7,38 (1350 ocen i 49 opinii) Zobacz oceny
10
115
9
212
8
262
7
453
6
164
5
106
4
16
3
17
2
0
1
5
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Farlig midsommar
data wydania
ISBN
8310098189
liczba stron
140
słowa kluczowe
muminki, tove jansson
język
polski
dodała
wiedzima

Seria ciesząca się w wielu krajach nieustającą popularnością. Świat Muminków to dolina, w której różne tajemnicze postacie - Paszczaki, Ryjek, Włóczykij, Mała Mi - wiodą życie dziwnie podobne do zwykłego, a jednak wypełnione baśnią. Najważniejszym miejscem jest dom Mamusi i Tatusia Muminka: tu każdy może liczyć na pomoc i przyjaźń.

 

źródło opisu: Nasza Księgarnia, 1994

źródło okładki: zdjęcie własne

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (2945)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 1446

"Lato Muminków" jest wspaniałą książką dla dzieci, ale chyba nie tylko. Mi podobała się niezmiernie. Klimat tej powieści jest niesamowity, osobliwy, zawiera domieszkę magii, przez co czytanie jest bardzo przyjemne. Do tego akcja toczy się szybko, w paru miejscach naraz.

Właściwie trudno mi doszukać się tutaj minusów. Tove Jansson potrzebuje niewielu słów by przedstawić pasjonującą historię. Nie ma się co dziwić, że jej powieści są marką samą w sobie. Gdy słyszę słowo Muminki, moja twarz uśmiecha się.

Lubię Muminki także za to że każdy ma prawo być tam taki, jaki jest. Nawet gdy jego postępowanie jest złe. W każdym razie ma każdego dnia szansę na poprawę.
Postacie, jak zwykle, są osobliwe i są sobą od początku do końca. Wszystkie słowa przez nie wypowiadane, wskazują na nie. Przypomina mi to sposób konstruowania postaci u Prusa.

Myślę że warto sięgać po powieści trochę starsze, szczególnie takie jak ta.

książek: 1263
vampireheart | 2015-12-11
Na półkach: Przeczytane, Ulubione, Posiadam
Przeczytana: 10 grudnia 2015

https://pikkuvampyyrinkirjamaailma.blogspot.com/2016/12/tove-jansson-lato-muminkow.html

Muminki, Muminki... Kto ich nie kocha? Fińskie trolle są tak ciepłymi istotami, że zapragnęłam powrócić do ich Doliny zaraz po odłożeniu jednego tomu opiewającego ich losy. Faktycznie, nie mogłam się powstrzymać i już po krótkim czasie przerwy znów dałam się porwać przygodzie.

Tym razem wybór padł na "Lato Muminków", które miało przywołać do mnie wspomnienie gwieździstych, letnich i jakże słodkich nocy. Wiedziałam, że od naszego ostatniego spotkania musiało wydarzyć się sporo- w końcu ominęły mnie trzy tomu, a ten, piąty, stał się naszym tłem naszej, dopiero, drugiej schadzki.

Nie żałuję ze zmiany kolejności czytania poszczególnych części. Dlaczego? Ano dlatego, że czytam to, na co mam ochotę. W tym wypadku nie robi to zbytniej różnicy. Przecież chyba nikt z nas nie oglądał bajki w porządku poszczególnych odcinków. Przynajmniej ja tak nie robiłam...

Miałam rację- w Dolinie Muminków zaszły...

książek: 3337

Do Muminków zawitało lato, a wraz z nim straszliwa powódź, która pozbawiła wszystkich mieszkańców Doliny dachu nad głową. U nas też jest lato i w tej chwili leje tak, jakby ktoś odkręcił na całą parę kran, ale na szczęście powodzi nie ma. Mimo że u Muminków wszystko dzieje się w okolicach nocy świętojańskiej, a ja czytam tę książkę w połowie lipca, lektura i tak jest idealna, bo wciąż są wakacje i lato - wprawdzie deszczowe, ale tak jest nawet jeszcze lepiej.

Pozbawione dachu nad głową Muminki znajdują sobie nowy, bardzo osobliwy dom - nie ma on jednej ściany, w podłodze jest dziura i jakieś dziwne pomieszczenie, w suficie obrazy, a do tego wiszą jakieś dziwne zasłony, a poprzedni mieszkańcy domu mieli pełno rupieci - od niezliczonych sukien, przez peruki i woskowe owoce po najróżniejsze dziwne przedmioty.

Jak się wkrótce okaże, nowy dom Muminków to teatr - coś, o czym nigdy wcześniej nie słyszały. Potem jednak, z pewną pomocą, zaczną go pojmować na swój własny, osobliwy sposób i...

książek: 936
Agacha | 2017-12-27
Przeczytana: 21 grudnia 2017

Nie wiem co takiego jest w Muminkach, że książeczki o ich przygodach czytają i dzieci i dorośli. Z Muminków zwyczajnie się nie wyrasta. A Małej Mi w dzieciństwie nie cierpiałam. Teraz wydaje się znośna.

książek: 527
KsięgarniaWspomnień | 2018-03-15
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 15 marca 2018

Chciałabym, żeby zawitała już u nas letnia aura. Podczas zimowych przymrozków wspaniale było przenieść się do świata, w którym czuć letni wiatr. "Lato Muminków" pochłonęło mnie równie mocno jak poprzednie części. Magiczna historia, pokazująca jak wielką moc ma rodzinna miłość. Niesamowicie wzruszająca opowieść, gdzie przyjaźń po raz kolejny wychodzi na prowadzenie w całym uczuciowym wyścigu. Motyw teatru i spektakl "Narzeczone Lwa" to mistrzostwo świata. Próba generalna przedstawienia doskonale odzwierciedla perypetie życiowe. Całość uczy, pomaga zrozumieć co, gdzie i jak analizować, by wybrać odpowiednią drogę. Pojawiająca się w tym tomie Filifionka całkowicie wypełnia serce czytelnika odpowiednią dawką pozytywnych emocji. Całość znowu pięknie piękna. Uzależniłam się od Muminków i jest mi z tym idealnie dobrze.

książek: 3224
Meowth | 2016-01-01

Muminki stają w obliczu wielkiego niebezpieczeństwa, jakim jest nawiedzająca ich Dolinę powódź, muszą pogodzić się z utratą ukochanego domu, a co gorsza, przypadkowo ich rodzina rozdziela się. Do dziś pamiętam dreszczyk grozy, jaki zawsze towarzyszył mi w dzieciństwie, gdy czytałam o strasznym przebudzeniu Muminka i Panny Migotki, którzy odkrywają, że ich rodzina odpłynęła, a oni zostali sami; o tym, jak trafili do więzienia; o dziwnej istocie, mieszkającej w ciemnym kącie za papierową palmą; o przerażającym dozorcy parku...
Tove Jansson serwuje swoim bohaterom i czytelnikom te "dopusty", jako umiejętne oswajanie ze strachem i światem poza najbliższą okolicą, nieustannie jednak pokrzepiając ich nadzieją na dobre zakończenie. Bo przecież wszyscy w tej niezwykłej opowieści poznają nowych przyjaciół i będą mogli liczyć na pomoc i wsparcie, a na koniec wszyscy powrócą do domu, ostoi bezpieczeństwa i spokoju.
Lektura wymarzona do tego, by serduszka maluchów napełniać odwagą i...

książek: 2232
Książniczka | 2014-08-20

Jak to dobrze, że Muminki do wszystkiego podchodzą z takim spokojem i pogodą ducha - w dalszym ciągu ich życie obfituje w niespodzianki, a wręcz w kataklizmy... Tym razem wybucha wulkan, a powódź powoduje, że tracą swój ukochany domek i lądują... w teatrze. Czeka ich wiele dramatycznych przygód: Panna Migotka i Muminek zostają sami, gubi się Mała Mi...

W tym tomie pojawiają się kolejne nowe postaci, między innymi Emma, niezadowolona ze wszystkiego szczurzyca teatralna, Paszczakówna, którą uspokaja robienie na drutach, a także mnóstwo dzieci... Ach, i moja ulubienica Bufka.

Kolejny już tom - i znowu wspaniała historia, ciepło i humor. Nieodmiennie urzeka mnie, że wszyscy mimo dramatycznych wydarzeń, zachowują spokój, radość, wierzą w dobre zakończenia i cieszą się drobiazgami, otaczającym światem. A także to, że są tak cudownie życzliwi i otwarci w stosunku do wszystkich nowych istot, które pojawiają się w ich życiu.

Cudowna lektura dla każdego.

książek: 1590
Evik | 2014-01-25
Na półkach: Przeczytane, 2014
Przeczytana: 24 stycznia 2014

Z tej książki dowiedziałam się, dlaczego nie należy gwizdać w teatrze oraz jaką skomplikowaną rzeczą jest napisanie sztuki teatralnej.
Poznałam niebezpieczeństwa, jakie wynikają z mieszkania w pobliżu góry ziejącej ogniem.
Dowiedziałam się również, jak Muminki spędzają Noc Świętojańską. A raczej powinny spędzać, ponieważ z powodu problemów z górą ziejącą ogniem ta Noc Świętojańska wyglądała nieco inaczej.
Tatuś Muminka okazał się utalentowany i napisał niezwykle interesującą sztukę teatralną „Narzeczone lwa”.

Jaki morał wynika z tej książki? A choćby taki, że czasem warto na swoje mieszkanie spojrzeć z sufitu, a nie tylko z podłogi.
Nie należy gwizdać w teatrze i narażać się Paszczakom. I oczywiście nie warto mieszkać w pobliżu wulkanu. Góry ziejącej ogniem.

książek: 26246

Letnia odsłona serii opowiada o tym, jak erupcja pobliskiego wulkanu zmieniła życie rodziny Muminków i ich przyjaciół. Po wybuchu groźnej góry okolicę nawiedza powódź, która naraża bohaterów na rozłąkę i liczne perypetie. „ Czyż nie bywali wplątani w gorsze i bardziej osobliwe historie niż którakolwiek ze znanych im rodzin? I czyż zawsze wszystko nie kończyło się szczęśliwie? ” – pisze Tove Jansson, autorka książki. I tym razem jest podobnie: wszyscy się odnajdują, woda w dolinie opada, więc można bezpiecznie wrócić do domu.

książek: 4959
Wkp | 2013-04-29
Na półkach: Przeczytane, Ulubione, Posiadam

Muminki powracają w opowieści o pełnym przygód lecie w Dolinie Muminków. Kiedy nadchodzi wielka powódź i zalewa Dolinę, rodzina Muminków zmuszona zostaje ewakuować się na jedyną dostępną im jednostkę pływającą, która okazuje się być teatrem. Oddaleni od lądu, postanawiają wystawić sztukę. A jakby tego było mało, opuszczony teatr nagle okazuje się być zamieszkany...

Kolejny, piąty już tom przygód sympatycznych Trolli wydaje się być historią nieco słabszą od poprzednich trzech tomów (od pierwszego jest oczywiście o niebo lepszy i to nie ulega wątpliwościom). Nie mniej jednak jest to książka warta poznania. I nie tylko przez dziecięcych czytelników.

Styl pani Jansson jest nie tylko lekki i przyjemny, ale przede wszystkim - jak zawsze zresztą - wolny od infantylizmu. Nadaje to powieści niepowtarzalny klimat, dzięki któremu wymyka się ona prostej klasyfikacji wiekowej i potrafi cieszyć czytelników w każdym wieku. Szczególnie tych spragnionych sentymentu za latami...

zobacz kolejne z 2935 
Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd