Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Prostota serca - Antonina Meo Nennolina

Tłumaczenie: Andrzej Spurgjasz
Książka jest przypisana do serii/cyklu "Teksty Mistyczne". Edytuj książkę, aby zweryfikować serię/cykl.
Wydawnictwo: Księgarnia św. Jacka
8 (2 ocen i 1 opinia) Zobacz oceny
10
1
9
0
8
0
7
0
6
1
5
0
4
0
3
0
2
0
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Con occhi semplici.
data wydania
ISBN
83-7030-490-7
liczba stron
166
słowa kluczowe
mistyka, Nennolina
kategoria
religia
język
polski
dodała
Karola

„Prostota serca” przybliża postać jednej z dwudziestowiecznych mistyczek Kościoła, która zmarła, mając niewiele ponad… sześć lat. Książka stanowi poprzedzony obszernym komentarzem zbiór tekstów Antoniny Meo (15 XII 1930–3 VII 1937). Ile trzeba mieć lat, aby zostać świętą? Intrygujące, ale źle postawione pytanie, łaska bowiem nie ogląda się ani na wiek, ani na nasze teologiczne przygotowanie...

„Prostota serca” przybliża postać jednej z dwudziestowiecznych mistyczek Kościoła, która zmarła, mając niewiele ponad… sześć lat. Książka stanowi poprzedzony obszernym komentarzem zbiór tekstów Antoniny Meo (15 XII 1930–3 VII 1937).

Ile trzeba mieć lat, aby zostać świętą? Intrygujące, ale źle postawione pytanie,

łaska bowiem nie ogląda się ani na wiek, ani na nasze teologiczne przygotowanie – Bóg obdarza nią kogo chce, kiedy chce, jak chce. Dziewczynka, nazywana w domu Nennoliną, pisała: „Kochany Jezu, chcę być Twoim kwiatem (…) który stoi na ołtarzu zawsze piękny i otwarty i który nigdy nie usycha, a tym kwiatem jest lilia” (list z 9 marca 1937). Jej liściki i myśli są świadectwem mistycznych doświadczeń, odzwierciedlają bliską więź z Bogiem Ojcem, Synem i Duchem Świętym.

Życie tej sześciolatki, jak pisze we wprowadzeniu karmelita Luigi Borriello, jest przykładem duchowego dziecięctwa i powierzenia się Bogu, do którego Jezus zaprasza wierzących w Niego.

„Prostota serca” stanowi zarazem pierwszą z serii książek, które przybliżają życie i myśl ludzi zafascynowanych Bogiem. Owe „Teksty mistyczne” są zaproszeniem do odkrycia bogactwa chrześcijańskiej duchowości.

 

źródło opisu: Księgarnia św. Jacka, 2006.

źródło okładki: www.sklep.ksj.pl

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 3704
Abigail | 2013-04-21
Przeczytana: 21 kwietnia 2013

Książka „Prostota Serca” zawiera liściki-modlitwy niespełna siedmioletniej włoskiej dziewczynki Antonietty Meo (zwanej zdrobniale Nennoliną). Antonietta Meo zmarła w wyniku ciężkiej choroby nowotworowej. Obecnie jest kandydatką na ołtarze. Jej listy, które pozostawiła skierowane do Jezusa, Boga Ojca, Ducha Świętego a także do świętych i członków rodziny są świadectwem jej głębokiej wiary i więzi z Bogiem. Styl liścików jest bardzo spontaniczny („Kochany Jezu (…) pozdrowienia i buziaki od Twojej Antoniny”), właściwy sposobowi wyrażania się kilkuletniego dziecka, niewolny od błędów gramatycznych i składniowych, jednak ich treść będąca wyrazem świadomie przeżywanej wiary z pewnością może zawstydzić niejednego dorosłego katolika, którego religijność czasami ociera się o infantylizm.

Czytając liściki Antoniny możemy nauczyć się przede wszystkim spontanicznego wyrażania miłości Bogu, oraz troski o ewangelizację całego świata. Nennolina modliła się w nich za osoby nie znające Boga (za „małych pogan”) oraz za zakończenie wojen w różnych częściach świata.

Minusy książki to: 1)Liściki Antoniny wyrażające prostotę serca jak na ironię zostały poprzedzone wydumanym wstępem Luigiego Borriello najeżonym różnymi trudnymi sformułowaniami teologicznymi oraz wyszukanymi frazami 2) Dziwna apoteoza cierpienia wyrażająca się np. w tym że Antonina modliła się o to, żeby więcej cierpieć i specjalnie kładła się na chorej nodze, żeby odczuwać większy ból. W książce znajduje się zresztą cały rozdział poświęcony cierpieniu pełny sloganów o tym jak to ono jest dobre bo nas oczyszcza i bla bla bla. Taka propaganda jest, moim zdaniem po prostu chora i nienormalna, co więcej jest zgorszeniem dla ateistów, którzy dzięki temu będą tym bardziej postrzegać Boga jako sadystę i chrześcijaństwo jako religię cierpienia.

Mimo wszystko warto zapoznać się z liścikami Nennoliny i sięgnąć po niniejszą książkę, ponieważ jest w niej na pewno wiele wartościowych rzeczy.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Inni ludzie

Brawurowe otwarcie, trochę słabiej pod koniec. Portret lateksowej kobiety luksusowej o tyleż pretensjonalnym, co zwyczajnym i pokoleniowo jakoś tam z...

zgłoś błąd zgłoś błąd