Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Jak oddech

Wydawnictwo: Prószyński i S-ka
7,12 (472 ocen i 112 opinii) Zobacz oceny
10
38
9
59
8
88
7
124
6
103
5
34
4
17
3
5
2
3
1
1
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788378394884
liczba stron
344
język
polski
dodała
Ag2S

Jasmin i Staszek obiecali sobie jeszcze w dzieciństwie, że kiedyś się pobiorą. Jako nastolatki zostali parą, a po ukończeniu szkoły średniej, postanowili razem zamieszkać. Kilka dni później Staszek znika... Pełna ciepła opowieść o miłości i przyjaźni zmienia się w mroczną historię, w której przeczucia i świat pozamaterialny okazują się równie ważne, jak codzienność. Policja, rodzina i Jasmin...

Jasmin i Staszek obiecali sobie jeszcze w dzieciństwie, że kiedyś się pobiorą. Jako nastolatki zostali parą, a po ukończeniu szkoły średniej, postanowili razem zamieszkać. Kilka dni później Staszek znika...

Pełna ciepła opowieść o miłości i przyjaźni zmienia się w mroczną historię, w której przeczucia i świat pozamaterialny okazują się równie ważne, jak codzienność. Policja, rodzina i Jasmin – wszyscy szukają Staszka na swój własny sposób. Policja porusza się podrzuconym jej tropem: wstrząsającą fotografią chłopaka. Rodzina Staszka szuka odpowiedzi w przeszłości i zdarzeniach mogących mieć wpływ na zniknięcie. Natomiast Jasmin dociera o wiele dalej niż do rozwikłania tajemnicy. Otwiera się przed nią świat, w którym wszystko jest możliwe, gdzie czas można dowolnie naginać, a miłość nie ma końca.

 

źródło opisu: http://www.proszynski.pl/

źródło okładki: http://www.proszynski.pl/Jak_oddech-p-31862-1-30-.html

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 5374
Mako | 2014-12-13
Na półkach: Z biblioteki
Przeczytana: 07 grudnia 2014

Książka smutna jak ostatnie tchnienie lata, skropione łzami jesieni. Narracja w drugiej osobie daje poczucie wejścia w intymny świat dwojga ludzi, wytwarzając dystans pomiędzy czytelnikiem a narratorką, w tym dziwnym trójkącie czytelnik-narrator-zaginiony bohater. Ten zabieg stylistyczny przeszkadzał mi w momentach, kiedy narratorka opisywała wewnętrzne przeżycia innych. To chyba pułapka narracji w drugiej osobie, że opis przeżyć innych osób traci na wiarygodności.
Krótkie rozdziały przeskakujące w czasie kojarzyły mi się albumem z fotografiami, gdzie poszczególne zdjęcia rządzą kolejnością naszych wspomnień. Styl pełen liryzmu oddaje wewnętrzne przeżycia narratorki, jednocześnie nie nazywając pewnych uczuć wprost. Niestety momentami ten liryzm był dla mnie nierówny. Czasem pasował idealnie, czasem zgrzytał niczym piasek w zębach. To chyba wada manier stylistycznych po kursach kreatywnego pisania, a nie będących naturalnym "darem".
Niezależnie od tych uwag książka jest warta przejrzenia, szczególnie polecam osobom lubiącym twórczość młodych polskich pisarek, myślę że ta pozycja pozytywnie wyróżnia się spośród nich.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Wiek cudów

Zupełnie nie spodziewałam się, jaka będzie ta historia. Opowieść wciągnęła mnie w zasadzie od pierwszego zdania, aż dobrnęłam do końca. Polecam bardzo...

zgłoś błąd zgłoś błąd