Wyznaję

Tłumaczenie: Anna Sawicka
Wydawnictwo: Marginesy
6,88 (17 ocen i 4 opinie) Zobacz oceny
10
2
9
3
8
5
7
1
6
0
5
1
4
4
3
0
2
1
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Jo confesso
data wydania
ISBN
9788363656249
liczba stron
768
słowa kluczowe
powieść, historia
kategoria
historyczna
język
polski
dodała
Marta

Wielka powieść europejska”, „przełom w literaturze”, „powieść-katedra o idealnych proporcjach i epickim, pełnym kunsztownych detali wykonaniu”, „książka, która przeżyje nas wszystkich”. Wyznaję zachwyca czytelników i krytyków. Tę książkę czyta niemal cała Europa! To trzymające w napięciu do ostatniej strony wyznanie miłosne i spowiedź człowieka starającego się przeniknąć istotę zła – w...

Wielka powieść europejska”, „przełom w literaturze”, „powieść-katedra o idealnych proporcjach i epickim, pełnym kunsztownych detali wykonaniu”, „książka, która przeżyje nas wszystkich”.
Wyznaję zachwyca czytelników i krytyków. Tę książkę czyta niemal cała Europa!

To trzymające w napięciu do ostatniej strony wyznanie miłosne i spowiedź człowieka starającego się przeniknąć istotę zła – w świecie i sobie samym. Historia chłopca dorastającego samotnie wśród książek, który musi zmierzyć się z rodzinnymi tajemnicami. Za sprawą osiemnastowiecznych skrzypiec zagłębia się w mroki dziejów hiszpańskiej inkwizycji i piekła dwudziestowiecznej Europy.

Cabre, którego pasją jest muzyka, skomponował tę powieść jak symfonię, z częstymi zmianami nastroju, tempa i głosu narracji. Bogactwo wątków, postaci, pomysłów literackich oszałamia i wzbudza zachwyt.

 

źródło opisu: http://marginesy.com.pl/www_facebook_com_wydawnictwomarginesy661.html

źródło okładki: http://marginesy.com.pl/zapowiedzi.html

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
    Obecnie jeszcze nie ma dyskusji powiązanych z tą książką.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (11630)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 3056
Gosia | 2014-02-14
Na półkach: Przeczytane, 2014
Przeczytana: 14 lutego 2014

Można powiedzieć, że Jaume Cabre stworzył powieść monumentalną. Zawiera w sobie tyle historii i porusza tyle tematów, że starczyłoby na kilka powieści. Ta mnogość plus specyficzny sposób narracji sprawia, że nie da się przeczytać tej książki bez pewnej dozy wysiłku i skupienia. Już od pierwszych stron autor rzuca czytelnika na głęboką wodę, gdy narracja przeskakuje od jednego do drugiego wątku, przechodząc bez ostrzeżenia między historią a współczesnością. To wszystko może sprawić, że czytelnik czuje się zagubiony. W końcu jednak główne wątki się łączą i prowadzą do wyjaśnienia w zakończeniu powieści.
Powieść opisuje życie Adriana Ardevola, pisarza, filozofa, kolekcjonera, muzyka, jego przyjaźnie, miłości do kobiety, do książek i muzyki. Motywem przewodnim i osnową całej historii są skrzypce, które wytworzone w średniowieczu przez wiele lat zyskują na wartości, stając się przyczyną zachłanności i wyrządzanego z tego powodu zła.
"Wyznaję" ma również inny wymiar. To swego...

książek: 6867
allison | 2013-03-01
Przeczytana: 01 marca 2013

Wielki PODZIW i ZACHWYT - to dominujące odczucia, jakie towarzyszyły mi podczas lektury tej monumentalnej powieści. Z czystym sumieniem uznaję ją za arcydzieło i teraz czekam niecierpliwie na kolejne tłumaczenie książek autora.

Trudno w jednym zdaniu wyjaśnić, o czym jest powieść J. Cabre. Wielość wątków i tematów sprawia, że trzeba czytać "Wyznaję" w skupieniu. Pierwsze sto stron może wprawić czytelnika w zdumienie, gdyż pojawiają się na nich pozornie oderwane od siebie opowieści, oddalone w czasie i przestrzeni. Domyślamy się jednak, że w pewnym momencie znajdą one wspólny mianownik i faktycznie tak się dzieje, chociaż na wyjaśnienie niektórych zagadek trzeba poczekać niemal do ostatnich stron.

Dla mnie to przede wszystkim napisana z ogromnym rozmachem historia przyjaźni, miłości i wielkich pasji, które potrafią bardzo zdominować życie, stając się albo siłą ocalającą, albo (niestety znacznie częściej) działając destrukcyjnie na pasjonata, jego otoczenie, a nawet obcych,...

książek: 1959
Basia_ | 2013-04-01
Na półkach: Przeczytane

Przyznam , że powieść ta mocno mną wstrząsnęła. Jeszcze długo po jej przeczytaniu pozostawała w moich myślach i wiem , że na długo tam zostanie.
Jest to książka inna od wszystkich , które do tej pory przeczytałam. Trzeba czytać ją w skupieniu , gdyż jedne wątki szybko przechodzą w inne.Jedna historia przeplata się z innymi nowymi zdarzeniami , które jak się okazuje łączą się w jedną całość.
Pomimo wielowątkowości , powieść czytało mi się bardzo dobrze i z wielkim zainteresowaniem.

Koniecznie trzeba ją przeczytać , bo jest warta uwagi !!!

książek: 419
Łokieć_Pana_D | 2016-03-20
Na półkach: Przeczytane

Brnąłem jak z garbem. Kilka historii: różny czas i miejsce. Średniowiecze, Druga Światowa, dziś. Łączone przez skrzypce - symbolicznie. Łączone przez zło człowieka. Już dosłownie.
Książkę oplatają nici. Niezbędne, by mnogość myśli przed chaosem ratować. Nić przyjaźni. Szorstkiej, męskiej. Nić zbrodni - o to cały kokon splątany. Nić zemsty. Zimnej rodziny nić.
Dziadek mój szył. Garnitury i mundury. Za Hitlera dla Niemca, za Stalina dla Ruska. Za Gierka dla połowy osiedla. Wtedy gajerek zamawiano. Był perfekcyjny. Mówiłem: "dziadek, jesteś genialny! Tylu idzie do Ciebie" A on: "Nie genialny. Tylko dobry rzemieślnik".
Dobry jest z Cabre rzemieślnik. Z precyzją mistrza literacką nicią operuje. Nawet gdy brakuje błysku genialnego - wciąż jest świetnie skrojone. Tylko i aż tyle.

książek: 534
Marcin | 2016-01-13
Na półkach: Przeczytane, Posiadam, 2016
Przeczytana: 13 stycznia 2016

Dziwna książka, niby wszystko podane na tacy, ale jednak trzeba sie pilnować żeby sie nie zgubić. dość częste przeskoki miedzy różnymi historiami, które łączą sie w główym wątku Adriana. Smutne zakończenie, chciałoby sie żeby wszystkie książki kończyły sie dobrze.
Generallnie polecam, mimo dużej objętości nie nuży, a w niektórych momentach nawet bardzo wciąga..

książek: 886
darkangel | 2013-04-13
Przeczytana: 13 kwietnia 2013

Powieść skłaniająca czytelnika do refleksji. Poruszająca problemy miłości, lojalności wobec rodziny i innych ludzi, a także cierpienia człowieka zwłaszcza w obozach zagłady w czasach II wojny światowej. Bardzo dużo wątków i postaci dlatego wolno się ją czyta. Jednakże jest w niej to "coś" co wciąga czytelnika i przybliża do ostatniej kartki z coraz wiekszym zachwytem.

książek: 435
czytający | 2013-06-01
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 01 czerwca 2013

Zaczynając czytać książkę "Wyznaję" Jaume Cabre przez kilkanaście pierwszych stron obawiałem się czy się nie zagubię pośród niezliczonych postaci które potrafiły się przewijać na tylko jednej stronie. W dodatku narracja ulegała ciągłym zmianom a częsty brak znaków interpunkcji powodował dalszy zamęt w głowie. To poczucie zagubienia było obecne jednak tylko chwilowo. W dalszej części tego dzieła nauczyłem się sam rozdzielać zdania i oddzielać splątane jeden z drugim wątki. Po prostu posiadłem umiejętność czytania tej powieści.

"Wyznaję" to książka bardzo trudna, nie tylko ze względu na jej tekst ale też na dręczące ją wątpliwości moralne czy filozoficzne rozważania o naturze zła.

Powieść opisuje życie Adriana Ardevola, pisarza, filozofa, ateisty, po części również muzyka, człowieka który próbuje zbadać zło tego świata. Jednym z wiodących tematów są losy skrzypiec Storoniego. Bardzo lubię muzykę klasyczną więc ten wątek bardzo mnie poruszył i często próbowałem wyobrazić sobie...

książek: 1513
vandenesse | 2013-04-11
Na półkach: Przeczytane, 2013, E-booki
Przeczytana: 11 kwietnia 2013

Genialna struktura – tak. Niezwykła narracja – tak. Mam jednak niejasne wrażenie niedosytu i lekkiego wystrychnięcia. Spodziewałam się, że naczelnym tematem będzie struktura zła i jego nieustanna obecność w każdym przejawie naszego życia. I owszem – autor przedstawia okrucieństwo tkwiące w ludzkiej naturze… ale robi to zbyt powierzchownie. Brakowało mi tego „czegoś” co sprawia, że człowieka poraża... że nie można przełknąć śliny bo w gardle staje właśnie całe zło świata. Zło to jeden z bohaterów tej monumentalnej powieści i dla mnie to przepiękna historia ale jednak historia głównie o miłości i przyjaźni.
Co zachwyca? Fenomenalna narracja (pierwszoosobowa miesza się z trzecioosobową w obrębie jednego zdania), przeplatające się wątki. Pierwsze kilkanaście stron wydają się być jednym wielkim chaosem – potem człowiek zaczyna ogarniać o co chodzi i jest już tylko lepiej. I właśnie dla tego niezwykłego eksperymentu literackiego warto poznać tą książkę.

książek: 4195
Kaklucha | 2013-02-25
Przeczytana: 24 lutego 2013

Dawno już nie zdarzyło mi się, żeby książka tak bez reszty mnie wciągnęła.
To nie jest książka łatwa, jej konstrukcja wymaga od czytającego ciągłego skupienia, wysilenia pamięci, wysilenia wyobraźni. Na początku czytania wydawało mi się, że to będzie wiele historii w jednej książce: taka książka-biblioteka, jak "Rękopis znaleziony w Saragossie", chociażby. Ale potem okazało się, że to jest jedna historia, ale zapętlona i zasupłana, opowiadana czasami od środka, czasami od końca, czasami z jednego a czasami z innego punktu widzenia.
Trudno mi tę książkę porównywać z innymi, znajduję w niej i Perez-Reverte'a, i Zafona i oczywiście Umberto Eco. Ale żaden z nich nie napisał tego typu książki.
Kiedy pierwszy raz o niej usłyszałam, wiedziałam że to jest książka dla mnie, dla namiętnej czytaczki o ścisłym analitycznym umyśle. Książka napisana przez erudytę dla innych erudytów. I ta książka trafiła u mnie w swój czas, w czas wieku średniego, kiedy czytanie jest nie tylko poznawaniem...

książek: 619
Kiwi_Agnik | 2014-06-03
Przeczytana: 03 czerwca 2014

"Codziennie czytam i codziennie uświadamiam sobie, jak wiele mi zostało do przeczytania..."

Filozoficzna, intrygująca, trudna i nadzwyczajna opowieść o sztuce życia oraz jej nietypowy sposób narracji, przenikający przez naszą nieświadomość.

Fascynująca i wielowątkowa podróż spleciona wokół najważniejszego "bohatera" - skrzypiec.

Fenomenalna i precyzyjnie "skomponowana" książka!


Polecam tym osobom, które wymagają od powieści niepowierzchownej i głębokiej treści, oraz tym, którzy w literaturze szukają więcej niż tego "czegoś".

zobacz kolejne z 11620 
Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Zapisując się na newsletter zgadzasz się na otrzymywanie informacji z serwisu Lubimyczytac.pl w tym informacji handlowych, oraz informacji dopasowanych do twoich zainteresowań i preferencji. Twój adres email będziemy przetwarzać w celu kierowania do Ciebie treści marketingowych w formie newslettera. Więcej informacji w Polityce Prywatności.
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Powiązane treści
Przedpremierowy fragment nowej powieści Cabré

9 maja ma premierę najnowsza powieść katalońskiego pisarza Jaume Cabré, zatytułowana „Podróż zimowa”. Zapraszamy do lektury przedpremierowego fragmentu!


więcej
Powieść gotycka o niespełnieniu i mocy sztuki

Po świetnie przyjętych przez czytelników powieściach „Wyznaję”, „Jaśnie pan” i „Cień eunucha” nadszedł czas na kolejną książkę autorstwa katalońskiego pisarza o niepodrabialnym stylu. 24 maja premierę miał najnowszy tytuł Jaume Cabré „Agonia dźwięków”.


więcej
więcej powiązanych treści
zgłoś błąd zgłoś błąd