nigdy bym nie poznała tej może i dziwnej, ale przede wszystkim bardzo interesującej historii dziewczyny, zwanej Jane Eyre.

Wydawałoby się, że nie można wymyślić nic zaskakującego w klasycznym motywie miłości guwernantki do swojego pana, w końcu to motyw tak oklepany, że z zamkniętymi oczami można przewidywać każdy kolejny ruch bohaterów. Gdybym się na to porwała w przypadku tej książki, to pewnie byłaby ze mnie taka wróżka, jak z pana Rochestera Cyganka.
Od samego początku historia Jane wciągnęła mnie tak, że ciężko mi było się oderwać. Przeżywałam razem z nią pobyt u ciotki Reed, wygnanie do Lowood, wyjazd do Thorfield Hall oraz każde późniejsze wydarzenie. Nie nudziłam się ani chwili, ani razu nie wywróciłam oczu...

książek: 0
| 2010-09-28
Przeczytana: 01 września 2010

Nikt już nie pisze takich romansów. Romansów, które kojarzą się w sposób dobry, a nie tandetny. Takich, z którymi dorastamy i robimy się mądrzejsi, bardziej doświadczeni. Moim zdaniem skarb literatury światowej. Anglia może być dumna!

książek: 2138
Marta | 2013-09-19
Przeczytana: 11 września 2013

Droga Charlotte,
w pierwszych słowach mego listu pragnę przeprosić, że kiedykolwiek zwątpiłam w Twój talent literacki. Niesłusznie zarzuciłaś mi, że przedkładam książki napisane przez mężczyzn nad te, których autorkami są kobiety. Poczułam się urażona, ale rozumiem Twoje wzburzenie. Nie powinnyśmy rozstawać się w gniewie. Jeszcze raz proszę o wybaczenie.
Serdecznie dziękuje Ci za jeden z pierwszych egzemplarzy Twojej najnowszej powieści. Przeczytałam ją z wypiekami na twarzy i postanowiłam Ci o tym jak najszybciej napisać. Doskonale udało Ci się uchwycić ten najtrudniejszy kawałek życia. Każdy człowiek pragnie szczęścia, miłości, przyjaźni, akceptacji, niezależnie od czasów i okoliczności w jakich przyszło mu żyć. Ze wzruszeniem śledziłam losy Jane Eyre. Idealnie ukazałaś jej emocje, a forma autobiografii okazała się godnym podziwu posunięciem. Razem z panną Eyre szczerze nienawidziłam wujenki Reed, czułam przejmujący chłód panujący w klasach szkoły w Lowood, płakałam po śmierci...

książek: 564
Wicca | 2013-04-02
Przeczytana: 02 kwietnia 2013

Dzieło DZIWNE LOSY JANE EYRE jest jednym z tych dzieł które zapadają w pamięć i stanowią przykład niemal komplentości sztuki na który składają sie wyobraźnia autora, klimat czasów i miejsca, oryginalność postaci oraz niepowtrzalność ludzkich uczuć i człowieka jako stworzenia obdarzonego nimi. Gdy to wszystko zostanie jeszcze bardzo interesująco opisane dzięki bardzo dobremu warsztatowi autorki powstać musi właśnie dzieło niezwykłe.

Znamy przysłowie "co dwie głowy to nie jedna" które każe nam spodziewać się wyniku działania, pracy lepszego niż w sytuacji gdy absorbuje jedną tylko osobę. I aż się samo narzuca pytanie czy autorka jest faktycznie jedyną twórczynią owej powieści, czy też jej proces powstawania był konsultowany, wspomagany pomysłami pozostałych znanych sióstr. Tego nie dowiemy się nigdy. Niemniej książka jak pisałam łączy płynnie kilka bardzo ważnych dla sukcesu lektury elementów, co nie zawsze ma miejsce.

Lektura owej powieści to nie tylko losy bohaterów. To...

zobacz kolejne z 17337 
Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Powiązane treści
„Zabić drozda” najważniejszą powieścią dla Amerykanów

„Zabić drozda” głosami ponad 4 milionów Amerykanów zostało wybrane najważniejszą powieścią w trwającym pół roku głosowaniu The Great American Read. Powieść prowadziła od pierwszego tygodnia i wygrała w prawie wszystkich stanach.

 


więcej
Emily Brontë – autorka jednej powieści

Nie ma chyba na świecie czytelnika, który nie słyszałby o „Wichrowych Wzgórzach”. Powieść autorstwa jednej z sióstr Brontë była wielokrotnie przenoszona na ekran. Z okazji dwusetnej rocznicy urodzin Emily Brontë, postanowiliśmy przypomnieć Wam te najważniejsze ekranizacje.


więcej
więcej powiązanych treści
zgłoś błąd zgłoś błąd